Düşündüm Ve yalnız kaldım

[NoviembreSinTi]

Çocuklugumdan bu yada düşündüm. Bazen en iyi yaptığım şeyin bu olduğunu düşündüm. Bazende neyi dündüğümü dahi bilmeden düşündüm. 10 saniye içinde birbirinden bağımsız kaç konu gelir bir insanın aklına. Boşluğun içine, birşey görmek istercesine nefes almayı unutarak bakarken, gözlerinizin önünden geçen kareleri kaç saniyede idrak edip acısını cekebılırsiniz. O kadar görüntü geçiyor ki gözlerimin önünden, idrak etmek istemiyorum artık. düşünmek istemiyorum hiç bir şeyi. hep bir göl kenarına oturup saatlerce boş bir beyinle ruhumu dinlendirmek istedim. Ama olmadı kalabalığın ortasında yalnız kadıkça sıkıldım herşeyden. Düşündükçe kaçtım insanlardan. sırf o anki düşündüğüm konudan ayrılmak istemediğim için yalnız kaldım. Arkama yaslanıp rahatça beynimi boş düşüncelerle irdelemek için bu yolu sectım. Peki ne oldu sonunda. Yalnızlığımın farkına vardım. Bunu düşünmeye başladım. Bunu düşünürken bile yine yalnızlıgı sectım.sonunda herseyden yıtırdım hevesimi. Şu an 8 saattir oturduğum koltuktan kalktım. Ne susamıs dudaklarıma bır su vermeye nede sıgara dumanı dolmus odamı havalandırmaya gucum var. Açım. mutfakta bir tencere dolusu yemek var ama yemek ıstemıyorum. Dışarı cıkıp kendime 3 5 tane arkadas bulup eglenebılırım ama burda oturmak daha eglencelı gelıyor bana. eğlence anlayısım bıle degıstı artık. bana gore gulerek degıl konusarak eglenmelı ınsanlar. bir konuda kafa patlatarak beyin fırtınalarıyla yükseltmeli adrenalini.
Herşeyin ustüne birde unutkanlık eklenmesi daha da kıskırtıyor düşüncelerimi. aynı kaseti başa sarıp tekrar dınlediğin halde bıkmamak gıbı bırsey. cunku kasetın sonunda unutuyorsun az oncekı sarkıların sozlerini.
Bunları şunun ıçin paylaşıyorum sizle. Bir şeyi gerektiği kadar düşünün. Kaçın yalnızlık ortamlarınızdan, atın kendinizi en yakın arkadaş ortamına. ben dusundum ve yalnız kaldım. ne yaptıgını ne yapmak ıstegını bilmez durumdayım.

[leila]

''Kendine gel, yepyeni bir söz söyle de dünya yenilensin! Sözün öylesine bir söz olmalı ki dünyanında sınırını aşmalı. Sınır nedir, ölçü ne? Bilmemeli.”

belki de yanilenme zamani gelmistir...
kalabaligin arasinda yalniz olmak, insanlarin olmadik seylere gulmelerine hayret ederek izlemek, konustugun dili kimsenin anlamamasi, kimsenin seni duymamasi... butun bunlara karsi savasacak gucun kendinde var olduguna butun benliginle hissetmek...

[moonlight.]

NoviembreSinTi,aynen beni anlatmışsın yazında..Ama sen de bunu biliyorsundur ki hayatta gerçekten gülmek gerek yoksa hayat bazen gerçekten çok çekilmez olabiliyor.Bu kadar çok düşünme herşeyi inan değmiyor,tabiki bazı insanlar gibi amaçsız yaşayıp hiç düşünmeden herşeyle dalga geç,eğlen demiyorum anladığım kadarıyla sen de benim gibi hayatta boş gelip boş giden insanlardan olmak istemiyorsun,ama herşeyi dozunda bırakmak en iyisi değil midir sence de? Düşünmekse düşünmek,gülüp eğlenmekse eğlenmek..

[NoviembreSinTi]

''anladığım kadarıyla sen de benim gibi hayatta boş gelip boş giden insanlardan olmak istemiyorsun,''
Evet aynen öyle. etrafımdaki insanların bu basit yaşama ilkeleri beni boğuyor. Dozonda bırakmak konusuda elimde olan birşey değil. Her halde alışkanlık oldu bu yazıyı yazarken bile başka şeyler geliyor aklıma. herşey birbirine karışıyor kafamda.
''belki de yanilenme zamani gelmistir...''
Düşüncelere gösterilen saygısızlık ve ilgisizlik benim kaldıramicağım birşey.Eğer bu güne kadar bir kişi çıkıpta beni dinleseydi. Evet ne söylemek istediğini anlamaya çalışıyorum deseydı herseyi kendi kafamda düşünmek zorunda kalmicaktım. Şu anda yenilenmek bana o kadar zor geliyor ki. Çünkü kaybettim irademi. dediğim gibi düşüncelerimin iplerini elime alamadım daha. Eğer yenilenmek konusuna vakit ayırırsa beynim olabilir.

[pesimistik]

Duygularınızı çok güzel ifade etmişsiniz...biraz düşününce sanki ben de bunları kısmen yaşıyorum...fazla takılmamak lazım bazı şeylere...kendimizi çok fazla yargılamamak lazım değil mi? takıntı haline getirmemek lazım her şeyi...seni çok iyi anlıyorum...

bak ne güzel sıralamışsı sorunlarını...teoride kalmasın pratiğe dökmelisin hemen...yalnızlık gerçekten çok kötü bir şey...insan yalnız kaldıkça kendini yer,bitirir...bir arkadaş ortamı edin kendine...yaşın kaç bu arada?

[junkdarc]

Düşüncelere gösterilen saygısızlık ve ilgisizlik benim kaldıramicağım birşey.Eğer bu güne kadar bir kişi çıkıpta beni dinleseydi. Evet ne söylemek istediğini anlamaya çalışıyorum deseydı herseyi kendi kafamda düşünmek zorunda kalmicaktım..

evet aynen bende.
acı acı gülüyorum şu anda.
belki herşeyi fazla ciddiye aldık diye düşünüyorum bu ara....

[labirent]

ifade yönün çok güçlü sanki bir paragraf değilde bir kitap okudum. istedikten sonra herşeyi yapabilecek güçtesin. içinde yılmış bir sen olabilir ama depresyonda bir duygudur. bunu atlatma sürecide sonlanır elbet.

şu unutkanlık meselesi sürekli aynı şeyleri düşünmek kısır dögü yaşamak beyni yoruyor,elbetteki yoğun sigara içimi ve de üzüntü de bunu tetikliyor.