13 yaşındayım ve iğrenç bi hayatım var...yardım..

[Sweet_123]

ya yeter artık bıktım usandım artık yaa. öyle bi sorunlarım varki artık pskoloğa gitsem olmadı.

Sorunlarımı anlatıyrm.

1-uykusuzluk düzenim.

2-ailem hep beni aşağalıyor her ne kdr bu söyleyişlerinden rahatsız olduğumu belirtsem bile konussamda olmuyo napcam bilmiyom.

3-okulu sevmiyorum. gitmek ve adını bile duymak istemiyorum.

4-ailem benle ilgilenmiyo.

5-ilgilenmiyosunuz benimle birazcık aktivitelere yazdırın beni tatillerde ama annemler hep yediğin önünde yemediğin arkanda diyip azarlıyp. bıktım ya vallaha usandım ölesim geldi.

6-okuls gitsemde çok sıkılıyom.

7-bilgisayar bağımlılığım var.

8- ailem en ufak şeyi yapsam dövüyo.

9- dayaktan dolayı unutkanlık başladı ve bana habire sen salaksın diolar. mal allahın malı diolar.

10- arkadaşlarım beni aşağalıyolar.

11- oturduğum okulda yaşıtım yok. küçüück bebeler var.

12-annemle derdimi paylaşssam yediğin önünde yemediğin arkanda dio.

13-derslerde öğreniyim mesleğim olsun diom her ne kdr çalışssam olmuyo ailem hep çalışmıyon diolar halbuki inek gibi çalışıyom.

14-çok geç öğreniom.


ya yardım ediiiiin abiler ablalar yetti artık yaşamak istemyoooom.

[panik]

ya güzelim benimde 12 yaşında kızım var.senin bu yaşda burda olman ne kadar acı.ailenin seninle ilgilenmediği bariz belli ..ama tüm bunların faturasını ailene çıkarmakda haksızlık olur.sende gayret göstermelisin.senin yaşındaki çocuğuma uyguladığım program .hafta içi pc yasak.eve gelip önce karınlarınlarını doyuruyorlar sonra dinlen.ardından ödev vakit kalırsa tv.ama oda benim onayım olan bir dizi .saat en geç 22.30 yatak uykuları gelmiyorsa kitap ama bende onlarla kitap okuyorum.bu program başarı getiriyor çünkü kızım okul 1.oldu.hafta sonları dersanesi var kalan zamanda ben onları sinema alışveriş ve gezdiriyorum.kaliteli 30 dk. çalışsan günde insan başarır eğer özel bir öğrenme güçlüğün yoksa.

[Dramaturg]

Senden önce ailenin bi psikoloğa görünmesi gerekir bence. Öncelikle uykunu bi düzene sokmalısın. 13 yaşındasın daha küçüksün;ailenle yaşamaya mecbursun ama dersleine çok çalışarak üniversiteyi kazanıp bu sorunlardan uzaklaşabilirsin. İlla bi aktivite istiyosan okuldaki hocalarınla konuşup okulun aktivitelerine yazıl. En azından kafanı dağıtmış olursun. Çok zor bir durum anlıyorum ama kendi psikolojini ayakta tutup sağlıklı olman gerekiyor kardeşim.

[Sweet_123]

panik doğru söylüyorsunuz ama işte öyle annemler anca birbirlerine gidip geliolar annem ve babam ayrı ama annemlerin alışverişmiş şuymuş buymuş gibi huyları yok hep evdeyiz hep evde.

ara sıra teyzemlere valla sıkıldım usandım ya.

[esintili24]

şu an kaçıncı sınıf öğrencisisin?

[Sweet_123]

7. sınıfım.

[joseraul]

Cinsiyetini yazmamışın insanlar sorunlarını yazarken cinsiyetlerini niye yazmazlar anlamam.

Sana diyeceğim daha çocuk sayılırsın bu yaştaki insanların hayatı igrençtir ne tam çocuktur ne tam genç Ama ailenin sana şiddet uygulaması çok yanlış hele bu devirde ilk önce bu sorunu aş yani fiziksel ve psikolojik zarar görmemeye çalış.

Daha sonra okuyup bir meslek edinmeye başla ilerde bir mesleğin olu birazda para kazanır büyürsen muhtemelen hayat sana çok güzel gelecek.

Bu yaştaki birinede anca bu tavsiye verilir.

[Sweet_123]

cinsiyetim kız.

herşey için teşekkürler.

[rüzgar_86]

Sweet_123 mrb nasılsın ben de senin yaşına yakınım hatta şöyle söyleyeyim ilerie baktığında ilk bizim dönemimize bakacaksın yeni ünv mezunu olup mesleğine atanmış abilerin ablaların işte ben onlardan birisiyim
Ve inan benimde o dönemde kendimce üstesinden gelemeyeceğim bir çok sorunlarım vardı hatta ailecik sorunlarımız ve gerçekten üstesinden gelemedik ben kendimi kişisel gelişim kitaplarına vermiştim o dönem orada stresle başetme yöntemlerinden biri de o sorunu daha sonra çözmek için kafanın bir köşesine koyup hayatına tutunmaya çalışmak.İnanır mısın hala o sorunlarıma rafa kaldırılmış çözümlenmek için bekliyor :RpS_thumbsup:
Lütfen hayatındaki bütün sorunları görmezden gel ve kafanı derslerine odaklan zor öğrenmenin sebebi gerçekten kendini vermiyor olman gerçekten derse oturduğunda ders çalış çünkü zaman akıp gidiyor hayat senin hayatın
Bana hiçmişim gibi davrandılar erkek arkadaşım oldu arkadaşımın babası şikayet etti onun kızı benden beterdi ama ben kimsesizim diye hep ezildim horlandım yapmadığım şeyler yüzünden dayak yedim ama aannemin telaşına şimdi hak veriyorum çünkü çok köttü bir ülke burası para kazandığım için insanım
geçende pazarda meyve seçiyorum biraz hırpaladım inanır mısın azar yiyeceğim diye ürktüm yazıklar olsun böyle insanlarımıza çocuğuz diye herkes azarlardı ve o bende öyle bir yer etmişi çok iyi bir mevkideyim ve ben o psikolojimi bilinçaltından atamamışım
Ama hayatımı bak ben kurtardım en tembel öğrenciydim bir zamanlar sonra okumanın hazzını duydum içimde tabi üniversiteyi kazanınca lezzet alabildim ve 3. olarak bitirdim ama çok zorlandım
Kimse başarıya çiçekli yollardan ulaşmıyor ayagımıza dikenler battı kanlarını sıvıya sıvıya yürümeye devam ettik emin ol ünv okurken benden daha kötüleri varmış dedim oyle insanlar gördüm ki iyinin iyisi var ama kötüünün de kötüsü var unutma
Sen oku ve çocuklarına sen senin yaşadığını yaşatma

["enough"]

Sweet, sorunlarını öyle bi maddelendirmişsin ki bu kafayla 100-150 maddeye de ulaşırsın.

Tamam sorunların var, bunda hemfikirim senle, ama maddelendirdiğin kadar değil. Bikaç başlıkta sıralanıyor aslında. Bunu böyle görmeye çalış önce..