çocuğumun arkadaşı olmak istiyorum

[ayşeur]

Okuldan geldiği zaman çocuklar önce bir üstlerini değiştirsinler, ellerini yıkasınlar, sevdiği yiyecekler verip onları bir rahatlatın onlarla oyun oynayın, sorgulamadan sohbet edin. Onlara sık sık sevdiğinizi onlar okulda iken ne kadar özlediğinizi söyleyin.
Eğer sohbet esnasında okulla ilgili birşey anlatırsa yargılamadan dinleyin. Hımm, evet, eee, sonra gibi geri bildirimlerle dinleyip yorum yapmayın.
Büyük oğlan çok konuşmayı anlatmayı sevmeyen biri olabilir, bu onun yapısı ise değiştiremezsin.

genelde byle yapmaya çalışıyorum. oğlum okuldan gelince ilk iş bilgisayarın başına oturur ben söylerim elini yüzünü yıkar gelir daha sonra aburcubur yer bende sırf onunla konuşim diye bilgisayarda onun yanına otururum azıcık benimle konuşur ona hafta içi bilgisayarı çok kullanmamasını hatırlatıp başka şeylere yönlendirmeye çalışıyorum yine biraz söz dinler
ama yinede oğlumun benden uzak olduğunu hissediyorum .ona yapılması gerekenleri söylediğimde de bana çok kızdığını biliyorum

[bahattin]

ayse hanım slm kusura bakamayın sıze demıstım ben buraya genelıkle ders cıkarmak ıcın gırıyorum bu ıkı gun cok yogun oldugu ıcın gıremedım yenı gordum sızın cocugunuzla ıletısım kurmakta zorluk cekıyorum demıssınız benım sız cocugunuzla konusurken soruları emr seklındemı kulanıyorsunuz yoksa oyle bır arkadas gıbı mı soruyorsun daha oncede boyle mıydı yoksa yenı mı basladı bılgısayar basında oturuyor hemen demıssınız bılgıseyarda oyun mu oynuyor chat mı yapıyor

[bahattin]

sıze yardımcı olbılecek bır yazı bu okuyunBilinçli anne-baba olmanında kuralları
Her şeye sahip olduğu halde mutsuz olan çocuklarda ne gibi eğitim hataları yapılıyor? Çocuğun asıl ihtiyacı nedir?

“Çocuğum için her şeyin en iyisi olsun” derken doyumsuz bir çocuk mu yetiştiriyoruz? Prof. Dr. Nevzat Tarhan, bütün bu soruların cevaplarında anahtar formülün, sevgi ve disiplinin birlikte ve dengeli verilebilme uygulaması olduğunu söylüyor. “Anne–baba merkezli aile olmak varken çocuk merkezli aile olmak, çocuğu evin küçük hükümdarı kılmak da mümkündür.” diyen Tarhan, asıl amacın çocuğu her an mutlu etmek değil, onu hayata hazırlamak olduğunu belirtiyor. Tarhan’a göre, kendi iyiliği ve mutluluğu için çocuğa arzularını erteleyebilmeyi ve ev hayatının kurallarına uymayı öğretmek gerekiyor. Çocuğa kızarken bile severek kızmalı, onun kişiliğine saygı göstermeli, çocuğu büyük insan gibi dinlemeli; ama ondan büyük insan davranışı beklememeli. Prof. Dr. Nevzat Tarhan, Timaş Yayınları’ndan çıkan “Makul Çözüm–Aile İçi İletişim Rehberi” adlı kitabında, “Bilinçli Ebeveyn Olma Kuralları”nı şöyle anlatıyor:

Önce çocuğunu tanı: Çocuğun psiko–sosyal gelişiminde her yılın farklı özellikleri vardır. Her evreyi bilmek; çocuğunuzun ruhsal ve fiziksel güvenliğine, ihtiyaçlarına ve sınırlarına göre davranmayı sağlar. Böylece çocuğunuza taşıyamayacağı psikolojik yük yüklememiş ve onu yaralamamış olursunuz.

Demokrat olmak: Otoriter değil, demokrat ebeveyn olmanın önemini kavramak gerekir.

Çocuğun birey olmasına fırsat vermek: Çocuk bizim çocuğumuzdur; ama bize ait değildir. Onu ayrı bir insan olarak düşünmeliyiz. Çocuğun anne–babadan sağlıklı ayrışması gerekir.

Esnek olun: Her çocuğun yapısı ayrıdır. “Ben babamın yaptığını yapıyorum ve bana zararı olmadığını biliyorum.” sık duyduğumuz sözlerdir. Dar görüş ve dar düşünceler her çocuk için geçerli değildir. Hatta beş kardeş varsa hepsinin anladığı dil farklıdır.

Etkin dinlemenin önemini bilin: Çocuk, konuşmasını bitirinceye kadar dinlenmeli, sözü kesilmemeli, kendisiyle göz teması kurularak konuşulmalıdır. Baş sallamak, onay işaretleri vermek, sorular sormak gerekir.

Aile içi oturumlar yapın: Beraber zaman geçirmek çok yararlıdır. Bu sayede bireyler karşılıklı olarak birbirlerinin sevinç ve üzüntülerinden haberdar olur, hayatı paylaşırlar. Amaç çocuğu hayata hazırlamaktır. Beraber zaman geçirmek bunun için önemlidir. Zamanın süresinden çok nitelikli olması faydalıdır.

