Duyuru

Collapse
No announcement yet.

katlanamamak

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • katlanamamak

    Arkadaşlar merhaba,

    Öğle yemeğimden feragat edip yıllardır "sorun ben miyim yoksa onlar mı?" , "bensem sorunum ne?" sorularına sizlerle cevap arayacağım,

    30 yaşında 2 yıllık üniversite mezunuyum tanınmış bir firmada çalışıyorum, (bunları eş aramak için yazmıyorum :mellow: )

    Ateist olduğumu, dini bir inanç ihtiyacı hissetmeyecek kadar kendime güvenim ve zekam olduğunu, dünyayı anlamlandırabildiğimi belirtmek isterim. (tartışmaya kesinlikle girmem boşuna bu cümleye takılıp cevap yazmayınız)

    Öncelikle övündüğüm özelliklerimden bahsetmek isterim;
    Dürüstümdür; kendi içimde yargı mekanizmamı çalıştırır ve absürt olacak şeyleri yapmam,
    Zekiyimdir; bilime teknolojiye hayatımda fazlasıyla yer verir ve iyi kullanmayı beceririm,
    Güler yüzlüyümdür; başıma kötü bir şey gelse bile buna gülümseyerek tepki verebilirim,
    Eğlenceliyimdir; hayatın üzülerek sıkılarak geçirilmemesi gerektiğinin bilincinde olup her şeyden eğlence yaratabilirim,
    Merhametliyimdir, çok açıklama gerektirmeyen bir kelime,
    Sevgi doluyumdur; bir insanı, bir hayvanı, bir nesneyi severim, çok severim, aşırı severim.
    Fesat değilimdir; kötü düşünmem hatta saf olarak değerlendirebilirim,

    Beni rahtsız eden özelliklerim,
    Katlanamamak; insanların bahsettiğim şeyi anlamaması, bilmemesi, zeki olmaması beni çileden çıkartıyor ağzının ortasına çakmak istiyorum iki tane kallavisinden, :19:
    Sivri dilli olmak; dilim ile karşıdaki şahıs arasında hiç bir filtre bulunmamaktadır, zararlarını sürekli çekiyorum,
    Alınganlık; o kadar gereksiz şeylere alınırım ki sonradan kendim bile hayret ederim, arkadaşlarımın çoğunu bu yüzden kaybederim,
    Çok konuşmak; her konudan biraz da olsa bilgi sahibi olmak suç mudur bilemedim,
    Çabuk parlamak; agresivite seviyem yüksektir, trafiğin ortasında el frenini bile çekmeden inip kavga edecek kadar k'royumdur.
    Ciddiyetsizlik; belkide zor görünen şeyleri kolay yapmanın yolunu bilmekten dolayı ama diğer insanların tanımı "ciddiyetsiz" oluyor.
    Anti-cahil; cehalete dayanamam, gaz odasında yakmak isterim.
    Haklıysam susmam; haklılığımı karşımdakinin kafasına çivileyene kadar susmam bağırırım.
    Çabuk sıkılmak; 150 adet playstation oyun alıp hiçbirini bitirmemek (beceriksizlikten değil) yeterli olur bunu açıklamaya.

    Bu iyi - kötü yanların bana yansımasını size anlatmak için son birkaç yılımı özetlemenin yeterli ve açıklayıcı olacağını düşündüm, buyrun benim gözümden ben;

    İşimde başarılıyımdır, bir iş eğer formülize edilebiliyorsa benim için iş olmaktan çıkar bin-bir farklı cinlikle excel programına çevirir kendime iş günü içerisinde boooooooş vakit ayırırım, dürüst olmak gerekirse başkaları 10 saatte yaparken ben 1 saatte yapıp (bunun için 1 ay yoğun çalışma gerekse bile ki genelde gerekiyor) kalan 9 saatimi eğlenerek geçiririm. Bu özetten yola çıkarak iş hayatının her zaman haylaz çocuğu olarak tanımlanan karakterlerindenimdir çünkü vaktim çok...

