Tweet
Nasıl başlasam bilmiyorum ki..
İlk bilgisayarı küçükken babamın çalıştığı yerde görmüştüm. Sonra biraz büyüyünce (5. sınıftı sanırım) babamın bir arkadaşının şirketinde ilk bilgisayar oyunu oynamıştım. Prince of Persia nın ilk versiyonuydu sanırım. Küçük atarim de olmuştu. Sonra ilk internet cafe açıldı. Orta okulda arkadaşım götürmüştü beni. Mirc falan neredeyse daha yoktu. Orada iyice haşir neşir olmuştum bilgisayarla. Daha sonra babama zar-zor bir bilgisayar aldırttım. Okuldan kaçıp kafeye giderdim ordan da eve. Hani Kafe kapalıysa atari salonuna giderdim ama amaç internete gitmek olurdu..
Kendi bilgisayarımı boza-yapa boza-yapa birşeyler öğrendim. Liseye geldiğimde artık kafelere pek para da ödemez oldum. Sonuçta birşeyler ters gidince ben yapıyordum..
İyice okuldan kopmuş bir vaziyette hayatıma devam ederken sabahlara kadar bilgisayar başında oluyordum (Kafede gecenin 3ü 4ü hatta sabaha kadar). Bu nedenle ailemle de çok büyük kavgalar ediyordum.
Yine lisede online oyunlar çıktı. Artık iyice bilgisayar başındaydım. Hani asosyal biride değildim. Çevremdeki arkadaşlarla sabaha kadar oyun oynuyorduk. Acayip zevkli birşeydi o günleri özlemiyor da değilim hani
Gel zaman git zaman üniversite olayı çıktı karşıma. Hayatında okula gitmemiş adam sınavda ne yapıyorsa ben de onu yaptım ve kaldım tabii..
Sonra ki yılda şanstan mı desem kısmet mi desem birden üniversite buldum kendimi. Bilgisayar üzerine okumak nasıl oldu ben de bilmiyorum..
Her neyse yıllar geçti;
Ben çalışmaya başladım. İyi bir işim, farklı kesimlerde arkadaşlarım oldu. Yurt dışında tanıdıklarım oldu...
Hayatımdan şikayetçi değilim, ama artık bir şeyleri fark eder oldum. Sabah ilk yaptığım şey haberleri okumak. Saatlerce haber, haberler bitince tek tek haber yorumlarını okumak. Daha sonra forumları okumak. Tek tek bütün konuları okumak..
Artık can sıkmaya başladı. Kafamı toparlamakta zorluk çekiyorum. Belki de işlerden kaçıyorum. Okumak istemiyorum. Hatta internete bile girmek istemiyorum ama ne zaman bilgisayarımla yanlız kalsam hemen forumlara bakıyorum. Akabinde haber sitelerine dalıyorum..
Dışarı çıkarım, gezerim tozarım, Arkadaşlarımla eğlenirim, kız arkadaşımla alış verişe çıkarım, ama ne zaman ki iş için bile olsa bilgisayar başına otursam dünyam dönüyor.
Sigara bağımlısı bir insanım. Bağımlılığın ne demek olduğunu biliyorum ve ben bir internet bağımlısıyım. Yeni yeni keşfetmiyorum ama yeni yeni kurtulmamım gerektiğini görüyorum..
Yazı gerçekten de çok uzun olmuş.
İçimden geldiği gibi yazdım. Yanlışım olduysa afola..
İlk bilgisayarı küçükken babamın çalıştığı yerde görmüştüm. Sonra biraz büyüyünce (5. sınıftı sanırım) babamın bir arkadaşının şirketinde ilk bilgisayar oyunu oynamıştım. Prince of Persia nın ilk versiyonuydu sanırım. Küçük atarim de olmuştu. Sonra ilk internet cafe açıldı. Orta okulda arkadaşım götürmüştü beni. Mirc falan neredeyse daha yoktu. Orada iyice haşir neşir olmuştum bilgisayarla. Daha sonra babama zar-zor bir bilgisayar aldırttım. Okuldan kaçıp kafeye giderdim ordan da eve. Hani Kafe kapalıysa atari salonuna giderdim ama amaç internete gitmek olurdu..
Kendi bilgisayarımı boza-yapa boza-yapa birşeyler öğrendim. Liseye geldiğimde artık kafelere pek para da ödemez oldum. Sonuçta birşeyler ters gidince ben yapıyordum..
İyice okuldan kopmuş bir vaziyette hayatıma devam ederken sabahlara kadar bilgisayar başında oluyordum (Kafede gecenin 3ü 4ü hatta sabaha kadar). Bu nedenle ailemle de çok büyük kavgalar ediyordum.
Yine lisede online oyunlar çıktı. Artık iyice bilgisayar başındaydım. Hani asosyal biride değildim. Çevremdeki arkadaşlarla sabaha kadar oyun oynuyorduk. Acayip zevkli birşeydi o günleri özlemiyor da değilim hani
Gel zaman git zaman üniversite olayı çıktı karşıma. Hayatında okula gitmemiş adam sınavda ne yapıyorsa ben de onu yaptım ve kaldım tabii..
Sonra ki yılda şanstan mı desem kısmet mi desem birden üniversite buldum kendimi. Bilgisayar üzerine okumak nasıl oldu ben de bilmiyorum..
Her neyse yıllar geçti;
Ben çalışmaya başladım. İyi bir işim, farklı kesimlerde arkadaşlarım oldu. Yurt dışında tanıdıklarım oldu...
Hayatımdan şikayetçi değilim, ama artık bir şeyleri fark eder oldum. Sabah ilk yaptığım şey haberleri okumak. Saatlerce haber, haberler bitince tek tek haber yorumlarını okumak. Daha sonra forumları okumak. Tek tek bütün konuları okumak..
Artık can sıkmaya başladı. Kafamı toparlamakta zorluk çekiyorum. Belki de işlerden kaçıyorum. Okumak istemiyorum. Hatta internete bile girmek istemiyorum ama ne zaman bilgisayarımla yanlız kalsam hemen forumlara bakıyorum. Akabinde haber sitelerine dalıyorum..
Dışarı çıkarım, gezerim tozarım, Arkadaşlarımla eğlenirim, kız arkadaşımla alış verişe çıkarım, ama ne zaman ki iş için bile olsa bilgisayar başına otursam dünyam dönüyor.
Sigara bağımlısı bir insanım. Bağımlılığın ne demek olduğunu biliyorum ve ben bir internet bağımlısıyım. Yeni yeni keşfetmiyorum ama yeni yeni kurtulmamım gerektiğini görüyorum..
Yazı gerçekten de çok uzun olmuş.
İçimden geldiği gibi yazdım. Yanlışım olduysa afola..
Bıraksalar sabah akşam izlicem
Yorum