Kendim Olamıyorum.

[blue_sky]

Kendimi tanımayı istiyorum, başkaları için kendimi değiştirmeyi değil. Bazen kimlik karmaşası yaşıyorum. Yani kişisine göre farklı davranıyorum. Bunun sebebi de asosyal kalma korkusu ya da yalnızlık korkusu. Eskiden bunların hiçbiri bende yoktu. Diye düşünüyorum ama küçük bir çocukken bile insanları parayla satın alabileceğimi düşünürdüm ve öyle de arkadaş edinirdim. Yalnız kalmak, YALNIZLIK tüyler ürpertici bir kelime. Ailemi zaten hiç saymıyorum hayatımda var olmadılar ta ki 16 ma kadar. Sitede anlatmıştım babam bir paranoid. Hayat o yüzden çekilmez halde zaten. Hastaneye kapatılması gerek sanırım çünkü paranoid kişilik bozukluğunun ilaçla bir tedavisi yok ve o adam tamamen reddediyor. Her neyse, Kendim olmayı istiyorum. Bazen film şeridi gibi gelip gidiyor zihnimde, o içimde çok yakınlarda bir yerlerde. O olmaya başlıyorum, çabalıyorum ama babam gibi bir parazit beni üzecek (ya da sevdiklerimi) bir şey dediğinde ya da yaptığında diyorum; ben kendim olamam ve insanlara yalan söylemek zorunda kalmam çok doğal, kimsenin böyle bir hayatı ve babası yoktur. Ben düzelemem, kendimi hiçbir zaman bilemeyeceğim...'' diyorum. Sonra yine çabalıyorum. Sonu gelmeyecek gibi.! Ama kendim olmayı istiyorum, insanlar beni yanlış tanıyor.

[blue_sky]

babanız ilaç almıyor mu ?

Hasta olduğunu kabul etmiyor ki.

[blue_sky]

çok iyi anlıyorum aynısını bende yaşıyorum benimde annem paranoid sürekli bir kimlik karmaşası ben kimim neden yaşıyorum nelerden hoşlanırım hiç bilmiyorum.kişisine göre farklı davranıyorum.davranıncada adım çıkıyor...

Seni kendime benzetme nedenim bu yüzden sanırım.

[blue_sky]

insallah hersey duzelir. allah kolaylastirsin insallah. farkli davranma sebebi olarak arkadassiz kalma korkusu var demissiniz ya, acizane bence... oldugunuz gibi davranin, aksi takdirde kisisine göre farkli davranirsa bi insan ozaman karsinizdaki belki size guvenmeyebilir...

Bende bu dediğinizi düşünüyorum. Bazen bu sebepten dolayı arkadaşlarımla aramda açılabiliyor.

[Epica]

yakın bir aile dostumuzun oğlu vardı.son derece sosyal,rahat biriydi.Üni.deyken depresyona bir girdi ,hala eve kapalı yaşıyor.
kendim olmak hakkında ,kendimden nefret ettiğim,bazen de uçlarda gururlandığım oluyor.
hani şu herzaman söylenen " herkez aynını yapardı,ben ne yaptım ki " tarzında olgularda başarılıyım.
ancak iş kurnazlık,sinsilik,fırsatçılık meselelerine gelince çuvallıyorum.genelde zaten bunları yapmayanlara iyi gözle bakılır.yazıkki öyle bir hayat var ki şu anda,adeta beceriksiz sayılıyor bu insanlar..
asosyallik bence son zamanda katlanarak arttı.sebebi de anlattığım sebepten.

[blue_sky]

Sağlığı için zorla hastaneye yatırabilirsiniz.

Zorla mı? :S Bak bakalım ben diye bir şey kalıyor mu

[blue_sky]

yakın bir aile dostumuzun oğlu vardı.son derece sosyal,rahat biriydi.Üni.deyken depresyona bir girdi ,hala eve kapalı yaşıyor.
kendim olmak hakkında ,kendimden nefret ettiğim,bazen de uçlarda gururlandığım oluyor.
hani şu herzaman söylenen " herkez aynını yapardı,ben ne yaptım ki " tarzında olgularda başarılıyım.
ancak iş kurnazlık,sinsilik,fırsatçılık meselelerine gelince çuvallıyorum.genelde zaten bunları yapmayanlara iyi gözle bakılır.yazıkki öyle bir hayat var ki şu anda,adeta beceriksiz sayılıyor bu insanlar..
asosyallik bence son zamanda katlanarak arttı.sebebi de anlattığım sebepten.

Kesinlikle, forumda da okuduğum konuların çoğu hep bu sebeplerden dolayı sosyal olamayan insanlar.