Ben zavallı mıyım?

[misyonix]

Bu sene benim hayatım için çok önemliydi.Fakat ben heba ettim.Şöyle oldu.Ben bir gün facebookta gezinirken bir fotoğrafa aşık oldum.Profile arkadaşlıktan isteği gönderdim.Sonra konutşuk.Bayan başka bir ildeydi yaşıyordu.Daha doğrusu çocuk.Henüz 15 yaşındaydı.Ben zamanla bu profile tutku ile bağlandım.Bunu kendim yaptım.Fotoğrafa yeni roller yüklendim onu mükemmel bir insan yaptım.Yemek yemiyor,açı çekip onu düşünüyordum.Bir süre sonra beni arkadaşlıktan çıkardı.Ben bu süreçte bir yandan sınava hazırlanıyordum.Depresyona girdim.Yanlış ilaç sonucu bipolara döndü.Şu an feci bir biçimdeyim.Hem hastayım hem sınav sonuçları açıklandı ve çok kötü bir sonuç geldi.Akrabalara ne diyeceğim?Bir hiç uğruna hayatımın en önemli senesi daha kötüsü sağlığımı kaybettim.Çok pişmanım fakat o kıza da hala aşığım sanırım.Ne yapacağım bilmiyorum.

[misyonix]

yaşım 18.....

[hira_01]

hayır zavallı değilsiniz böyle düşünmeyin, yaşadıklarınız hastalıklı bir hale dönüşmüş, kendinizi çok kaptırmışsınız hiç bilmediğiniz bir görüntüye. tedavi konusunda da bir şanssızlık yaşamışsınız iyi bir tedavi görerek durumu toparlayabilirsiniz, zararın neresinden dönülse kardır, kendinizi toparlayıp yeniden sınava hazırlanabilirsiniz geç kalmış değilsiniz. biraz çaba gerekecek bunun için ama yeter ki isteyin zamanla her şey düzelecektir.

[ocp1972]

Yaşadıklarımızın tamamı kendi gerçeklerimiz ve seçimlerimizdir.
Bunları yaşaman gerekiryprsa yaşamalısın. Cesur olmalısın.
Kendini zavallı hissetmen gereksiz bir davranış olur. Sağlık olsun
seneye tekrar girersin. Yaşın genç henüz. 1 senenin hayatında
çok fazla birşey değiştireceğini sanmıyorum. Zamanın yeterince var.

[POZİTİF]

zavallı-mavallı değilsin... kafanı takma... Olur böyle şeyler... Buna benzer daha neler neler oluyor? 1 sene kaybetmişsin... Etrafındaki insanlara ne diyeceğini düşünüp durma... Olan olmuş, artık daha fazla kafana takıp da kandini yıpratma... Yapman gereken; bu günden tezi yok, önümüzdeki yıl sınavına hazırlanmaya başlamalısın... Sıkı bir çalışmayla istediğin bölümü kazanabilirsin... Aynı zamanda sana bu sene için bir şeyler söyleyecek olanlara da en güzel cevabı vermiş olursun... Böyle kendine hedef yapıp bu yönde kendini hazırlayıp çalışmalara başlamazsan, 1 yıl çok uzun bir süre değil, sen ister çalış-ister çalışma 1 yıl gelip-geçer... Yani, önümüzdeki yılı da kaybedebilirsin... Tercih senin....

[searchope]

İnsan bir fotoğrafa aşık oluyorsa burda bir gariplik vardır zaten sadece dış güzelliğe aşık olunmaz bu bi hastalık derecesinde bence sağlığını bence onun yüzünden kaybetmedin zaten hastaydın fotoğrafa aşık olman bunu gösteriyor, bir fotoğraf yüzünden yemeden içmeden kesilmen falan bunun göstergesi şuan senin yaptığın şey yaptığın hata için başkalarını suçlamak bir bahne bulmaya çalışmak bence kendini kandırma hatanı kabullen ve başka bir psikiyatriye git hayatın sonu değil bir sene daha üniversiteye hazırlanabilirsin daha gençsin sonuçta akrabalarına da doğruyu söyliceksin bu çok normal herkes ilk girişinde bir yeri kazanmak zorunda değil.

