6 Yıl

[TembelAntropolog]

Herkese iyi akşamlar arkadaşlar.. Hayatım 6 yıldır çok kötü ilerliyor. Sizlere danışmak istiyorum. 15 yaşına kadar babam tarafından şiddet gördüm. Babam psikopat ruhlu biriydi. Zamanında beni ve kardeşimi çok dövdü kendisi. 15 yaşındayken bir akşam evde büyük bir ses ile uyandım. Annemle babamın kavga ettiğini gördüm. Ayırmaya giderken annemin boğazının kesildiği gördüm. Birden kendimden geçip kendimi köşeye atıp şoka girdiğimi hissettim çünkü ayaklarım ve kollarımı sağa sola istemsiz bir şekilde vurmaya savurmaya başladım. Daha sonra annemin kanayan boğazı değil neyse ki yanağıymış fakat iş işten geçmişti. O günden sonra annem ile babam boşandı. O günden sonra ilk lise 1 de sınıfta kaldım.. 2. senemde ise toplam okula bir ay kadar gittim daha sonrasında okula gitmeyi bırakıp kendimi tamamen bilgisayara vermeye başladım. Zaten devamsızlıktan sınıfta kalmıştım. Çocuklugumdan beri bilgisayara yatkınlığım vardı. Daha sonra 2 sene boyunca bazen 24 saate kadar çıkabilecek sürelerde bilgisayar oynamaya başladım. Daha sonra annem ile birlikte bir psikiyatriste gittik bilgisayarı bırakmak için. Bana 1-2 tane ilaç verdi bunları kullanmaya başladım. Daha sonra ilaçların yan etkisiyle kilo almaya başladım. Daha önce futbol oynuyordum fakat 15 yaşından sonra futboluda bırakmıştım. Futbolda kaleci mevkinde oynuyordum. Antrenör hocalarım dünya çapında yeteneğim olduğunu söylerlerdi. Daha önceden çok kritik bir ödül almışlığımda vardı. 3 sene kadar ara verdikten sonra futbola geri dönmeye karar verdim. O sıralar kilo vermeyle uğraşıyordum fakat kullandığım ilaçlar yüzünden verdiğim kiloları tekrar geri alıyordum. Zaten kaleci olmak benim en büyük hayalimdi ve bu yola baş koydum ve devam etmeye karar verdim. 3 sene kadar futbol oynadım çok uğraşmama rağmen ilaçlar yüzünden kilo veremedim. Tek dayanağım tek umudum tek hayalim olan futboluda 3 sene sonra kilo ve 1.67lik boyumla bırakmak zorunda kaldım. Dünya çapındaki yeteneğim bir boy yüzünden fos olup gitti. Bunun benim elimde olmadığını bildiğim için kaderimi kabul ettim. Çünkü 1.67 boyla kaleci olunamazdı. Şuan tamamen boşluktayım. 6 sene içersinde çok fazla intihar düşüncem oldu hatta intiharı düşünmediğim gün olmuyordu herhalde. Fakat dini inancım bunu frenledi. Cehenneme gitmekten değil asıl olan imtihanımı sınavımı kaybedeceğim için kendimi frenledim. Çünkü bu asıl sınavımdı ve bunu geçemezsem hiçbir zaman geçemeyecektim. Fakat şuan öyle bir durumdayım ki ne bir his ne bir mutluluk belirtisi. Tamamiyle boşluktayım. Sanki cennetede gitsem şu dünyevi hayatta bu saatten sonra futboldan ekmekte yesem mutlu olamayacağımı düşünüyorum. 2 ay önce psikiyatriste gittim. Major depresyon tanısı koydular. 6 sene içersinde antidepresanları aksata aksata kullandım. 5 ay düzenli kullanıyorsam pat diye kesiyordum. Çünkü kilo veremediğim için bırakmak zorundaydım. Bu sefer akli dengem gidiyordu tekrar başlıyordum daha sonra tekrar bırakıyordum tamamiyle bir kısır döngüdeydim. Şuan 20 yaşına geldim. Liseyi açıktan bitirmeye karar verdim. tam 6 sene boyunca hayatımda zerre kazanç zerre gelişme olmadı. Zaten futboldan sonra hayatım iyice bitti. Şuan kardeşim liseyi bitirmek üzere o kendini bu problemlerden kurtarmayı başardı. Fakat benim karakterim hassas ve duygusal olduğu için bu tür olayları bir türlü atlatamadım ve 6 senedir oldugum yerde saymaktan başka bir şey yapmadım. 20 yaşına geldim evime destek olacak tek bir eylemde bulunmadım. Sürekli evde bilgisayar başında tam bir bitkisel hayattayım. Hayatımı düzeltmek istiyorum çalışmak yeni bir şeyler katmak istiyorum fakat yapamıyorum. O kadar zor geliyor ki onca yıl evde kaldıktan ve çok büyük hayal kırıklıklarına uğradıktan sonra hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hani gereksiz insan derler ya hah işte aynen ben o durumdayım tamamiyle bu hayatta yaşayan boşuna yemek işgal eden boş bir insanım. Sadece çalışmak ve liseyi açıktan bitirip üni kazanıp hayatımın anlam kazanmasını istiyorum. Ama yapamıyorum beceremiyorum. Tamamen kısır döngüdeyim. Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Lütfen arakdaşlar ben hiçbir şeyin parasında pulunda değilim. Yaşamım boyunca hiçbir zaman parayı önemsemedim. Sadece hayatımın anlam kazanmasını istiyorum ya iyi ya kötü sadece hayatımın bir anlamı bir amacı olmasını istiyorum. 1 aydır wellbutrin xl diye bir ilaç kullanıyorum. Kalbimi ve akciğerimi mahvetti resmen. İnanılmaz kalbimde batmalar ve akciğerlerimin ikisnede giren ağrılar bitirdi beni. Fakat şuan yat etkilerini atlattım sanırım. 1 aydır wellbutrin kullanıyorum ama hiçbir faydasının olduğunu hissetmiyorum. Lütfen arkadaşlar şu hayatta çalışmak bile istemiyorum. Hem tembelim hemde isteksizim. Zaten karakterim çok hassas ve duygusal biri olduğumdan dolayı hala 6 senedir bu sorunları atlatamadım. Lütfen arkadaşlar bilgili arkadaşların bana yol göstermesini istiyorum. Teşekkür ederim iyi geceler.

