Kelebek bütün güzelliğiyle kendini dogaya bırakır..Hayat çiçekler nede güzeldir hayatın hep böyle güzel oldugunu sanar..Sonra birden biri onun kanatlarına agır bir yük bırakır sen bunu kaldırmak zorundasın der ama kelebek onu taşıyamayacak kadar kırılgan ve narindir..Sonra bir gün kelebegin kanatlarını acımasız bir şekilde koparır kelebek çok acı çekmiştir ama koparan kişi buna hiç üzülmemiştir bile..Sonra kelebegin yüzü gülmemeye baslar o dogada özgürce neşe saçacaktır..Kelebek artık solmus incinmiş ve o agır yüklerle mücadele etmekten bıkar kendini agaçtan aşşagı bırakır.. :cry:
Burda aslında kendimi anlattım hayatı tanıdıkça ondan nefret ediyorum..
Ve bu yükler artık bana agır geliyor..
Yaşıyorum ama yaşamın istediği gibi hiç mutlu değilim..
Yaşam bana zor bir savaş alanı gibi geliyor artık bıktım..
Burda aslında kendimi anlattım hayatı tanıdıkça ondan nefret ediyorum..
Ve bu yükler artık bana agır geliyor..
Yaşıyorum ama yaşamın istediği gibi hiç mutlu değilim..
Yaşam bana zor bir savaş alanı gibi geliyor artık bıktım..

Yorum