her ne kadar konuştuğum insanlar ve akrabalarım olsada odamda her yalnız kaldığımda kendimi yalnız hissediyorum kalkıp pc açıyorum ki ya burdan ya başka bi yerden msnden falan biriyle konuşim.. konuşimde o duyguyu hissetmeyim yaşamayım sorunlar yüzünden net bağımlısıda olduk elalem aya gidiyo ben kaç yaşına geldim evdeyim geçen bi soğan almaya gittim korka korka eve geldiğimde yakınıyordum ve herkezide dışarda görünce çok zoruma gidiyo kendi kendime yapabilsem dışarda olsam çok arkadaşım olur diyorum. sanki cebinde parası kalmamış yada hiç olmamış bi çocuk gibi kapıdan şekerli ballı satan adam geçer herkez gider alır oraya koşar sen ise uzaktan bakarsın onlara kendimi öle hissediyorum..
halimden anlayan yok bi soğanı bile alırken bu şekilde alıyorsam yarın iş evlilik olsa ben ne yapacam yandık.. çektiğim ağrılarda çabası..
halimden anlayan yok bi soğanı bile alırken bu şekilde alıyorsam yarın iş evlilik olsa ben ne yapacam yandık.. çektiğim ağrılarda çabası..

Yorum