Tweet
Çook kötü bir evlilikten sonra ayakta durmaya çalışıyorum... Ama güvenmeye çalışıyorum birine fakat gene yanlışmı yapıyorum ne...Bana hakaret edebiliyorlar gene insanlar...Oysa ben onlar için neler neler yaparken çok rahat alay edebiliyorlar...Bu nasıl birşey...Ben artık hiçbişeyden zevk almıyorum...Geçen gün bir hakaret duydum çok sevdiğim birinden...O kadar kötü oldum ki...Benim zar zor elde etmeye çalıştığım bu yaşama azmimi yok edebildiklerini gördüm hem de bir anda...Çok kötüyüm ben nasıl yapacağım bilmiyorum...Bunaldım tüm yalanlardan...Bıktım artık...Ben hiç sevilmeyecekmiyim gerçekten...
-
Bir lafa bakarım laf mı diye; bir de söyleyene bakarım adam mı diye...Hz.Mevlana... -
Merhaba aslı, kötü şeyler yaşamışsın, bazı yaşadıkların ders olmuş, bazılarıda kötü tecrübe sana. Yeni hayatında elemeler yapmalısın, sana hakaret eden insanları mümkün mertebe yanından uzak tutmalısın, şimdiye kadar üzüldüklerini bir kenara bırakıp sen sadece kendin için yaşamalısın. Bırak ne düşünürlese düşünsünler sen kendin için mutlu olmalısın ve bunun içinde bazılarını ezip geçmen gerekiyorsada yap, kimsenin sana kötü davranmasına izin verme ve asla sevilmek içinde bekleme. Önce sen kendini sevmekten başla, gerisi zaten gelecektir..Evli ve mutlu,çocuklu....sigpic -
kendinize hakaret edilmesine nasıl izin veriyorsunuz. bence silmelisiniz o kişiyi size hakaret edebiliyorsa zaten önemsemiyordur. bence asla ezilmeyin. böyle biri yanınızda olacağına olmasın yalnız olun daha iyi. ben bir bir eledim hayatımdakileri sizde başlamalısınız.Yorum
-
Hayat devam ediyor bir yerden başlamak lazım tek inandığım şey hiç bir şey için geç değildir, az da olsa bir ışık vardır her zaman.İşin içinde hakaret varsa sevgi saygı da yoktur camomiles inde dediği gibi önemsemiyordur sizi zaten o sizi silmişse siz neden halen bekliyorsunuz ki?Yorum
-
Bilmiyorum ki çok değer veriyorum herkese sadece ne yapacağımı da bilmiyorum açıkcası. Bunaldım herşeyden insanlardan özellikle kimseyi dinlemek istemiyorum her zaman herkes anca derdini anlatıyor bana kimse düşüncelerimin bile derdinde değilken bir de bana kendilerini rahat rahat anlatabiliyorlar.Bundan da bıktım. İyi bir dinleyici olmam da herkesi dinleme zorunluluğum olduğum anlamına gelmiyor. Ama gerçekten yaşamak zor geliyor artık. Amaçsız yaşanmaz değil mi? Benim de bir amacım yok artık.Her hayalim yıkıldı. Tekrar toparlanmak zor...Bu şekilde amaçsız ise iyice zor...Napıcamı bilmiyorum...İçimi dökmek istedim ama ne olacak ki içimi dökünce değişen birşey oluyormu? Hayır...Yoksa deliricem ama...Bir lafa bakarım laf mı diye; bir de söyleyene bakarım adam mı diye...Hz.Mevlana...Yorum
Yorum