ayrılık ve sonrası

[umut dünyası]

Umarım doğru yere açtım bu konuyu.Ciddi anlamda yardımınızı bekliyorum.1 yıllık bir ilişkim vardı seviyordum onu,onunda beni sevdiğini düşünüyordum,öyle söylüyordu en azından.Bir süre önce seni sevmiyorum dedi ve ayrılmak istedi,mecburen kabul ettim.Ayrıldığımız günden beri aklımdan çıkmıyor,kız adeta takıntı oldu bende.Aynı okuldayız karşıma çıkıyor,çok kötü oluyorum,huzursuz oluyorum,hareketlerim kısıtlanıyor.Her yanında gördüğüm kişiyle onun çıkacağını düşünüyorum,senaryolar yazıyorum kendi kendime,şunla birlikte olursa falan diye.Geceleri sık sık uyanıyorum,saçma senaryolar kuruyorum gene sabaha kadar,hiç böyle olmamıştım,daha önceki ilişkilerim bittiğinde.Yoğun bir kaygı var,heran birşey olacakmış gibi.Onun hayatının beni ilgilendirdiğini düşünüyorum yanlış şekilde.Her an heryerde karşıma çıkacakmış gibi hissediyorum,tüm bunlar obsesif durumları oluşturuyor,nasıl kurtulacağım bu durumdan,benzerini yaşayanlar varmı.Dünyanın en güzeli gibi düşünüyorum onu,herkes peşindeymiş gibi takıntı yaptım,çok berbat bir durum,lütfen yorumlarınızı bekliyorum.

[concealed]

Sen onu severken ayrılıdığınız için ilk başta onu özlemen tek kızın o olduğunu düşünmen normal yavaş yavaş unutucaksın zaman herşeyin ilacı seni sevmeyen biriyle daha ne kadar sevgili kalabilirdinki en sonunda daha çok üzülücektin.

[sonbaharr]

Onu sevmişsin ve ummadığın bir dönmede ayrılmış sende.Bir şekilde gurur yapmışsın.Nasıl benden ayrılır,nedenler,sorgulamalar.İçine düştüğün durumu anlayabiliyorum.Dediğin gibi bir çeşit obsesyon olmuş o sende.Halbuki düşündüğünde ne dünyanın en güzel kızı nede tek kızı.Mümkün olduğunca kafanda kurcalama, aklına geldikçe farklı şeylere yönlendir kendini,uğraşlar bul.Onu okulda gördüğünde tepki verme, vede yolunu gözleme.Elbetteki özlersin,alışkanlıklardan vazgeçmek biraz zaman alır.Bu zaman sanada gerekli.Bu zaman sürecinde seni sevmeyen istemeyen birini, sen niye sevesinki,neden halen onun peşinde koşasınki,seninde bir gururun olduğunu unutma..bunları düşünürsen daha rahatlarsın..

[tasa]

hepimizin başından geçti böyle şeyler....sevdik...tutulduk..ayrıldık..ölüyoruz sandık..yemeden içmeden kesildik...uyuyamadık....yanında birini görünce kan bastı vücudumuzu....titredik.....sonraaaaaaa gel zaman gel git zaman güldük bunları düşününce....aşk acısı deniyor buna....zamanla geçiyor....merak etme,,,ne o dünyanın en güzel kızı...nede sen yalnızsın....sadece biraz zamana ihtiyacın var...unutma kimse vazgeçilmez değil...

çok güzel bir tespit katılıyorum

[EthanHunt]

Senin derdin dert midir,benim derdim yanında....

Senin yazımı okuyunca azcıkta olsa kendimi gördüm. Aslında kendim içinde bir konu açsam fena olmazdı ama sırf yaramı deşmemek için açmıyorum.

Bak dinle bana noldu..

6 Yıl süren ünv. hayatımın 1-2-3. sınıfları hep sessiz, pısırık asosyal bi çocuk olarak geçti. Etrafımda ilgimi çeken kızlar olmasına rağmen gidip konşumak için kendimde o cesareti hiç bulamazdım, bu yüzden hep kendimi aşağılardım. Hiç sevgilim olmadı. Sonuçta 6. senemin başına kadar sadece platonik aşklarla özlemlerle zaman geçti. Elde var kocaman bir hiç ve güvensiz zayıf bir kişilik..

