senelerdir evden çıkmıyorum hıcbı arkadaşım yook süreklı beynımle kendımle konuşurum.sizofren ve deprestyondayım suan sizden yardım istiyecem antidepesanlar ve antıpsıkozlar hep aynı saatde alınırsa ozamanmı daha etkili olur.ben suan invega 9 mg kulanıyom bünyemm antidepresana direnclı efeoxuru 300 mg kullanınca bazen iyi hissedıyom.bazen lyrica diye bı yaygın anksıyetede kullanılan agır bi ilaç alıyom bazen sağdan soldan xanax rıvotrıol bulup iciom düzgün bi tedabi olmadım 4 senede 20den fazla değişik ilaç değiştirdim hıcbı ialacı düzenlı kullanmadım.suanperisan hisediom kendımı ne bi iş ne bi arkadaş ömrüm evın odalarında dolaşarak gecior maddi durumumda olmadığı için maalesef devletın insafsız dr larına gidiorm onlarda benı düzeltemedı param olsa npistanbula yatarım
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
buranın en agır hastası benim
Collapse
X
-
Düzelemezsin dostum ilaç değiştirerek. Kendinden uzaklaşırsın kapalı kapılar ardında. Dışarıda akar durur hayat olanca hızıyla. Herşeye yabancı olursun. İnsan hayatına değer verilmiyor. ABD de olsaydın eğer seni rehabilite ederlerdi, hobi gruplarına verirlerdi, havuzlarda, jakuzilerde dertli arkadaşlarınla hayata tutunurdun, golf oynardın, pikabın-karavanın olurdu, sinema sistemin, ayrı evin olabilirdi. En gelişmiş ilaçlar ve doktorlar tedavi edebilirdi. Burası Türkiye. burada insan hayatının ve ruh sağlığının pek değeri yok. Eve kapanmak ölümdür. Ben de asosyalim, çevrem, arkadaşım yok. Çıkıp boş boş sokakta dolanıyorum ama bu eve kapanma işinden kesinlikle kaçınmaya çalışıyorum. Böyle tedavi ve iyileşme bekleme. Sihirli haplar seni hayata döndürmez.
Yorum
-
ABD yi iyi saymissinda onca insan rehabilite olsaydi bu kadar hastalik orda bas göstermezdi hastaligin hangi türünü ararsan var .ne jakuziler ne karavanlar nede havuz arkadaslari kurtarabilir. sadece bir dönemlik eglence arkadasi.ordaki hasta coklugu da Türkiyede yoktur.bizim memleketimizde ise maneviyat daha kuvvetlidir.eger sen evden cikip kafana göre bir iki arkadas bulursan seni ayakta tutabilirler.bu yüzden arkadas secerken dikkatli olup en zor zamanlarinda bile yaninda olmasina deger vermek gerek.bizler o kadar seciciyizki armudun sapi üzümün cöpü kimseyi begenmiyoruz.tabiiki bu yüzden hem dostsuz hem arkadassiz kaliyoruz.ondan sonra gelsin eve tikinmalar gelsin yalnizliklar.Orjinal yazı sahibi: dreamer8 View PostDüzelemezsin dostum ilaç değiştirerek. Kendinden uzaklaşırsın kapalı kapılar ardında. Dışarıda akar durur hayat olanca hızıyla. Herşeye yabancı olursun. İnsan hayatına değer verilmiyor. ABD de olsaydın eğer seni rehabilite ederlerdi, hobi gruplarına verirlerdi, havuzlarda, jakuzilerde dertli arkadaşlarınla hayata tutunurdun, golf oynardın, pikabın-karavanın olurdu, sinema sistemin, ayrı evin olabilirdi. En gelişmiş ilaçlar ve doktorlar tedavi edebilirdi. Burası Türkiye. burada insan hayatının ve ruh sağlığının pek değeri yok. Eve kapanmak ölümdür. Ben de asosyalim, çevrem, arkadaşım yok. Çıkıp boş boş sokakta dolanıyorum ama bu eve kapanma işinden kesinlikle kaçınmaya çalışıyorum. Böyle tedavi ve iyileşme bekleme. Sihirli haplar seni hayata döndürmez.
