Depresyondan bıktım artık yaşamak istemiyorum

[lunalala]

14 yaşımdan beri depresyondayım hiçbir şey ilgimi çekmiyor bir şey hissettirmiyor.Şu an 21 yaşındayımBu dünyaya yanlışlıkla gelmişim sanki.Dış görüntüm de umrumda değil başkalarının beğenmesi de aşk karşı cins falan da hiç ilgimi çekmiyor.Üzülmüyorum bile sevgilim yok diye.Hani küçükken üzülürdüm yalnız hissederdim acaba şu an 20li yaşlarda olup sevgilisi olmayınca yalnız hissedip üzülen var mı?Bunu merak ediyorum mesela.Ya da 20li yaşlarda olup birine aşık olan falan?Çok garip geliyor.Birçok şey alıyorum giyiniyorum ama hiçbir amacım isteğim olmadan zevkle değil yani.Başkaları diğer insanlar o kadar umrumda değiller ki.Başka birilye konuşunca yük gibi hissediyorum o kişiyi.Meslekler falan da çok saçma geliyor hiçbir isteğim yok.Evlilik hayalim yok .Çocuk hayalim yok.Meslek hayalim yok.Hiç hayal kurmuyorum.Çocukken çok kurardım mesela.Doktora gitsem iyileşir miyim ki.Bu durmda olup doktora gidince iyileşen var mı aranızda?Psikoterapi yöntemiyle mi iyileştiniz ne yaptınız konuştunuz mu ilaç mı sadece yoksa..

[louis]

Psikoterapi ile de düzeltilebilr ya da ilaç tedavisi ile de düzeltilebilir bir durumdasınız. her şey popüler kültürün yansıttığı üzere aşk eğlence üzerine kurulu değil bu dünyada. gorüş açınızı değiştirmelisiniz. yeni insanlarla tanışmak istemiyorsanız. kitap okuyun. ilginizi çeken herhangi bir kitap. sıktığı zaman bırakırsınız. fazla sorun etmemek lazım. düşünsenize 14 yaşınızdan bu güne kadar yoğun bir baskı altında olmak, sağlıklı insanı bile rahatsız eder. konuşmak isterseniz messenger adresinizi ozel mesaj olarak atabilirsiniz. her şekilde dinlerim, konuşuruz. sonuçta hepimiz oleceğiz. neden bu dünyayı zehir edelim kendimize. takmamak lazım hiç bir şeyi.

[maverick7881]

İnsanın kendisini tanımaya başladığı yaşdan yani 14 yazmışsınız şimdi de 21 hiç mi iyi döneminiz olmadı,zannedersem şu an kötü bir dönemdesiniz böyle zamanlarda bu kadar karamsar olmak normaldir.İmkanınız varsa psikoterapi görebilirsiniz,yaşadığım uzun deneyimler sonucunda çok ciddi bir durum yoksa ilaçlardan uzak bir şekilde ruh sağlığınızın tedavisini sağlayacak bir dr a ya da kendini ispatlamış bir psikologa gitmenizde yarar vardır.

[durgun01]

seni anlıyorum sadece sana demek istediğim umursamaz ol bir gün boyunca yarın ölecekmiş gibi düşün en azından her gece Allah'a şükret daha kötü bir hastalık vermediği için . 14 yaşından 20 yaşına kadar kimse çile çekmez emin olabilirsin.sen eğlendiğin günleri unutmuşsun.70 yaşına kadar yaşadığını düşün 50 sene bununla mı yaşlanacaksın.

[saf_ak]

Depresyondan bıktım artık yaşamak istemiyorum

Forum boğaz köprüsüne döndü. Yaşamak isteyen birisine rastlarsam alnından öpeceğim...?

[lunalala]

Psikoterapi ile de düzeltilebilr ya da ilaç tedavisi ile de düzeltilebilir bir durumdasınız. her şey popüler kültürün yansıttığı üzere aşk eğlence üzerine kurulu değil bu dünyada. gorüş açınızı değiştirmelisiniz. yeni insanlarla tanışmak istemiyorsanız. kitap okuyun. ilginizi çeken herhangi bir kitap. sıktığı zaman bırakırsınız. fazla sorun etmemek lazım. düşünsenize 14 yaşınızdan bu güne kadar yoğun bir baskı altında olmak, sağlıklı insanı bile rahatsız eder. konuşmak isterseniz messenger adresinizi ozel mesaj olarak atabilirsiniz. her şekilde dinlerim, konuşuruz. sonuçta hepimiz oleceğiz. neden bu dünyayı zehir edelim kendimize. takmamak lazım hiç bir şeyi.