En sonunda bi kızla tanıştım ve çok sevdim. Aynı zamanda çalışıyordum. İşim okulum ve sevgilimden başka hiç birşeyim yoktu. İşimi okulumu çevremle olan ilişkilerimi bir sevgilim olduğu düşüncesinin verdiği mutluluk dengede tutuyordu. Acayip bişeydi yaaa. Ayaklarım yere basmıyordu. İşte okulda en kötü bir durum bile onun fotoğrafına bakınca dertsiz tasasız geçiyor üzmüyordu. Tabi tecrübeli arkadaşlarım hep derdi "Gökhan bak onu dünyan yapma dünyan başına yıkılır" diyorlardı. Kimiside "Fazla kaptırma kendini, çok üzülebilirsin" diyorlardı ama bi kulağımdan girip ötekinden çıkıyordu.

Sonunda ne olacak ara tatilden döndü ve "Gökhan biz bi süre ara verelim aklım çok karışık dedi" O öle deyince kendimi tutamadım çok sıktım ama olmadı kızın yanında ağlamaya başladım. Ara vermekti 1 ay boyunca yalvarmaktı vs vs vs bir ton şeyden sonra bittiiii...
Tabi onda bitti bide bana sor. O gittiğinde çektiğim sıkıntıyı abartmıyorum annem babam ölse ancak o kadar kahrolur üzülürdüm. Belki o kadar üzülmezdim bile. Hep rüyamda görürüdüm. Uyanıkken tel. no aklıma gelirdi aklımı başka şeylere yönlendirirdim ama aynı gün uyuduğumda o tel noyu çevirip onu aradığım bir rüya görürürdüm. Çok kez üzüntülü uyanır, sıkıntılı gezerdim. Sıkıntılı sıkıntılı okula işe giderdim. Oturduğumuz banklar, cafeler, konuşmaları esprileri, gülüşü hep gözümün önüne gelirdi. Ona benzeyene birini veya onun giysisine benzer bişey giyen birini görsem içim giderdi. 77kilodan 70 kiloya düştüm, bişey yiyemez içemez hale düştüm.

Sonramı noldu, piskoloğa gittim kadın 2-3 aya hiç bişeyin kalmaz, şimdiki yaşadıkların çok normal dedi. İntihardı denedim olmadı salaklığımdan beceremedim. Şimdi bile keşke ölseydimde şimdi şu sıkıntıları çekmeseydim diyorum. Hep allaha isyan halindeyim. Onun ölmesi bile bu kadar sarsmazdı beni. Şimdiye kadar ne ahmetler mehmetler aliler geçmiştir hayatından ve şu an kiminle nerdedir neler yaşamıştır bunlar hep aklıma geliyor çıldırıyorum. İlaçlar kulandım Paxil, paxsera, seroksat, desirel. Biraz daha iii oldum sonra askere gittim, yeni arklar edindim derken bayağı bir gelişme oldu bende. Millet askere gidince pisk. bozulur benim bozuk pisk. askerde düzelir gibi oldu. Askerlik bitti.

Aradan 2 yıl geçti ama yinede her yerde onu görüyorum, hep özlüyorum, sırf 1-2 sn sesini duymak için tel açıyorum tabi yüzüme kapatıyor o başka. Ank. gitmek adını duymak bile benim sinirlerimi bozmaya yetiyor. Heleki mecburen gittiğim oluyor ank'ya, aştide indiğim zaman onunla geçtiğimiz yerleri görüyorum, görmek istemiyorum ama görüyorum, hayali geziyor içimde. Bende kurtulamıyorum, artık ilaçları bırakmıştım tekrar başlamayı düşünüyorum.

Aşk acısı sevdiğin insana verdiğin değerle orantılıdır. Çok değer verirsen çok kendini kaptıırrsan çoook acı çekersin. Çok sinir harbi yaşarsın.
Ben tek çare olarak, sosyalleş diyorum. Çivi çiviyi söker derler. Yok öle bişey karşındakinide mutsuz edersin. Kalan hayatımıda bu şekilde geçireceğimi düşünüyorum. Ve genele allahım beni niye yarattın veya niye böyle asosyal biri olarak yarattın diyorum. Allah belamı versin nasıl bir insanım ben diyorum hep. Çünki eminim biraz sosyal biri olsam 3-5 arkadaşım olsa o kadar üzülmezdim. 24 Yıllık hayatımda yaşıyorum mutluyum dediğim tek 5 ay onunla geçirdiğim zamanlardı. Umarım senin arkadaşların vardır, benim gibi yalnız değilsindir, sosyalleşirsin gezer tozarsın ama onunla gittiğin yerlere gizmezsin, kendine onu hatırlatmazsın. Aradan 3-5 sene geçince acaba şimdiki durumuna üzülürmüsün yoksa gülüp geçermisin bilemiyorum. Ama inş gülüp geçer bir piskolojiye sahip olursun.

