Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Travmatik olaylar

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #16
    kaçmaya çalıştığınız sorun, olay ve duygularınızla yüzleşin, onları yok saymayı ve onları dinleyin, kabullenin. iyileşmenin birinci adımı kabullenmek ve görmektir.

    o halde birisi bana nasıl yüzleşeceğimi, onları nasıl yok sayacağımı, onları nasıl dinleyeceğimi ve nasıl kabullenip göreceğimi söyleyebilir mi??

    Yorum


    • #17
      babamın amelyatı için Erzuruma götürdüm herkes "oğlu tabıkı götürecek" deyip yardım etmemek için kaçar gibiydiler.gittiğim hastaneler memurıyet oldugu için devlet hastaneleriyidi. 1 hafta bıçak parası vermedıgım için amelıyat uzadıda uzadı, sureklı agrı kesıcı ıgnelere yaptırdım babama.ı. hemşireler gece serumları değişmezlerdı odalarının kapısı hep kapalı veya kılıtlı olurdu.kendım değiştim 1 ay boyunca....onlara cerez veya gazete alınca sadece 1 gun yardımcı olurlardı.Ayaklarımın koktugunu bılmemışım telaştan.geceleri ınleyen hastaların bazıları sabahları öldüğü haberleri hemen konuşulur.hastane korudorlarının gece sessizliği. TRAVMAnın tek adıydı bende.
      sonunda babam iyileşti.eve götürdüm. sonra Ankara ya işime döndüm......hep aklım onda kaldı.onu hıç mutlu göremedım hep şikayetci olurdu hayattan....FAKIRLIKTEN.
      ve bır gün bekledıgım telefon caldı....panık ataklarım vardıda bılmezmişim hep bastırmışım takı nezaman anladım? neyse uykum geldi bunaldım bu konu benı uzdu.illada merak edersenız

      Edit: Tel numarasını alenen vermeseniz daha iyi olur. Esintily24
      Last edited by esintili24; 30-09-2012, 11:26 PM.

      Yorum


      • #18
        ben bundan 7 yıl önce falan ağır psikolojik travma geçirdim yaklaşık 3 ay hergün her saat aynı şeyleri düşündüm dışarı çıkamadım o kadar ağırdı ki bu travma sanırım beynime kalıcı hasar bırakmış ben ne kadar iyileştim desemde gülsemde içimde hep birşeyler kırık hep hüzün var içimde o günden sonra kelime üretememe başladı suskunluk başladı unutkanlık başladı ve şu anda hat safhada hatta demans başlangıcı olmasından korkuyorumm..... öğrenme güçlüğü başladı iletişim kopukluğu başladı dikkat eksikliği başladı kısaca bendeki çocukluktan başlayan hafif derecedeki sf tavan yaptı sonradan hayata döndüm ama derin yaralar var....
        Umut Edersin, Karamsarlığın Tam İçinde... İhtimalleri Seversin, İmkansızın Olsa Bile.....

        Yorum


        • #19
          Orjinal yazı sahibi: dertli biri
          büyük geçmiş olsun.
          teşekkürler sizede geçmiş olsun...
          Umut Edersin, Karamsarlığın Tam İçinde... İhtimalleri Seversin, İmkansızın Olsa Bile.....

          Yorum


          • #20
            ben de bisiler yasadım ama buna bi isim veremiyorum,tramvatik olaylar hep bana kücük cocukların ailelerinden siddet gormesi diye bilirdim,am demekki yanlis biliyormusum ,eminim burda benden daha kotü tramvatik olaylar yasayan vardir ama benim anlamadıgım yani diyorlar ya kafana takma ,iste o nasil olucak acaba ,ben takiyorum ,takmamak icin cok cabaliyorum ama bazen de ne yapsam yine kafamin icinde sanki filim seridi gibi tek tek yasıyorum

            Yorum


            • #21
              Orjinal yazı sahibi: iyimser View Post
              Travma, yaşanılan çok kötü bir olayın (deprem, kaza, saldırı, ölüm vs) insan üzerinde bıraktığı izlerdir.

              Travma yaşamış biri yaşam içerisinde gereken görevlerini yapamaz, sürekli o konuyu düşünür, bunu beyinden atamaz.

              Yaşadığınız travmatik bir olay var mı bilemiyorum benim oldu ancak kolay atlattım.
              kolay mı atlattın? ilginç geldi...

