Nasıl bir başlangıç yapmalıyım?

[elrond35]

Merhaba herkese
Ben kısaca kendimi anlatayım.Bir üniversitede araştırma görevlisi olarak çalışıyorum.Son yıl, yaşadığım bazı sorunlar yüzünden birçok kez psikiyatristlere ve psikologlara danıştım. Benim danıştığım konu özel bir arkadaşlık yaşayamıyor olmamdı.Kimisi bana anksiyete teşhisi koyup ilaçlar verirken, kimisi de kendime olan güvenimi arttırmam gerektiğini söyledi.Oysa gerçekten kendime güveniyorum.Çünkü çok temiz kalpli insanların olduğu bir aileden geliyorum ama doğruyu düzgünü seçebilecek kapasitede olduğuma inanıyorum.Bu yüzden de kendime güveniyorum.Ama bunu karşıma gösteremiyor olabilirim.Benim düşüncem bu yönde.Her neyse, onlardan beklediğim, benim bir kızla nasıl konuşmam gerektiği konusunda tavsiyeler almaktı.Çünkü dışarıya çıktığım kızlarla en fazla 2 kere buluşup, daha sonra ayrılan bir gencim.Buluşmalarda nasıl bir tavır takınmam gerektiğini bilmiyorum.Ayrıca, bu görüştüğüm kızlarla hep ailemin bulması sayesinde çıkabildim.Yani ben hiçbir kızı dışarı çıkmaya ikna edemedim bugüne kadar.Teklif ettiklerim oldu ve reddedildim.Gerçekten ne söylemem gerektiğini bilmiyorum.Örneğin cuma günü, üniversite kampüsünde dolmuş beklerken çok tatlı güzel bir kız da vardı durakta.Başka bir arkadaşım olsa onunla sohbet eder, belki onunla çıkmayı bile başarırdı.Fakat benim aklıma söyleyebilecek hiçbir şey gelmiyor.Yani birisini beğensem bile ona açılamıyorum.Yaşım 24'e geldi.Artık hayatımı etkilemeye başladığı için buna son vermek istiyorum.Bunu istememin sebebi de aile hayatına çok önem veriyor olmam.Yani böyle giderse bir ailem de olmayacak birlikte yaşayabileceğim,sevebileceğim bir çocuğum da olmayacak..Bana bu konuda tecrübeli arkadaşların samimi olarak yardımını bekliyorum.Arkadaşça konuşabilecek insanlar arıyorum.Dediğim gibi, psikologlara gittiğimde bana şöyle yapmalısın, böyle konuşmalısın gibi şeyleri söyleyemeyeceklerini belirttiler.Oysa benim bunlara ihtiyacım var.Bir kızdan hoşlandığımda ona bunu söyleyebilmeliyim.İşin kötüsü, şu ana kadar hiçbir kıza ondan hoşlandığımı söyleyemedim.Çok iyi tanımıyorum, önce arkadaş olmalıyım,ya kötü birşey söylerse, ya arkadaşlığını kaybedersem gibi düşünceler oldu aklımda.Bu yüzden kimseye söyleyemedim.Örneğin, "seni daha yakından tanımak istiyorum,sen ne dersin" gibi birşey söyleyebileceğimi düşünürdüm.Ama son görüştüğüm bayan psikolog bunun pek kabul alacak bir konuşma olmadığını söyledi.Peki ne söylemeliyim? İlkokul çocuğu değilim ki,hoşlanıp hoşlanmadığımı bilebilirim şüphe etmeden öyle değil mi?Uzun lafın kısası, gerekirse zamana yayarak, arkadaşça tavsiyelerinizi bekliyorum. Hepinize saygılar..

[sonbaharr]

Merhabalar..Öncelikle güven sorununuzu çözmelisiniz. Üniversite gibi bir ortamda ikili ilişkilerin daha rahat olduğu bir ortamda bazı şeyleri aşmanız kolay olacaktır.Bazı konularında harekete geçmelisiniz. Arkadaş ortamlarınızı değiştmelisiniz yada bayanların olduğu ortamlarda daha çok bulunmalısınız. Bunları yaparkende sıkılmadan, çekinmeden yapmalısınız, nitekim onlarda bir insan sizin gibi ne artıları var sizden nede fazla üstünlükleri..Birde illaha sevgili olacağız diye bakmayın ilişkilerinize, önce arkadaş olmayı deneyin, rahat davranın, içten olun. Ama en önemlisi adım atın, zorlayın değişmek için..Siz değişmezseniz aynen kalırsınız yerinizde çünkü..