Yaa işte böyle...

[umut dünyası]

Senin yazımı okuyunca azcıkta olsa kendimi gördüm. Aslında kendim içinde bir konu açsam fena olmazdı ama sırf yaramı deşmemek için açmıyorum.

Bak dinle bana noldu..

6 Yıl süren ünv. hayatımın 1-2-3. sınıfları hep sessiz, pısırık asosyal bi çocuk olarak geçti. Etrafımda ilgimi çeken kızlar olmasına rağmen gidip konşumak için kendimde o cesareti hiç bulamazdım, bu yüzden hep kendimi aşağılardım. Hiç sevgilim olmadı. Sonuçta 6. senemin başına kadar sadece platonik aşklarla özlemlerle zaman geçti. Elde var kocaman bir hiç ve güvensiz zayıf bir kişilik..

En sonunda bi kızla tanıştım ve çok sevdim. Aynı zamanda çalışıyordum. İşim okulum ve sevgilimden başka hiç birşeyim yoktu. İşimi okulumu çevremle olan ilişkilerimi bir sevgilim olduğu düşüncesinin verdiği mutluluk dengede tutuyordu. Acayip bişeydi yaaa. Ayaklarım yere basmıyordu. İşte okulda en kötü bir durum bile onun fotoğrafına bakınca dertsiz tasasız geçiyor üzmüyordu. Tabi tecrübeli arkadaşlarım hep derdi "Gökhan bak onu dünyan yapma dünyan başına yıkılır" diyorlardı. Kimiside "Fazla kaptırma kendini, çok üzülebilirsin" diyorlardı ama bi kulağımdan girip ötekinden çıkıyordu.

Sonunda ne olacak ara tatilden döndü ve "Gökhan biz bi süre ara verelim aklım çok karışık dedi" O öle deyince kendimi tutamadım çok sıktım ama olmadı kızın yanında ağlamaya başladım. Ara vermekti 1 ay boyunca yalvarmaktı vs vs vs bir ton şeyden sonra bittiiii...
Tabi onda bitti bide bana sor. O gittiğinde çektiğim sıkıntıyı abartmıyorum annem babam ölse ancak o kadar kahrolur üzülürdüm. Belki o kadar üzülmezdim bile. Hep rüyamda görürüdüm. Uyanıkken tel. no aklıma gelirdi aklımı başka şeylere yönlendirirdim ama aynı gün uyuduğumda o tel noyu çevirip onu aradığım bir rüya görürürdüm. Çok kez üzüntülü uyanır, sıkıntılı gezerdim. Sıkıntılı sıkıntılı okula işe giderdim. Oturduğumuz banklar, cafeler, konuşmaları esprileri, gülüşü hep gözümün önüne gelirdi. Ona benzeyene birini veya onun giysisine benzer bişey giyen birini görsem içim giderdi. 77kilodan 70 kiloya düştüm, bişey yiyemez içemez hale düştüm.

Sonramı noldu, piskoloğa gittim kadın 2-3 aya hiç bişeyin kalmaz, şimdiki yaşadıkların çok normal dedi. İntihardı denedim olmadı salaklığımdan beceremedim. Şimdi bile keşke ölseydimde şimdi şu sıkıntıları çekmeseydim diyorum. Hep allaha isyan halindeyim. Onun ölmesi bile bu kadar sarsmazdı beni. Şimdiye kadar ne ahmetler mehmetler aliler geçmiştir hayatından ve şu an kiminle nerdedir neler yaşamıştır bunlar hep aklıma geliyor çıldırıyorum. İlaçlar kulandım Paxil, paxsera, seroksat, desirel. Biraz daha iii oldum sonra askere gittim, yeni arklar edindim derken bayağı bir gelişme oldu bende. Millet askere gidince pisk. bozulur benim bozuk pisk. askerde düzelir gibi oldu. Askerlik bitti.

Aradan 2 yıl geçti ama yinede her yerde onu görüyorum, hep özlüyorum, sırf 1-2 sn sesini duymak için tel açıyorum tabi yüzüme kapatıyor o başka. Ank. gitmek adını duymak bile benim sinirlerimi bozmaya yetiyor. Heleki mecburen gittiğim oluyor ank'ya, aştide indiğim zaman onunla geçtiğimiz yerleri görüyorum, görmek istemiyorum ama görüyorum, hayali geziyor içimde. Bende kurtulamıyorum, artık ilaçları bırakmıştım tekrar başlamayı düşünüyorum.

