Intihar Mektubu yaziyor olsaydim...

[sebo_]

Ben hayati cok sevmek istedim...
Mutlu olmayi becerebilmek icin cok ugrastim..
Yillardir once kendimi sevmek icin ugrastim..
Sonra sizler beni sevin diye ugrastim
Ama ne kendimi sevebildim ne de size kendimi sevdirebildim
Hatta kimseyi de sevemedim..
Hep kactim, mutlulugu bulamadigim heryerden kactim..
Isler degistirdim, arkdaslar, evler, ulke
Ama olmadi hic bir yerde mutlu olamadim..
sadece kendimi oyalayabildim ama artik oyalayacak kadar enerjim de kalmadi..
Malesef hep tam cizginin uzerindeydim
Bir adim otesi ya olumdu ya da yasam
Ne yasama ait olabildim ne de olume..

Ozur dilerim ama ben beceremedim..
Ait olamadim hicbiryere, hic kimseye..
Mutlu olmak icin cabalarken daha da mutsuzluga gomuldum..
Ozur dilerim size bu aciyi cektirdigim icin
Ama ben kendimi mutlu edemedigim gibi kimseyi de mutlu edemedim ki
Var olmamin hic bir amaci yoktu zaten..
Ben simdi daha mutluyum...
Siz de arkamdan uzulmeyin..
Buyuk bir aci birakiyorum biliyorum..
Annem kaybettiklerinin ardindan bir de evladini kaybetcek
Ve abim malesef bu agir yuku kaldrimak zorunda kalacak
ama malesef ben kendimle basedemiyorum daha fazla..
Affedin beni...

[MoRbİd]

Gitmek istesem bile.. Son bir kez sevişmek gerek..!! Aşk için ölmek gerek.

Bu benim ölüm gibi bir ayrılıkta yaptığım besteydi. Onu sahibine hiç veremedim ve kafama sıkmadan önce son bir kez ondan beni affetmesini isterdim. " Beni affet"

[algea]

Dilekçe örneği gibi ne ki bu, şöyle birşey yazabilirsin.
sayın hayat,

kurumunuzda 36 yıldır bilfiil yaşıyorum. bu yıllar boyunca ne yaşam ortamı bakımından, ne insan ilişkileri, sosyalite yönünden, ne aşk, ne iş, ne istikrar, ne de mutluluk yönünden bana sunulan makama ayak uyduramadım. en güzel anlarımda dahi bir şekilde tatminsiz kaldım. içimin boşluğunu bana sunduğunuz hiç bir imkân ve olanak dolduramadı.

bana uygun gördüğünüz yaşama koşullarına daha fazla tahammül edemeyeceğimi üzülerek beyan ederim. görünen o ki ne siz şirket olarak şartlarınızda bir iyileştirme yoluna gideceksiniz, ne de ben bu şartlara uyum sağlayacağım.

bir türlü benimseyemediğim ve tutunamadığım koşullarınıza ve koşullandırmalarınıza daha fazla boyun eğemeyeceğimden uygun şartlar altında ölüm işlerinden sorumlu sayın meleğiniz azrail tarafından canımın alınmasını kurumunuzdan son bir arzu olarak temenni ediyorum.

eğer bu talebim de yerinde görülmez ise kendi ellerimle hayatıma son vererek sunmuş olduğunuz yaşamdan istifa edeceğimi belirtir, dilekçemin hemen işleme konmasını saygılarımla arz ederim.

[sebo_]

Dilekçe örneği gibi ne ki bu, şöyle birşey yazabilirsin.
sayın hayat,

kurumunuzda 36 yıldır bilfiil yaşıyorum. bu yıllar boyunca ne yaşam ortamı bakımından, ne insan ilişkileri, sosyalite yönünden, ne aşk, ne iş, ne istikrar, ne de mutluluk yönünden bana sunulan makama ayak uyduramadım. en güzel anlarımda dahi bir şekilde tatminsiz kaldım. içimin boşluğunu bana sunduğunuz hiç bir imkân ve olanak dolduramadı.

bana uygun gördüğünüz yaşama koşullarına daha fazla tahammül edemeyeceğimi üzülerek beyan ederim. görünen o ki ne siz şirket olarak şartlarınızda bir iyileştirme yoluna gideceksiniz, ne de ben bu şartlara uyum sağlayacağım.