Yorum
-
Her hastanin ve her hastaligin bir agirligi elbette var.senin durumunun en agir olabilecegi düsüncesi senin vesvesen.kendi sorunlarini biliyor gelip yazabiliyorsun aklin basinda.yapman gerekenleri yaparsan dahada iyilesme gösterebilirsin.mesela yardim almak mesela insan icine cikmak mesela kimseden korkmamak .ilac kullaniyorsan ayni saatlerde almaya dikkat etmen lazim.sagdan soldan ilac kullanma .elinde ne kadar imkan varsa onlari kullan ve güven doktorlara.Orjinal yazı sahibi: risperidone58 View Postsenelerdir evden çıkmıyorum hıcbı arkadaşım yook süreklı beynımle kendımle konuşurum.sizofren ve deprestyondayım suan sizden yardım istiyecem antidepesanlar ve antıpsıkozlar hep aynı saatde alınırsa ozamanmı daha etkili olur.ben suan invega 9 mg kulanıyom bünyemm antidepresana direnclı efeoxuru 300 mg kullanınca bazen iyi hissedıyom.bazen lyrica diye bı yaygın anksıyetede kullanılan agır bi ilaç alıyom bazen sağdan soldan xanax rıvotrıol bulup iciom düzgün bi tedabi olmadım 4 senede 20den fazla değişik ilaç değiştirdim hıcbı ialacı düzenlı kullanmadım.suanperisan hisediom kendımı ne bi iş ne bi arkadaş ömrüm evın odalarında dolaşarak gecior maddi durumumda olmadığı için maalesef devletın insafsız dr larına gidiorm onlarda benı düzeltemedı param olsa npistanbula yatarım
Yorum
-
Oradaki refah düzeyiyle bizdeki amneviyat birleşse herşeyin çok daha kolay üstesinden geliriz. İnancımız kaderciliğe ve kolay kabullenmeye sebep oluyor. Aslında bu iyi bir şey. Ama diğer yandan sırf imkansızlıklar ve cehalet yüzünden hayatı yanan binlerce insan da var ülkemizde. Bizim kültürümüz, onların ekonomik gücü ve gelişmişlikleri ağır basıyor.Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View PostABD yi iyi saymissinda onca insan rehabilite olsaydi bu kadar hastalik orda bas göstermezdi hastaligin hangi türünü ararsan var .ne jakuziler ne karavanlar nede havuz arkadaslari kurtarabilir. sadece bir dönemlik eglence arkadasi.ordaki hasta coklugu da Türkiyede yoktur.bizim memleketimizde ise maneviyat daha kuvvetlidir.eger sen evden cikip kafana göre bir iki arkadas bulursan seni ayakta tutabilirler.bu yüzden arkadas secerken dikkatli olup en zor zamanlarinda bile yaninda olmasina deger vermek gerek.bizler o kadar seciciyizki armudun sapi üzümün cöpü kimseyi begenmiyoruz.tabiiki bu yüzden hem dostsuz hem arkadassiz kaliyoruz.ondan sonra gelsin eve tikinmalar gelsin yalnizliklar.
Yorum
-
risperidone buranın en ağır hasası deyince hemen atladım. Ben de forumun en ağır hastası ben diye kendimi görüyordum. Yaşın kaç bilmiyorum ama ben 20 seneden fazladır bu hastalık ile müzdaribim. Ben de hayatta yapayanlızım. Sahip olduğum bir tek mesleğim vardı onuda yapamıyorum artık malulen emekli olmayı düşünüyorum eğer yaparlarsa. En azından kaybedecek birşeyin yok olarak görebilirsin. Yabancı kaynaklarda böyle hastalıklarda psikoterapi sosyal destek guruplarından fayda görürler deniyor. Ama kaç senedir hastayım kitapta yazılanların hiç biri yapılmadı. Imkansızlıkların bulunduğu bir ülkedeyiz ve yeterli rahabilitasyon yapılmıyor. İlaçlar bir çare olsaydı senelerdir ilaç kullanıyorum biraz olsun fayda görürdüm. İnsan bir kere düşmeye görsün gerisi arka arkaya geliyor sanki. Merak etme yanlız değilsin seninle aynı durumda olan bir sürü kişi var.
Yorum

Yorum