İnsanın kendisine olan saygısı öncelikle neye bağlı acaba? Hepimiz biliyoruz ki "KENDİMİZE SAYGI DUYMAZSAK KİMSE BİZE SAYGI DUYMAZ..." Ancak ben kendime olan saygımı babam olacak saygısız yüzünden kaybediyorum. İnsan yaşı ilerleyince bazı şeyleri kaldıramıyor. Ben 34 yaşındayım ve babam olacak saygısız bana kızınca hala "...senin ağzını burnunu kırarım..." diye konuşuyor.İŞte bu sözler zoruma gittiği için dün evde tartıştım ve bana yine ağza alınmayacak sözler söyledi (Defol git bu evden köpek ...vb...)...Eşyamı topladım ve evden ayrıldım.Öğretmen olarak çalıştığım için görev yaptığım yere geri döndüm...Yaz tatili de burnumdan geldi...
Sonuç olarak kararımı verdim : ARTIK AİLEMLE GÖRÜŞMEYECEĞİM,ARAYIP SORMAYACAĞIM...EVLİLİK DE HAYAL OLDU BÖYLECE...BU OLANLARDAN SONRA NE O EVE DÖNERİM NE DE EVLENEBLİRİM...
Dünden beri ağlıyorum...Hala çok zoruma gidiyor...Artık evlenilebilecek bir insan olarak göremiyorm kendimi...Ümidimi yitirdim...ARTIK BİR AİLEM YOK VE HAYATTA KENDİMİ HİÇ BU KADAR YALNIZ HİSSETMEMİŞTİM...
Sonuç olarak kararımı verdim : ARTIK AİLEMLE GÖRÜŞMEYECEĞİM,ARAYIP SORMAYACAĞIM...EVLİLİK DE HAYAL OLDU BÖYLECE...BU OLANLARDAN SONRA NE O EVE DÖNERİM NE DE EVLENEBLİRİM...
Dünden beri ağlıyorum...Hala çok zoruma gidiyor...Artık evlenilebilecek bir insan olarak göremiyorm kendimi...Ümidimi yitirdim...ARTIK BİR AİLEM YOK VE HAYATTA KENDİMİ HİÇ BU KADAR YALNIZ HİSSETMEMİŞTİM...

Yorum