kitap okumadığımı nerden çıkardın.Bazen günde bi taneyi bitiriğim oluyor.Ondan da bıktım.Sorun ediyorum çünkü gittikçe hayat tükeniyor ve böyle geçmesini istemiyorum.Ya intihar etmek gerekiyor ya da düzelmeye çalışmak.Doktora gitmenin faydası olacağını da düşünmüyorum kesinlikle çünkü hayatım şanssız kötü .neyse teşekkürler yorum için

[alitsn]

kitap okumadığımı nerden çıkardın.Bazen günde bi taneyi bitiriğim oluyor.Ondan da bıktım.Sorun ediyorum çünkü gittikçe hayat tükeniyor ve böyle geçmesini istemiyorum.Ya intihar etmek gerekiyor ya da düzelmeye çalışmak.Doktora gitmenin faydası olacağını da düşünmüyorum kesinlikle çünkü hayatım şanssız kötü .neyse teşekkürler yorum için

Kardeşim umarım bu mesajı okursun. Ben de senin durumunu yaşadım uzun süre boyunca.Uzun sürede çözümü Dünya'da aradım.Birkaç psikolog ve psikiyatrist deneyimim oldu.Ama hiçbirisinden sonuç alamadım.Bende senin gibi birşeyler okumaya çalışıyordum.Biraz dini eserlere,tasavvuf eserlerine yöneldim.Gazali Hz'lerinin Kimya-yi Saadet adlı kitabında tesadüf eseri seninle ortak olan sorunuma doğru cevabı buldum.Yani ne yapmam gerektiğini öğrenmiş oldum.

Peygamberlere bildirilen ilimmiş kardeşim bu.Diyor ki;

Mesela bir kimsenin durumu bozulur;dünyadan yüz çevirir; gam,keder onu kaplar;dünya nimetlerini sevmez ve akıbetinden endişe ederse bunun sebebi şudur;
Allah'u Teala tarafından saadetine hüküm edilen kimse için,iki işgüzar çavuş olan Utarit ve Merih'e ferman verilir ki,süratlekapı piyadelerinden olan havayı göndererek kuruluk kendini atıp beyninin ortasına indirsin;dünya lezzetlerinden yüzünü çevirsin.Ta ki,korku ve keder kamçısı,irade ve istek dizginleriyle onu Allah(c.c)'ın huzuruna davet etsinler.

Aynı şekilde Abdülkadir Geylani Hz'leri de şu şekilde belirtiyor;

Allah(c.c) bir kulunu sevdimi ona bütün yollar kapanır.Nereye gitse çıkış yolu bulamaz.Ta ki Allah(c.c)'a yönelene kadar.Yöneldikten sonra da Allah(c.c) ona çok yardım eder.Ailesine işinde,geçiminde yardım eder.

Bunu okuduktan sonra Kuran'a sünnete daha çok uymaya başlayarak Rabbime yöneldim.Yaklaşık 8-9 aydır elhamdülillah devam ediyorum.Bir hayli yol kat ettim.Daha da mutlaka çok yol vardır almam gereken inşallah Rabbim devam etmeyi nasip eder.

Yani saadetin bu yolda yürümekte.Allah(c.c) hepimizi muvaffak etsin inşallah.

[sınırsız]

Forum boğaz köprüsüne döndü. Yaşamak isteyen birisine rastlarsam alnından öpeceğim...?

:24:

yani buna gülünmez ama kendini ifade etme tarzına bayıldım

[ozkan.akyurek]

kitap okumadığımı nerden çıkardın.Bazen günde bi taneyi bitiriğim oluyor.Ondan da bıktım.Sorun ediyorum çünkü gittikçe hayat tükeniyor ve böyle geçmesini istemiyorum.Ya intihar etmek gerekiyor ya da düzelmeye çalışmak.Doktora gitmenin faydası olacağını da düşünmüyorum kesinlikle çünkü hayatım şanssız kötü .neyse teşekkürler yorum için

bende de hayata küskünlük, herşeyin içimi acıtması durumu var, ama biliyorum ki bu hormonlardan, yani gördüğüm rüyalarda veya beynimde bir sorun yok.Sadece anksiyetem fazla ve bilinçaltı da genelleme yaptığı için rüya anında sıkkınlık yaşadığı için gördüğü rüyadan sıkıldığını ve o sıkkınlığı yaşamamak için o durumdan kaçmayı öngörüyor.Ama aslında ne beynimizde ne de rüyamızda bir problem var, problem sadece anksiyetemiz fazla.Tarafsız bir şekilde baktığında anlayacaksın ki aslında korku senin içinde, gördüklerinde değil, o korku sana böyle hissetmeni sağlıyo ve kötü olduğun için otomatikmen düşüncelerin de kötü oluyo ama korkma iraden hep durur onu kaybetmessin.Bu korkunu da geçirmen için psikiyat/psikoterapi/bitkisel tedavi yöntemlerini uyguluyabilirsin.Diğer konuda da yazmıştım buraya da yazıyım ibrahim saraçoğlunun önerdiği ve kendisininde zamanında uyguladığı ıspanak-maydonoz ve ıspanak-tere kürü var ve bunların faydasını tahayyül bile edemessiniz diyor.Buyur konuma buradan ulaşabilirsin : http://www.psikoloji.gen.tr/showthre...itkisel-tedavi

