Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Kendimi çok kasıyorum :'((

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Kendimi çok kasıyorum :'((

    Öncelikle merhaba arkadaşlar..

    Ben toplum içinde çok çekingen davranıyorum, herkes beni izliyor gibi hissediyorum, toplum içinde yaptığım hareketlere, nasıl nefes aldığıma bile takıyorum. Kısaca sosyal fobiliyim.. Ama yüz kızarması falan olmuyor. Sadece çok aşırı derecede kendimi kasıyorum. Surat ifadem çok değişti. Gören benle dalga geçiyor. Ne güldüğüm zaman güldüğüm anlaşılıyor ne kızdığım zaman kızdığım anlaşılıyor kısaca kendimi ifade edemiyorum. Dışarı çıkamaz oldum bütün gün evdeyim ne yapacağımı bilemiyorum. Psikoloğa falan da gitmek istemiyorum.. Gitsem bile en iyi ihtimalle sf'likten kurtulurum.. O eski normal yüz ifademe kavuşabileceğimi hiç sanmıyorum psikoloğa gitsem bile. :'( Her aklıma geldiğinde dua ediyorum Allah'a şu durumdan kurtulmak için ama kurtulamadım bir türlü 2 aydır bu haldeyim. Şu durumda ne yapabilirim bilmiyorum kafam çok karışık lütfen bi akıl verin. :'( :'( :'(

  • #2
    kendini rahat hissetmeye ve insanlarla gözgöze gelmemeye çalış, onların senin hakkındaki değil, senin onlar hakkındaki düşüncelerin önemli olsun.
    ÖMÜR, UMUTTAN ÖNCE BİTMELİ...

    Yorum


    • #3
      Sağolun denicem bunları.

      Yorum


      • #4
        Öncelikle bu durumun zamanla geçeceğini bilmelisin.
        Herkesin hatası vardır. Seninle dalga geçenler özellikle, en büyük hata da onlardadır çünkü anlayıştan yoksundurlar. Yaptıkları bu saygısızlıktan ötürü utanmaları gerekir ama gördüğün üzere, onlarda utanma bile yok, değil mi?
        Unutma ki her insan yalnız doğar ve yalnız yaşar, her ne kadar yanında birileri olsa da, her insan yalnızdır aslında.
        Ben eskiden bir mum yakıp izlerdim, o aklıma geldi şimdi. Hatta bununla ilgili bir yazıyı çok eskiden bu siteye yazmıştım.
        Mumu yakardım ve karşısına oturup izlerdim. Ateşi izlerdim... Ateşin ipe sarılışını, onu hiç bırakmayışını... Arada ona hafifçe üflerdim. Ateş bir sarsılırdı ama ipi bırakmamak için direnirdi. Neden ateşin ipe tutunduğu gibi, ben de hayata bu kadar sıkı tutunmayayım diye düşünmüştüm.
        Arada yüz kaslarını da çalıştır. Gerekirse elinle yanaklarını ov. Onlara hareketlilik kazandır.

        Bu arada, ben de aşırı çekingendim. Şimdi ise insanlar benden çekiniyor, ben kimseden çekinmiyorum.
        Doktora gitmemekte de bence iyi ediyorsun. Aklını ve gücünü kullanmayı bilirsen, ömrün boyunca gitmene gerek kalmayabilir.
        Cevizin kabuğunu kırıp ozune inmeyen, cevizin hepsini kabuk zanneder.(Gazali)

        Yorum


        • #5
          arrrslan verdiğin mum örneği süper.İnsanın kendisini geliştirmesi şart her daim.Ama tamamen yapayalnız ve zor durumda kaldığımızda çevremizde en yakın hissettiğimiz insanlara ve doktora ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum.Bir çok şeyi kendimiz halletmeliyiz doğru fakat bazen o sorun bir kaç beyin gerekebilir.

          Yorum


          • #6
            Bu yaşadıkların 2 aydır mı devam ediyor? ondan önce nasıldın peki? eğerki bu sorunun bu kadar kısa süredir devam ediyor ise yaşadığın bir hayal kırıklığı, karşı cinsten beklediğin ilgi görememe, yada arkadaş topluluğunda bir alay konusu vs.. gibi şeylerden dolayı bu şekilde davranıyor olabilirsin. Birde yaşını merak ettim..
            Evli ve mutlu,çocuklu....sigpic

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: Arrrslan View Post
              Öncelikle bu durumun zamanla geçeceğini bilmelisin.
              Herkesin hatası vardır. Seninle dalga geçenler özellikle, en büyük hata da onlardadır çünkü anlayıştan yoksundurlar. Yaptıkları bu saygısızlıktan ötürü utanmaları gerekir ama gördüğün üzere, onlarda utanma bile yok, değil mi?
              Unutma ki her insan yalnız doğar ve yalnız yaşar, her ne kadar yanında birileri olsa da, her insan yalnızdır aslında.
              Ben eskiden bir mum yakıp izlerdim, o aklıma geldi şimdi. Hatta bununla ilgili bir yazıyı çok eskiden bu siteye yazmıştım.
              Mumu yakardım ve karşısına oturup izlerdim. Ateşi izlerdim... Ateşin ipe sarılışını, onu hiç bırakmayışını... Arada ona hafifçe üflerdim. Ateş bir sarsılırdı ama ipi bırakmamak için direnirdi. Neden ateşin ipe tutunduğu gibi, ben de hayata bu kadar sıkı tutunmayayım diye düşünmüştüm.
              Arada yüz kaslarını da çalıştır. Gerekirse elinle yanaklarını ov. Onlara hareketlilik kazandır.