[Hamsterdam]

Senin yaşadıklarının çoğunu bende yaşıyorum intihar etmemek için zor tutuyorum kendimi yine depresyona girdim hiçbir şey yapasım yok yapmak istediğim çok şey var ama kendimi eve alıştırdığım için çok üşeniyorum dışarı hiç çıkmıyorum açıktan lise okuyorum daha hiç ders çalışmadım sınava 1 ay kaldı off ne olacak böyle bende 5 yıldır böyleyim

[SaDiST]

Bende bu tür şeyleri yaşadım belki cok daha kötü durumdaydım direkten döndüm elhamdulillah ölmedim.Sonra büyüklerimin tavsiyesi ile namaza başladım.Sorumlu olduğun bakmak zorunda olduğun insanlara çalışıp para kazanıp yardımcı olduğunu gördükçe mutluluk kendinden gelicek.Ailenin sana bakışı düzelicek çevrendekiler..Ama bu yolda sabırlı olmak zorundasın.Çünkü para kazanmak bizim gibi insanlar için hiç kolay değil.Yeri gelicek cok zorlanıcaksın belkide.Ama işin bitince yani eve gelince o gün senin için haybiyeden geçmiş bir gün olmayacak.(Çünkü uğraşıyosun çabalıyosun oturarak başarıya ulaşan tek şey tavuktur misali ) Sonucunda hayatına sarılmış olucaksın..Bu arada seni anlayabiliyorum 7 yıldır bana da majör depresif denmişti.Ben pek ilaçlara bağımlı kalmadım.Kendi fikrim bence kullanma.İnsanı hissisleştirmekten başka bişeye yaramıyorlar.Düzenli bi hayatın olsun.Hiç bişey yapamasan bile uyuyup kalktığın saatlere dikkat et.Düzensizlik boşluk getirir.Kendi rutinin olsun.Selametle