[audio]

hatalarından ders al ve ayağa kalk... insanların ne söylediğini umursama özellikle de akrabalarının... şöyle bir söylemek istiyorum... sadece senin değil, herkesin az çok böyle dönemleri olmuştur... çoğumuzun reel hayatında olmuştur... (platonik takıntılık gibisinden) dünyanında yüzde 20 si senin durumuna benzer olay yaşamıştır... reel hayatta olunca insanlar kötü karşılamıyor... aslında bence ikisi de aynı sonuca geliyor... boşluktan birisine tuttunma istediği veya başka şeylerde olabilir bunun nedenleri... ama bence hepsinin sebebi benzer...

sen bunu 18 yaşında yaşadın... belki 24 te yaşayacaksın belki 30 da gene... bunlar yaşanıyor istesen de istemesen de... kendimizi de, çevremizi de yüzde yüz kontrol edemeyiz... öyle olsaydık depresyon denilen bir şey olmazdı

ama şu anda farkında mısın durumunun ? farkında gözüküyorsun... insanların sana ne söylediğini umursama... eleştrilerine karşı çık... hiçbir insan bir değildir.... bazılarımız öğrenme güçlüğü çekiyor... bazılarımız zeki... bazılarımız duygusal... bazılarımız yaşından büyük konuşur ve onların güzel öngörüleri vardır... bazılarımız kaç yaşında olursa olsun saçma sapan konuşur ve çocukça hareket eder... kısaca hepimiz farklıyız... sen duygusalsın diyelim bir başkası cani... bir değiliz... ve kimse zavallı değildir... sen kendine zavallı diyorsan bu ifadeden ve düşünceden arınmanı dilerim... bu şekilde gerçekten de zavallı yaparsın kendini..

üstelik herşeyin farkındasın... öss diyorsan öss olsun... bu sene oturup çalış. yapabildiğinin en iyisini yap... olmazsa şöyle diyebilirsin kendine "ben elimden geleni yaptım, olmadı" bunu söyleyebilmek önemli bence... kuru kuru en azından armut piş ağzıma düş diye beklemediğimi düşünürüm... benimde yapabileceğim bu kadarmış derim geçerim... kalk ayağa toparlan... ben lise2 den lise3 geçerken kendimi hatırlıyorum... yazın yazlıktaydım... kumsalda bana has bir masa vardı otururdum test çözerdim sıcakladığımda denize girerdim keyifli bir çalışma ortamı yarat...

[audio]

İnsan bir fotoğrafa aşık oluyorsa burda bir gariplik vardır zaten sadece dış güzelliğe aşık olunmaz bu bi hastalık derecesinde bence sağlığını bence onun yüzünden kaybetmedin zaten hastaydın fotoğrafa aşık olman bunu gösteriyor, bir fotoğraf yüzünden yemeden içmeden kesilmen

bu bölüme bende katılıyorum biraz... ama genede bana çok garip gelmiyor artık... herkes bunu ister istemez yapabiliyor...

[anka_]

.Ben zamanla bu profile tutku ile bağlandım.Bunu kendim yaptım.Fotoğrafa yeni roller yüklendim onu mükemmel bir insan yaptım.Yemek yemiyor,açı çekip onu düşünüyordum.

bir hayale bağlanmak, kendi oluşturduğun hayale aşık olmak... uyanıp gerçek dünyaya dönmeniz gerek. acı verse de gerçek hayat hayallerden daha anlamlıdır... bu şekilde hayal dünyasında yaşamaya alıştırırsanız kendinizi psikolojik sorunlarınızdan kurtulamazsanız. önce zihninizi şu ana odaklamayı öğrenin. gerçek hayata odaklanmak için yaşadığınız anların farkında olun...

[hartemes]

Bu sene benim hayatım için çok önemliydi.Fakat ben heba ettim.Şöyle oldu.Ben bir gün facebookta gezinirken bir fotoğrafa aşık oldum.Profile arkadaşlıktan isteği gönderdim.Sonra konutşuk.Bayan başka bir ildeydi yaşıyordu.Daha doğrusu çocuk.Henüz 15 yaşındaydı.Ben zamanla bu profile tutku ile bağlandım.Bunu kendim yaptım.Fotoğrafa yeni roller yüklendim onu mükemmel bir insan yaptım.Yemek yemiyor,açı çekip onu düşünüyordum.Bir süre sonra beni arkadaşlıktan çıkardı.Ben bu süreçte bir yandan sınava hazırlanıyordum.Depresyona girdim.Yanlış ilaç sonucu bipolara döndü.Şu an feci bir biçimdeyim.Hem hastayım hem sınav sonuçları açıklandı ve çok kötü bir sonuç geldi.Akrabalara ne diyeceğim?Bir hiç uğruna hayatımın en önemli senesi daha kötüsü sağlığımı kaybettim.Çok pişmanım fakat o kıza da hala aşığım sanırım.Ne yapacağım bilmiyorum.