bir türlü benimseyemediğim ve tutunamadığım koşullarınıza ve koşullandırmalarınıza daha fazla boyun eğemeyeceğimden uygun şartlar altında ölüm işlerinden sorumlu sayın meleğiniz azrail tarafından canımın alınmasını kurumunuzdan son bir arzu olarak temenni ediyorum.

eğer bu talebim de yerinde görülmez ise kendi ellerimle hayatıma son vererek sunmuş olduğunuz yaşamdan istifa edeceğimi belirtir, dilekçemin hemen işleme konmasını saygılarımla arz ederim.

keske bu dilekceyi verebilecegimiz bir kurum olsa, bence olmasi gerekiyor..
yani neden zorla yasattiriliyoruz ki..
ben cok begendim dilekceyi cok iyi anlatmis ve gecerli sebepleri var yasamdan istifa etmek icin..

[dreamer8]

Sebo süper yazmışsın. Çok beğendim kesinlikle. Şükür ki, bir mektuptan ibaret ve hayattasın. Yaşamak gerçekten kötü bir şey. Yaşadım mı da biliyim diyeceksin? Yaşamamak çok hada kötü bir şey. Öldüm mü de biliyim diyeceksin. Yaşamamak hiçkimseye yakışmıyor. Tüm intiharların altında acıların sona ereceği düşüncesi yatar ama insanımız bunun hiçbir zaman olmayacağını hala öğrenemedi.

[algea]

Sebo süper yazmışsın. Çok beğendim kesinlikle. Şükür ki, bir mektuptan ibaret ve hayattasın. Yaşamak gerçekten kötü bir şey. Yaşadım mı da biliyim diyeceksin? Yaşamamak çok hada kötü bir şey. Öldüm mü de biliyim diyeceksin. Yaşamamak hiçkimseye yakışmıyor. Tüm intiharların altında acıların sona ereceği düşüncesi yatar ama insanımız bunun hiçbir zaman olmayacağını hala öğrenemedi.

Öğrenemedi derken sanki daha önce şahit olduğun bir olay varmış gibi konuşmuşsun. İstediğinize inanmakta serbestsiniz ama ölüm bir sondur...

[dreamer8]

Elbette ölüp, sonra dirilip geri gelmedim. Yada ölüp dirilen birini dinlemedim. Kaldı ki, o zaman hiçbirimiz ölüm hakkında konuşamayız. "Ölüm bir sondur" derseniz, ben de size "hiç öldünüz mü?" derim...

[algea]

Zihin beynin bir fonksiyonu ise mezarlıkta toprak altında yatanların durumu belli böceklere yem olarak gidiyorlar. Eğer ruh var bedenden çıkıyor diyorsan o zaman ruhun varlığını ispatla derim. Inananlar o kadar kesin konuşuyor ki ben bile ölümden sonra ne olacak acaba demeye başladım. Neyse bu yine dini tartışma yoluna gidecek hem birazdan zabıta kurallara uymadığımızdan yakalar bizi.

[dreamer8]

Hayır dini konulara girmiyorum zaten. Bedenin çürüyüp, toprak olduğunu biliyoruz. Ruhun ne olduğunu bilmiyoruz. Ruhun, biz öldükten sonraki akıbetini, ruhun varlığını ispatlamamı istiyorsan eğer, bunu ne ben, ne de bir başkası asla yapamaz. Eğer, bu ispatlanmadan ne ruha nede vaad edilen diğer aleme olan şüphelerim geçmez diyorsan, hep şüphedar olacaksın demektir.Yaratılıştan yapıtaşlarımıza konulan bazı dengeler var. Vicdan, haksızlık, zulüm yapmama gibi. Dinden bağımsız düşünün bu kavramları.....100 binlerce masum insanın tepesine bomba yağdıran Beşar Esad da ölecek, 15 yaşında lösemi hastası tertemiz çocuk da ölecek ve ikisinin ruhları ya yok olacak yada aynı muameleyi görecek öyle mi? Ben çiçekte böcekte bulmadım hakikati. Ben adaletsizlikte buldum o bilmediğim diğer dünyayı.

Zihin beynin bir fonksiyonu ise mezarlıkta toprak altında yatanların durumu belli böceklere yem olarak gidiyorlar. Eğer ruh var bedenden çıkıyor diyorsan o zaman ruhun varlığını ispatla derim. Inananlar o kadar kesin konuşuyor ki ben bile ölümden sonra ne olacak acaba demeye başladım. Neyse bu yine dini tartışma yoluna gidecek hem birazdan zabıta kurallara uymadığımızdan yakalar bizi.