[elrond35]

Merhaba herkese
Öncelikle güven sorununu çözmelisiniz demişsiniz. İnanın kendime güveniyorum.Ben İzmirde yaşıyorum.Ne tür erkeklerin kız arkadaşları olduğunu gördüğüm ve bildiğim için, kendime güvenmediğim dönemleri çoktan geride bıraktım.Ben yalnızca nasıl bir yol izlemem gerektiğini bilmiyorum.Buluşmalarımda ya da çok yakın olmadığım birisiyle konuşurken de karşı taraf bir konu ortaya atmazsa sohbet açmakta zorlanıyorum.Eğer karşı taraf da çok konuşkan değilse, kendimi gösterememiş oluyorum.Oysa çok esprili, küçük noktaları yakalayabilen birisiyimdir.Benim sorunum işte bu.Yani özümde iyi birisiyim ama bunu gerçekten bilen ailem dışında 2-3 kişi.İnanın bana 5 kişi beni benim gördüğüm gibi görmüyordur.Bunun en önemli sebebinin de kendimi ifade edemiyor olmam olduğunu düşünüyorum.Örneğin birisiyle buluştuğumda konu açmaza girince rastgele birşeyler anlatmaya başlıyorum.Örneğin, sinema konusunu açıyorum , izlediği filmleri soruyorum ya da sevdiklerimi anlatıyorum.Nedenlerini vs..Ya da sanatın farklı bir dalına değinmeye çalışıyorum.Ordan insanlarda hoşlandığım şeylere geçiyorum, aile hayatına dostluğa önem verdiğimi, dostlarımla aramın nasıl olduğunu, ilişkilerde seçici olmaya çalıştığımı..kısacası kendimden bahsetmeye çalışıyorum.Hiçbiriniz beni bir kızla başbaşa görmediği için bana yardımcı olmanız zor ama elimden geldiğince anlatmaya çalıştım.Kimi tanıdıklarım, eğlenmene bak diyor.Ama buluşmada sürekli espri yapamam ki.Hele karşı taraf sessizse, espri yakalama ihtimalim daha da düşüyor.Bel altına vurmayı da hiç sevmiyorum.Esprilerim genelde daha farklı, karşı tarafı kırmadan söylenen sözle oluyor.Neyse söylediğim gibi, bir kıza neler söyleyebileceğimi nasıl davranabileceğimi ne yazık ki bilmiyorum.Direkt ona olan beğenimi mi göstermeliyim acaba ? Ya da bu yönde mi hareket etmeliyim ? Belki ağırdan almak için fazla arkadaşça yaklaşıyorum.Ve sonunda düşündüğüm gibi, kendimi, duygularımı ifade edemeden bir sevda daha boşa gitmiş oluyor...

[sonbaharr]

Şimdi düşündümde yani yeni bir insanla tanışırsanız nelerden konuşabilirsiniz ki? dediğiniz gibi havadan sudan olacaktır bu. Çok fazla onun alanına girmeden, veya konuşmada bulduğunuz ortak noktaları bulup oralardan sohbete başlayabilirsiniz. Espri yapmak adına şapşallıklarda hoş olmaz.Bunun için zorlamayın kendinizi. Madem güven sorunum yok diyorsunuz gerisi daha kolay olur.Birde özellikle ilk zamanlar kendinizden aşırı bahsetmeyin, yok şöle biriyim yok bunu severim bunu sevmem..bunlar sıkıcı gelebilir, önemli olan ortak yerlerde, ortak konularda sohbeti açmaktır..

[iyimser]

Beğendiğin kız üniversitedense mesela yanına gidip, selam benim adım ... senin? diye başla, hangi bölümde hangi sınıfta olduğunu sor derken bir sohbet başlasın. bu sohbetin sonunda umarım yine görüşürüz de, fazla ileri gitme, karşı tarafın sana olan tepkisini bir gör, tanışma faslı olduğuna göre sıra 2.adımı atmaya geliyor, onu sonra konuşuruz.

beğendiğin kız mahalledense örneğin o zaman da aynı girişi yapıp nerede oturduğunu söylersin ona da nerde oturduğunu sorarsın, sizi hep buralarda görüyorum herhalde yakınsınız bana dersin, yani ilk adımda karşı tarafı korkutma, belki erkek arkadaşı vardır sana ilgi göstermeyebilir eğer yoksa ve seni beğendiyse ilk tanışma konuşmasından sonra gözleri seni arayacaktır ve olaylar kendiliğinden gelişecektir.

[elrond35]

Teşekkür ederim cevaplarınız için.
Fazla ileri gitme diyorsunuz. Şu ana kadar hiç gitmedim zaten. Sonra bir problem yaşamamak için..
Bu konuyu çözdükten sonra, asıl problem, buluşmalarda yaşadığım problem olacak. Etrafımda gördüğüm insanlara bakınca, onlar kadar sohbet edemediğimi farkediyorum.Bir şekilde konuşuyorum ama bu sohbet sanırım karşımdaki kıza pek hoş gelmiyor.İnanın aslında sohbeti, birisini dinlemeyi, birisine birşeyler anlatmayı çok seviyorum.Ama bu konuda ne yazık ki eksiklerim var.Yani soru sormaya başladığımda sohbet genelde röportaja benzemeye başlıyor. Ben karşımdakini tanımak için birşey soruyorum, kısaca cevap veriyor ve devamı gelmiyor. Yani çok alelade bir sohbet olmasını istemiyorum.Bunda, ne yazık ki arkadaş gruplarıyla dışarı çıkamıyor olmam da çok etkili.Hiç içinde kızların olduğu bir arkadaş grubum olmadı Şu sohbet sorununu çözsem, daha rahat hareket edeceğim ve belki yeni çevreler edineceğim.Ama önce hoş bir sohbetin nasıl olması gerektiğini bilmem lazım.Ne yapmalıyım sizce ? biliyorum zor sorular ama elbette içinizde hoş sohbet arkadaşlar vardır, etraftan sizi bu şekilde gören insanlar vardır. Belki bana akıl verebilirsiniz ..

