Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Yardım Edin

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Yardım Edin

    17 yaşındayım annem babam ayrı annem abim ve ben birlikte kalıyoruz.Çoğu zaman evde yalnızım. Geçen sene başlayan psikolojik ağrılar ve uyku düzensizliği yüzünden psikiyatra gittim ve kendimi tam olarak ifade edemedim ama Prozac,Atarax,Norodol ilaçlarını verdi.5-6 ay kullandım ve daha sonra bunların boş olduğunu düşünüp bıraktım,herşey düzeldi,takmamaya,akışına bırakmaya karar verdim.Taki 2 hafta öncesine kadar. Bazen boşuna yaşadığımı düşünüyorum,boşuna nefes aldığımı,boşuna çalıştığımı.. Anadolu lisesi 3. sınıftayım ve gayet başarılıyım. Ancak ya sınavı kazanamazsam korkusu var bende.Bazen çok yüksek yerlere geleceğimi düşünüyorum bazen de ölmem gerektiğini..İnsanlara karşı öyle güvensizim ki birşeyimi paylaşamam,paylaşırken bunu bana karşı kullanır mı bunu beni aşağılamak için kullanır mı,arkamdan konuşuyor mu,arkamdan iş çeviriyor mu diye düşünüyorum hep.Belki de şaka amaçlı söylenen sözlerin hep beni aşağılamak için söylendiğini düşünüyorum.Yolda giderken arkamdan gülseler acaba bana mı güldüler diye düşünürüm. Hep daha iyi bi hayat istedim,eve geldiğimde yalnız olmamayı annemin işte olmamasını vs. O kadar düzenciyim ki eşyalarımın dağıtılmasından,kurcalanmasından nefret ediyorum,dağınık insanlardan nefret ediyorum,herşey bir düzen içinde olsun istiyorum ve tabiki de olmuyor ve ben sinirleniyorum..Hayatımda ilk defa iştahsızlık yaşıyorum bu sabah midem bulandı yemeklerden tiksindim kusmak istedim,açlığı hissetmiyorum birkaç gündür ve uyku denen birşey kalmadı uykum gelmiyor,dün gece uyumadım ve hala uykusuzluk hissetmiyorum,

  • #2
    Güven bunalımı yaşıyor gibisin. Güven bunalımı iki yönlü olur. Bir kendine birde ötekilere karşı güvensizlik.

    Bu yazıda, "...Anadolu lisesi 3. sınıftayım ve gayet başarılıyım. Ancak ya sınavı kazanamazsam korkusu var bende.Bazen çok yüksek yerlere geleceğimi düşünüyorum bazen de ölmem gerektiğini..." kendine yönelik güvensizlik;
    bu yazıda da " ...İnsanlara karşı öyle güvensizim ki birşeyimi paylaşamam,paylaşırken bunu bana karşı kullanır mı bunu beni aşağılamak için kullanır mı,arkamdan konuşuyor mu,arkamdan iş çeviriyor mu diye düşünüyorum hep.Belki de şaka amaçlı söylenen sözlerin hep beni aşağılamak için söylendiğini düşünüyorum.Yolda giderken arkamdan gülseler acaba bana mı güldüler diye düşünürüm...", ötekilere karşı güvensizlik var.
    .....

    "...O kadar düzenciyim ki eşyalarımın dağıtılmasından,kurcalanmasından nefret ediyorum,dağınık insanlardan nefret ediyorum,herşey bir düzen içinde olsun istiyorum ve tabiki de olmuyor ve ben sinirleniyorum.." , demişsin. Tahammül edemediğin dağınıklık ailenin dağılmasının yansıması olabilir.

    Yorum


    • #3
      psikiyatrisine tekrar git ve ilaçları kafana göre bırakma doktor doz düşürerek bıraktırır sen kendi kafana göre bırakamazsın daha kötü olabilirdin
      içindeki öküz e oha de.

      Yorum


      • #4
        İnsanlara güven problemin kesinlikle ailenin ayrı olmasından kaynaklanıyor bettinacm. Aynı dertten müzdariptim bir zamanlar. Zamanla kişilerin tercihlerininn kendilerinin mutlulugu yönünde olması gerektiğini kabul ettim. Sorununun temeli bu... Farketmesen de içinde bir yerlerde durumu kabullenememiş olman yatıyor olabilir özellikle babana düşkünlüğün varsa... Diğer sınavı kazanamama korkunsa senin yasındaki her insanın yasadıgı yasama ihtimali cok fazla olan bir durum, bunu bu kadar dert etme. Düzen konusunda ne yazık ki herkes kişinin kendisi kadar özenli olmuyor bu da cok cok büyük bir sorun değil. Ya bunları yapan arkadaslarını, insanları uyaracaksın ya da dert etmemeyi öğreneceksin. Çünkü inan bir zamanlar senden farkım yoktu Tüm bunlardan canının daha az sıkılacagı günler gelecek sakın umrunda değilmiş gibi davranma olana bitene karsı cünkü suan olmasa da sonrasında daha cok yaralar seni.. Öpüorum.
        Devlet, bütün soğuk canavarların en soğuk olanıdır. Yalan söyleyişi de buz gibidir ve şu yalan dökülür dudaklarından: ''Ben Devletim Halkın Ta Kendisiyim''. -Nietzsche

        Yorum


        • #5
          neler hissettiğini genişçe yazmalısın nerde sorun var seni sıkıntıya sokan bişeyler var ki bunları düşünüyorsun.
          "Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil." Franz Kafka

          Yorum


          • #6
            Ataraxı nasıl kullandın bu yaşta ya.? Çok ağır diyorlardı da neyse...


            Bu hal üzere devam edersen,kendini üzmeye devam edersen,işin sonu depresyon! Haberin olsun...Seni mutlu edecek şeylerle ilgilenmelisin...
            Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

            Yorum


            • #7
              [QUOTE="ahenk";315239][QUOTE=tutunamayan_90;315234]Ataraxı nasıl kullandın bu yaşta ya.? Çok ağır diyorlardı da neyse...

              ataraxı 3 yaşındaki bebelere bile veriyorlar,alerji için ve şurup olarak
              ağır değil


              öylemiymiş,valla yanlış duymuşum o halde....
              Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

              Yorum

              İşleniyor...
              X