depresyondayim, sikintidayim ve hayatimi degistirmek istiyorum

[karabulutlar27]

Iyi aksamlar degerli arkadaslar.
Bende sikintili günler gecirmekteyim ve depresyon geciriyorum.
Daha öncede yazdigim gibi, bedensel engeliyim ve bu engellim yüzünden 7 - 8 yildir icine kapanik bir kisi oldum ve bunun neticesinde yalnizlik ve depresyon gelisti (23 yasindayim).

Ama artik bu yalnizliktan ve sikintilardan kurtulmak istiyorum ve bunun icin turkiye'ye yerlesmeyi dusunuyorum, kendime bir son sans vermek istiyorum, sizce bu dogru bir karar olur mu? Yalnizliktan ve sikintilardan bunaldim baska türlü kurtulamiyacagimi dusunuyorum.
sizce bu dogru bir karar olur mu? Benimle fikirlerinizi paylasir misiniz lutfen ? Yardima ihtiyacim var.
Daha oncede durumumu su yaziyla ozetlemistim:

"Iyi aksamlar degerli arkadaslar. Ben yurt disinda dogmus buyumus, 23 yasinda bir erkegim.
Bedensel engelliyim ve bu durumumdan dolayi yaklasik 7 - 8 yildir, ergenlik doneminden bu yana, icime kapandim ve hem psikolojik ve hem sosyal olarak, cok kötu donemeler geciriyorum. (ergenlik takintilari diyelim sebep olarak)

Universiteyi yeni bitirdim ve su anda is aramaktayim. Bu zor dönemlerimden dolayi sosyal iliskelrim sifira inmis durmda ve günlerimi cogu zaman yanliz ve sıkıntılı geciriyorum, arkadasim, dostum neredeyse hic yok.

Ama artik bundan sıkıldım ve kendimi degistermeye calisiyorum ama bir turlu hayatla barisip acilamiyorum, insanlarla diyalog kurmakta zorlaniyorum.
Son zamanlarda agir depresif durumdayim ve hayatin git gide benim icin anlamzislastigini goruyorum (yalnizlik, saglik sorunlari, psikolojik durumum vs...)

Ailemde bana fazla destek olmuyor veya olamiyor diyelim
Ne yapacagimi bilemiyorum cok karmasik ve kötu dusunceler icerisindeyim

Lütfen bana yardim edermisiniz, lütfen bana yazarmisiniz, cok sevinirim

Saygilarimla"

[yagmurr25]

sevgili karabulutlar, yaşadıkların zor şeyler, bunları aşabilirsin, ama bunun için zamana ihtiyacın var, mutlaka bir psikoterapiste git, konuşma tedavisi sana çok iyi gelecektir, ama bunun için önünde bir süreç olacak, değişim hemen olmuyor, "bana yardım eder misiniz, yazarmısınız bana" diye yazarken bir kurtuluş çığlığı atar gibisin, ama sorduğun sorular çok zor ve hemen cevaplandırılacak şeyler değil, üzerinde durulması gereken bir psikoterapistle uzun vadede çözümlemen gereken şeyler, burda sana yazableceğimiz iki üç kelimelik tavsiyelerin sana çok yararı olmaz, mutlaka profesyonel yardım almalısın...ama burda yazmaya devam et, içini dök, sorularına cevap gelmeyince morelin bozulmasın, çünkü inan bana en ünlü psikologlar, psikiyatrisler, psikoterapistler bile senin sorduğun bu sorulara bir anda cevap veremezler

[karabulutlar27]

sevgili karabulutlar, yaşadıkların zor şeyler, bunları aşabilirsin, ama bunun için zamana ihtiyacın var, mutlaka bir psikoterapiste git, konuşma tedavisi sana çok iyi gelecektir, ama bunun için önünde bir süreç olacak, değişim hemen olmuyor, "bana yardım eder misiniz, yazarmısınız bana" diye yazarken bir kurtuluş çığlığı atar gibisin, ama sorduğun sorular çok zor ve hemen cevaplandırılacak şeyler değil, üzerinde durulması gereken bir psikoterapistle uzun vadede çözümlemen gereken şeyler, burda sana yazableceğimiz iki üç kelimelik tavsiyelerin sana çok yararı olmaz, mutlaka profesyonel yardım almalısın...ama burda yazmaya devam et, içini dök, sorularına cevap gelmeyince morelin bozulmasın, çünkü inan bana en ünlü psikologlar, psikiyatrisler, psikoterapistler bile senin sorduğun bu sorulara bir anda cevap veremezler

