paylaş denmiş.. paylaşıyorum buyrun...

[laciwertt]

küçüklüğümden beri bir eşitlik takıntım var... mesela bi yolun sağ tarafından yirmi adım yürümüşsem diğer taraftanda bi o kadar yürümek zorunda hissediyorum kendimi... sağ elimi çok kullanmışsam sol elimide kullanmak istiyorum, bi kardeşime 1 fazladan söz söylemişsem diğerinede söylemek lazım sanki...

saçmasapan olduğunu bildiğimden çoğunu yapmıyorum... ama konuşmalarda ve davranışlarımdakini engelleyemiyorum.. sanırım birazda düşünmeden ortaya konuştuğumdan...

bide

empati yapmak gerekir diyor tüm kişisel gelişim zımbırtıları

karakterim gereği (gevezeliğim engellenebildiğinde) elimde olmadan kendimi insanların yerine öyle bir koyuyorumki kişiliksiz damgası yiyorum. kendime ait bir fikrim yokmuş gibi...

seçimler dolayısıyla bu ara en çok siyaset yüzünden çok kızıyorlar bana...

her görüşte bir kusur buluyorum ama bulduğum kusurları kimse görmüyor çünkü aynı zmanda hepsinde haklı bir taraf var...

ve o eşitlik şeysi yüzünden karşımdaki bir görüşü savunmaya başladığı an ben diğerlerinin avukatı kesiliyorum :S

ve birde olasılıklar.... kafamı yiyorlar resmen... o kadar çok olasılık varki her şeyde...

birşey yapıcaksam direk bütün sonuçları kafamda beliriyor.. en imkansızı bile... üstelik gene o eşitlik şeysi yüzünden hiçbirine diğerinden daha fazla önem veremiyorum... bütün ihtimaller çok güçlü geliyor ve hepsi aynı olabilirliğe sahipmiş gibi...

bu yüzden yapamıyorum yapacağım işi... vazgeçiyorum hemen...

[laciwertt]

) huni göremedim.. bari temaya uygun olsun dedim

[kedigiller]

bu yazi beni gulumsetti sadece sende gulumse olurmu

[bir dost]

Konu azıcık geçmiş ama gözden kaçmış biraz sanırım.

Bence insanlara karşı adaletli olmaya çalışmak çok da kötü bir şey değil.
İnsanları ezmeye çalışanlar genelde zaten kendi eziklikleri olanlardır.
O yüzden senin durumun çok yanlış sayılmaz.

Fakat bunu bir bozukluk haline de getirmemek lazım. Yani bir insan mükemmeli yakalayamaz. Mükemmel olabilme özelliği insan da yok zaten
O yüzden mutlaka bazı konularda bazı tercihler olmalı.
Hata yapmaktan da çok korkmamak lazım.

Bu arada empati kurmak iyidir, ama insan önceliği elbet kendine vermelidir

Bence bir işe girişmeden kafadan çok fazla kurgulama yapmamak lazım. Biraz da akışına bırakmak gerekiyor

[hande-1983]

ben şimdi şimdi anımsıyorum, çocukken takıntılıymışım. hem de bir çok konuda...
o çocuk aklımla yoruyordu beni, farkediyordum. sonra yapmayacağım artık diye karar vererek hepsini teker teker terk ettim.
o zamanlar elbetteki obsesyon hakkında bilincli değildim ama bilinçli bir tavır sergilemişim.
senin bu eşitlik takıntının aynısı bende vardı laciwert. bulaşıkları yıkarken bile her şeyden birer tane alır yıkardım. bir bardak, bir tabak, bir kaşık, bir tencere...
sonra başa dön bir bardak, bir tabak...
küser ama sonra bulaşıklar yazık olur onlara :21: