Saf ve Düşünceli

[misyonix]

Arkadaşlar sizlere yeni hayatımdan bahsedeceğim.Nasıl anlatsam bilmiyorum.Bu duruma kontrolsüz antidepresan ve antipsikotik ilaç kullanımı sonrası geldim.
Artık bu hayatın bir parçası olmadığımı farkediyorum.Bu hisden ziyade beynimle ilgili bir şey.Sanki zamandan,yaşadığım hayattan evimden ailemden tamamen söküp atıldım.Yıllardır kaldığımız evimizi artık sanki ilk defa görüyormuşum gibi adımlıyorum her sabah.Hangi yılda,mevsimde yaşadığımızı hatta ne yaptığı da unuttum.Sanki uzun bir rüyadayım.Fakat hiç bitmeyen bir rüya.Şöyle anlatıyım.Hani odamızda kendi başımıza bir romanın içine dalarız bu hayattan yeni bir merkeze gireriz işte benimki böyle bir şey sanki bu hayat ile beynimde ki bağ koptu ve beni gezegenimde yapayalnız bıraktı.İnanın o kadar berbat bir durum ki anlatamam her sabah burası neresi diye uyanıyorum.Yaşamanın bir anlamını aramıyorum bile.Sade otuz bir çekerken aklımın bir köşesiyle benimde bir zamanlar bu hayatta bir yerlerde iyi bir hayatım olduğuna saflıkla inanabiliyordum.Dayanamacağım galiba...

[misyonix]

Şu an bile öylesine boş ki beynim.Sanki bir benin varlığından bile bihaber.

[misyonix]

Sanki varoluş sancısı çekiyorum.Kendimi vücudumu yeniden tanıyorum.Bir yandan ise tam hissedemiyorum varlığımı.

[misyonix]

Tuhaf bir vaka olduğumu biliyorum.

[desperado54]

Maddi durumun müsaitse bi sırt çantası yap kendine izin al biraz işten de,yanına telefon falan da alma,sevgilini varsa özellikle alma al başına git aga gez toz biraz uzaklaş oralardan,bak nası kendine gelirsin canın gönlün nereye çekerse oralara git..kendinle gez toz biraz bünye normale döner,ilaç falan diye bişi yok işte en kral ilaç bunlar diyim sana ben...