Takıntılı Düşüncelerinden kendi çabasıyla kurtulan var mı?

[zamane]

Arkadaşlar ben insanın en iyi psikoloğunun kendisi olduğuna inanıyorum.yani bir insanı kendisinden daha iyi kim anlayabilirki? kendi çabanızla kurtulduğunuz takıntılı düşünceleriniz var mıydı ve bunu nasıl başardınız?

[hande-1983]

sayı sayardım sürekli
ikişer ikişer, beşer beşer, onar onar vs vs vs....
mütemadiyen sayardım, kafamın içinde kimseye çaktırmadan sayardım.
ortaokuldayken farkettim bunu ama sanırım daha önce de vardı. bilmiyordum obsesyon olduğunu. ne çok yorucuydu ama!
nasıl yaptığımı bilmiyorum fakat geçti. ara ara yine oluyor.
andım şimdi, yine hortlamaz inşaallah

[bir dost]

Takıntılı kişilik olma...bende de bazı açılardan vardı.
Kurtulmak zaman alan bir süreç. Ve "kesin kurtuldum" demek belli olmaz. Yani bazen tekrar da ortaya çıkabilir.
Ben kurtulmak açısından iki yol görüyorum
1- takıntıyı yaratan ortamdan uzaklaşmak: Tabi bu her zaman kolay olmayabilir.
2- takıntılı olmayan insanlarla görüşmek ve onlardan biraz feyz almak. Yani onlardan biraz ilham almak.
Özellikle bu ikincisi oldukca faydalıdır. Yani ruhsal açıdan olabildiğince sağlıklı insanlarla görüşmek...kişiyi takıntılarından uzaklaştırabilir.
Tabi takıntıların derecesine göre değişebilir.
Bu arada bunlar tamamen benim kendi düşüncelerim.

[inception]

bende sorunlarımızın yalnız kendimiz tarafından çözüleceğini düşünüyorum.... bence ilk başta geçici çözümlerden vazgeçmek.. mesela ünv hazırlanıyorsunuz ve ders çalışmaktan sıkıldınız .. bize önerilen yöntem ünv kazandığını hayal edin yok işte ünv kapısından girdiğinizi hayal edin diyorlar.. tamam işe yaradı sayılır ne zaman sıkılsanız hayal ediyorsunuz ve sıkıla sıkıla çalışmaya başlıyorsunuz. ama bu bulunan çözüm (yani hayal etmek) asıl çözüm değil. çünki ünv kazandınız ee burada da ders çalışmanız gerekiyor ve biz hala ders çalışırken sıkılıyoruz..sorunlarımızı gerçekten çözmek istiyorsak bence geçeci çözümlerden vazgeçmek..
ikincisi nedenleri değil asıl nedeni bulmanız..yani ders çalışırken sıkılmanızın asıl nedenini. bunu da söyle bulabilirsiniz. ilk başta bu sıkıntınızın nedenlerini yazabilirsiniz. bu nedenleri teker teker düşünürsünüz ve asıl nedeni bulduğunuzda onu çözmeye çalışırsınız...
ben bu şekilde sorunlarımı çözmeye çalısıyorum ve şimdlik işe yaradığını söyleyebilirim..

[zamane]

Takıntılı kişilik olma...bende de bazı açılardan vardı.
Kurtulmak zaman alan bir süreç. Ve "kesin kurtuldum" demek belli olmaz. Yani bazen tekrar da ortaya çıkabilir.
Ben kurtulmak açısından iki yol görüyorum
1- takıntıyı yaratan ortamdan uzaklaşmak: Tabi bu her zaman kolay olmayabilir.
2- takıntılı olmayan insanlarla görüşmek ve onlardan biraz feyz almak. Yani onlardan biraz ilham almak.
Özellikle bu ikincisi oldukca faydalıdır. Yani ruhsal açıdan olabildiğince sağlıklı insanlarla görüşmek...kişiyi takıntılarından uzaklaştırabilir.
Tabi takıntıların derecesine göre değişebilir.
Bu arada bunlar tamamen benim kendi düşüncelerim.

çok güzel öneriler,teşekkürler...

[iyimser]

bir dost'a katılıyorum, takıntılı olmayanlarla yani sağlıklı insanlarla görüşmek çok iyi bir yöntem.

örneğin okullarda kaynaştırma programı vardır. Davranış ve tutumları ile ya da az oranda öğrenim güçlüğü olan bazı öğrencileri, doğru model olsun diye diğer sağlıklı öğrencilein arasında eğitirler. Bu kaynaştırma sağlıklı olanlara da fayda sağlar, bazı güçlükleri olan insanlar olabileceğini ve onlarla nasıl iletişim kurulabileceğini öğrenirler.

Takıntısı veya psikolojik bir rahatsızlığı olmayan insanların da empati yaparak bu tür sıkıntıları olan kişilere daha anlayışlı davranmalarını umut ediyorum.

[zamane]

bir dost'a katılıyorum, takıntılı olmayanlarla yani sağlıklı insanlarla görüşmek çok iyi bir yöntem.

