Herkesten Kendimden Nefret Ediyorum Boğuluyorum

[wish_]

Merhabalar, benim sorunum 2 senedir var aslında ama bu ara hiç olmadığı kadar yoğun. Üniversiteye gidiyorum ve etrafımdaki insanlardan nefret ediyorum. Bölümümü, dersleri ve mesleği seviyorum ama okulun içindeki insanlardan nefret ediyorum. Her sabah yüzlerini görmemek, seslerini duymamak için okula gitmiyprum resmen. Bu iğrenç ortam içinde var üç tane arkadaşım ama biri beni sürekli kullanıyor. Diğer ikisi biraz iyi gibi ama ben de kişilik yapısı larak onlara çok yakın davranamıyorum, insanları kaçıracağımı düşünüyorum. İnsanlardan nefret ediyorum aslında kendime zerre kadar güvenim yok, aynaya bakmaktan nefret ediyorum, yüzümü bile görmek istemiyorum. Okulda herkes staj falan kendini mesleki geliştirmenin peşinde koşuyor ama benim insanlarla iki kelime etmeye bile cesaretim yok. Firmalara gidip staj başvurusu yapmaya bile utanıyorum, bütün gün tanımadığım insanlarla bir arada olmaktansa evde oturmak daha cazip geliyor. Bu mesleği ele alınca da herşey çok geç olacak bu psırıklığım yüzünden kendimi geliştiremeyeceğim ve işsiz kalacağım. Hayat beni çok boğuyor, ev-okul rutininden çok sıkıldım. Ailem de anlamıyor beni şöyle ki rahat batıyor diye yorumluyorlar. Hani ölsem de birşey değişmeyecek o durumdayım şu anda.

[kitap]

sosyal-fobi. antidepresan kullan.

[bir dost]

Yazdıklarını okudum.
1- Ne düşünürsen, hayatın o şekilde şekillenir. (Bu madde çok önemlidir)
2- Olumluya konsantre ol, olumsuza katlan veya görmezden gel. Olumsuza katlanmak zorundayız
3- Kararların konusunda cesur olmaya çalış

Bu arada psikoloji konusunda kendini geliştirebilirsin. Sana daha iyi hissettirir

İlk 2si üzerinde düşünmeni öneririm

[wish_]

benim de yaşadığım şehir istanbul ama evet aileden ayrı yaşamak daha iyi sanırım. aynen olumsuza katlanmak zorundayız böyle yazınca güzel ama kapıdan dışarı bir adım atınca hepsi uçuyor beynimden en kısa zamanda kimseye bulaşmdan kötü bir bakışla karşılaşmadan eve nasıl gelebilirim diye düşünüyorum

[bir dost]

Anlıyorum

Belki sana başka idealler de lazım. Mesela özel hayatla alakalı olabilir. "Şöyle şöyle bir hayatım olsun" diye hayaller kurmaya çalış

Veya belki normal çevrenin dışında da arkadaş edinmeye çalış

Olumlu hissettirecek, hayata olumlu bakmanı sağlayabilecek hayaller de olmalı

Hayat sadece iş veya okul değil, bilirsin.