[sınırsız]

neyse konuya gelirsek aynı yaşta depresyona girmeye başlamışız şuanda da aynı yaştayız.Ve ben hiçbir zaman morali bozuk adama haline şükret demekten yana olmadım bu sinirli adamı daha çok isyana teşvik eder.Evet herkes kendince yaşayıp bir şeyler yapmaya çalışıyor.Bazen bazı insanların durumları farklıdır etraflarındaki çember daralmaya başlar ve yapabileceği bir şey yoktur.İşte zaten insanı depresyona sokan şeyde budur.Yapacak hiçbir şeyin olmadığın inanması.
Zamanın büyük mafya babalarından birine sorarlar nasıl buralara kadar geldiniz?
Der ki:Çocukluğum varoş bir mahallede geçti.Ufakken evden çıkamazdım.11-12 yaşlarına geldiğimde mahalledeki diğer çocuklar beni gözlerine kestirdi ve eve götürdüğüm ekmekle hayatım arasında tercih yapmaya zorladılar.Bende biraz durdum ve düşündüm.Kaybedecek hiç bir şeyim yoktu zaten bk çukurunun içindeydim.Ve bu ekmeği bir kez elimden alırlarsa daha kötüsü de olurdu.O an farkettim ki korkuyla ve çaresizlik yaşanmaz.Her zaman bir çıkış yolu vardır bu ölüme meydan okumak bile olsa!


İki küçük fare kaymak kovasına düşmüş,1.fare hemen pes etmiş ve boğulmuş,2.fare ise didinmiş,o kadar çıpınmışki kaymağı yağa çevirip tepesine çıkmış

Hayatın kısa özeti asla pes etmeden savaşmak.

İnsanı mutlu yapan ne umutları,ne sahip oldukları ne de ailesidir.
İnsanı mutlu yapan şey çalışmaya ve öğrenmeye aşık olmak,henüz sahip olmadıklarına duyduğu istektir yani kendisidir.

[dreamer8]

21 yaşındasın ve karşı cin, aşk hayalin yok. İşte bu çok sakat bir durum.15 yaşından 25 yaşına kadar bir sevgilim olsa diye kafamı vurmadığım taş kalmamıştı. Tükenmiştim. 25 den sonra da sevgiye küşmüşüm, sevecek birini bulamadım......Konu açılalı bir sene olmuş. Şu an ne durumdasın acep.

14 yaşımdan beri depresyondayım hiçbir şey ilgimi çekmiyor bir şey hissettirmiyor.Şu an 21 yaşındayımBu dünyaya yanlışlıkla gelmişim sanki.Dış görüntüm de umrumda değil başkalarının beğenmesi de aşk karşı cins falan da hiç ilgimi çekmiyor.Üzülmüyorum bile sevgilim yok diye.Hani küçükken üzülürdüm yalnız hissederdim acaba şu an 20li yaşlarda olup sevgilisi olmayınca yalnız hissedip üzülen var mı?Bunu merak ediyorum mesela.Ya da 20li yaşlarda olup birine aşık olan falan?Çok garip geliyor.Birçok şey alıyorum giyiniyorum ama hiçbir amacım isteğim olmadan zevkle değil yani.Başkaları diğer insanlar o kadar umrumda değiller ki.Başka birilye konuşunca yük gibi hissediyorum o kişiyi.Meslekler falan da çok saçma geliyor hiçbir isteğim yok.Evlilik hayalim yok .Çocuk hayalim yok.Meslek hayalim yok.Hiç hayal kurmuyorum.Çocukken çok kurardım mesela.Doktora gitsem iyileşir miyim ki.Bu durmda olup doktora gidince iyileşen var mı aranızda?Psikoterapi yöntemiyle mi iyileştiniz ne yaptınız konuştunuz mu ilaç mı sadece yoksa..

[Fönmakinası]

21 yaşındasın ve karşı cin, aşk hayalin yok. İşte bu çok sakat bir durum.15 yaşından 25 yaşına kadar bir sevgilim olsa diye kafamı vurmadığım taş kalmamıştı. Tükenmiştim. 25 den sonra da sevgiye küşmüşüm, sevecek birini bulamadım......Konu açılalı bir sene olmuş. Şu an ne durumdasın acep.

neden sakat bir durum ki? ne yapılmalı peki bu durumda . Sizin niye olmamıştı

[sınırsız]

Sakat bir durum yok.Anladığım kadarıyla arkadaş sana yazıcak alt yapı hazırlıyor :24: