boşanıyorumve cok ama cok mutsuzum :(((

[x1980]

eşimi çok sevmeme ragmen bir türlü onu mutlu edemiyorum 3 senedir evliyiz. ama gel gör hiç bir zaman mutlu olmamıs gibi suan. konusunca iyi güzel mutlu günlerimiz var diyor ama suan cok mutsuzum diyor bana. onu gerçektende cok seviyorum. bu sene 3 aylık bir ayrılık dönemi sonunda evi taşıyarak tekrar bir araya geldik ama yine terk edildim suan 2 ay süren bu sürecte bir iki sorun yüzünden beni yine bırakıp gitti. aslında onsuz olmaktan cok korkuyorum, kafayı yemekle yememek arasında gidip geliyorum suan ne yapacağımı bilmiyorum. onu mutsuz görmektense hiç görmemeyi tercih ederim ama onu görmemekte cok zoruma gidiyor, ne yapacağımı bilmiyorum. tek bildiğim ben onsuz olursam bu şehirde duramam, yaşamak diye bir istek kalmadı içimde. birisi bana ne yapmam gerektiğini söylesin lütfen suan bile herkes gözümde bana düşman gibi geliyor ve içimin acısını birilerin kalbini istemeyerek kırarak atmaya çalışıyorum, isteyerek olmuyor ama suan bile iş yerinde ben susuyorum diye kimse konusmuyor. sanki tüm dünya durmus gibi hissediyorum. ne yapmam gerektigini bilmiyorum. tek bildigim cok acil destek almam lazım, yoksa aptal aptal düşüncelere kapılacam. ilk defa internette içimi döküyorum, birileri ile konusmak istiyorum, dayanacak güçüm kalmadı, suan acil aklıa ihtiyacım var..

[ocp1972]

Peki kendisini mutsuz eden konu ya da konular hakkında hiç konuştunuz mu?
Size söyleyemediği bir problemi olabilir mi?

[x1980]

sevmedigim bir kac hareketimi söyledi bana ama öyle detaylı bir sekilde degil. aslıda cok iyi biriyim diyemem ama asla kötü bir insan degilim hele ki birini seviyorsam gözü kapalı onunla ölüme giderim. konusmalarımızda hep kavga esnasında oldu sakin bir sekilde olmadı. bana sürekli trip atıyorsun diyor. biraz kendime hakim olamıyorum bu kunuda. birseye moralim bozulda konusmak yerine kaslarımı catıyorum. ama iki üç saniyelik bir sey bu isteyerek olmuyor. karsımdakinin kalbini kıracam diye hep susmayı tercih ediyorum. bu güne kadar kimse ile beş dakikadan fazla küs kalamadım. ben böyle seyleri beceremem, kalbm kırılsada ben iyi tarafından bakıp devam ederim bazı seylere. ama neden mutsuz oluyor esim bir türlü anlamıyorum. bir kaş catma insanı bu hale getirir mi? hele ki ben beş dak. fazla küsemeyen herseyi bir balıktan da cabuk unutan biriyim. ama içinde herseyi büyütüyor sanki bir dağ oluşturdu bana karsı.

[ocp1972]

Konunun uzmanı değilim ama hiç evlilik danışmanında destek almayı düşündünüz mü?
Birbirinize olan tolerans eşiğini biraz daha geniş tutmanız ve empati yapmanız
başlangıç olarak iyi olabilir.

[insaNisan]

medeniyet insana sadece evlenme hakkını vermiyor, ayrıca boşanma hakkı da veriyor ; olmuyorsa zorlayama hiç gerek yok

[x1980]

peki düşündün mü ? ya boşanınca seni öldürürse diye korkmuyomusun ?

ilk defa bir erkek ölüdürülür diye korkuyor olması biraz sacma olur. artı biraz şiddeti bir kadına küfür eden aciz insanlardan nefret eden bir insanım. daha hayatımda agzımdan dogru düzgün bir küfür bil cıkmıs bir insan değilim ben.

