Aşağılık Kompleksi Olanlar...

[lifeislife5]

Bende aşağılık kompleksi var sanırım. İnternette okurken farkına vardım. Neredeyse bütün belirtileri bende var. İnsanların beni eleştirmesine asla dayanamıyorum. Çok sinirleniyorum ve aşırı alınganlık gösteriyorum. Kimse beni eleştirmesin istiyorum. Kendi yaptığım hatalarım için başkalarını suçluyorum. Mesela; annemi ve babamı. Onların ilgisizliği yüzünden bu durumda olduğumu düşünüyorum ve sürekli onları suçluyorum. Özgüven eksikliğim var. Sosyal ortamlardan kaçıyorum. Kimseyle konuşmak istemiyorum. Zaten konuşmakta, kendimi ifade etmekte zorlanıyorum. Zamanımı hep başkalarının başarılarını izlemekle geçiriyorum. Ve sanırım onları kıskanıyorum. İnsanlar benim hakkımda iyi düşünsünler, kötü düşünmesinler istiyorum. Kendimi olduğum gibi yansıtamıyorum. Sanki rol yapıyorum. Tepkilerimi olduğu gibi yansıtamıyorum. Hep başkalarının düşüncelerine göre konuşuyorum, gerçek duygu ve düşüncelerimi söyleyemiyorum. O kişi beni onaylasın istiyorum, haksız bulmasını istemiyorum.

Benim gibi hisseden var mı? Nasıl kurtulacağım bu durumdan? Kendimden nefret eder hale geldim

[algea]

Ben kendimi hastalıklı bir ucube olarak görüyorum. Aranızda en vahim durumda olan benimdir herhalde

[Alanis]

Aşağılık kompleksinin çoğu belirtisini bir sürü insanda görebiliyoruz, bazıları sinsice saklıyor, bazıları da açık açık gösteriyor üstelik. Aslında kıskanmak yanlış ama imrenmek öyle değil mesela. Birisinde iyi olan bir şeyi görüp, bizde yok onda da olmasın istiyorsak veya kötü duruma düşmesini bekliyorsak işte o noktada sorun var, oysaki " benim de olur umarım " tarzı bir düşüncede hiç bir yanlış yok. Sinirlilik, eleştiriye gelememe gibi durumlar ise elimi sallasam bir sinirliye çarpar ki dışarıda pek göstermesem dahi ben de asabi bir yapıya sahibimdir, eleştiriye gelememe durumu ise sanırım yüzdelik dilim burada daha da büyük. Özellikle sadece egosu yüksek olanları bile ele alsak bunu görebiliriz.
Sevilmek, insanlar tarafından kabul görmek istemek ise yine her insanda olan bir şey ama kimisi buna daha az takar, kimisi ise hayatını buna göre sahneler, ikinci durum kötü oluyor haliyle. Bu durumları her sınıftan insanda görebiliyor olmamız da oldukça ilginç ama sanırım bir şekilde insan doğası ile alakalı olduğu için böyle, sert yanları elden geldiğince törpülemeye çalışmak gerek.

[dreamer8]

Dikkat edin etrafınıza. Bazı insanlar kimliksizdir, kişiliksizdir, edilgendir, dik duruşları yoktur, sönük, sinik, pısık, havası alınmıştır. Benim de böyle tanıdıklarım var. Kısmen doğuştan ve mizaçtan gelen bir durum, kısmen ailenin yetiştirmedeki eksiklikleri, kısmen de kişinin kendi başarısızlığı ve sorumsuzluğundan olan bir durum. Çözümü oldukça zor. Zira insana yapışıyor bu durum. Hata yapmayı herşeyin sonu olarak görüyor, sürekli çevreden onay bekliyor, takdir edilmek istiyor, eleştirilere, kavgalara asla hazır olmadığı için hep diken üzerinde oturuyor. Aslında çok hassas ve bilinçli olmasına rağmen kimse tarafından beklediği ölçüde ciddiye alınmıyor. Bence bunun ilacı kaybede kaybede törpülenmek, kazıklana kazıklana hayatta kalabilmek için mutasyon geçirmek. Yoksa kişisel gelişim kitaplarıyla, psikolog testleriyle, Ayşe'nin Ahmet'in akıl vermesiyle, kutu kutu ilaç içmeyle çözülecek bir durum değil. Kaybedecek, kahredecek, yeter artık diyecek ve değişime uğrayacaksın.