              Ben 5 yaşımdan küçüktüm cinsel tacize maruz kaldığım... 4 yıl sürdü... 26 yaşındayım en az 5 sene aralıklarla psikolojik tedaviler gördüm... Ancak atlatamadım hala... Atlattığımı zannettiğim bir gün oluyor sonra bir bakıyorum yerin dibindeyim...

              "Sürekli o konuyu düşünür, bunu beyinden atamaz" demişsiniz... Hayır bende öyle bir şey yok... Benim aklımın ucuna bile gelmiyor çoğu zaman...Alışkanlık olmuş sanki bu şekilde gelmiş bu şekilde gideceksin gibi...
              hayat, sen planlar yaparken başına gelenlerdir...

              Yorum


              • #22
                açıkçası henüz gerçek bir travma yaşayıp da ben kolay atlattım diyen bir insan görmemiştim görmüş oldum enteresan. tabi burada bahsi geçen travmadan kasıt nedir onu bilmek lazım. açıklayıcı olması açısından en azından öyle kolay atlattım demenin hiç de kolay olmadığını görmek açısından birkaç örnek vermek gerekirse, deprem herkesin yaşayabileceği bir olay, deprem olur korkar, kendini çok kötü hisseder, kaçmanın dahası ölmemenin yolunu ararsın, bunu yaşayan milyonlarca insan gibisindir kolay kolay travma yaratmaz ama o depremde anneni babanı karını çocuğunu enkaz altında kaybedersen işte bu bir travmadır. düşük hızda giderken yol kenarındaki bariyere çok da sert olmayan bir şekilde çarparsın ama bir iki sıyrıkla atlatırsın her gün onlarcası olduğu gibi, bu kolay kolay travma yaratmaz genelde ama gider karşıdan karşıya geçen yaşlı teyzeye çarpar, takla atışını görür, ölümüne sebep olursun işte bu bir travmadır. çok sevdiğin birini kaybedersin, her gün milyonlarca insanın başında geldiği gibi, üzülür, kahrolur, yıpranırsın ama zaman geçer alışmaya başlarsın çok kötü bir şekilde gerçekleşmediyse genelde travma adını almaz ama sevdiğin insana senin yanında ellerin bağlıyken bir kaç tinerci tarafından tecavüz edilip öldürülüp önüne atılırsa işte bu gerçek bir travmadır, bunlar sadece birçok insanın yaşadığı örneklerden bazılarıdır, buyursun kolay atlatabilen atlatsın böyle olayları görelim feyz alalım. özetle öyle her can sıkıcı, üzücü, yaralayıcı, kahredici olay travma değildir farkı algılayıp öyle konuşmak gerek. genele bakarsak kadınların travmatik olaylarla karşılaşma yüzdesi yüksek, özellikle küçükken yakınları tarafından uğradıkları tacizler veya yaşamlarının herhangi bir bölümünde maruz kalabilecekleri ağır taciz ve tecavüz olaylarını dikkate alırsak. beyni meşgul etme kısmı kişiden kişiye değişse de o anları hatırlaran ses, görüntü, koku vb bir sürü husus insana hiç beklemediği anda müthiş bir huzursuzluk verir çoğu insan bununla yaşamaya alışmayı bir şekilde öğrenir çünkü fazla seçeneği yoktur.yani gerçek bir travmaysa öyle ben kolay atlattım denebilecek bir şey değildir, yaşayanlara geçmiş olsun..
                Last edited by traumatica; 20-03-2013, 04:44 AM.

                Yorum


                • #23
                  Kimse psikolojik travma geçirmek istemez Allah yardımcınız olsun.

                  Yorum


                  • #24
                    Orjinal yazı sahibi: iyimser View Post
                    Travma, yaşanılan çok kötü bir olayın (deprem, kaza, saldırı, ölüm vs) insan üzerinde bıraktığı izlerdir.

                    Travma yaşamış biri yaşam içerisinde gereken görevlerini yapamaz, sürekli o konuyu düşünür, bunu beyinden atamaz.

                    Yaşadığınız travmatik bir olay var mı bilemiyorum benim oldu ancak kolay atlattım.
                    İyimser hanım,travmatik olaylar insan üzerinde başka ne etki yapar veya sizin üzerinizde nasıl etki yaptı?Umarım soruma cevap verirsiniz,bu benim için çok önemli!