[bir dost]

Bence evlenmek konusunda bu kadar acele etmezseniz...zamanla hoş sohbet olmayı, sosyal olmayı ve iyi bir evlilik yapmayı başarabilirsiniz. Ben sizin kendinize yeterince zaman, yeterince hoşgörü ve sabır göstermediğinizi tahmin ediyorum. Hoş sohbet olmak için o türden insanları gözlemlemek yeterlidir. Arada anlatacak anekdotları vardır, dikkatlidirler, kafalarında anlatacak şeyler biriktirmeye çalışırlar, entellektüel olmaya çalışırlar, her konudan biraz bilmeye çalışırlar, neşeli görünmeye çalışırlar, vb
Bunlar zamanla olabilecek şeyler. Sosyal olmak da aynı şekilde. Zaman zaman gezi gruplarına katılıp bir yerlere gidebilirsiniz belki insanlarla. Belki bazı hobi gruplarına katılabilirsiniz. Bunlar hep anlatacak bir şeyler olması demektir. Ne kadar çok aktiflik, o kadar çok anlatacak şey. Ne kadar çok arkadaş çevreniz olursa, ne kadar çok bir yerlere giderseniz anlatacak şeyleriniz artar. Ama bunlar çabayla ve zamanla olur. Bir an evvel evleneyim diyorsanız, o zaman bu değişimi hemen gerçekleştirmek biraz zor olabilir. Tabi bunlar benim kendi görüşüm.

[elrond35]

Evet söylediklerinizi anlıyorum. Ve hepinize teşekkür ediyorum. Ayrıca şunu düşünmeye başladım. Sohbetimde bir sorun olsa ve karşı taraf benimle görüşmek istese, sanırım kendisi sıkıldığı an konuyu değiştirmeye çalışırdı öyle değil mi? Buradan aslında kimseyle çıkamıyor olmamın sebebinin sohbetten kaynaklanmadığını düşünmeye başladım. Belki bir tarzım olmasına çalışabilirim. Görüyorsunuz, dışarıda ne tür erkeklerin bile kız arkadaşı oluyor. Ya da, karşımdaki kızın kendini daha özel hissetmesini sağlayamıyor olabilirim. Bu da tecrübesizlikten diye düşünüyorum. 1-2 kişiyle kısa süreli de olsa bir ilişki yaşamış olsam, bunları zamanla öğrenirim diye düşünüyorum.

[liarza99]

oluşuna bırakacaksın... oyle kendını sıkıp strese sokmana gerek yok bence, kemal sunalın on derste kız nasıl tavlanır dıye bı fılmı wardı (dokunmayın şabanıma) orda on derste ne yaptıysa kızı tavlayamad en sonunda farkettıkı onu tavlamak ıcın onun zaten yeterınce kızın ondan hoşlanması ıcın yeterlı seye sahıptı . kızlar espırılı erkekleredn hoşlanır dıye ığrenc espırı yapanları, zekılerden etkılendıklerı ıcın sureklı zekı olduğunu belrtebılmek ıcın cırpındıklarını, yakısıklı cekıcı erkeklerden elektrık aldıkları ıcın kuaforlerden cıkmayanları tanırım , sen yapmacık olursan yapmacık bı ılıskıye zemın hazırlarsın ama sen sen olduğun ıcın orjınal hareket edersen ozamanda kaderındekı yuzune gulecektır bence herseyı akısına bırak , oyle her el sallayanada gonul bağlama bence ...

kendıne guvenmek ıstıorsan kendını tanımalı ve kıbırden uzak durarak yasamalısın ozman bak gor etrafında senı sen olduğun ıcın seven kımler yeserecek ! bende bunları soylemek ısteıdm

[iyimser]

konuşma esnasında hep kendin konuşursan karşı taraf sıkılır, karşı tarafı yeterince dinlemek gerekir ve bir o bir sen sohbet akar gider.

Sen önce tanışma faslını hallet sonra adım adım konuşacağız

[elrond35]

Hayatımın hiçbir döneminde kibirli olmadım inanın. Ama insanlar hakkımda ne düşünüyordur onu bilemiyorum. Ayrıca kendimi tanıyorum, sorun insanların beni yanlış tanımasında.Dediğim gibi, çok konuşamıyorum insanlarla.Kendimi tanıtabileceğim fırsat olmuyor...

[elrond35]

Şu anda da internette birisiyle sohbet etmeme rağmen, ona sorular sorup konuyu açamıyorum. Ancak kendi yaptıklarımdan, izlediğim dinlediğim gördüğüm şeylerden bahsedebiliyorum. Bana birisi soru sormadığında, ben de kendimi ifade edememiş oluyorum...Ve bunu gerçekten çok üzüyor..