Küçükken diğer insanları kıskanırdım...Çözüm için çocukluk.

[kemalatikancs]

Küçükken insanlara karşı çok soğuktum hep kaçardım bir yere çağırırlardı ben gitmemek için bahane uydururdum.Ve insanlar birbiri ile konuşurken şakakaşırken ben onları kıskanırdım ben konuşamıyorum eğlenemiyorum diye ve aşırı derecede mükemmeliyetçi bir yapım vardı her şey tam yerine oturmadan ben birşey yapamıcağıma inanırdım.Hep karamsardım etrafımdaki güzellikleri dünyanın ne kadar güzel olduğunu hiç anlayamamıştım bilgisayar ile uyku arasında gidip geliyordum.Liseye geçtiğimde yatılı okula başladım biraz olsun sosyalleşmeye başladım ama yine ölü gibi hissediyordum kendimi sürekli olarak düşünüyordum, nası üretken olabilirim, üretken olma konusunda bunun zekayla ilgili olduğunu düşünmeye başladım birisi bana gerizekalı dese aşırı derecede sinir oluyordum.Sonra yaz tatilinde bilgisayar ile bağlarımı tamamiyle kestim ve hayatın ne kadar güzel olduğunu fırsatların bana geldiğini, insanlarla konuşmaktan zevk alıyordum, insanlarla olan samimiyeti damarlarımda hissediyordum herşey mükemmeldi artık uzun uzun düşünmüyordum da sorunlarımı o dönemde çok kitap okumuştum (benim için çok güzel bir hobi) hayatım güzeldi.Sonra yine eskiye dönüş yaptım kitap okumaya çalıştığımda direk aklıma okuyamam anlayamam gibi düşünceler geliyor bir kitabı bile okuyamıyorum bu çok uzun zamandır böyleyim sorunlarımı unutamıyorum aslında sorunlarımın ne olduğunu bile bilmiyorum..Bu sene lise son oldum dersler konusunda da böyle açıyorum kitabı yapamam anlayamam hadi anladım ya aslında değişik mantıkları varsa ve ben onları anlayamadıysam sonra boşver diyorum nolcakki diyorum sonrada bir soruya geldiğim zaman çözemeyince yine karamsarlaşıyorum bu bu küçük bir örnek ben hayatın her alanında böyleyim bu mükemmeliyetçilikten mi kaynaklanıyor???

[bir dost]

Belki de iç ses olumsuz bir şey söylediğinde, bunun tam tersini kendi kendine tekrar etmek lazımdır.
Mesela içinden geçen ses *"konuşkan değilsin" dediğinde *"hayır konuşkanım"
"Yalnızsın" dediğinde *"hayır yalnız değilim"
"Yapamam edemem" şeklinde bir ses geldiğinde de "yapabilirim edebilirim" *demek lazımdır

Şunu unutmamak lazım: Nasıl düşünürsen, o şekilde hissedersin

Tabi öte yandan olmak istediğin insan için gayret etmeye devam ederek...