zor insanlar..

[nazlıdeniz]

merhaba arkadaslar, bu aralar çok sık yasadıgım bir durumu paylasıcam.
bazı zor , kendimci , yüzde yüz kendine güvenen , ben ne dersem o dur , o anki ruh halini karsındakini hic dusunmeden pat dıye yansıtan.. insanlar vardır, iste onlarla nasıl basa cıkılır bilmiyorum. Bu öyle bir hal aldı ki bazı yakın arkadaslarımla artık gorusemıyorum. mesaj atmasınlar, aramasınlar istiyorum, korkuyorum. endişeleniyorum. Panik haldeyim görsem yolumu degiştiricem. Karşılarında resmen kendime güvenim gidiyor, onların her dediğine evet deyiveriyorum. Bu nedir, nasıl aşarım, nereye gidiyor? Böyle insanlarla nasıl başa çıkarım.. Benim problemim ne durumda bunu bir konuşalım istiyorum.. Teşekkür ederim.

[mia]

Kendini bu kadar kötü hissettiriyorlarsa seninde yaptığın gibi uzak durmaya devam etmelisin.. Kendine olan güvenini tekrar kazanmanın bir yolunu bulmalısın.. çünkü bu insanlardan her yerde var...

[nazlıdeniz]

evet kendi açımdan vahim, ben çok ince düşünen ve herseyden önce doğruluk ve güven diyen biriyim.
Kankalık olmasın , arkamdan iş çevirmesin yeterki bana yalan konuşmasın, gerçekçi olsun ve saygılıda olsun diyen biriyim.
Babam da böyle hemen hemen, sanırım ondan miras. Çok takdir edilmesi gereken bir davranış değil belki ; ama böyleyim , bu sebeple de böyle şeylere çok takılıp kendimi harab edebiliyorum. Kendi kendime fobiler yaratıp duruyorum, şuan da da işin içinden çıkamıyorum

[nazlıdeniz]

sosyal fobi

[nazlıdeniz]

bumudur
?

[trustem]

bumudur
?

budurrrrr

[hira_01]

bumudur
?

budur bunun için çabalayacaksın herşey sende başlar. zor ama malesf baya bi çaba sarfetmek gerekiyor.

[nazlıdeniz]

arkadasım budur demekle olmaz nasıl kurtulucam

[anka_]

merhaba arkadaslar, bu aralar çok sık yasadıgım bir durumu paylasıcam.
bazı zor , kendimci , yüzde yüz kendine güvenen , ben ne dersem o dur , o anki ruh halini karsındakini hic dusunmeden pat dıye yansıtan.. insanlar vardır, iste onlarla nasıl basa cıkılır bilmiyorum. Bu öyle bir hal aldı ki bazı yakın arkadaslarımla artık gorusemıyorum. mesaj atmasınlar, aramasınlar istiyorum, korkuyorum. endişeleniyorum. Panik haldeyim görsem yolumu degiştiricem. Karşılarında resmen kendime güvenim gidiyor, onların her dediğine evet deyiveriyorum. Bu nedir, nasıl aşarım, nereye gidiyor? Böyle insanlarla nasıl başa çıkarım.. Benim problemim ne durumda bunu bir konuşalım istiyorum.. Teşekkür ederim.

Kendinize güveninizi artırın biraz. Her söylediklerine ''evet'' demeniz, onlarla değil sizinle ilgili bir durum. Demek ki onlar her söyledikleri şeyi yapacağınızı bildikleri için sizin karşınızda kendinilerine bu kadar güveniyorlar. Biraz araya mesafe koyun ve ''hayır'' demeyi de öğrenin.

Bu tarz davranışlar sergileyen (bencil, her istediğinin olmasını isteyen, sadece kendi isteklerini dinleyen ve dayatan) arkadaşlarınızla da fazla görüşmemenizi tavsiye ederim. Böyle insanların yanında bunalıma bile girebilirsiniz. En iyisi araya mesafe koymaktır ve muhatap olunmak zorunda kalındığında da;

-dinliyor gibi yapıp dinlememek
-uzak durmak için bahaneler bulmak
-tarafından sevilme ve ilgi görme beklentisini yok etmek
-sohbetin ilerlememesi için karşılık vermeyi en aza indirmek

gibi yöntemlerle uzaklaşmaya çalışın...

[nazlıdeniz]

kaçmak çözum mu yani

[hezarfen]

kaçmak çözum mu yani

bence anka_ güzel noktalara değinmiş, o insanlardan kaçmak yerine insanların size eskisi gibi davranmasının en aza indirmenin yollarını göstermiş. ya duygusallıktan sıyrılıp sizin her iyi niyetinizi suistimal eden yönlerinize kararlılıkla üzerine gidip ortadan kaldıracaksınız yada o ortamlarda insanların eskisi gibi sizden rahat rahat istekte bulunmasını tavırlarınızla engelleyeceksiniz.

[nazlıdeniz]

her türlü engellemen & üzerine gidebilmen için ; ''bir şey'' var bence..
işte o birşeyi arıyor burda çoğu insan benim gibi.. Bu düşünceleri değiştirmek mi ?
Duyguları değiştirmek mi ? O güvenin gelmesi nasıl olucak ? Ne olacakta sen üzerine gidebilir hale geleceksin ??
İnsan kendi benliğini yaşarsa bencillik etmiş oluyormus gibi hissediyorum, başkalarını & başkalarına göre yaşarsa da ;
kendi özsaygısını yitiriyor ve kendi kalmıyor.