Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Okunması Gereken Bir Yazı

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • #16
    Orjinal yazı sahibi: desperado54 View Post
    Bu öfke bana lazım dostum bilesin,kafası çalışan adamsın ama sea sevdim seni
    kendimi sevmediğim yalan,sadece huzurlu değil belki içim...
    lakin huzura ermek için daha çok kusturulması gereken kanlar var kardeşim,o zaman sirkeliğimden eser kalmaz merak etme...
    Bende des. bende.
    Huzur da ütopyadır des. Yaşlandığını düşün, yazlıkta olduğunu maddi bir sıkıntın olmadığını ve hayat ortağınla beraber olduğunu düşle. Huzurlu mu oluyorsun böyle olunca ? Sanmıyorum des.
    Merak ettiğim ne zaman, ne olay, ne konular. Merak ettiğim sensin des. Önemli olan bizleriz. İnsanlar
    Nasıl oluyor da, insanı mutlu eden bir şey, aynı zamanda onun felaketinin de kaynağı oluyor !?

    Yorum


    • #17
      Orjinal yazı sahibi: bidubosc View Post
      Güzel paylaşım için teşekkürler.

      ''Ailen dışındaki insanlarla ilişkilerinde asla kendi ihtiyaçlarını ikinci plana atma ve kendini hayallerle kandırma. Her zaman ama her zaman önce sen gelmelisin. Asla başka insanlar üzülmesin diye kendini üzmeyi tercih etme. Sen kaldırabiliyorsan, onlarda kaldırabilir. Karşındaki insan senin mutluluğunu düşünmüyorsa ve senin üzülmene yol açıyorsa, o zaman o insan sana değer vermiyor demektir. Bu kişileri değiştireceğini yada sana zamanla önem vereceğini düşünme. Sana karşılıksız sevgi veren ve senin için her şeyi göze alabilecek tek insanlar ailendir.''

      Hayaller kısmı hariç katılıyorum.Çünkü ben de hayallerin gücüne inanıyorum.Bence hayalperestlik seviyesinde olmadan hayal kurmak insanı motive eder.Paragraftaki diğer önerileri ise uygulamaya yeni başladım.Hiç beceremezdim kendimi ön planda tutmayı.Artık yavaş yavaş oluyor ve beni bu değişimim mutlu ediyor.Bencilliği kastetmiyorum tabi ama insan önce kendine değer vermeli yoksa üzülmekten kurtulamıyor.
      kesinlikle aynı şeyleri yaptım.mesela birisi benden bişiy yapmamı rica ettiğinde canla başla uğraşırdım.ben birinden kolay kolay bişiy istemem.hala da istemem ama ben istemeden birisi benim için bişiy yapıyorsa hep ezilirdim binbir teşekkürle sanki hayatımı kurtarmış gibi davranırdım çünkü karşımdaki insan kadar değerli değilim ve onun vaktini emeğinin çalıyomuşum gibi hissederdim.ama düşününce doğru yani karşımdaki insan benden ne kadar ve niye daha değerli olabilir ki sonuçta ben de hayatı doğru ve dürüst yaşamaya çalışan bi insanım

      Yorum

      İşleniyor...
      X