    İlk girdiğim bir ortamda az çekingen ve saygılı davranırım insanlara, güler yüzlülüğüm sayesinde 1 haftada herkesi tanır, farklı ilgi alanlarım, hobilerim sayesinde insanlarda merak uyandırır ve popüler olabilirim (biraz "tipi düzgün"(!) olmanın da faydasıyla) sorunlarım olur tabiki olursa da kendi kendime halleder etrafa fazla belirtmeden yok ederim onları, yani bir bakıma sadece güler yüzlü iyi bir insan tablosu çizerim, sorunlardan uzak... Ama her ortamda olan Negatif-ismail tiplemelerinin tepkilerini çeker ufak atışmalara da girerim. aynı ortamda uzun süre göz önünde olarak yaşarım taki insanlar benden sıkılana kadar, samimiyet benim ilişkilerimin arkadaşlıklarımın sonu anlamına geliyor, insanlar sürekli eğlenmek, gezmek, gülmek kısmından sıkılıyorlar galiba, bir süre sonra kendilerini çekiyorlar ve bende kendimi kullanılmış hissediyor, hatta çok üzülüyor ve alınganlık özelliğimi kullanarak sonradan pişman bile olacağımı bilsem kendimi uzaklaştırıyor ve insanlara karşı tavır almaya başlıyorum tek tek benden daha fazla uzaklaştırıyorum onları ve bu sürecin sonunda yapayalnız kalmış oluyorum, içimdeki heyecan güler yüzlülük gidiyor ve tek çözümü sil baştan başlayarak yapıyorum, işimi, şehri hatta bazen ülkeyi değiştirerek yeniden başlıyorum fakat bu başlangıçlarında sonunun olmadığını farkettim artık sonuçta benimde yerleşik bir hayata ihtiyacım var.

    Çok mu yalnızım hayır çok sevdiğim dostlarım var çok şeyler paylaştığım onlar uzaklarda şu an bana (şu an yurtdışındayım) ama elimi uzattığımda tutmak için orada olacaklarını biliyorum.

    Bu sürecin sonunda insanlara katlanamamaya başlıyorum özellikle zeka kıtlığı çeken insanlara yukarıda da belirttiğim gibi agresifliğim artıyor, yalnızlığım artıyor, düzenim bozuluyor, kaçıyorum.

    Doktora gittim anlattım sinirleniyorum kısmını duyan hemen sana ilaç yazalım diyor 10mg cipram, 10mg cipralex, 50mg lustral (sırasıyla 6 aylık dönemlerde kullandım) yazıp gönderiyor.

    İnsanlara katlanabilmenin ilacı var mı?

    Ben bu sorunun ilaçla değil terapi veya öğrenmek ile geçeceğini düşünüyorum.

    Önerileriniz varsa lütfen yazınız.

    Teşekkür ediyorum...

  • #2
    Özetleyecek olursak...?

    Yorum


    • #3
      sende ki belirtilerin bir çoğu şakak loblarının etkinliğinin azalmasından kaynaklı kanımca özellikle sol şakak lobu işlevsiz kaldığında öfke ve şiddete yatkınlık artar ( düşünce olarak ) tabi bunu davranışa dökmek senin iradene bağlı ama yazdıklarına bakınca sen iradene sahip bir kişisin ...

      aşırı neşeli ve mutlu olmak ve aşırı öfke sinir tahammülsüzlük halleri şakak lobunun acizliğinden dengeyi sağalayamıyor insan çünkü elinde olmadan yapıyor yalnız kalman hep bu yüzden çünkü iletişimini ayarlayamıyorsun senin konuştukların sana normal geliyor oysa ki değil kırıcı olduğun ancak karşıdan anlaşılıyor...
      ta ki bir zaman sakinleşip normal bir kafaya döndüğünde anlıyorsun ben ne yaptım diye ?
      pratik çözüm olarak senin ruh halini değiştiren tetikleyicilerden uzak durman lazım ama bu senin yapında biri için zor görünüyor..
      tahammül edebilmeyi sana saçmada gelse karşındaki kişiyi dinlemeyi sabretmeyi yada bir şekilde o ortamdan uzaklaşabilmeyi yapabilirsin ama...

      bunun için ilaç kullanmalısın

      antikonvüzan ilaçlar ( tegretol, depakin, lamicral, dilantin ) gibi antiepileptik ( nöbet gierici ) ilaçlar sana faydalı olacaktır umuyorum...
      doktoruna danışmalısın geçmiş olsun.