Sormaya gerek yok zavallısın. Ailen için taşımaları gereken ölü yükten başka bir şey değilsin. Kendi hayatını kendi ellerlinle ziyan etmişsin. Daha 18 yaşındasın ama “kaybeden” damgası yemeyi başarmışsın. İleri çok daha sorumlu ve zor bir hayatının olacağının garantisini veriyorum.

[ocp1972]

Sormaya gerek yok zavallısın. Ailen için taşımaları gereken ölü yükten başka bir şey değilsin. Kendi hayatını kendi ellerlinle ziyan etmişsin. Daha 18 yaşındasın ama “kaybeden” damgası yemeyi başarmışsın. İleri çok daha sorumlu ve zor bir hayatının olacağının garantisini veriyorum.

Bunları yazarak eline ne geçti? Sıkıntılı bir insana bunlar yazmak seni tatmin mi etti yoksa?

[hartemes]

Bunları yazarak eline ne geçti? Sıkıntılı bir insana bunlar yazmak seni tatmin mi etti yoksa?

Hayır, hayalperest birisine boş teselli vererek zaman kaybetmesini istemedim. Gerçek durumunu net bir şekilde söyledim. İnsanların onun için ne düşündüğünü anlamasını sağladım. Böylece kendine acıyarak vakit kaybedeceğine düzelmek için bir şeyler yapmak isteyecek.

[ocp1972]

Hayır, hayalperest birisine boş teselli vererek zaman kaybetmesini istemedim. Gerçek durumunu net bir şekilde söyledim. İnsanların onun için ne düşündüğünü anlamasını sağladım. Böylece kendine acıyarak vakit kaybedeceğine düzelmek için bir şeyler yapmak isteyecek.

Kelimelerin biraz sert geldi. Daha uygun bir dille anlatmanda fayda vardı. Sölediklerini az çok kendiside
aklından geçirmiştir. Farklı bir bakış açısına ihtiyacı olduğu belli arkadaşın.

[misyonix]

İnsan bir fotoğrafa aşık oluyorsa burda bir gariplik vardır zaten sadece dış güzelliğe aşık olunmaz bu bi hastalık derecesinde bence sağlığını bence onun yüzünden kaybetmedin zaten hastaydın fotoğrafa aşık olman bunu gösteriyor, bir fotoğraf yüzünden yemeden içmeden kesilmen falan bunun göstergesi şuan senin yaptığın şey yaptığın hata için başkalarını suçlamak bir bahne bulmaya çalışmak bence kendini kandırma hatanı kabullen ve başka bir psikiyatriye git hayatın sonu değil bir sene daha üniversiteye hazırlanabilirsin daha gençsin sonuçta akrabalarına da doğruyu söyliceksin bu çok normal herkes ilk girişinde bir yeri kazanmak zorunda değil.

Tesbitinde haklısın.Ben o güne kadarda sayısız saplantılı aşk yaşadım.Kendi kafamın içinde mahvoluyordum.Bu sonuncusu başka bir ilde olduğu için beni tamamen bitirdi.Fakat artık pişman olmak pek işe yaramıyor.Neticede ben panik atak olduktan sonra böyle şeyler yaşadım.Eskiden normal ve sevilen bir insandım.Gerçekle bağlarımı bu hastalık gevşetti.Suç tamamen bende değil.Eğer panik atağa yakalanmasaydım şu an çok daha iyi bir hayatım olacaktı.

[misyonix]

Hayır, hayalperest birisine boş teselli vererek zaman kaybetmesini istemedim. Gerçek durumunu net bir şekilde söyledim. İnsanların onun için ne düşündüğünü anlamasını sağladım. Böylece kendine acıyarak vakit kaybedeceğine düzelmek için bir şeyler yapmak isteyecek.

Dediklerin doğru.Aileme karşı kendimi suçlu hissediyorum.Fakat o kadar kötü haldeyim ki onları düşünmek daha fazla acı veriyor.Şu an durumum kötü gerçekten.