Tweet
ben bir insanı bir zorlukla karşılaşmış halde ve çaresiz bir halde gördüğümde(örneğin hergün tv de haberlerde çıkan daha 4 yaşında yapay kalp takılmış çocuklar, eşine çocuğuna bakacak parayı bulamamış umumi tuvallette kışın soğuğundan korunmaya çalışan insanlar, cinnet geçirenler, cinnet geçirenlerin kurbanı olanlar, obezite hastası olmuş yatağından dışarı çıkamayan, tuvalete gitmek için bile annesinin yardımına ihtiyaç duyan, sadece pencereden dışarıdaki insanları seyredebilen hayatı zindana benzemiş insanlar vs.) veya bir çocuk son sesle bağırarak kulakları tırmalayan bir sesle ağlarken o sesi duyduğumda falan aklıma direk şu sorular geliyor: insanlar neden çocuk yapar? dertleri ne? kendi çektikleri yetmemiş bu zalim hayat biraz da çocuklarına mı çektirsin istiyorlar? rahat mı batıyor? bu insanlara anlam veremiyorum gerçekten. hele 4 5 6 10 çocuk yapıp uçup gidenlere hiç anlam veremiyorum koleksiyon yapar gibi.
bu düşüncelerimi geçenlerde internette araştırıyordum çocuk yapmak diye bir başlık açılmış bir sözlüğe girdim.(ekşi sözlük) orda bir yorum dikkatimi çekti. hatta o yorumun da özellikle bir cümlesi:
"ebeveynsiz büyüyecek bir sürü çocuk varken, neden ille bizim küçük versiyonumuz yararlanmalıdır sunabileceğimiz nimetlerden." şeklinde bir soru sormuş sözlük yazarı.
biraz düşündüm zaten çocuk yapan insanlara anlam veremiyorum bu cümleyi okuduktan sonra hiç anlam verememeye başladım. hakkaten de yurtlarda yetimhanelerde annesiz-babasız, sevgisiz, -belki istisnalar vardır ama çoğu yetimhanelerde- şiddet görerek büyüyen çocuklar varken neden insanlar illa kendi genlerini taşıyan kendi kanından olan bir yaratığa sahip olmak için uğrasırlar ki? tüp bebek merkezlerine 4 5 10 bin tl paralar vereceklerine burdan evlatlık alamazlar mı?
veya onu da geçtim bu dünyada yeterince acı çeken insan yokmuş gibi bir yenisini getirip onu da bu zavallı mahlukatlar sürüsüne katmak yerine bu dünyaya öyle ya da böyle sonuçta gelmiş ve bu acıyı her türlü çekecek olan bir çocuğa en azından daha az acı çekeceği, belki daha iyi şartlarda bir hayat süreceği bir ortam hazırlamayı düşünemezler mi? nedir bu bencillik?
bence çocuk yapmamak en iyisi ama illa yanıp tutuşuyorsa insanlar çocuk çocuk diye diye gidip bir yetimhanenin kapısını çalmalı ve evlatlık edinmedin şartlarını öğrenmelidirler.
bu düşüncelerimi geçenlerde internette araştırıyordum çocuk yapmak diye bir başlık açılmış bir sözlüğe girdim.(ekşi sözlük) orda bir yorum dikkatimi çekti. hatta o yorumun da özellikle bir cümlesi:
"ebeveynsiz büyüyecek bir sürü çocuk varken, neden ille bizim küçük versiyonumuz yararlanmalıdır sunabileceğimiz nimetlerden." şeklinde bir soru sormuş sözlük yazarı.
biraz düşündüm zaten çocuk yapan insanlara anlam veremiyorum bu cümleyi okuduktan sonra hiç anlam verememeye başladım. hakkaten de yurtlarda yetimhanelerde annesiz-babasız, sevgisiz, -belki istisnalar vardır ama çoğu yetimhanelerde- şiddet görerek büyüyen çocuklar varken neden insanlar illa kendi genlerini taşıyan kendi kanından olan bir yaratığa sahip olmak için uğrasırlar ki? tüp bebek merkezlerine 4 5 10 bin tl paralar vereceklerine burdan evlatlık alamazlar mı?
veya onu da geçtim bu dünyada yeterince acı çeken insan yokmuş gibi bir yenisini getirip onu da bu zavallı mahlukatlar sürüsüne katmak yerine bu dünyaya öyle ya da böyle sonuçta gelmiş ve bu acıyı her türlü çekecek olan bir çocuğa en azından daha az acı çekeceği, belki daha iyi şartlarda bir hayat süreceği bir ortam hazırlamayı düşünemezler mi? nedir bu bencillik?
bence çocuk yapmamak en iyisi ama illa yanıp tutuşuyorsa insanlar çocuk çocuk diye diye gidip bir yetimhanenin kapısını çalmalı ve evlatlık edinmedin şartlarını öğrenmelidirler.
Yorum