Tweet
Sözlümün psikolojik sorunları
Mrb arkadaşlar,
Konuya nerden başlicam bilmiyorum çok stresli bir dönemden geçiyoruz önce kendimi anlatayım geçmişimde bazı şeyleri çok kafama taktım yanlış arkadaşlıklar kurdum büyük hatalar yaptım ve paranoid şizofreni hastalığına yakalandım 1 sene kadar bi tedavi gördüm 1 ay hastanede yattım en sonunda doktorum ilacımı bıraktırdı düzeldim işimde gücümde çalışıyordum eskisinden daha iyi oldum sonra arkadaş ortamında bi kızla tanıştım sevgili olduk ani bi kararlada söz taktık bu arada işsiz kaldım kendiside çalışmıyor şuanda ve sorunlar baş göstermeye başladı onu çok seviyorum sevgimdende eminim daha önce 1 kez ciddi ilişkim oldu onunda 1 tane olmuş ve benzer durumlar hep, o ilişkiden sonra kendini dağıtmış hatalar yapmaya başlamış aynı benim gibi, eski sevgilisini çok sevmiş fakat şiddet görmüş ilişkisi 1 sene sürmüş ailesi tarafından 3 ay boyunca eve kapatılmış sonunda ayrılmışlar 3 aydır sürekli basit konularda tartışıyoruz ben sevdiğim için bırakmıyorum yapamıyorum onunda sevdiğini hissediyorum ancak kafalar bi türlü uyuşmuyor hoşgörüşü anlayışlı biriydim hastalığımı yendikten sonra onada dayandım dayandım hep sevgiyle şefkatle yaklaştım ama malum benim durumumda hastalığım tekrar baş göstermeye başladı ben bunların bilincindeyim ancak tartışma anında kontrolü kaybediorum bazen kırıcı oluyorum benimde hatalarım var yok değil kendiside benim durumumu biliyor anlayacağınız hayatımın içine etti ama seviyorum evlilik hayali kuruyoruz takıntıları egoları olduğunu farkettim yinede bırakmak istemiyorum bi yandanda benim kafa gidiyor bu arada şöyle örnekler verim bi öyle bi böyle davranıyor bi konu oluyor fikrimi söylüyorum yok o öyle değil böyle ben ona karşı hep açık sözlü oluyorum gerçekleri söylüyorum ama o anda sölediklerimede inanmıyor inatçı sürekli dediğim dedik olacak ağzına geleni söylüyor beni yerden yere vuruyor bir kızın ağzına yakışmayacak bir erkeğinde gururunu epey inciltecek kelimeler kullanıyor en son ben susuyorum biraz zaman sonra kendisi arıyor ben seni çok seviyorum yemin ederim ama anlaşamıyoruz senle seni mutlu edemiyorum diye dert yanmaya başlıyor kendi dünyasında neler düşünüp kendini haklı buluyor bilmiyorum bu konulara girince sorunu anlamaya çalışıncada aynı tepki bu sefer yeni bir tartışma başlıyor bu döngü böyle devam ediyor ve o bu haldeyken onunla bi gelecek evlilik düşünemeyeceğim kararına vardım bu konuyu 1 hafta önce yine açmıştım güzel bi dille anlattım psikolojik sorunları olduğunu akşam konuştuk kendisi dedi hatta haklısın doktora gidecem die sabah konuyu açtığımda ben deli değilim ilaçta kullanmam doktorada gitmem saçmalıyorsun diye bi cevap aldım yeni biir tartışma daha yani bizim tartışmadığımız gün yok diyebilirim onu düşünürken ben sağlığımdan oluyorum tekrar ama sevdiğim içinde bırakamıyorum tek yol tedavi olması 2 gündür daha büyük tartışmalar çıkmaya başladı biraz önce gerekeni söyledim ya tedavi ol yada yollarımızı ayıralım dedim uykusu vardı tamam tamam dedi geçiştirdi onu yine bırakmadığımı sonuna kadar yanında olacağımıda belirttim bu takıntılarından kurtulmasının tek yolu bu yoksa yokolup gidecez bakalım yarın yine aynı cevapları mı alacam yoksa ben deli değilim saçmalıyorsun diyip benim kusurlarımı yüzüme vurup yine kendini haklı çıkarmaya mı çalışacak
Sizce yanlış mı yapıyorum tedavi olmayı kabul ederse mutlu olabilecez mi onu tüm kalbimle seviyorum onun için arkadaş ortamımdan koptum herkesle aram bozuldu bunlarında farkında seviyorsa mutlu olmamızı istiyorsa tedaviyi kabul etmeli ben böyle düşünüyorum ama etmezsede yapacak bişey yok vazgeçecem zor olacak ama bi şekilde unutacam
İki deli bir arada olmuyor anlayacağınız
benimde biraz toparlanmaya ihtiyacım var onunda zaten bunuda kabul etmezse yapabileceğim hiçbişey kalmıyor maalesef .. :/
Ayrılmam gerekirse bende çok zorlanacam hastalığım inşallah dahada alevlenmez o da terkedilme duygusuyla epey sarsılacak o ilişkisinden sonraki ilk ciddi ilişkisi benle, bunu kaldıramayıp daha çok dağatacağındanda tekrar hatalar yapıp yanlışa düşeceğinden korkuyorum
Ama geleceğimizide düşünmek zorundayım bu halde evlenirsek dahada kötü olacaz yani benimde kafam allak bullak banada bi fikir verin lütfen..