Aşk acısı sevdiğin insana verdiğin değerle orantılıdır. Çok değer verirsen çok kendini kaptıırrsan çoook acı çekersin. Çok sinir harbi yaşarsın.
Ben tek çare olarak, sosyalleş diyorum. Çivi çiviyi söker derler. Yok öle bişey karşındakinide mutsuz edersin. Kalan hayatımıda bu şekilde geçireceğimi düşünüyorum. Ve genele allahım beni niye yarattın veya niye böyle asosyal biri olarak yarattın diyorum. Allah belamı versin nasıl bir insanım ben diyorum hep. Çünki eminim biraz sosyal biri olsam 3-5 arkadaşım olsa o kadar üzülmezdim. 24 Yıllık hayatımda yaşıyorum mutluyum dediğim tek 5 ay onunla geçirdiğim zamanlardı. Umarım senin arkadaşların vardır, benim gibi yalnız değilsindir, sosyalleşirsin gezer tozarsın ama onunla gittiğin yerlere gizmezsin, kendine onu hatırlatmazsın. Aradan 3-5 sene geçince acaba şimdiki durumuna üzülürmüsün yoksa gülüp geçermisin bilemiyorum. Ama inş gülüp geçer bir piskolojiye sahip olursun.

Yaa işte böyle...

yaşadıklarımız tamamen aynı,en çok uyumaktan korkar oldum,aynı fakültede olmak birde çok zorluyor,gözüm göre göre unutacam galiba.Seninle aynı kentte,aynı kaderi yaşamışız be dostum,aynı yaşta,dediğin gibi bir giysi,bir mekan,başka kızın bir bakışı,gülüşü bile hatırlatıyor.Suç bizde haketmeyeni niye bu kadar sevdik.Şimdi benimle konuşmak bile istemiyor ve bende kızıyorum kendime niye bu kumpasa düştüm diye.Aylardır ağladım,insanların yanında kendimi çok bunalmış hissettim,finallere falan hiç çalışamadım.Allaha olan inancım beni ayakta tuttu ama,psikoloğa falan gitmedim,kendi kendime yetiyorum belkide,başka sevgili olayına gelince ya o da yarı yolda bırakırsa diye korkar oldum,insanlara güvenim çok kayboldu.Ben de senin gibi kız arkadaşımla geçirdiğim 1 yıl içinde kendimi dünyanın en mutlu,en güçlü erkeği olarak hissediyordum.Ondan başka hiç kimse,tuttuğum takım,para vs hiçbirşey beni mutlu etmiyordu.Vicdansızmış,vefasızmış,allaha havale ettim artık.Fakülte kantininde gördüğümde gözlerinin içine bakacam,sevgilisi var belkide şuanda bilmiyorum,ama lanet olsun ank onu hatırlatan çok şey var,o mekanlardan geçerken sıkıntı büyük oluyor,hele okula gitmek,sınavlara gitmek tam bir eziyetti.Hep soruyorum kendime bunu bana neden yaptı,ne eksikti,çok güvenmiştim ona.Yaptı işte yaptı utanmadan yarı yolda bıraktı.Başkası olsa çeker vururdu,yüzüne tükürürdü,onunda hayatını zehrederdi.Yakışmaz bize ama ne farkımız kalır,zalimlerden.Zevk alıyor benim acı çektiğimi görünce bundan da eminim,belkide dalga geçiyor arkamdan,eminim ki adalet vardır,hesap sorulur birşekilde.Hem nefret etmek,hem kıyamamak ne kötü bir durum ya.24 yaşımda sanki tüm dünyayı omuzlarımda taşıyorum.

[ecce1987]

umut dünyası, ayrılığın daha çok yeni olduğu için böle hissediyor olabilirsin. zamanla herşeyi yoluna koyucaksın. ilk başlarda bölyle şeyler yaşaman çok nomal..

[umut dünyası]

bugün öğrendimki hayatında biri varmış ve 1 sene boyunca beni hiç sevmemiş,sanırım bu çoçukla işi olunca terketti beni nasıl insan bu ya allahım onuda yak ne denirki böyle birşey için yazıklar olsun

[EthanHunt]

umut dünyası, ayrılığın daha çok yeni olduğu için böle hissediyor olabilirsin. zamanla herşeyi yoluna koyucaksın. ilk başlarda bölyle şeyler yaşaman çok nomal..