      KuzuZade
      Derdest etti gönlümü serabınla gelen nazarın, n'ola ki aslına rücu etse suret-i nigarın..BeyZade
      BEYNİNİZİ değiştirin , HAYATINIZ değişsin... ( Dr. Daniel G. Amen )
      Psikiyatrik rahatsızlığı olan bu kitabı okusun etkili çözüm bulacaksınız. !

      Yorum


      • #4
        Yoruyor olabilirsin insanları...Mesela çok konuşuyorum demişsin dinlemeyi de biliyor musun?Samimiyetten kastın çok vakit geçirmeye başlamak mı yoksa gerçekten yakınlaşmaya başlamak mı? Belki de pek samimi bulunmuyorsun çevrende...Ya da biraz sert misin benim dediğim doğru,hep ben haklıyım,akıllıyım başkalarından daha zekiyim gibi? Hatta ileriye gidip sürekli beni kıskanıyorlar da ondan böyleler diye düşünüyor olabilirsin.Belki herkes beni sevmeli,sürekli bana hayran olmalı isteğindesin...Böyle birşey olamaz sonuçta kimse herkes tarafından sevilmez senin de herkesi sevmediğin ve bir kısmını oldukça sert eleştirdiğin gibi.Bence böyle biriysen insanlar bir süre sonra senden uzaklaşmaya başlayabilirler çünkü kimse kibirli olan en azından öyle izlenim veren insanlarla fazla yakın olmak istemez.

        Yorum


        • #5
          Alınganlık ve katlanamama nedenlerin insanlardan beklediğin karşılığı alamamandan kaynaklanıyor bence. İnsanlardan beklentini daha düşürür ve ona göre değer verirsen, onlardan gelicek tepkilerede daha çok üzülürüsün bence....
          3 kuruşluk insana 5 kuruşluk değer verirsen 2 kuruşa seni satar.

          When you lose small mind, you free your life..

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: kutup83 View Post
            Yoruyor olabilirsin insanları...Mesela çok konuşuyorum demişsin dinlemeyi de biliyor musun?Samimiyetten kastın çok vakit geçirmeye başlamak mı yoksa gerçekten yakınlaşmaya başlamak mı? Belki de pek samimi bulunmuyorsun çevrende...Ya da biraz sert misin benim dediğim doğru,hep ben haklıyım,akıllıyım başkalarından daha zekiyim gibi? Hatta ileriye gidip sürekli beni kıskanıyorlar da ondan böyleler diye düşünüyor olabilirsin.Belki herkes beni sevmeli,sürekli bana hayran olmalı isteğindesin...Böyle birşey olamaz sonuçta kimse herkes tarafından sevilmez senin de herkesi sevmediğin ve bir kısmını oldukça sert eleştirdiğin gibi.Bence böyle biriysen insanlar bir süre sonra senden uzaklaşmaya başlayabilirler çünkü kimse kibirli olan en azından öyle izlenim veren insanlarla fazla yakın olmak istemez.
            Evet tanıdık bir laf "yoruyorsun beni" bir kaç kişiden duymuştum. Çok sabırlı olmadığımı belirtmiştim zaten dinleme konusunda da pek sabırlı sayılmam. Samimiyetten kastım çok vakit geçirmeye başlamaktı.

            Ukala ve kendini beğenmiş tavırlarımda oluyor zamanla.

            Herkes beni sevsinciyim haklısın hiç başaramadım zaten öyle birşey doğaya aykırı sanırım.

            İnsanlar bu tiplerden uzak tutarlar kendilerini peki o tiplerden biri olmamak için ne yapmalıyım? Kendimi nasıl eğitebilirim?

            Yada sorun en başta hiç bir anını bile yalnız geçirmek istememek mi? sürekli birileriyle vakit geçirmek istiyorum yalnız kalmak istemedikçe sonunda yalnız kalıyorum.