Konuya nerden başlicam bilmiyorum çok stresli bir dönemden geçiyoruz önce kendimi anlatayım geçmişimde bazı şeyleri çok kafama taktım yanlış arkadaşlıklar kurdum büyük hatalar yaptım ve paranoid şizofreni hastalığına yakalandım 1 sene kadar bi tedavi gördüm 1 ay hastanede yattım en sonunda doktorum ilacımı bıraktırdı düzeldim işimde gücümde çalışıyordum eskisinden daha iyi oldum sonra arkadaş ortamında bi kızla tanıştım sevgili olduk ani bi kararlada söz taktık bu arada işsiz kaldım kendiside çalışmıyor şuanda ve sorunlar baş göstermeye başladı onu çok seviyorum sevgimdende eminim daha önce 1 kez ciddi ilişkim oldu onunda 1 tane olmuş ve benzer durumlar hep, o ilişkiden sonra kendini dağıtmış hatalar yapmaya başlamış aynı benim gibi, eski sevgilisini çok sevmiş fakat şiddet görmüş ilişkisi 1 sene sürmüş ailesi tarafından 3 ay boyunca eve kapatılmış sonunda ayrılmışlar 3 aydır sürekli basit konularda tartışıyoruz ben sevdiğim için bırakmıyorum yapamıyorum onunda sevdiğini hissediyorum ancak kafalar bi türlü uyuşmuyor hoşgörüşü anlayışlı biriydim hastalığımı yendikten sonra onada dayandım dayandım hep sevgiyle şefkatle yaklaştım ama malum benim durumumda hastalığım tekrar baş göstermeye başladı ben bunların bilincindeyim ancak tartışma anında kontrolü kaybediorum bazen kırıcı oluyorum benimde hatalarım var yok değil kendiside benim durumumu biliyor anlayacağınız hayatımın içine etti ama seviyorum evlilik hayali kuruyoruz takıntıları egoları olduğunu farkettim yinede bırakmak istemiyorum bi yandanda benim kafa gidiyor bu arada şöyle örnekler verim bi öyle bi böyle davranıyor bi konu oluyor fikrimi söylüyorum yok o öyle değil böyle ben ona karşı hep açık sözlü oluyorum gerçekleri söylüyorum ama o anda sölediklerimede inanmıyor inatçı sürekli dediğim dedik olacak ağzına geleni söylüyor beni yerden yere vuruyor bir kızın ağzına yakışmayacak bir erkeğinde gururunu epey inciltecek kelimeler kullanıyor en son ben susuyorum biraz zaman sonra kendisi arıyor ben seni çok seviyorum yemin ederim ama anlaşamıyoruz senle seni mutlu edemiyorum diye dert yanmaya başlıyor kendi dünyasında neler düşünüp kendini haklı buluyor bilmiyorum bu konulara girince sorunu anlamaya çalışıncada aynı tepki bu sefer yeni bir tartışma başlıyor bu döngü böyle devam ediyor ve o bu haldeyken onunla bi gelecek evlilik düşünemeyeceğim kararına vardım bu konuyu 1 hafta önce yine açmıştım güzel bi dille anlattım psikolojik sorunları olduğunu akşam konuştuk kendisi dedi hatta haklısın doktora gidecem die sabah konuyu açtığımda ben deli değilim ilaçta kullanmam doktorada gitmem saçmalıyorsun diye bi cevap aldım yeni biir tartışma daha yani bizim tartışmadığımız gün yok diyebilirim onu düşünürken ben sağlığımdan oluyorum tekrar ama sevdiğim içinde bırakamıyorum tek yol tedavi olması 2 gündür daha büyük tartışmalar çıkmaya başladı biraz önce gerekeni söyledim ya tedavi ol yada yollarımızı ayıralım dedim uykusu vardı tamam tamam dedi geçiştirdi onu yine bırakmadığımı sonuna kadar yanında olacağımıda belirttim bu takıntılarından kurtulmasının tek yolu bu yoksa yokolup gidecez bakalım yarın yine aynı cevapları mı alacam yoksa ben deli değilim saçmalıyorsun diyip benim kusurlarımı yüzüme vurup yine kendini haklı çıkarmaya mı çalışacak
Sizce yanlış mı yapıyorum tedavi olmayı kabul ederse mutlu olabilecez mi onu tüm kalbimle seviyorum onun için arkadaş ortamımdan koptum herkesle aram bozuldu bunlarında farkında seviyorsa mutlu olmamızı istiyorsa tedaviyi kabul etmeli ben böyle düşünüyorum ama etmezsede yapacak bişey yok vazgeçecem zor olacak ama bi şekilde unutacam
İki deli bir arada olmuyor anlayacağınız
benimde biraz toparlanmaya ihtiyacım var onunda zaten bunuda kabul etmezse yapabileceğim hiçbişey kalmıyor maalesef .. :/ Ayrılmam gerekirse bende çok zorlanacam hastalığım inşallah dahada alevlenmez o da terkedilme duygusuyla epey sarsılacak o ilişkisinden sonraki ilk ciddi ilişkisi benle, bunu kaldıramayıp daha çok dağatacağındanda tekrar hatalar yapıp yanlışa düşeceğinden korkuyorum
Ama geleceğimizide düşünmek zorundayım bu halde evlenirsek dahada kötü olacaz yani benimde kafam allak bullak banada bi fikir verin lütfen..
Yorum