Bu kada rahat ve geniş geniş yazdığınıza göre eminim hiç aşık olmadınız ve hiç aşk acısı çemediniz.
İnş. bundan sonrakı hayatınızda böyle bir acı çekmezsiniz...

[EthanHunt]

bugün öğrendimki hayatında biri varmış ve 1 sene boyunca beni hiç sevmemiş,sanırım bu çoçukla işi olunca terketti beni nasıl insan bu ya allahım onuda yak ne denirki böyle birşey için yazıklar olsun

Demek sende angara soğunu yedin hee. Yoksam sende gazidenmisin, Yoksam TTEF tenmisin )

Seni 1 sene boyunca sevmediğini sana söyleyen arkadaşın muhtemelen onunda yakın arkdaşlarıyla yada kendisiyle yakın ark.tır ve ex sevgilin bunu ona özellkle söylemiştir.
Çünki bi insan hiç sevmediği birisiyle 1 yıl vakit geçiremez. İster sevgili olsun ister normal arkadaşın olsun. Tabi bu sonucu değiştirmez. Başkasıyla çıkıyormuş şimdi..
Çok düşündükçe çokta sıkıntı çeker insan. Zamanında benim çevremdeki 3-5 kişiye bu durumu anlatışım beni deşarj ediyormuş gibi gelirdi ama şimdi daha iyi anlıyorum aslında pekte deşarj olumoyrmuşum. Düşündükçe çoğalıyormuş.

Evet benim sevdiğim kızda benimle dalga geçmişti, "Noldu gökhan aşk kitabında yazmıyormu böle ayrılık" bu sözü hala kulaklarımda çınlıyor. Nasıl zoruma gitmişti bi bilsen.. Ağzının üstüne bi tane geçirmek geldi içimden ama maalesef hala çok seviyordum kıyamazdım. Benimde intikam almamın onun bana yaşattığı üzüntüyü olmasa bile benzerini yaşatmammın bir yolu vardı ama allah belamı versin kıyamadım, kendime yakıştıramadım....

Allahın takdirini adaletini hiç karıştırma. Bahsettiğim kız şimdi güle oynaya o sevgili senin bu sevgili benim, takılıyor. Birinin parası ötekinin arabası derken 7. caddede, barlar sokağında, tunalıda fink atıyor...

Booşvercez artık yapcak bişey yok, kazığın hesabını yaparsak işin içinden çıkamayız....

[umut dünyası]

24 yıllık ankaralıyım zaten,kızın arkadaşına sordum ve o anlattı hayatında biri olduğunu 1 sene boyunca sırf ben onu çok seviyorum diye benimle çıktığını,falan filan ne dersin adalet varsa bu adiliğin hesabı sorulmazmı

[EthanHunt]

24 yıllık ankaralıyım zaten,kızın arkadaşına sordum ve o anlattı hayatında biri olduğunu 1 sene boyunca sırf ben onu çok seviyorum diye benimle çıktığmı,falan filan ne dersin adalet varsa bu adiliğin hesabı sorulmazmı

Boşver hesabı falan herkes hayatını yaşıyor. Sende hayatını yaşaycaksın. Tabi biz geride kalanlar olarak biraz geriden, biraz üzüntülü sıkıntılı yaşayacağız..

[umut dünyası]

1 yılım yalanmış neyse rahatladım en azından gerçeği gördüm üzülecek birşey kalmadı sağol kardeşim

[EthanHunt]

iiii bakalım inş. üzülecek bişey kalmamıştır. Aslında bence üzülecek şeyler daha yeni başlıyor. Anılar uzun bir süre seni üzmeye yıpratmaya devam edecek. Tabi üzerine yeni anılar yeni ark.lıklar eklersen o altta kalacak ezilecek belki değersiz hale gelecek. Hayırlısı böyleymiş demekten başka çaremiz yok. Bak birisi burda durumu özetlercesine güzel bi şarkı yapmış.. Dinlee

http://www.izlesene.com/video/muzik-...e-yarar/357553

[sonbaharr]

Boşver be umutcum..canı cehenneme demekden başka bişey elinden gelmez.Sen yoluna devam et, ama sakın sana kapanan kapılar belki açılırmı diye merak edipte,dönüp arkana bakma..oldumu...Seni artık yeni ve daha güzel yollar bekliyor, ben inanıyorum..