çekingen

[babyface06]

evde oturmaktan bıktım, sanal bağımlıktan.. zamanında yaptığım takıntı ve sıkıntılar beynimi yedi ilaçlar artı çaba..
en çok üzüldüğüm taraf arkadaş bulamamak sanaldan hiç arkadaş mı bulunur
gerek erkek olsun gerek kız
ama ben en çok kız arıyorum çünkü erkek arkadaşım arkadaşlarım var

eskiden birine bakıp gönlümü ona dayardım benim olsun derdim karşılıkda bulamazdım pek
salak salak beklerdim onla çıkım veya benle konuşsun bi yerlere gidelim hayatım hep böyle geçti avucumu yaladım çoğunda..
şimdi ise sadece birine değil hepsine bakar oldum ha bakıyorum da onlarda bakmakla kalıyor onlar bana bakıyor mu
yakışıklı biriyim bazılarının dikkatini çekiyor ama işde reeli bitirdik sanala döndük sanaldan aşk mı olur kız arkadaş mı bulunur
ve artık çok yakışıklı olmak özellikli olmak da FAYDA ETMİYOR
paran ve şöhretin olcak diyorum bazen kendi kendime..
annemle geçen yolda yürürken yoldan geçen her kıza bayana bakıyorum
dikkatini çekiyor kadının
sen onların değil onlar senin peşinden koşsun herkeze de bakma gibi bi laf duydum benim tatlı annemden
zamanında
sadece birine bakardım yüzüme bakmazdı aşksız geçti ömrüm hemde tipim olduğu halde (ha tip önemli demeyin bazen işe yarıyor bunun avantajını gördüm hemde öyle dolu dolu sevgilim mevgilim olmadığı halde)
ama şimdi hepsine bakacam
ister baksın ister bakmasın
ayrıca koşssunlar o zaman dedim niye dönüp bakmıyorlar bi kere dedim..
sen dışarı fazla çıkmıyorsun ki dedi
çıktığım zamanlarda oldu ne olduki dedim..
ama aklıma doktorun bana söyledği söz geliyor böyle durumlarda
çekingen,lik
bugün tutdum bunu netten baktım
kadınca.nette ne yazılar okudum çekingenlikle ilgili
vay be bi ben değilmişim dedim
tonlarca yorum ve çekingenlikten yakınan güven eksiklğinden ağlayan intaar bile düşünen vardı arkadaşım yok diyen, kızlar bile
nerdeyse çoğunu okudum
hele biri beni anlatıyordı

aynen şöyle:

GÜZEL OLMAK DA KURTARMIYOR..
yazar gülşahhhhhh , January 18, 2010

22 yaşındayım. ufak yaşlarda başladı çekingenliğim. evde neşeli, haraketli yaramaz bir kızdım ama Misafirliğe gittiğimizde oturduğum yerden hiç kalkmazdım; kimseyle konuşamazdım..ilkokul, ortaokul ve lise boyunca derslere katılıp fikrimi tüm sınıfla paylaştığım çok az zaman olmuştur hatta belki olmamıştır hatırlayamadım öle bir günüsmilies/sad.gif bir çok yeteneğim var: sesim güzel, ensturman çalıyorum onuda evde kendi başıma öğrendim). bu yeteneklerimi herkesle paylaşmak için deli oluyorum ama çekingenliğim herşeyi engelliyor. girdiğim sosyal arkadaş ortamlarında birbirlerini tanımayan kişiler bile çok kolay samimiyet kuruyor fakat ben kimseyle konuşamıyorum. çok şık ve güzel bir bayan olduğum için girdiğim ortamlarda ilk başta benimle samimiyet kurmaya çalışıyorlar ama konuşma yeteneğim olmayışımdan dolayı daha doğrusu çekingen olduğmdan bir müddet sonra uzaklaşıyorlar ve ben yine yanlız kalıyorum.
yanlızlıktan bıktım, artık değişmek istiyorum, onu da yapamıyorum ki..
(alıntı)

ama o daha 22 yaşında ben ise haziranda nerdeyse 20 yaşlara veda edecem

keşke senin gibi olsam gülşah daha önünde seneler var 20 li yaşlar herşeyin başlangıcı yenersin
kader arkadaşım
dedim
sayfayı kapattım
işde yine burdayım... :tinysmile_cry_t3::tinysmile_cry_t3:

[mavikaplan]

Bende 20 yaşındayım benimde hiç sevgilim olmadı. Şuana kadar ne gelip bana sevgisini belli eden bir kız oldu nede ben bi kıza gidipte sevgimi belli ettim. Olacağı varsa olur...

