Doktora gitmeli miyim?

[Birazdahakoyusiyah]

İnternette öylesine bir şeyler okurken normallik-anormallikler üzerine bir yazı gördüm. Pek umursamadım ama okudum. Şizofrenler, şiddetini kontrol edemeyenler vs... Çocukluğumdan beri hep psikologlara gittiğim için pek normal birisi sayılmazdım. Fakat bunlar daha ciddi hastalıklardı. Umursamadan geçirdiğim 1 haftanın ardından; O rahat bırakmadı ve bir psikoloğa gitmemi istedi.
(bkz o: http://www.psikoloji.gen.tr/showthre...hay-ben-geldim)
Çünkü uzun yıllardır yaptığım, fakat bilincinde olmadığım pekçok davranış/özelliğim varmış. Ben hayatımı düşünüp, kendimi sorguladıkca fark ettim. 2 haftam böyle geçti. Berbattı.

Önceden iyi psikologlar vardı fakat hastane birleştirmedir, odur budur derken pekçoğu gitmiş/ayrılmış. Şu an yalnızca 1 tane psikolog var şehrimde. O da henüz çok genç. Ben insanlardan çekinen, insanlardan nefret eden; ben... Tüm korkularımı ön yargılarımı kırıp gittim psikoloğa. Neredeyse bir yıl aradan sonra üstelik. Doktorsa aileme her şeyi anlatmış. Üzerine de "interneti kapattırın. Kendisine hastalık bulmaya çalışıyor" demiş. Yahu tek bir seansta böyle bir teşhis olur mu? Ki ben ısrarla psikiyatrislere gitmeyip; hasta değilim konuşmaya ihtiyacım var diyorum. Konuşmaya filan da ihtiyacım yoktu da.., "O" rahat bırakmıyor.
Nörolojiye gittiğimde 2 tane hastalık ismi söyledi; seni iyileştireceğim dedi. Yarım saatte hoop teşhis. Oh ne ala... Zaten ben hasta değilim, buraya gelmiyecektim babam getirdi. İstediğim psikolog... Tabi o kadar sinirim bozuldu ki, demedim bunları. Sürekli bir doktor arıyoruz; kimi muane için kızın yaşı tutmuyor diyor, kimi de kesin kesin hüküm veriyor. Okuldan kalıyorum bu yüzden filan... Allah'ım ne sinir bozucuydu. Sadece gittiğim bir psikiyatris sakince dinledi; bir şey demedi. Kadın orta yaşlardaydı. Hay gözünü sevdiğim, acemilerle ve kendini beğenmişlerle uğraştıktan sonra ilaç yazmasına gerek kalmadan o ilaç gibi geldi. Bilmem ne tahlilleri istemiş ailemden, ama yaşadığım şehirden ve doktorlarından öylesine soğudum ki, yaptırmadım.
İnsanlardan korkmam/çekinmem. Nasıl bir acı, nasıl bir korku, nasıl bir çaresizlik anlatamam. Gerçi anlayanlar var ama bu sitede. Bu yüzden detaylara girmiyorum. İşte benim geçmesini istediğim tek şey buydu. Fakat fark ettim ki, benle alakalı değil. Eğer var ise bir tedavisi bir ilacı, başkalarına vermek gerek.
Birde şiddet. Bunu doktor arayışımızda fark etmemiştim. Ailemin bir gün buna şahit olması ile fark ettim. Kendime zarar verme isteğim. Heleki saçlarıma... Ha birde başkalarına olan şiddetim. Sinirlendiğimde ne yaptığımı hatırlamıyorum. Hep böyleydim, bir sinirleniyim o kadar güçlü oluyorum ki. Bunların hepsini o an yanımda olanlar anlatıyor ama, bende kopuk o sahneler. Sevdiğim kişilere de yapıyorum. Ani sevgi sırasında... Sıra arkadaşımın kolları morarmış. Gördüğümde şok oldum.

Diğer şeyleri anlatmak istemiyorum çünkü memnunum bunlardan. Eğer "normal değillerse" elimden alınsınlar istemiyorum da, normal değil diyorlar işte. Bilemiyorum zaten kişiliğimden de daha karışık çevresel sorunlarım var. Büyük bir karmaşadayım bu konularda. Tek güzel yanı olaylara tepkisizim.

Şimdi eğer gidersem bir doktora İstanbul ya da benzeri bir şehirde gitmeyi düşünüyorum. Fakat eminde değilim, sizce ne yapmalıyım?

[Birazdahakoyusiyah]

Senin yazılarını okurken roman okur gibi hissettim kendimi. Çok güzel yazım stilin var.

Bir insanla çok rahat konuşabilir , bir derdin olduğu zaman çok rahat anlatabilecek anlatım ve yazım stilin var. Buradan bakınca , internet ortamından bakınca , pek bir sorunun yok gibi gözüküyor. Kendi halinde , iyi birisine benziyorsun. Yaş kaç , ne mezunusun ?

Öncelikle teşekkür ederim. Ben sorunlu birisi değildim, çok küçük yaşta bir travma yaşadıktan sonra ben dahil kimsenin fark etmediği ya da ben dışında herkesin fark ettiği davranışlarım oldu. Yani.., kişilik bozukluğum yok bence. Fakat doktorlar tedavi olmam gerektiğini söylüyorlar. Onlar işin içinde olmadığı sürece de (şehrimdeki psikologlardan yakınmıyacağım bu sefer, tamam.) şiddet ve insan içine çıkamamazlığımdan dolayı belki birkaç seans bir psikologla konuşabilirim.
Evet düz yazılarımı filan arkadaşlarımda beğenir. Yazı ile kendimi çok daha iyi ifade edebiliyorum. Kelimelerimi toplayabiliyor filan... Henüz reşit değilim.

Mihrimah, yorum ve görüşlerin için teşekkür ederim. İyi bir doktor bulabilirsem eğer, benimde işime gelir aslında ekstra bir tatil yaparım; başka şehirde.