Duyuru

Collapse
No announcement yet.

OKB Mİ Acaba YARDIM

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • OKB Mİ Acaba YARDIM

    Merhabalar.Ben 18 yaşındayım.Bundan önce şöyle takıntılarım oldu;

    1-Delirme korkusu
    2-İntihar eder miyim acaba gibi düşünceler
    3-Cinlerden korkma
    4-Aileye zarar verme korkusu gibi.

    Bunların hepsi bir senede oldu sonra bir şey kalamadı ama eskisi gibi olamadım.Yani anlarsınız hep bir depresiflik.Tam mutlu olacaksın hemen bunlar aklıma geliyordu.3 ay önce Allah var mı? gibi sorular aklıma geldi.Göğsüm daraldı kötü oldum.Sonra araştırdım kitaplar okudum bunu yendim.Ama sonra bir yerde bir çocuk Allah'a inanıyor sonra oda şüpheye düşüyor dua ediyor falan ama sonra dinden çıkıyor 3 sene içinde.Ben bunu görünce korktum ben de çıkar mıyım diye.Hala korkuyorum.Bu okb mi onu da bilmiyorum aslında.Ya onun gibi olursam.Mesela bir kitap okuyorum sonra aklıma o çocukta bu kitabı okumuş ama çıkmış gibi düşünceler geliyor.Bu okb midir?Yoksa ergenlikten olabilir mi?Yardım ederseniz sevinirim.Çok kötü moralim şu an 3 aydır böyle.Belki o çocuğu görmeseydim düzelirdim.

  • #2
    Bu 4 tane yazdığın maddeler okb olduğunu tam kanıtlamıyor.Onun dışında yazdıklarında evet olabilir diyebilirim.Çünkü dini takıntılar ya da vesveseler bende de olan şeyler.Önemli olan onlara kulak asmamak.Bu anlattığın durum çok ilginç.Diyebileceğim "çıkar mıyım " düşüncelerine giriyorsan,kendi düşüncelerini inançlı sözlerle bastırman gerekir.Bunu bir denemeye çalış.
    Maddelerde anksiyete durumları var düşüncesindeyim.Yani korku,kaygı,şüphe,heyacanı vs kapsayan hastalık.Ama yinede psikiyatri bilir.Gidebilecek durumun varsa gitmeni tavsiye ediyorum,haliyle takıntı denen şey her yerden bulabiliyor.Geçmiş olsun.

    Yorum


    • #3
      Merhaba öncelikle geçmiş olsun. Yaşadığın sorunların aynısını yaklaşık 1buçuk 2 yıl önce yaşadım. Anksiyete tedavisi gördüm ilaç tedavisi ve terapilerle hepsini atlattım.

      Bir alıntı yapacağım ve düşüncelerini cevaplayayım.

      İrademiz dışında kalp ve hayalimize gelen şeyler inancımıza zarar vermez. Nasıl yılan, akrep gibi zehirli hayvanların aynadaki ya da ekrandaki görüntüleri bize hiçbir şekilde zarar vermez ise bu ve Bunun gibi düşüncelerimiza akla, hayale ve kalbe istemeden gelen kötü düşünceler de inancımıza zarar vermez.
      Çünkü bu kötü düşünceler kalbe ait değildir. Bunun delili, insanın o sözlerden ve o hayallerden rahatsız olup üzülmesidir. Aksine inancına olan güclülüğünden dolayı nasıl boş eve hırsız girmez deyimi seni rahatlatabilir. Bu ve bunun gibi düşünceler ile dinden çıkmazsın.

      2 ncisi intihar edermiyim ki düşünceleride vesvesede ki gibi boş düşünceler intihar bir anda akla gelen ve uygulanan bir fiildir.
      3 sü delirmezsin : ) Delirmek o kadar kolay birşey değil.
      4 ailene çevrendekilere asla zarar vermezsin. Bu gibi düşüncelerle kendini yorarsan ancak kendini boşu boşuna üzmüş ve kaygılanmış olursun : )
      Onun için sadece geçmişten gelen sıkıntılar üzüntüler yapmak isteyipte yapamadığın şeylerin patlaması. ilaç tedavisine bile ihtiyacın olduğunu düşünmüyorum. Psikologa giderek 7 8 seansta atlatabilirsin. Hayat çok güzel acısıyla tatlısıyla. Birazda boşluktan oluyor kendini birşeylerle meşgul etmeye çalış arkadaşlarınla ve ailenle daha çok iletişim halinde bulun gez toz ibadetlerinide yerine getirirsen Allah'ın izniyle hayatına düzen gelir. Gelen olumsuz yorumlara ve buradaki bir çok açılan konulara yorumlara takılıp kendini daha fazla üzme. Kendine çok iyi bak. Şimdiden geçmiş olsun

      Yorum


      • #4
        çok teşekkürler.benim sorum işte başkası gibi olmaktan korkuyorum.aslında saçma o çıktı diye ben çıkmam ama düşünmeden edemiyorum.ayrıca babam ve amcamda okb hastası olmuş kişiler.amca hala ilaç kullanıyor.babamda ra sıra prozac.
        Last edited by sourness; 20-06-2014, 02:00 AM.