[algea]

Hayır dini konulara girmiyorum zaten. Bedenin çürüyüp, toprak olduğunu biliyoruz. Ruhun ne olduğunu bilmiyoruz. Ruhun, biz öldükten sonraki akıbetini, ruhun varlığını ispatlamamı istiyorsan eğer, bunu ne ben, ne de bir başkası asla yapamaz. Eğer, bu ispatlanmadan ne ruha nede vaad edilen diğer aleme olan şüphelerim geçmez diyorsan, hep şüphedar olacaksın demektir.Yaratılıştan yapıtaşlarımıza konulan bazı dengeler var. Vicdan, haksızlık, zulüm yapmama gibi. Dinden bağımsız düşünün bu kavramları.....100 binlerce masum insanın tepesine bomba yağdıran Beşar Esad da ölecek, 15 yaşında lösemi hastası tertemiz çocuk da ölecek ve ikisinin ruhları ya yok olacak yada aynı muameleyi görecek öyle mi? Ben çiçekte böcekte bulmadım hakikati. Ben adaletsizlikte buldum o bilmediğim diğer dünyayı.

Sevgili dreamer, yaşam adaletsiz bir yer. Biraz belgesel izlersen ne kadar acımasız olduğunu da görebilirsin. Böyle adaletsiz bir dünya, yapan hiç kimsenin yanına kar olarak kalmamalı, böyle bir düzen olamaz olmamalı üzerinden gidiyorsan ve bunun üzerinden inanıyorsan eğer bana kalırsa da böyle. Bunca tezatlığın yaşandığı adaletsiz bir dünyayı benimde midem kaldırmıyor. Ama bir yandan ölüm çok adil, herkes ölüm karşısında eşit. Kimse hayatta yaşadıkları ve hafızası ile kalmayacak herkes yok olacak. Kızgınlıkların, buruklukların, endişelerin, kaygıların, yaşanmışlıkların hepsi ölümle birlikte sonsuza kadar silinecek ve de hiçbir şeyin anlamı olmayacak. Sen tezini adaletsizlikler üzerinden nasıl kuruyorsan bana göre de hiçbir şeyin anlamı yok yaşam koca bir yalan.

[Misafir]

......................

[Misafir]

..............................

[Bülbül]

Bu soru geçen senenin başında sorulsaydı intihar mektubu yazardım ama şimdi yazmak istemem.Sonuçta Allah yaratmış ve canımı Allah alsın.Sadece şu var;yaşadığım sorunlar geçmeyip bana ağır gelirse o zaman düşünürüm.Öyle bir zaman düşünmek istemiyorum.

[dreamer8]

Sevgili algea. Elbette hayatta herşey boş ve yalan. İtirazım yok buna. Yaşanmışlıkların hepsi sonsuza dek silinecek derken....Kişisel fikrim, yaptığım tüm hamlelerden, hatalarımdan, sevaplarımdan, her hareketimden, ölümümden sonra sorumlu olacağımdır. Senin kuşkun olabilir ama benim en ufak kuşkum yok. Virajın yorumuna da tamamiyle katılıyorum.

Sevgili dreamer, yaşam adaletsiz bir yer. Biraz belgesel izlersen ne kadar acımasız olduğunu da görebilirsin. Böyle adaletsiz bir dünya, yapan hiç kimsenin yanına kar olarak kalmamalı, böyle bir düzen olamaz olmamalı üzerinden gidiyorsan ve bunun üzerinden inanıyorsan eğer bana kalırsa da böyle. Bunca tezatlığın yaşandığı adaletsiz bir dünyayı benimde midem kaldırmıyor. Ama bir yandan ölüm çok adil, herkes ölüm karşısında eşit. Kimse hayatta yaşadıkları ve hafızası ile kalmayacak herkes yok olacak. Kızgınlıkların, buruklukların, endişelerin, kaygıların, yaşanmışlıkların hepsi ölümle birlikte sonsuza kadar silinecek ve de hiçbir şeyin anlamı olmayacak. Sen tezini adaletsizlikler üzerinden nasıl kuruyorsan bana göre de hiçbir şeyin anlamı yok yaşam koca bir yalan.