örneğin okullarda kaynaştırma programı vardır. Davranış ve tutumları ile ya da az oranda öğrenim güçlüğü olan bazı öğrencileri, doğru model olsun diye diğer sağlıklı öğrencilein arasında eğitirler. Bu kaynaştırma sağlıklı olanlara da fayda sağlar, bazı güçlükleri olan insanlar olabileceğini ve onlarla nasıl iletişim kurulabileceğini öğrenirler.

Takıntısı veya psikolojik bir rahatsızlığı olmayan insanların da empati yaparak bu tür sıkıntıları olan kişilere daha anlayışlı davranmalarını umut ediyorum.

Evet bu konuda haklısın,ben bazen öyle şeyleri takıyorumki,insanlar anlayamıyorlar,anlayamadıkları gibide tuhafsıyorlar,mesela daha öncesinde Zuhal Olcay 'la,Gülşen Bubikoğlu nun oynadığı bir filmi izlemiştim,ihtiras fırtınası diye,herkes bilir o filmi,o filmi izleyince filmde lezbiyenlikle ilgili hiçbirşey yok ama yaşanan olayları bir sinema eleştirmeninin lezbiyenlikle ilişkilendirmesi beni rahatsız etmişti.hemen kendi çevremi düşündüm,biz de arkadaşlarımızla çok bağlıyız,sıkıfıkıyız ama aklımıza bile gelmez o kelime,ne alaka diye haftalarca kafa yordum o adamın o yorumuna,birine sorsam başka işin yok mu,senden beklemezdim diyolar,ama engel olamıyorum obsesifim neyapayım

[zamane]

Takıntılı olduğun konuda Kendini salacaksın

Takıntı anca böyle yenilir bence

kendini salmak cümlesini biraz daha açar mısın mesela neyapılabilir?

[sabırtaşı]

bendede vardı 10 sene kadar önce.evlenince başladı.eşimin ailesi kötü davranıyordu.ondan sonra oldu.banyodan çıkamaz olmuştum.yıkan yıkan bir türlü bitmezdi.abdest alacağım ama saatler sürerdi.bir türlü o abdesti alamazdım.baştan sonra tekrar baştan.namaz duracağım ama bir türlü olmazdı.beklerdim seccadenin üzerinde ayakta bir türlü namaza başlayamazdım.niyet kısmını geçemezdim.tekrar tekrar niyet ederdim ama olmazdı.saatlerim geçerdi böyle.içimden sayılar sayardım.üçer üçer.beşer beşer.niye sayardım bilmiyorum.birden kendimi sayı sayarken bulurdum.saydığım zaman rahatlardım.yatağa yatarken terliği aynı hizada düzenli çıkarırdım.yoksa çok rahatsız olurdum.yatmadan yatağın altına bakardım sanki biri varmış gibi.daha aklıma gelmeyen bir çok şey.doktora gidemedim tabi.işkenceydi ama o günler.bu takıntıları yaşayan bilir.Rabbim kimseye yaşatmasın.sonra yavaş yavaş geçti.iki sene kadar çektim ama.uzman yardımı almak tabiki iyidir ama benim imkanım yoktu.sağlık güvencem yoktu.kimseye söyleyemedim.ama geçti çok şükür.şimdi izi dahi kalmadı.belkide büyüdüm olgunlaştım.artık takmıyorum kimseyi.

[Poison23]

Bana bu takıntıyı saglıyan 1 ınsan var genelde ınsanlar ınsana sorun acıyor kendısını bogarak oldurmek ıstıyorum.

[zamane]

Bana bu takıntıyı saglıyan 1 ınsan var genelde ınsanlar ınsana sorun acıyor kendısını bogarak oldurmek ıstıyorum.

Ne yapıyorki o insan sende boğma hissi yaratacak kadar?

[zamane]

bendede vardı 10 sene kadar önce.evlenince başladı.eşimin ailesi kötü davranıyordu.ondan sonra oldu.banyodan çıkamaz olmuştum.yıkan yıkan bir türlü bitmezdi.abdest alacağım ama saatler sürerdi.bir türlü o abdesti alamazdım.baştan sonra tekrar baştan.namaz duracağım ama bir türlü olmazdı.beklerdim seccadenin üzerinde ayakta bir türlü namaza başlayamazdım.niyet kısmını geçemezdim.tekrar tekrar niyet ederdim ama olmazdı.saatlerim geçerdi böyle.içimden sayılar sayardım.üçer üçer.beşer beşer.niye sayardım bilmiyorum.birden kendimi sayı sayarken bulurdum.saydığım zaman rahatlardım.yatağa yatarken terliği aynı hizada düzenli çıkarırdım.yoksa çok rahatsız olurdum.yatmadan yatağın altına bakardım sanki biri varmış gibi.daha aklıma gelmeyen bir çok şey.doktora gidemedim tabi.işkenceydi ama o günler.bu takıntıları yaşayan bilir.Rabbim kimseye yaşatmasın.sonra yavaş yavaş geçti.iki sene kadar çektim ama.uzman yardımı almak tabiki iyidir ama benim imkanım yoktu.sağlık güvencem yoktu.kimseye söyleyemedim.ama geçti çok şükür.şimdi izi dahi kalmadı.belkide büyüdüm olgunlaştım.artık takmıyorum kimseyi.