                    Yorum


                    • #25
                      Orjinal yazı sahibi: Bülbül View Post
                      İyimser hanım,travmatik olaylar insan üzerinde başka ne etki yapar veya sizin üzerinizde nasıl etki yaptı?Umarım soruma cevap verirsiniz,bu benim için çok önemli!
                      Gece uykularım düzensizdi, aniden uyanıyordum hemen aklıma geliyordu, yemek yiyemiyordum, kalbim çok hızlı atıyordu kalp hastası olabileceğimi düşünüp doktorlara gittim. Konuyu gün içerisinde düşünmemeye çalışsam da yapamıyordum. Hayatımı olumsuz etkiledi.

                      Bazı üyeler cinsel tacizden bahsetmiş. Cinsel taciz gibi bir travmayı atlatmak sanırım çok çok zordur ama travma sadece cinsel tacizden ibaret değildir.

                      Ben hayatımın düzenini bozan ani ve beklenmedik bir şekilde gelişen büyük bir kaygı, öfke ve panik yaratan bir olay yaşadım. Tabii ki her travma aynı değildir şiddeti farklı olabilir ve hepsi atlatılamayabilir.

                      Sevgili Bülbül travmatik olayların insan üzerinde başka ne etki yaptıkları konusuna gelince bu sanki bir tez konusu gibi bence uzmanların cevap verebileceği bir konu. Ben sadece kendi yaşadıklarımı yazdım.
                      Şuna inanmak lazımdır ki, Dünya yüzünde gördüğümüz her şey kadının eseridir (Mustafa Kemal Atatürk)

                      Yorum


                      • #26
                        hayatım travmalarla geçti. en son 2 yıl evel psikolojik şiddet gördüm ve hala etkisinden kurtulamadım. zaten var olan sf tavan yaptı. özsaygımı, özgüvenimi tamamen kaybettim. kendimi dünyanın en değersiz varlığı gibi hissediyorum. hayatıma giren herkesten duygusal veya fiziksel şiddet gördüm, ailem en zor zamanlarımda hep dışladı...
                        önümü göremiyorum artık, gelecek kapkaranlık bir boşluk benim için.

                        Yorum


                        • #27
                          Bir cok travmatik olaylar yasadim en buyuk etkisini daha yeni yeni farkediyorum.
                          Insan travma aninda aslinda ne kadar etkilendigini farketmiyor uzun sure hic birsey olmamis gibi hayata devam ediyor.
                          Yavas yavas sorunlar ortaya cikarken her ne pahasina olursa olsun kacmaya calisiyor. sorunlari gormezden gelip yine hayata devam ediyor.
                          Sonra tekrar tekrar dusuyor.. hic uyuyamama, sonra cok uyuyupta yorgunlugu atamama, gun icinde film gibi gozunun onunde canlanan sahneler..
                          Tekrar her defasinda ayni olayi yasarcasina cekilen acilar..
                          Uyku halinde bile dusunmeyi birakmayan bir bilincalti..
                          Kabuslarla uykudan sicramalar.
                          En ufak bir koku bir ses bile gecmisi hatirlatir. en ufak bir soz bile daglar kadar can yakar.
                          Insan kendini taniyamaz hale gelir kurtulmak kacmak icin her yolu dener ama yine kurtulamaz..
                          Travmanin beynde kalici biraktigi hasarlara mi yanmali yoksa derinden actigi sonmek bilmeyen yanginami..

                          Iste uzun sure kactiktan bunlari gormezden geldikten sonra, oyle bir dusersin ki.. bu sefer kalkamazsin.. her seferind ekalkmissindir ama bu sefer olmaz..
                          Gucun kalmaz.. hastaligin onunu keser..
                          Kurtulmakmi mumkun degil. unutmak mi asla..
                          Sadece tedavi ile bunun ile nasil yasayacagini ogrenirsin..

                          Sikismis karmakarisik olan duygularin ani patlamalarla kendini gosterirken, bir anin bir anini tutmazken.. hala oylesine duygusal ve oylesine hassas iken..
                          Yine her gun yeniden yaralanirsin ama tedavi sayesinde duygularini dizginlemeyi ogrenirsin..

                          Travma aninda insan bir cok duyguyu ayni anda hissettigi icin beyni duraklar donar..
                          Tedavi ile o dondugu yeri cozmeye calisabilirsin..

                          Basarmak ise ikinci konu.. herkes basaramaz..
                          Tabi yasadigin travmayada bagli..
                          her yasanan travma degildir. travma gibi gozuksede.
                          Gercek travma insanin beynind ekalici hasar biraktigi icin tamamen kurtulmak asla mumkun degildir.
                          Sadece kontrol altina almak mumkundur buda tedavi ile olur.