[x1980]

medeniyet insana sadece evlenme hakkını vermiyor, ayrıca boşanma hakkı da veriyor ; olmuyorsa zorlayama hiç gerek yok

amac biseyleri zorlamak değil ben esimden ayrıldıgım için cok ama cok üzülüyorum, büyük bir boşluk içindeyim. onu mutsuz görmek beni cok üzüyor. hayatımda en deger verdiğim seyin kendi ellerimin arasında kayıt gitmesi beni yıkıyor. onsuz bir hayat cok zor gececek benim için. ayrılık bile içindeki sevgiyi asla öldürmeyecek.

[x1980]

Konunun uzmanı değilim ama hiç evlilik danışmanında destek almayı düşündünüz mü?
Birbirinize olan tolerans eşiğini biraz daha geniş tutmanız ve empati yapmanız
başlangıç olarak iyi olabilir.

eşimi bu konuda cok ikna etmeye calıştım ama bir türlü yanasmadı buna. ben cok istememe ragmen o buna yanasmıyor. suan moral olarak cok kötü bir durumdayım, ne yapacağımı bilmiyor. onu daha fazla üzmekte istemiyor. tek başıma bir savas vermem gerekiyor gibi geliyor bana ama bir türlü içimdeki kötü ruh halini atamıyorum üstümden sürekli bir kötü düşünce hakim olmus durumda, psikolojik sorunlar yasamaktan korkuyorum. onsuz olmak bana göre değil gibi geliyor. ne yapacağımıda bir türlü bilmiyorum.

[x1980]

o gidince cok ama cok kötü olacam diye düşünmekten kendimi alamıyorum. sanki dünya ters düz olacak benim için. büyük bir boşluga düşecem diye cok ama cok korkuyorum.

[x1980]

ilk defa bir erkek ölüdürülür diye korkuyor olması biraz sacma olur. artı biraz şiddeti bir kadına küfür eden aciz insanlardan nefret eden bir insanım. daha hayatımda agzımdan dogru düzgün bir küfür bil cıkmıs bir insan değilim ben.

yanlış bişey yazdıysam kusurumabakma. şiddetin küfürün her türlüsüne karsı birisi oldugumdan ve bunu ne kadar kötü ve acı veren bir olay oldugunu canlı olarak yasadıgım için cabuk sinirim bozuluyor bu konuya. ben sadece onu daha fazla üzmek istemiyorum, ama br taraftanda kendim cok kötü olmaya başladım. onu geri kazanmayı cok istiyorum ama, mutsuz bir sekilde yanımda olmasını asla istemiyorum, kısacası suan tüm dengem yok olup gitti.

[POZİTİF]

1980 arkadaşım... Evlilik "her şeye rağmen" devam edilebilecek bir konu değildir... Tabii ki, evlilikte her şey "güllük-gülüstanlık" olmaz... Her evlilikte çeşitli problemler yaşanabilir... Bunlar gayet normaldir... Evlilik elden geldiğince ve sonuna kadar ayakta tutulması gereken çok özel ve çok kutsal bir müessesedir... Öyle eften-püften sebeplerle sona erdirilemez... Boşanma olayına gelince; boşanma olayı "hissedilen" bir şeydir... Artık, evlilikten beklenilen bir şey kalmamışsa, yapacak bir şey yoktur. Evililik öyle ite-kaka yürüyecek bir kurum değil ki... Bitmişse, bitmiştir... Zorla ayakta tutulmaya çalışılan evlilikler, insanı daha çok yormaktan ve mağdur etmekten başka bir şeye yaramaz... "Bitmediğine" inanıyorsanız, ümidiniz varsa ayakta tutmak için her yolu deneyin... Ama "bittiğine" inanıyorsanız, zorlamanın gereği yok. Dünyada tek boşanan çift siz değilsiniz ki...