Birşeyler illaki tetikleyici oluyor,kurtulmana çok sevindim...2-3 sene öncesinde namaz kılıyordum bende,ama takıntılı insanım ya,defalarca elimi ayağımı yıkamaktan,namazda üzerim tamamiyle temiz mi acaba korkusundan,namazım bozuldu mu düşüncelerinden,bıraktım namazı malesef,ondan sonra daha beter takıntılar başladı tabi.

[paradisee]

Valla işte bunu 1 tek düşünceyle yıkacaksın

Hatta bu cümleyi yaz bir yere sürekli bunu gör

ALLAH çok bağışlayıcıdır , Benim iyi niyetimide şüphesiz görecek kadar da ADİLDİR.

Bu yüzden yapmam gerekeni yaparım gerisine karışmam diyeceksin ...

Allah bizim psikolojik hastalıklarımızı da biliyor sonuçta ,

"Biz size şah damarınızdan daha yakınız" deniyor

Gerçekten bayıldım bu duana. Bunu ben de uygulayacağım. Çok aşırı takıntılı değilim ama evhamlandığım zamanlar da oluyor. Ama inşallah ben de bu cümleleri tekrarlayacağım, işe yarayacağına şüphem yok. Çünkü gerçek olan bu, elimizden geleni yapıp Allah'a tevekkül etmek.

[zamane]

Valla işte bunu 1 tek düşünceyle yıkacaksın

Hatta bu cümleyi yaz bir yere sürekli bunu gör

ALLAH çok bağışlayıcıdır , Benim iyi niyetimide şüphesiz görecek kadar da ADİLDİR.

Bu yüzden yapmam gerekeni yaparım gerisine karışmam diyeceksin ...

Allah bizim psikolojik hastalıklarımızı da biliyor sonuçta ,

"Biz size şah damarınızdan daha yakınız" deniyor

o takıntımdan kurtuldum çok şükür,otobüsle şehirdışına giderken mescitte bir teyze sürekli hatalar yapıyodu dalgınlıkla namazda,selam verip farkedincede Allah affeder,geç kalıyoruz deyip durdu,bende etkilenmiştim o halinden,o takıntım bitti sonra,şimdiki takıntılarım bizim kültürümüzle alakasız şeyleri görünce beynim bulanıyo.kafama takılan bir şeyler,aslında mantıksız değil,mantığı zorlayıcı.bir film vardı gülşen bubikoğlu ve zuhal olcay ın oynadığı,çok güzel bir filmdi,ihtiras rüzgarları diye,zuhal olcay ve gülşen bubikoğlu aynı evde büyüyen birbirine çok bağlı ve aynı adama aşık kuzenlerdi.defalarca televizyonda izlemişimdir.Agah özüç diye bir adam sinema eleştirmeni ve yazarıymış,o film için aynı adamı paylaştıkları halde birbirlerine de çok bağlılar diye platonik lezbiyenlik var filmde demiş.kaç gündür düşünmekten kendimi alamıyorum içinden de çıkamadım,o kuzenlerin birbirine olan kardeş sevgisi bunu herkes öyle anlar,nasıl böyle birşey söylemiş diye,aynı adamı paylaşıp da,birbirlerini kıskanmayınca illa bu lezbiyenlik midir? ben böyle şeyleri anlayamayacağım sanırım,okadar ters geliyorki,düşününcede beynim yoruluyor,huzursuz oluyorum,bir arkadaş yabancılarda var onlar,bizim kültürümüzde yok dedi ama film osmanlı zamanında geçiyor,yorumu yapan da türk,öyle duygular varda,ben mi bilmiyorum,benim aklımda mı bir eksiklik var acaba diye vesvese yapıyorum.ilaç kullanmak istediğim,psikoloğa yeniden gideceğim sıra hamile olduğumu öğrendim,ilaç da kullanamıyorum.sanki ben bunları düşünmezsem dünya batacak gibi bir his,çok tuhaf,herkesin sahip olmak isteyeceği bir hayata sahibim oysa,üniversite mezunuyum,eşimle çok mutluyum,yaşımda düşüncelerimin oturması gereken bir yaş,anlayamııyorum

[Aişem]

internette bir arkadaşım vardı. Adı özgeydi. İyi anlaşırdık.
Onun ailesi zengin benimki fakir..
Aradaki tek fark buydu..
Duygularımız , düşüncelerimiz hayata bakışımız hep aynıydı..
Belki benden daha zekiydi.. Ya da benden daha özgüvenliydi.
Kendini benden daha iyi kanıtlıyordu.
İçim sıkılsa hep onunla konuşuyordum. Rahatlıyordum.
Şimdi gerçi o yok. Daha çok arkadaşım var konuşabileceğim.
Ama içlerinde beni anlayan bir insan yok.
Ben daha derdimi anlatmaya başlamadan ..
Adam kendi derdine başlıyor.
Gerisini sen düşün
Günlük tutmaya başlayacagım galiba yine..