Sana şunu söyleyim ; bu sevgili yapma olaylarında kız seni seçecek. Kız seni seçmediği sürece sen ne kadarda çırpınırsan çırpın sevgilin olmaz. Bir kız sana bakışlarıyla yada sana yakınlaşmasıyla hoşlandığını belli ediyorsa o zaman sevgilin olur.

Benim sevgilimin olmamasının nedeni kızlara çok soğuk durmam sanırım. Soğuk durmamın nedenide çekingenlik ve red edilme korkusu.

Birde merak ettim özelden bir fotoğrafını atarmısın. Belki kendine daha karizma bir stil yapabilmen için tavsiyede bulunabilirin.

[unver]

Babyface ben de 20'li yaşlara veda ettim. 30 yaşındayım ve hala tek bir sevgilim olmadı. Üstelik çekingen de değilim. Çok girişken olduğumu söylemem ama ortama ayak uydururum ve yeni kişilerle tanışmakta güçlük çekmem. Arkadaşlarımın çoğu kadındır, çok da samimi olduklarım vardır. Sevgimi de belli ederim, eğer bir kızdan hoşlnıyorsam bunu kesinlikle belli ederim. Ama gel gör ki yok, kimse sevgili olarak görmüyor beni, sorununu anlatır, eski sevgilisi ile olan problemlerini paylaşır ya da hoş vakit geçiririz dışarıda (cafe, sinema vb) ama sevgili olmaya gelince tık yok.
Hani tipsiz biri değilim öyle, eğitimsiz değilim (doktora yapıyorum), para pul desen öyle zengin değilim ama kazandığım iki kişiyi bile tek başına geçindirmeye yeter. E şimdi insan düşünüyor ben neden bulamıyorum, benim bahtım neden kara diye. Ama mavikaplanın da dediği gibi iş kızlarda, kadınlarda bitiyor. Onlar seni seçecek! Belki kokundan, belki bir bakışından artık ilk etkileşimi ne belirliyorsa (fiziksel özellikler olması muhtemel, koku, görünüş, bakışlar vs). Bulursun merak etme. Şart değil öyle 3 tane 5 tane sevgili yapmak. Bir tan olsun tam olsun. Olmazsa da canın sağolsun. Korkma o kadar. Çok vahim bir durum değil. ;-)

[babyface06]

Bende 20 yaşındayım benimde hiç sevgilim olmadı. Şuana kadar ne gelip bana sevgisini belli eden bir kız oldu nede ben bi kıza gidipte sevgimi belli ettim. Olacağı varsa olur...

Sana şunu söyleyim ; bu sevgili yapma olaylarında kız seni seçecek. Kız seni seçmediği sürece sen ne kadarda çırpınırsan çırpın sevgilin olmaz. Bir kız sana bakışlarıyla yada sana yakınlaşmasıyla hoşlandığını belli ediyorsa o zaman sevgilin olur.

Benim sevgilimin olmamasının nedeni kızlara çok soğuk durmam sanırım. Soğuk durmamın nedenide çekingenlik ve red edilme korkusu.

