Tweet
Problemime Bir Başlık Bulalım Kendimi Kötü Hissediyorum.
Arkadaşlar Çok Sevdiğim Ve Benim Kişiliğimi Birebir Anlatan Bir Söz Var Çok Sinirli Biryapıya Sahibimdir.
Bugün Anladımki Neseli Olduğum Zamanların Hemen Ardından ,Tarifsiz Kederlere Düşebiliyorum.
Karadenizde Gemilerim Batmış Gibi Düşünüp ,Durduğum Karamsarlığa Battığım Sırada Kalbime Gelen Bir Sevinç Dalgası Beni Bu Fırtınalı Havadan Sütliman Kıyılara Çekebiliyor.
Ne Kadar Da Dalgalı Bir Ruhun Var! Kokuyorum.. Bir Gün Birine Zarar Vermekten.
Arkadaşlar Öyle Bir Zaman Oluyorki Dünyanın En Mutlu İnsanı OLuyorum Bazı Zamanlar Oluyor Yerin Dibine Giriyorum Bunun Nedeni:
Yaşım 17 Lise 3 Öğrencisiyim Tipim Yerinde Yolda Gören Bazı Kişiler Acun Ilıcalıya Benzediğimi Söylerler.İnsanlara Göre Yakışıklıyımdır.Paramda Var Allaha Şükür Bolca.8.Ci Sınıfa Kadar Çok Kız Arkadaşım Oldu Aşıkta Oldum 1 Kere.
Liseye Geçtim Göz Göze Geldiğim Çok Kişi Oldu Ama Gidip Açılamadım Kızlarla Konuşamıyorum Bile Utanmaktan Değil İçimde Öyle Bi Duygu Yok Gidip Konuşasım Gelmiyo.Sosyalimde Sinemayı Çok Severim Sinemaya Giderim.Arkadaşlarla Paintball Oynamaya Giderim.
Ama Konu kızlara Gelince Gidip Konuşasım Gelmez Ondan Sonra Kafama takarım neden benim kız arkadaşım yok insanlar beni sevmiomu kendi kendimi yerim bazen öyle sıkılıorumki kendimi öldüresim geliyo.
mesela benden 1,2 yaş küçük bi arkadaşın yanında birsürü kız toplanmış foto çekinmişler o fotoyu görünce kendimi çok ezik hissettim direk kaprislere başladım her seferdede oluyo Hep Kendi Kendime Yapıyorum Mesela beden derslerinde dışarı çıkarız voleybolu sevmiyen biriyim benim bi arkadaşım oda tam tersi sever gider istediği zaman aralarına karışır beni çağırır bende sevmediğim için gitmem ama kendimi o kadar kötü hissediyorumki o zamanda sanki beni dışlıyolar aralarına almıyolar ama tam tersi kendim gitmiyorum.Allahım İzin Verirse Polis Olmak İstiyorum Tek Hayalim Polis Olmak Şuanki Lisedeb Çıkınca Mimar Olabiliorum ama mimar olma imkanım olsa bile ben polis olmak istiyorum tüm dertlerimi polis olucam diyip savuşturuyorum ama arkadaşlar okuyunca o kadar kötü gözükmüyor ama benim yerimde olun allaha şükür hiç bi eksiğim yok allahada çok şükrediyorum tek isteidğim gerçekten seveceğim bir kız başka bişey istemiyrum tüm erkekler en güzl kızın peşinden koşar ama bende öyle yok bende popüler kızları sevmiyorum genel anlamda kızlara bakmıyorum sadece bir bakışta aşık olacağım bir kız arıyorum boşa eğlenmek için kızlarla çıkmak çok boşş geliyo böyle düşünüyorum böyle düşünüyorumda buda beni niye benim kız arkadaşım yok diye tuhaf bi duruma düşürüyo Bi Forumda Biri Şöyle Bişey Demiş Buda Beni Anlatan Bir Söz Olmuş en yakın arkadaşım dahıl ınsanları kıskanıyorum onların mutluluklarını, giydiklerini, başarılarını..kendımı onlardan aşağı göruyorum ve bu benı cok etkılıyor kendımı bırılerıyle kıyaslayıp da yetersız gördugum an hıcbırsey yapamıyorum mucadele edemıyorum çok kötüyüm benim derdim ne anlıyamadım bi psikoloğa görüşmelimiyim lütfen yardım edin Şimdiden Teşekkürler
Arkadaşlar Çok Sevdiğim Ve Benim Kişiliğimi Birebir Anlatan Bir Söz Var Çok Sinirli Biryapıya Sahibimdir.