                          Yane travma yasamis bir insan diger butun insanlardan daha hassastir.. daha cabuk yaralanir. ve asla tamamen iyilesmez..

                          Tabi bunlari kendimden yola cikarak yaziyorum dedigim gibi yasadigin travmaya bagli..

                          Yorum


                          • #28
                            Orjinal yazı sahibi: bir umut View Post
                            Bir cok travmatik olaylar yasadim en buyuk etkisini daha yeni yeni farkediyorum.
                            Insan travma aninda aslinda ne kadar etkilendigini farketmiyor uzun sure hic birsey olmamis gibi hayata devam ediyor.
                            Yavas yavas sorunlar ortaya cikarken her ne pahasina olursa olsun kacmaya calisiyor. sorunlari gormezden gelip yine hayata devam ediyor.
                            Sonra tekrar tekrar dusuyor.. hic uyuyamama, sonra cok uyuyupta yorgunlugu atamama, gun icinde film gibi gozunun onunde canlanan sahneler..
                            Tekrar her defasinda ayni olayi yasarcasina cekilen acilar..
                            Uyku halinde bile dusunmeyi birakmayan bir bilincalti..
                            Kabuslarla uykudan sicramalar.
                            En ufak bir koku bir ses bile gecmisi hatirlatir. en ufak bir soz bile daglar kadar can yakar.
                            Insan kendini taniyamaz hale gelir kurtulmak kacmak icin her yolu dener ama yine kurtulamaz..
                            Travmanin beynde kalici biraktigi hasarlara mi yanmali yoksa derinden actigi sonmek bilmeyen yanginami..

                            Iste uzun sure kactiktan bunlari gormezden geldikten sonra, oyle bir dusersin ki.. bu sefer kalkamazsin.. her seferind ekalkmissindir ama bu sefer olmaz..
                            Gucun kalmaz.. hastaligin onunu keser..
                            Kurtulmakmi mumkun degil. unutmak mi asla..
                            Sadece tedavi ile bunun ile nasil yasayacagini ogrenirsin..

                            Sikismis karmakarisik olan duygularin ani patlamalarla kendini gosterirken, bir anin bir anini tutmazken.. hala oylesine duygusal ve oylesine hassas iken..
                            Yine her gun yeniden yaralanirsin ama tedavi sayesinde duygularini dizginlemeyi ogrenirsin..

                            Travma aninda insan bir cok duyguyu ayni anda hissettigi icin beyni duraklar donar..
                            Tedavi ile o dondugu yeri cozmeye calisabilirsin..

                            Basarmak ise ikinci konu.. herkes basaramaz..
                            Tabi yasadigin travmayada bagli..
                            her yasanan travma degildir. travma gibi gozuksede.
                            Gercek travma insanin beynind ekalici hasar biraktigi icin tamamen kurtulmak asla mumkun degildir.
                            Sadece kontrol altina almak mumkundur buda tedavi ile olur.

                            Yane travma yasamis bir insan diger butun insanlardan daha hassastir.. daha cabuk yaralanir. ve asla tamamen iyilesmez..

                            Tabi bunlari kendimden yola cikarak yaziyorum dedigim gibi yasadigin travmaya bagli..
                            okurken cok üzüldüm.. travmaları takarken gece kabuslar görürdüm anneme anlattım korkarak bana muska veriodu dua ediodu fln

                            bendeki en ağır travma küçükken kulağıma arı yavrusu girmisti yada girdiğini zan etmistim ve senelerce takmıstım dev boyuta getirdim.. beynime girck beynime zarar fln verck.. ameliyat olamam cıkmaz o arı.. bilmem kafatası kemiği ameliyatla asla kırılamaz ve doktor asla o arıyı çıkaramaz fln filan.. simdi iyiyim ama neden bu kdr taktım mahf ettim kendimi üzülüyorm..

                            bide üniversite kazanırken ilaç zehirlenmesi en ağır travmalarımdn birisiydi.. :S

                            Yorum


                            • #29
                              zaten hiçbişe eskisi gibi olamaz ama cok sükür ALLAH bana yüzleşme gücü veriyor.. yüzleşemessem ölürüm biterim

                              problemlerimden kaçtıgım an geberdiğim andır.. darmadağın oluyorm

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X