Tesekkurler yagmur25. Aslinda cok haklisin ama o kadar sikintili zamanlar gecirdim ve geciriyorum ki, tek kurtulus olarak dünya degistirmek gerektigimi dusunmekteyim (dunya degistirmekten kastim turkiye'ye yerlesmek, elbette kötu seylerde gecmiyor degil aklimdan)
Psikolojik tedaviye 4 - 5 aydir basladim ama pek bir faydasini göremiyorum su anda, ve belkide yalnizlik ve caresizlik beni bu duruma sokuyor ve sorunlardan kacmaya calisiyorum su anda hic birseyden zevk almamaktayim ve aldigim en radikal kararlardan biride turkiye'ye yerlesmek ama bunun ne kadar etkili olacagini bilmiyorum, sonucta hic birseyden zevk almayan bir genc nasil hayatla barisa bilirki, yalniz ve sikintili ise ustelik...

[yagmurr25]

psikanalitik yönelimli bir psikoterapistten yardım almanı tavsiye ederim, psikanalizde senin sorduğun bu sorular iyice analiz edilir, kafanda soru işareti kalmaz, psikologların kullandığı benimsediği birçok ekol var, mesala bilişsel, psikanalitik, varoluşsal vb yönelimler. Senin seni dinleyecek, sorularını derinlemesine analiz edebileceğin bir psikoterapiste ihtiyacın var gibime geliyor, psikanalitik yönelimli bir uzman bul bence

[babyface06]

bunlar çoğu kişinin içinde bulunduğu karmaşık dıurumlar diyebiliriz özelliklede şu an bu sitede olanlar da var
senin bedensel engelli olman hayatın bazı noktalarına sınır koyman ve ulaşamaman anlamına gelmemeli ki zaten bunu sende biliyosun ve fiziksel olarak sağlam olupda senden daha kötü halde masada yatan kafasını duvarlara vuran insanlar var ve eminim sende görmüşündür en basitinden örnek verim benim abime şizofren teşhisi koydular ben çocuktum o hastaydı ben şu an genç bir delikanlı o hala hasta yıllardır ne doktor bıraktı babam nede hacı hoca onu iyi etmek için.. bunları gör şükret belki bunlar seni çok motive etmeyecektir herkezin kendi derdi kendine diyeceksin belki üzüleceksin her defasında içine atacaksın
ağlayacaksın kendi içinde..
ama en çok ne yap biliyormusun
allaha yalvar
çünkü bende de birşeyler var
ve ben artık çoğu zaman ve her duamda ondan yardım bekliyorum..
ben bitmiş tükenmiş bi durumdayım belkide senden
farksızım
tek farkımız da benim fiziksel bi engelim yok senin var bunun da çok önemi yok..
herkez yine sevecek değer verecektir eminim buna ben..
sosyal olmak çok önemli insan o kalabalaığın içinde herşeyi unutuyor
ben sosyal biriydim ama şimdi bende değilim dedim ya senden bi farkım yok.. bende içime çöktüm.. beni doktorlar ve dertler bitirdi ilaçlar...
askerden içimde buruk bi sevinç ama gönlümde gözü yaşlı insanın solgun bakışları ile döndüm..
fiziksel bi engelim yok ama gönlüm ruhum engelli sanki..
ha fiizksel ha ruhsal hiç bi fark yok..
ama yine hayat yaşama değer diyorum
yine bazen umutlanıyorum
ve lafımı sevgi ve sağlıcakla kal diyorum bitiriyorum...
görüşmek dileğiyle...

[panik]

bizim fiziksel engelimiz yok da farksızmıyız.sağlam olsak bu sitede işimiz ne..her birimiz farklı ruhsal takıntılarmızla uğraşıyoruz.ruhlarımız hasta bazen bunlar bedene de yansıyor.engelli insanlar hayata daha sımsıkı tutunup bi çok şeyi başarabiliyor.ben onlara hayranım.bizim sağlam vücudumuzla yapamadıklarımızı başarıyorlar.çok güzel bir hikaye vardı imakn olsa paylaşsaydım.çocuklara bakıp birazdan yazarım hikayeyi..

[panik]

bu hikayeyi 10 yıl önce okumuştum.hatırladığım kadarıyla ..sol kolu olmayan bir sporcu varmış.hocası ona tek bir hareket öğretmiş.ve devamlı onun üzerinde çalışmış.işin sonunda şampiyonluğa kadar yükselmiş.hocasına bu işin sırrını sorunca :oğlum demiş sen yıllarca aynı hareketi çalıştın ve o konuda profesyonel oldun.onların seni yenmeleri için yapmaları gereken tek hareket sol kolundan tutup yapılıyor.......