        Yorum


        • #5
          Güzel kardeşim sana kendi taktiklerimden biraz bahsedeyim ;
          -Kardeşim aklına bunlar geldiği zaman gül bunları değersizleştir obsesifler ve kaygılar seni üzemediği telaşlandıramadığı zaman kendiliğinden yok olacaktır.
          -Obsesiflerine meydan oku olursa olsun de dinden çıksam nolur de vs.vs onları değersizleştirmen gerek onları önemsemezsen eğer onlar seni terkedecek ve seni korkutmayacak.
          -İntihar eder miyim ? İntihar bir bilinç işidir ve bu senin bilincin başkasının değil bu yüzden bilinçsizce intihar etmen İMKANSIZDIR !! Yani korkulacak hiç bir şey yok
          -Aileme zarar verir miyim ? İntihar durumundakiyle aynı durum buda buda bir bilinç işi ve senin bilincin %100 yerinde bunu istemeden kimse sana yaptıramaz bundanda korkma hatta bunlar aklına gelince de ki "beni yenemezsin ben senden daha güçlüyüm bana böyle saçma sapan kaygılarla gelme zihnim "
          -Obsesiflerine ve kaygılarına meydan oku ve onlara farklı bi pencereden bakmayı dene kafandaki olumsuz düşüncelerden olumlu şeyler üretmeyi öğren ve bol bol gül sevgili kardeşim gül ki serotonin hormonon tavan yapsın hehehe

          Bu arada bende 18 yaşındayım 1 yıl içinde hayatım mahvoldu denilebilir seninkilerin kaç katını yaşadım ama mutluyum 2 hastalık sahibiyim ama ikisinide kafamda yendim onlara meydan okudum korkularımın üstüne gittim ilaçlarımıda kullanıyorum ama iş bizde bitiyor akıllıca davranmak gerek mantık senin en büyük silahınn bunu sakın unutma !! Zihnin oyunlarına gelip onun kölesi olma kardeşim
          Last edited by Felizinor; 21-06-2014, 08:08 PM.

          Yorum


          • #6
            Felizinor çok doğru söylemiş ve özetlemiş. 18 yaşlarında olup da hastalığın farkındalığına bu denli varabilmek çok büyük şans. daha ileri yaşlarda bile bu bilinç olmuyor birçok insanda. ben 20'li yaşlarımda mücadele ederken çok zorlandım, zihnime söz geçiremedim. üzerine gittikçe daha da şiddetlendi. onu yenemeyeceğimi anlayıp korkunç ümitsizlikler yaşattı bu hastalık bana.

            olumsuz tüm düşünceleri olumluya dönüştürme fikrine kesinlikle katılıyorum. bunu başardığın noktada hastalık seni eskisi kadar etkilemiyor. beynimizin iğrenç oyunlarına artık kanmamalıyız, bizi ele geçirmesine izin vermemeliyiz.

            Yorum


            • #7
              o cocuğu görmeseydim öyle olmazdım demissin.. senin bünyen takıntıya yatkın.. o cocugu görmeseydinde başka biyerden bişeler takardın..

              suçlama kendini.. ve yazdıkların yüzde yüz takıntı okb yani.. göğüs daralmasıda obsesiflerle boğusurken herkeste olur.. obsesife yatkın bir insansın ilerlerde çok ciddi etkielemez ama zamanla kötü yapar insanı.. tedavi ol cünkü obsesifsin

              Yorum


              • #8
                okb+panik bozukluk gibi duruyor sanki
                Yoruldum, patron.
                Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan yoruldum.
                Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım. Nereye gideceğimizi, nereden geldiğimizi söyleyecek biri..
                İnsanların birbirine kötü davranmasından bıktım.
                Her gün dünyada hissettiğim ve duyduğum acılardan bıktım.
                Çok fazla var, sanki her an için kafama cam parçaları batıyor.
                Anlıyor musun?
                Yeşil Yol

                Psikoloji

                Yorum

                İşleniyor...
                X