            Şunu da belirtmek isterim çok yüksek enerjim vardır hatta bazı arkadaşlarım uyuşturucu hap kullanırlar benim kadar enerji sahibi olmak için ama ben hiç bir madde bağımlısı değilim sadece alkol kullanırım oda normal sınırlar içinde. (Günde 2 kadeh)

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: BeyZade View Post
              sende ki belirtilerin bir çoğu şakak loblarının etkinliğinin azalmasından kaynaklı kanımca özellikle sol şakak lobu işlevsiz kaldığında öfke ve şiddete yatkınlık artar ( düşünce olarak ) tabi bunu davranışa dökmek senin iradene bağlı ama yazdıklarına bakınca sen iradene sahip bir kişisin ...

              aşırı neşeli ve mutlu olmak ve aşırı öfke sinir tahammülsüzlük halleri şakak lobunun acizliğinden dengeyi sağalayamıyor insan çünkü elinde olmadan yapıyor yalnız kalman hep bu yüzden çünkü iletişimini ayarlayamıyorsun senin konuştukların sana normal geliyor oysa ki değil kırıcı olduğun ancak karşıdan anlaşılıyor...
              ta ki bir zaman sakinleşip normal bir kafaya döndüğünde anlıyorsun ben ne yaptım diye ?
              pratik çözüm olarak senin ruh halini değiştiren tetikleyicilerden uzak durman lazım ama bu senin yapında biri için zor görünüyor..
              tahammül edebilmeyi sana saçmada gelse karşındaki kişiyi dinlemeyi sabretmeyi yada bir şekilde o ortamdan uzaklaşabilmeyi yapabilirsin ama...

              bunun için ilaç kullanmalısın

              antikonvüzan ilaçlar ( tegretol, depakin, lamicral, dilantin ) gibi antiepileptik ( nöbet gierici ) ilaçlar sana faydalı olacaktır umuyorum...
              doktoruna danışmalısın geçmiş olsun.
              Evet ayarsızımdır ama nasıl ayarlanabileceğini bilmiyorum işte gülüşüm bile seslidir farkedilir,

              Orjinal yazı sahibi: BeyZade View Post
              ta ki bir zaman sakinleşip normal bir kafaya döndüğünde anlıyorsun ben ne yaptım diye ?
              aslında kendimi sorunlu hissettiğim nokta bundan sonra başlıyor. Yani rahatsızlık diye bu süreci değerlendiriyorum.

              Sabretmeyi öğrenmek ve biraz pasifize olmaya çalışmak en iyi çözüm bence, sanırım ilaç tedavisinden başka çözüm yok...

              Yorum


              • #8
                Egonuzun fazla geliştiğini söylebilirim . Merhametliyimdir demişsiniz ama sonra iki tane çakasım geliyor diye açıklma yapmışsınız. tutarsızlık, ego, hırs,başkalarını çekememe gibi özellikler gördüm ben sizde. Psikolojik olarak değerlendiremem ama yardıma ihtiyacınız olduğu kesin. Kişisel gelişim kitapları okuyun özellikle de ego üstüne basan kitapları tavsiye ederim. Doktorunuz ilaç vermiş ama ben ilaçlık bir durum görmüyorum yine de doktorun kararına saygı duyuyorum.
                Ölü yaşayanlar,yaşayan ölüleri çekemezler. Özdemir ASAF

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: NurKnylı View Post
                  Egonuzun fazla geliştiğini söylebilirim . Merhametliyimdir demişsiniz ama sonra iki tane çakasım geliyor diye açıklma yapmışsınız. tutarsızlık, ego, hırs,başkalarını çekememe gibi özellikler gördüm ben sizde. Psikolojik olarak değerlendiremem ama yardıma ihtiyacınız olduğu kesin. Kişisel gelişim kitapları okuyun özellikle de ego üstüne basan kitapları tavsiye ederim. Doktorunuz ilaç vermiş ama ben ilaçlık bir durum görmüyorum yine de doktorun kararına saygı duyuyorum.
                  iki çakasım geliyor deken iki çaktığım anlamına gelmiyor ki ayrıca merhametli olunması gereken durumlarla çakılmasının içten geldiği durumlar farklıdır. Insan merhametli diye hiç çakası gelmemeli mi?