Bugün Anladımki Neseli Olduğum Zamanların Hemen Ardından ,Tarifsiz Kederlere Düşebiliyorum.
Karadenizde Gemilerim Batmış Gibi Düşünüp ,Durduğum Karamsarlığa Battığım Sırada Kalbime Gelen Bir Sevinç Dalgası Beni Bu Fırtınalı Havadan Sütliman Kıyılara Çekebiliyor.
Ne Kadar Da Dalgalı Bir Ruhun Var! Kokuyorum.. Bir Gün Birine Zarar Vermekten.
Arkadaşlar Öyle Bir Zaman Oluyorki Dünyanın En Mutlu İnsanı OLuyorum Bazı Zamanlar Oluyor Yerin Dibine Giriyorum Bunun Nedeni:
Yaşım 17 Lise 3 Öğrencisiyim Tipim Yerinde Yolda Gören Bazı Kişiler Acun Ilıcalıya Benzediğimi Söylerler.İnsanlara Göre Yakışıklıyımdır.Paramda Var Allaha Şükür Bolca.8.Ci Sınıfa Kadar Çok Kız Arkadaşım Oldu Aşıkta Oldum 1 Kere.
Liseye Geçtim Göz Göze Geldiğim Çok Kişi Oldu Ama Gidip Açılamadım Kızlarla Konuşamıyorum Bile Utanmaktan Değil İçimde Öyle Bi Duygu Yok Gidip Konuşasım Gelmiyo.Sosyalimde Sinemayı Çok Severim Sinemaya Giderim.Arkadaşlarla Paintball Oynamaya Giderim.
Ama Konu kızlara Gelince Gidip Konuşasım Gelmez Ondan Sonra Kafama takarım neden benim kız arkadaşım yok insanlar beni sevmiomu kendi kendimi yerim bazen öyle sıkılıorumki kendimi öldüresim geliyo.
mesela benden 1,2 yaş küçük bi arkadaşın yanında birsürü kız toplanmış foto çekinmişler o fotoyu görünce kendimi çok ezik hissettim direk kaprislere başladım her seferdede oluyo Hep Kendi Kendime Yapıyorum Mesela beden derslerinde dışarı çıkarız voleybolu sevmiyen biriyim benim bi arkadaşım oda tam tersi sever gider istediği zaman aralarına karışır beni çağırır bende sevmediğim için gitmem ama kendimi o kadar kötü hissediyorumki o zamanda sanki beni dışlıyolar aralarına almıyolar ama tam tersi kendim gitmiyorum.Allahım İzin Verirse Polis Olmak İstiyorum Tek Hayalim Polis Olmak Şuanki Lisedeb Çıkınca Mimar Olabiliorum ama mimar olma imkanım olsa bile ben polis olmak istiyorum tüm dertlerimi polis olucam diyip savuşturuyorum ama arkadaşlar okuyunca o kadar kötü gözükmüyor ama benim yerimde olun allaha şükür hiç bi eksiğim yok allahada çok şükrediyorum tek isteidğim gerçekten seveceğim bir kız başka bişey istemiyrum tüm erkekler en güzl kızın peşinden koşar ama bende öyle yok bende popüler kızları sevmiyorum genel anlamda kızlara bakmıyorum sadece bir bakışta aşık olacağım bir kız arıyorum boşa eğlenmek için kızlarla çıkmak çok boşş geliyo böyle düşünüyorum böyle düşünüyorumda buda beni niye benim kız arkadaşım yok diye tuhaf bi duruma düşürüyo Bi Forumda Biri Şöyle Bişey Demiş Buda Beni Anlatan Bir Söz Olmuş en yakın arkadaşım dahıl ınsanları kıskanıyorum onların mutluluklarını, giydiklerini, başarılarını..kendımı onlardan aşağı göruyorum ve bu benı cok etkılıyor kendımı bırılerıyle kıyaslayıp da yetersız gördugum an hıcbırsey yapamıyorum mucadele edemıyorum çok kötüyüm benim derdim ne anlıyamadım bi psikoloğa görüşmelimiyim lütfen yardım edin Şimdiden Teşekkürler
), Hımmm, ne olabilir? Bence; "Güven eksikliği..." olabilir...
Yorum