              Bu arada, ben de aşırı çekingendim. Şimdi ise insanlar benden çekiniyor, ben kimseden çekinmiyorum.
              Doktora gitmemekte de bence iyi ediyorsun. Aklını ve gücünü kullanmayı bilirsen, ömrün boyunca gitmene gerek kalmayabilir.
              Çok teşekkürler öncelikle, yapmam gerekenleri çok iyi açıklamışsınız. Verdiğiniz örnek de süper. Tekrardan teşekkürler.

              Orjinal yazı sahibi: sonbaharr View Post
              Bu yaşadıkların 2 aydır mı devam ediyor? ondan önce nasıldın peki? eğerki bu sorunun bu kadar kısa süredir devam ediyor ise yaşadığın bir hayal kırıklığı, karşı cinsten beklediğin ilgi görememe, yada arkadaş topluluğunda bir alay konusu vs.. gibi şeylerden dolayı bu şekilde davranıyor olabilirsin. Birde yaşını merak ettim..
              Evet 2 aydır devam ediyor, yaşım 15.

              Yorum


              • #8
                Canım gecici bir dönem olabilir. Dediğim gibi böle düşünüp bu şekil davranmana sebepler olabilir. Toplum içini girdiğinde rahat davranmaya çalış, onların senden bir farkı ve üstünlüğü yokki, geçici bir döneme benziyor, çok üstünde durma..
                Evli ve mutlu,çocuklu....sigpic

                Yorum


                • #9
                  Teşekkürler içimi rahatlattınız umarım geçicidir.

                  Yorum


                  • #10
                    Hayatta herşey geçicidir bence. Fakat bazı şeyler uzun ve sıkıcı olabilir. Bu sorun seni ciddi etkilemeye başlarsa bence bi psikiyatriste gitmen çok iyi olur.

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: kewell19 View Post
                      Öncelikle merhaba arkadaşlar..

                      Ben toplum içinde çok çekingen davranıyorum, herkes beni izliyor gibi hissediyorum, toplum içinde yaptığım hareketlere, nasıl nefes aldığıma bile takıyorum. Kısaca sosyal fobiliyim.. Ama yüz kızarması falan olmuyor. Sadece çok aşırı derecede kendimi kasıyorum. Surat ifadem çok değişti. Gören benle dalga geçiyor. Ne güldüğüm zaman güldüğüm anlaşılıyor ne kızdığım zaman kızdığım anlaşılıyor kısaca kendimi ifade edemiyorum. Dışarı çıkamaz oldum bütün gün evdeyim ne yapacağımı bilemiyorum. Psikoloğa falan da gitmek istemiyorum.. Gitsem bile en iyi ihtimalle sf'likten kurtulurum.. O eski normal yüz ifademe kavuşabileceğimi hiç sanmıyorum psikoloğa gitsem bile. :'( Her aklıma geldiğinde dua ediyorum Allah'a şu durumdan kurtulmak için ama kurtulamadım bir türlü 2 aydır bu haldeyim. Şu durumda ne yapabilirim bilmiyorum kafam çok karışık lütfen bi akıl verin. :'( :'( :'(
                      sinirlilik varmı arkadaşım aynı durum bendede oluyor ama sinirden oluyor yüzümdeki siniri gizlemek için elim ayağım dolaşıyor insanların yüzlerine bakamıyorum.

                      Yorum


                      • #12
                        Psikoloğa gitmek istemiyorum demişsin, anladığım kadarıyla pek ümidin yok.
                        Belki bu forumda çok dile getirdim ama her gidenin ve memnun olanın, senin gibi gitmeye arkadaşlara örnek olması için söylenmesi gerektiğini düşünüyorum.
                        Ben hem psikiyatriste hem psikoterapiste gidiyorum. Özellikle terapi seanslarımızın çok verimli geçtiğine inanıyorum. Tabi iyi bir terapiste denk gelmek de önemli. Ben o yönden şanslıyım.
                        Tavsiyem, psikoloğu hafife alma
                        ...biz büyüdük ve kirlendi dünya...

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: kewell19 View Post
                          Öncelikle merhaba arkadaşlar..

                          Ben toplum içinde çok çekingen davranıyorum, herkes beni izliyor gibi hissediyorum, toplum içinde yaptığım hareketlere, nasıl nefes aldığıma bile takıyorum. Kısaca sosyal fobiliyim.. Ama yüz kızarması falan olmuyor. Sadece çok aşırı derecede kendimi kasıyorum. Surat ifadem çok değişti. Gören benle dalga geçiyor. Ne güldüğüm zaman güldüğüm anlaşılıyor ne kızdığım zaman kızdığım anlaşılıyor kısaca kendimi ifade edemiyorum. Dışarı çıkamaz oldum bütün gün evdeyim ne yapacağımı bilemiyorum. Psikoloğa falan da gitmek istemiyorum.. Gitsem bile en iyi ihtimalle sf'likten kurtulurum.. O eski normal yüz ifademe kavuşabileceğimi hiç sanmıyorum psikoloğa gitsem bile. :'( Her aklıma geldiğinde dua ediyorum Allah'a şu durumdan kurtulmak için ama kurtulamadım bir türlü 2 aydır bu haldeyim. Şu durumda ne yapabilirim bilmiyorum kafam çok karışık lütfen bi akıl verin. :'( :'( :'(
                          malesef tümü değil ama aynı veya benzer durumlar oluyor bendede.. konuşmakda zorluk çekiyorum ben. hemen hepsini söyleyim bitirim rahatlayım kurtulim önceleri böle dertlerim pek yoktu hatta onı bırak milletin içinde şarkı bile sölemiştim ama şimdi bi dükkana bile girsem tedirgin oluyorum herşeye herkeze farklı gözlerle bakıyorum işe girsem başıma çok iş gelcek ondan korkuyorum

                          Yorum

                          İşleniyor...
                          X