                  Agresif tavırlarımı genellikle kendime zarar verdiğimi bilerek içimde yaşarım en üst noktada bunun dışa vurumu bağırmak çağırmaktır.
                  Peki önerdiğiniz bir kitap var mıdır?
                  Last edited by katlanamayan; 11-02-2012, 03:02 PM.

                  Yorum


                  • #10
                    Orjinal yazı sahibi: katlanamayan View Post
                    Evet ayarsızımdır ama nasıl ayarlanabileceğini bilmiyorum işte gülüşüm bile seslidir farkedilir,


                    aslında kendimi sorunlu hissettiğim nokta bundan sonra başlıyor. Yani rahatsızlık diye bu süreci değerlendiriyorum.

                    Sabretmeyi öğrenmek ve biraz pasifize olmaya çalışmak en iyi çözüm bence, sanırım ilaç tedavisinden başka çözüm yok...
                    sonuca değil sebebe bakmalısınız asıl rahatsızlık o. o durumlar sizde olmasa böyle olmazdınız tabi tüm o rahatsızlık verici davranışları isteyerek yapıyorsanız durum farklı...

                    KuzuZade
                    Derdest etti gönlümü serabınla gelen nazarın, n'ola ki aslına rücu etse suret-i nigarın..BeyZade
                    BEYNİNİZİ değiştirin , HAYATINIZ değişsin... ( Dr. Daniel G. Amen )
                    Psikiyatrik rahatsızlığı olan bu kitabı okusun etkili çözüm bulacaksınız. !

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: katlanamayan View Post
                      iki çakasım geliyor deken iki çaktığım anlamına gelmiyor ki ayrıca merhametli olunması gereken durumlarla çakılmasının içten geldiği durumlar farklıdır. Insan merhametli diye hiç çakası gelmemeli mi?

                      Agresif tavırlarımı genellikle kendime zarar verdiğimi bilerek içimde yaşarım en üst noktada bunun dışa vurumu bağırmak çağırmaktır.
                      Peki önerdiğiniz bir kitap var mıdır?
                      Olay çakıp çakmamak değildir çakmak düşüncesini kafanızdan geçmesidir. Kişisel gelişim kitabı olarak da Kemal Sayarın kendine iyi bak ve yavaşla kitabı tavsiye ederim.
                      Onun dışında bir çok psikolog ve psikiyatr'ın birlikte yazdığı siyah - beyaz serisini okumazı da tavsiye ederim.
                      Ölü yaşayanlar,yaşayan ölüleri çekemezler. Özdemir ASAF

                      Yorum


                      • #12
                        cok uzun olmasına rağmen hepsini okudum.ama bir biriyle çelişen tespitler var.Yani kendi içinde sen olmayan şeylerde eklemişsin.
                        "Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil." Franz Kafka

                        Yorum


                        • #13
                          İnsan kendini anlatırken doğru kelimeleri secemeyebilir sizin için şöyle ozetleyeyim, insanlara katlanamamak, çabuk sinirlenmek , etrafında çok insan varken zamanla kaybetmek ve yalnız kalmak.

                          Yorum


                          • #14
                            güzel ifade etmişsin kendini aklına ellerine klavyene sağlık.

                            feragat'ın takdir edilmeli.

                            içinde kendimden pasajlar bulduğum iyi bir iç gözlem.


                            öncelikle yazıda okuduğum,karakter kişilik ateist olamaz.

                            allaha şükürler olsun ki bende değilim. gün içinde o kadar şükrediyorum ki bazen abartıyorum.

                            yazının,kendi açından ve kendi açımdan en dikkat çekici yeri burasıydı .

                            bende kendim hakkında kendi iç gözlemlerimi daha sonra paylaşırım.
                            Last edited by *SunRaider*; 12-02-2012, 04:56 AM.

                            Yorum


                            • #15
                              Çabuk sıkılıyormuşsun insanlardan da öyle yanlız kalmanın sebebi çabuk sıkılman neyi soruyorsunki bize ruhen yanlız değilmişsin dostların varmış kalbinde ne güzel böle yaşıycaksın demekki insanları bulunduğun çevreyi yeyip bitirene kadar ,sonrada belki uzaklaşacaksın ne bileyim seni anlıyamadım ben.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X