Ödül ve cezada denge: Evin kurallı bir ortam olması gerekir. Bir futbol maçında bile kurallara uymayanlar kart görür. Aile, sosyal bir anlaşma demektir. Çocuk akıllı, uslu ve çalışkan olduğunda çabası ve davranışı ödüllendirilmelidir. Çocuğun kişiliğini övmek doğru değildir, çabalarını övmek gerekir. Çocuğun davranışlarının sorumluluğunu üstlenebilmesi ve sosyal beceriler kazanabilmesi, sınırları bilmesine bağlıdır. Sınırları aşarsa da hatasıyla orantılı bir bedel ödemelidir.

Olaylar üzerinde konuşun: Birlikte yaşanan üzüntülü ve sevinçli olaylar üzerinde sohbet etmek çocukta aidiyet ve bağlılık duyguları uyandırır. Çocuk böylece ailenin yaşam biçimini ve değer ölçülerini benimser. Yoksa konferans, vaaz tarzı yaklaşımların hiç faydası olmaz. Monolog değil diyalog gerekir. İki taraf da konuyu bilmeli, etkin bir diyalog kurulmalıdır.

Çocuğunuzun arkadaşlarını tanıyın: Üç yaşından itibaren arkadaş, çocuk için önemli olmaya başlar. Çocuk, hayatı oyun içinde ve arkadaşlar arasında öğrenir. Çocuğun arkadaşları kötülenmemeli, mümkün olduğunca eve çağırılıp olaylar üzerinde konuşmaya çalışılmalıdır. Arkadaşını küçük düşürücü yaklaşımlar sergilemek, çocuğunuzu gizli saklı iş yapmaya iter.

Sorumluluk verin: Çocuğa bağımsızlık kazanacağı ev işleri ya da alışveriş ödevleri vererek küçük başarıların tadını almasını sağlayın. “Onun yapacağı işten ne olur” demeyin. Bırakın yetenekleri gelişsin.

Yuva sıcaklığını hissettirin: Beklemediği bir anda çocuğa gülümsemek onda güven ve bağlılık duygusu uyandırır. Korktuğu, heyecanlandığı anda elini tutmak, hafızasında olumlu izler bırakır. Bedensel dokunmalar çocuğa güven verir. Sevginin egemen olduğu ev modelinde anne–babanın otoritesi azalmaz, tam tersine çocuğun büyüklere duyduğu saygı daha da artar. Anne ve babanın sevgisini kaybetmemek için iyi şeyler yapmaya çalışır. Kişiliğine değer verilen, sığınacak yuvası olan çocuk hayatta daha başarılı olur.

Davranış diline dikkat: Özellikle ergenlikten önce çocuklar sorunlarını söz dili ile anlatamazlar. Sinirlilik, aşırı hareketlilik, altını ıslatma, kavgacılık, yalancılık, iştahsızlık, uykusuzluk, kıskançlık, korkaklık, okul başarısızlığı, kekemelik, bedensel yakınmalar, bunların hepsi birer işaret olabilir. Gizli depresyonun söz dili ile anlatılamaması tedavi gerektirir.

Örnek olunduğunu unutmamak: Çocuğun “annem–babam gibi olmak istiyorum” diyebilmesini sağlayabiliyor muyuz? Özdeşim modeli olarak ne kadar doğru davranıyoruz? Çocuğun sözlere değil, davranışlara bakarak öğrendiğini unutmamak gerekir.

Çözüme odaklanmak: Sorunla karşılaşınca telaşlanmak yerine çözüm odaklı düşünme başarılmalı, emretmek yerine fikir vermeli. Büyüğün hayat tecrübesi çocuk için bir hazinedir.

[suntzy]

Muhtemelen çocuğunuzun böyle olmasında bir sorun yok ben şu anda 14 yaşındayım ve annemle babama aynen böyle cevap veriyorum 10 yaşında bir deişik birşey geliyo bize yeni nesil değişti bence yaşıma bakmayın yaşıma göre olgunumdur Çocuğunuzla bu aralar çok birşey sormayın sorulardan artık bıkmıştır derslerdende bıkmıştır onun sevdiği şeylere yöneltin. Sizinle konuşmak istemeyeceği konular vardır bunu arkadaşlarına anlatmak isteyebilir bence gayet normaldir. En önemlisi bir çocuğu iyi yetiştirmek için ona bir çocuk değilde arkadaş gibi bakın ama onun yanlış yaptığı birşey varsa ciddileşin ama o sorun ortadan kalkınca tekrar arkadaş olmaya çalışın bence en sağlıklı yol bu. Ve olayı bence psikoloğa taşımayın.Çocuk sürekli uf puff der ve daha içine kapanır biraz serbest bırakın ama ona öğütlerde vermeyi unutmayın

[ayşeur]

herkese merhaba ilginiz ve yorumlarınız için çok teşekkürler .özellikle, bahattin sana vermiş olduğun bilgiler çok güzel çok kıymetli yazılarından herdaim faydalanacağımdan emin
olabilirsin gerçekten teşekkürler.
benm çocuğumun arkadaşlarını tanımam ,davranış diline ve çözüme odaklanmada çalışmalar yapmam lazım bunların bazılarını yapmada hatalarım var bir an önce o hatalarımı gidermem gerekiyor.inşaallah bu hatalar düzelince herşey farklı olur. çocuğumla daha güzel daha yakın daha kaliteli vakitler geçirebilirim...