Tweet
öncelikle merhaba buraya üye oldum çünkü içimde çok büyük sıkıntılar var tek çare üniversiteyi kazanıp gitmek bu evden...
babam ve üvey annem(annemi 99depreminde kaybettim) benim kendimi aşamadığımı söylüyorlar 16 yaşımdayımve ayağımı depremde keseceklerdi ama amerikada ameliyat oldum ve bir nebze yürüyebiliyorum dışardan ayağımdan sorun olsuğu gözüküyor ve bu hem insanların bana değilde ayağıma bakması ve her aadım atışımda ayağımın bana acı vermesi daha bi sorun oluyor ama bunu anlamıyorlar ne söylesemde.çıkıp dolaş felan filan diyorlar fakat oturduğumuz yer gerçekten çok dağ başı ve nerdeyse nüfusun hepsi yetişkin. ben bundan çok muzdaripim.benim dışarı çıkmamı istiyorlar hergün ve çıkmadığımda başıma kakıyorlar biraz dışarı çıkta hava al beynine oksijen gitsin,ne yapsın çocuk dışarı çıktığı yok bizimle konuşuyor,hep evde otur sen.çıkyorum ama haftada bir felan (bakkal felan hariç)
başka bir konuysa ben annemi 5 yaşında kaybettim ve üvey annemle ne kadar iyi olsada bana kötü davranır içinde babamı ele geçirme hırsı var her ne olursa olsun babam onu savunur bana bağırırken anneme bakar yani anlamışsınızdır onu tatmin etmek için bana bağırır.işte ben amerikadan ameliyattan döndüğümde ananemde kalmıştım o beni almıştı .bu yüzden ananemi bnim annem olarak gördüm ve bunu bnm başıma her yemekte kakar duruma geldiler.sen ananeni sev sen ananeni düşün sadece....ve bu ister istemez ananem felan oturmaya geldiğnde sorunlar teşkil ediyor ve ben her geçen gün neden böle oldum neden her şey bnm başıma geliyor diye bunalıma giriyorum ve ama bu dışardan hiç belli olmuyo çünkü yansotmıyorum.artık dışardan kendini aşamamş bir insan olarka görünmek istemiyorum insanların neler yaşadığımı bilmeden bencilce yorumda bulumaları beni adeta delirtiyor . daha çok sıkıntım var ama buraya yazamıyorum daha sonra inşallah iyi günler dilerim
babam ve üvey annem(annemi 99depreminde kaybettim) benim kendimi aşamadığımı söylüyorlar 16 yaşımdayımve ayağımı depremde keseceklerdi ama amerikada ameliyat oldum ve bir nebze yürüyebiliyorum dışardan ayağımdan sorun olsuğu gözüküyor ve bu hem insanların bana değilde ayağıma bakması ve her aadım atışımda ayağımın bana acı vermesi daha bi sorun oluyor ama bunu anlamıyorlar ne söylesemde.çıkıp dolaş felan filan diyorlar fakat oturduğumuz yer gerçekten çok dağ başı ve nerdeyse nüfusun hepsi yetişkin. ben bundan çok muzdaripim.benim dışarı çıkmamı istiyorlar hergün ve çıkmadığımda başıma kakıyorlar biraz dışarı çıkta hava al beynine oksijen gitsin,ne yapsın çocuk dışarı çıktığı yok bizimle konuşuyor,hep evde otur sen.çıkyorum ama haftada bir felan (bakkal felan hariç)
başka bir konuysa ben annemi 5 yaşında kaybettim ve üvey annemle ne kadar iyi olsada bana kötü davranır içinde babamı ele geçirme hırsı var her ne olursa olsun babam onu savunur bana bağırırken anneme bakar yani anlamışsınızdır onu tatmin etmek için bana bağırır.işte ben amerikadan ameliyattan döndüğümde ananemde kalmıştım o beni almıştı .bu yüzden ananemi bnim annem olarak gördüm ve bunu bnm başıma her yemekte kakar duruma geldiler.sen ananeni sev sen ananeni düşün sadece....ve bu ister istemez ananem felan oturmaya geldiğnde sorunlar teşkil ediyor ve ben her geçen gün neden böle oldum neden her şey bnm başıma geliyor diye bunalıma giriyorum ve ama bu dışardan hiç belli olmuyo çünkü yansotmıyorum.artık dışardan kendini aşamamş bir insan olarka görünmek istemiyorum insanların neler yaşadığımı bilmeden bencilce yorumda bulumaları beni adeta delirtiyor . daha çok sıkıntım var ama buraya yazamıyorum daha sonra inşallah iyi günler dilerim
sen bunları dedikten sonra gözüm yaşardı.uzun zamandır beni anlayan kimse yoktu...hayır kardeşim yok ama babamın kazandığının çoğu (babam işçidir) üvey annemin isteği üzerine bu sorunu çözmek için gidiyor...
Yorum