[x1980]

1980 arkadaşım... Evlilik "her şeye rağmen" devam edilebilecek bir konu değildir... Tabii ki, evlilikte her şey "güllük-gülüstanlık" olmaz... Her evlilikte çeşitli problemler yaşanabilir... Bunlar gayet normaldir... Evlilik elden geldiğince ve sonuna kadar ayakta tutulması gereken çok özel ve çok kutsal bir müessesedir... Öyle eften-püften sebeplerle sona erdirilemez... Boşanma olayına gelince; boşanma olayı "hissedilen" bir şeydir... Artık, evlilikten beklenilen bir şey kalmamışsa, yapacak bir şey yoktur. Evililik öyle ite-kaka yürüyecek bir kurum değil ki... Bitmişse, bitmiştir... Zorla ayakta tutulmaya çalışılan evlilikler, insanı daha çok yormaktan ve mağdur etmekten başka bir şeye yaramaz... "Bitmediğine" inanıyorsanız, ümidiniz varsa ayakta tutmak için her yolu deneyin... Ama "bittiğine" inanıyorsanız, zorlamanın gereği yok. Dünyada tek boşanan çift siz değilsiniz ki...

zaten bana bosanmak degil onsuz olmak cok zor gelecek gibi geliyor. tamam dogru söylüyorsun ne ilk biziz ne son biz olucagız ama kabullenmekte cok zor. geliyor. sanki o gidince bütün dünya basıma yıkılacakmıs gibi geliyor, bulundugun sehirden kacmak istiyorum, babam ve bazı arkdaslarım gidecem deyince cok kızdılar ama bu sehirde onsuz olmaktansa hic olmamayı tercih edecem gibi, birde ayrılık değilde kendimde psikolojik bir yıkım olacamıs gibi hissediyor. asılda zaman herseyi cözer ama bilmiyorum, kafam cok karısık. galiba yanlızlıktan korkuyorum,

[POZİTİF]

zaten bana bosanmak degil onsuz olmak cok zor gelecek gibi geliyor. tamam dogru söylüyorsun ne ilk biziz ne son biz olucagız ama kabullenmekte cok zor. geliyor. sanki o gidince bütün dünya basıma yıkılacakmıs gibi geliyor, bulundugun sehirden kacmak istiyorum, babam ve bazı arkdaslarım gidecem deyince cok kızdılar ama bu sehirde onsuz olmaktansa hic olmamayı tercih edecem gibi, birde ayrılık değilde kendimde psikolojik bir yıkım olacamıs gibi hissediyor. asılda zaman herseyi cözer ama bilmiyorum, kafam cok karısık. galiba yanlızlıktan korkuyorum,

zaman her şeyin ilacıdır.. kararsız kalma, bi karar vermelisin (inşaallah bu kararın evliliğinin devamından yana olur ve bu problemin düzelir, bir yuva yıkılmaktan kurtulur)

[Zıpkıncı Başak]

İlk yazdıklarında 3 ay kadar bir süre ayrı kaldığınızdan bahsetmişsin 1980 arkadaşım.Ayrı kaldığınız süreçteki psikolojin nasıldı.

[audio]

niçin boşandığınızı anlamış değilim... sanırım erkeksin anladığım kadarıyla...
eşin mutlu değil... ne kadar sorun olsa da oturup konuşup halledemeyeceğiniz bir şey yoktur aslında... ama eşin o noktaya gelmek istemiyor anladığım kadarıyla... bunda da yapabileceğin bir şey yok... o kafasında bitirmiş gibi anlattıklarına bakılırsa...

yapabileceğin bir şey yok... onsuz nasıl yaparım diye düşünme sakın ondan önce nasıl yapıyordun? onu düşün...
hayatın değişecek ister istemez... sen onu halen sevebilirsin ama evlilikler ve ilişkiler iki kişiliktir... iki kişinin durumlarına bağlıdır bunu da unutma... sadece senin istemen,sadece senin çok sevmen,sadece senin uğraşman ilişkileri kurtarmıyor... sende yoluna devam edeceksin... hayatını rüzgara bırakacaksın, savuracaksın kendini... kendi dalına tutunacaksın