yaşamıyorum gerçekten. ilaçlar beni robot yaptı. her gün aynı hayata karşı hiç bir şey hissetmiyorum. olup bitenler de aynı haberler, internet okuduklarım olmasını istediğim bişi de yok. kendini tekrar eden dönme dolap. dönme dolap bile değil düz bir çizgide giden b.mb.k bi hayat. bir adım bile değil yarım adımlık bir hücrede ne geri ne ileri . ilaçlar yerine lobotomi olsaydım keşke. hiç olmazsa durumun farkında olmazdım.
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
yaşamadığımı anladım
Collapse
X
-
sağol force yardımcı olmak istemen bile rahatlattı. ilaçları bırakmam mümkün eğil. temelde insan ilişkilerinde sorun var sanırım. sosyal sorunlar. ve sonuç yalnızlık, motivasyon eksikliği. gün boyu kendimi hiç bir işe veremiyorum. haftaya kurslarım başlıyor ve gitmek istemiyorum gitmezsem de dünyayla bağlantım olmayacak. işimi de bıraktım sosyal sorunlardan. depresyonda pusuda bekliyor n ufak bir sorunda elimi kolumu bağlıyor.Orjinal yazı sahibi: Force View PostTeşhisin ne,sıkıntıya girdiğin olaylar ne,yardımcı olmaya çalışalım vede tavsiyem şudur kesinlikle ilaçlarını bırakma uzun vadede kesinlikle iyi olacaksın kendine ve ilaçlarına güven.
kısaca yalnızlık, acı, boşluk,anlamsızlık.
Yorum
-
bu gunlerinin değerini bilmelisin hiç olmadık biir anda başına allah korusun kötü bir şeyler gelebilir. benim geldi mesela kaza geçirdim ve bu yavan hayat bana çokta kötü gelmiyor,
seni anlıyorum bende senin gibiyim, işe gitmek istemiyorum çalışmak istemiyorum ama mecburum
bende antipsikotik kullanıyorum ve psikoz hastasıyım.
arkadaşlarının hepsi evlendi bile doğru durust arkadaşım yok
burda benim gibi insanları görmek beni üzüyor ama bizim gibi insanlar çok
aslında bu kadarda kendini kötü hissetmemelisin.
eğer kendinin yapabileceği bir şey varsa yap gerisini allaha bırak
Yorum
-
dönem dönem olmuyor force sürekli azap çekiyorum. hayat utlu sevinçli olmaktan çoktan çıktı yıllardır korkular, kaygılar, iç sıkıntıları dmnem dönme olan tamamen kopmalar, psikotik ataklar.ya da manik ataklar. ataklar dönemi sadece mutluluktan uçuyorum fakat işte öyle de insanlar izin vermez hastaneye giderim 2 ay yatıp çıkarım
ilacı azaltmak bile artık mümkün olmuyor, çünkü atakların sonunda hayat tamamen yeniden kuruluyor fakat koşullar değişmediği için olay bir kısır döngü. bu durumda bakış değiştirmek, insanin kendini yani düşüncelerini tutumlarını, yaklaşımlarını değiştirmesi ya da kişilik yapısını değiştirmesi süreci de işlemiyor.
tek seçenek durumu kabullenmek ve acıya alışmak, son yıllarda uyguladığım yöntem bu. kimseye önermiyor kötü bir seçenek.
Yorum
-
Orjinal yazı sahibi: ggüneş View Postyaşamıyorum gerçekten. ilaçlar beni robot yaptı. her gün aynı hayata karşı hiç bir şey hissetmiyorum. olup bitenler de aynı haberler, internet okuduklarım olmasını istediğim bişi de yok. kendini tekrar eden dönme dolap. dönme dolap bile değil düz bir çizgide giden b.mb.k bi hayat. bir adım bile değil yarım adımlık bir hücrede ne geri ne ileri . ilaçlar yerine lobotomi olsaydım keşke. hiç olmazsa durumun farkında olmazdım.
sorun herşeyi herkesten çok daha yoğun yaşamandan kaynaklanıyor canım.
yoğun duygular, derin düşünceler, yoğun hırslar, hedefe ulaşmak için yoğun fedakarlıklar. yaşamak demek emek harcamak demek olmasa senin için hiç bir rahatsızlığın olmazdı. keyf için yaşamak zulüm olmasa senin için bu kadar ağlamazdın.
,
Yorum

Yorum