Birde merak ettim özelden bir fotoğrafını atarmısın. Belki kendine daha karizma bir stil yapabilmen için tavsiyede bulunabilirin.

yazın için tşk ederim umarım zamanla aşarsın.. yaşdaş olmasakda çoğumuzun sorunları hep aynı..
ve ben gerçekten çok yakışıklı biriyim sesimde var bir prof kadar güzel şarkı söylüyordum
ama bunlar birikti bende herşey çok hasta oldum
gören diyorki sen yemek yemiyon mu bu ne zayıflık bide miyonum biraz
sesimide biraz bozdum saçlarımda eskisi kadar dolgun değil kısa kestirdim geçenlerde çünkü böyle şeylere takılmaktan onlarda benim gibi ayakda kalmaz oldu dökülüyorlar sıkıntı streesten
kısa kestimi iyi oluyor dökülme az
ama buraya foto koymuyorum çünkü daha önce koydum çok laf oldu kendini beğenmiş gibi sözler duyuyorum
yeter artık çünkü bu sözleride kaldıramıyorum ben hassas yapılıyım ama o ki istedin senle daha sonra görüşelim bana yaz..

[babyface06]

Bir Cosmopolitan al ve oku. Göreceksin eğitimli ve güzel kadınlar da müthiş sıkıntılar çekiyorlar.

ciddi olamazsın!!!
bakarım..
valla eğitimlileri güzellleri bilmem ama sıradan insanları hep görüyorum nette okuyorum

al işde gülşah arkadaşın yazısını da burdan aldım

http://www.hatunca.net/psikoloji-mai...ilik-bozuklugu

[deligibi]

ben de 21 yaşındayım ve benim d ehiç sevgilim olmadı. çekingen değilim ama erkeklere karşı mesafeli olmayı tercih ediyorum. bunun sebebi diğer kızlar gibi olmak istememem ve ağırlığımdan ödün vermek istememem.

aslında onlara karşı mesafeli olmak, üstüne bir de güzelseniz sizi onlara daha çok çekiyor, kaçan kovalanır misali.
ama maalesef ben de aşığım. hem de öğretmenime..
ÇARESİZİM.. :frustrating:

Bende 20 yaşındayım benimde hiç sevgilim olmadı. Şuana kadar ne gelip bana sevgisini belli eden bir kız oldu nede ben bi kıza gidipte sevgimi belli ettim. Olacağı varsa olur...

Sana şunu söyleyim ; bu sevgili yapma olaylarında kız seni seçecek. Kız seni seçmediği sürece sen ne kadarda çırpınırsan çırpın sevgilin olmaz. Bir kız sana bakışlarıyla yada sana yakınlaşmasıyla hoşlandığını belli ediyorsa o zaman sevgilin olur.

Benim sevgilimin olmamasının nedeni kızlara çok soğuk durmam sanırım. Soğuk durmamın nedenide çekingenlik ve red edilme korkusu.

Birde merak ettim özelden bir fotoğrafını atarmısın. Belki kendine daha karizma bir stil yapabilmen için tavsiyede bulunabilirin.

[babyface06]

Babyface ben de 20'li yaşlara veda ettim. 30 yaşındayım ve hala tek bir sevgilim olmadı. Üstelik çekingen de değilim. Çok girişken olduğumu söylemem ama ortama ayak uydururum ve yeni kişilerle tanışmakta güçlük çekmem. Arkadaşlarımın çoğu kadındır, çok da samimi olduklarım vardır. Sevgimi de belli ederim, eğer bir kızdan hoşlnıyorsam bunu kesinlikle belli ederim. Ama gel gör ki yok, kimse sevgili olarak görmüyor beni, sorununu anlatır, eski sevgilisi ile olan problemlerini paylaşır ya da hoş vakit geçiririz dışarıda (cafe, sinema vb) ama sevgili olmaya gelince tık yok.
Hani tipsiz biri değilim öyle, eğitimsiz değilim (doktora yapıyorum), para pul desen öyle zengin değilim ama kazandığım iki kişiyi bile tek başına geçindirmeye yeter. E şimdi insan düşünüyor ben neden bulamıyorum, benim bahtım neden kara diye. Ama mavikaplanın da dediği gibi iş kızlarda, kadınlarda bitiyor. Onlar seni seçecek! Belki kokundan, belki bir bakışından artık ilk etkileşimi ne belirliyorsa (fiziksel özellikler olması muhtemel, koku, görünüş, bakışlar vs). Bulursun merak etme. Şart değil öyle 3 tane 5 tane sevgili yapmak. Bir tan olsun tam olsun. Olmazsa da canın sağolsun. Korkma o kadar. Çok vahim bir durum değil. ;-)

valla arkadaşlar bazılarınızın yazıları beni rahatlatıyor desem hiç yalan söylemiş olmam sen böyle bu halde sevgilin olmuyorsa benim olmaması gayet doğal ve bi bayan bana hiç birşey dışardan göründüğü gibi değil demişti ben zannderdim herkz güllük gülistanlık mutlu huzurlu sevgilinin birini bırakıp biriyle..
aynısını kendi komutanımın uçuk kaçık oğluda söyledi
ne güzel hayatın var dedim ona kızlar araba altında ekmek elden su gölden ohh
hiç dışardan gözüktüğü gibi değil .... abi dedi bana
bu lafa karşılık
ve senin dedğin bazı noktalar benle aynı hani dedin ya kimse sevgili olarak görmüyor beni sevgili olmaya gelince tık yok
bende aynı binlerce kız tanıdım hep arkadaş olduk bazıalrı sorunlarını anlatırdı ağlardı gezdik dolaştık cafelerde ama hep arkadaştık ve hepimiz dağıldık
sevdiklerimizde hayır dedi yada çıktığı varmış olmadı bu zamana geldik
neyse
ne diyeyim unver işallah
bi tane olsun biizm olsun diyoruz ama ömrümüz gidiyor yok..
neyse tşk ederim sanada...

[babyface06]

Son birşey söyleyim arkadaşlar
sevgili aşk kız erkek olayları neyse de bide çok yetenekli olupda kendini yeteneklerini gösteremeyen saklayan içine atan bunu sanalda açığa vuran insanlar var
tıpkı ben ve gülşah arkadaş gibi..
Bunlar örnek..
Kimbilir daha kimler var..

valla bende evde dura dura şarkı söyleye söyleye
şarkı söylemeyi öğrendim..
şimdi birinin yanında şarkı söyledimi
aaa şu şarkıcı gibi söylüyor diyolar
banada öğret söylemesini diyen bile olmuştu..

[emirsen]

Çekingenlik değil benimkisi de bilinçli olarak kendini çekme isteği. İnsanlar o kadar boş konuşuyorlar ki bazı ortamlarda hiçbir muhabbete katılmadan öylece oturabiliyorum. Bir de herkeste bir kendini anlatma hevesi/hırsı illa "ben,ben,ben,ben..." sanırsınız en çok konuşana ödül veriyorlar. Karşısındakinin dinlenilmediği, sadece "duyulduğu" böyle ortamlarda en çekingen benim ve bu huyumu da dışardan gelen olumsuz tepkilere rağmen (soğuk,antisosyal,asabi,ukala vb.) çok taktir ediyorum.

Neyse bu benim yaşadığım çekingenlik. Sizinkisi sanki özellikle karşı cinse olan çekingenlik gibi... Bunu aşmanız için tek çözüm onlarla konuşmak. Her fırsatta konuşun. Selam verin, ufak jestler yapın, iltifat edin, "dinleyin" anlamaya çalışın. Sonunda çekinilecek hiç birşey olmadığını göreceksiniz.

[Argamemnon]

Okudum yorumlarinizi, benim kadar kotu durumda olan yok herhalde. Kiz arkadasi veya evlilik meselesinde firsatlarim oldugu halde kendimden derhal uzaklastirdigim guzel kizlar oldu. Gerci dindar biri olarak evlilik disi iliskilere zaten tamamen karsiyim, yani pisman degilim. Fakat ne kadar hasta oldugumu gostermesi acisindan cok ilginc bir durum. Yani istesemde asla yapamazdim cunku bendeki cekingenlik, sosyal fobi, cekingen kisilik bozuklugu mu desek ne dersek diyelim, cok acayip birsey.. cok az insanda bu kadar siddetli olur herhalde. Anlatilmasi cok zor bir genel korkaklik hastaligi, hicbir sey beceremiyorum hayatta, calisamiyorum bile, gerisini siz dusunun. Hatirliyorum, universiteyi (Ingilizce ogretmenligi bolumundeydim) sadece bir hafta sonra birakmak zorunda kalmistim, cunku tamamen delirmek uzereydim.