Tweet
ya beni uzun bi aradan sonra ilk kez gören eş dost akraba arkadaş. ya bana evlilik lafı yapıyor yada iş.
bugün şehir dışından gelen halam çoğu kez gelip gider
az önce sofra da: e gelip gidiyoruz bişe yok ya evlen ya işe gir. bana bu ikisinin lafı yapıldımı bi canım sıkılıyor ki
iş neyse ne de evlenecek adam değilim
aslında evlenirim ama benim hoşuma giden kızlar ohooo 'olmayacak duaya amin'' denecek cinsden. bu zamana kadar sevdiklerimden de bişi çıkmadı hep darbe yedim. taa çocukluk yılarımda bile sevipde içimde yaşattığım kızlar olurdu hep derdim biliyorum 'benim olmayacak'
bide severek aşık olarak evlenmek istiyorum. ama dediğim gibi 'benim aradığım tipdeki kızı çok zor yani. hani nasıl böle ünlü falan olsan yada çevre geniş. ama öle de değiliz hatta iş miş yok fobilik durumlar. bi evin tek çocuğu. annem üzülüyor ki hemde nasıl..
bende hem bu durumlar hemde annemgilin yavaş yavaş yaşlanması beni hem sıkıyor hem kaygılandırıyor. bi ölseler tek kalırım.
aslında tam istedğim tipde bi kız buldum ki aman aman bakan eğer ki güzellik görecesi benle aynı ise resmine hayranlıkla bakar
mercedesin yıldızlı serisinden biri gibiydi valla. ayıptır sölemesi yakışıklıyım bende..
benle taa 6 sene evvel tanıştı. ve epeyce konuştu ama bu bizimkisi sanaldı gel zaman git zaman.
yalnız ben ankara da o izmirde. bana çok ilgi gösterdi bende çok mutluydum. kendi kendime bu rüya olsa gerek yanına gitmeli görmeliyim
diyene kadar aradan zamanlar işde görüşememeler onun beni onun kadar önemsememesi falan derken iyice koptuk. tabi sanal olduğu içinde sağlıklı değildi. bi sitede tanışmıştık
lafı uzatmayım benle önceleri umut verir gibi bazen arkadaşça sözleri. anlamıyordum yani. en son tanıştığımız sitede baktım ki
kendi profilinde 'aradığımı buldum onu çok seviyorum' yazmış. bendeki pembe düşler gerçek mi olacak derken sonundan gözyaşına döndü 2 senede öle bekledim yani toplam 6 yılı buldu..
soğudum. kızdan falan yani. ama öle bi kızla evlenirim. ama gördünüz ki öle bi kızı tipimiz olsada bize bırakmazlar bırakmadılar. zaten kendiside istese bana ulaşırdı istemedi.
ama ben hala öle bi kız hayalindeyim. tipi esmer kara kaş kara göz
bu olayı tavrımı ve beklentimi. çevremde yada sanaldan kişilere anlattığım da
insanların bi sözü aklımda ıtır gibi ''SENİN İŞİN ÇOK ZOR O ZAMAN''
e ben öle bi kızda bulamayacağıma göre bulsam bakalım beni isteyecek mi orası da var. hadi evlenmeye kalktık yakışıklıklılık tek başına yetmez ki iyi bide işin olacak ki o aldığına bakasın. iş korkularımdan evde de köstekliyorum.
birisi sorunca da:
benim sevdiğim yok
5 sene konuştum beni bıraktı
ben evlenmem
işi bilmiyorum bakıyorum işde (tabi bakması yalan baktığım falan yok)
ben evlenip napacam (evlenip balayına gideceğime evlenmeyip alayına)
mantık evliliğide istemiyorum ben o eve hizmetçi getirmek gibi geliyo bana.
annem babam da yaşlanıyo tekim ne yapsam diyorum. intaar etsen çare değil ki. allahın verdiği canıda ben alamam zaten yapamam da
ama miletin bu aşk evlilik kız konusunda ''senin işin çok zor'' sözleri aklıma geliyor ki gerçekten zorişim. çarede göremiyorum.
beni görende gerek böyle boş hallerimden ya iş ya evlilik konusunu gündem yaratır gibi ortaya atıyor..
çapkın biriyim yani pek beceremesemde konuştuğum baya oluyor. hatta bi bayan arkdaşım var bi ara bayanlar yüzünden başım polisle belaya girdi. bi kadının telefonunu almıştım. beni tehdit etti. bende onu ettim. falan.. olay büyüdü
olayı bu bayan arkadaşıma anlattım..
bayan arkdaşım 'sen neymişin be'
dedim ben kimseye bağlı kalmam.
ama istediğim gibi bi kız olsun valla isterse dünyanın bütün kızları kadınları başka erkeklerin olsun hiç umursamam. aradığımı buldum derim bakmam. ama olmuyor da olmayınca ben böle ayran gönülle, konuşunca 3 birarada gibi bazen 3 kızla konuşuyorum evlilik de gündem yaratıyor.
bende hırçınlaşıyorum
kaygılanıyorum (bunlar beni evlendirecek ya da zorlayacak yada ben evlenmek zorunda, sevmedğim biriyle evlenemek zorunda kalcam)
bu anlattıklarım güzel şeyler değil aslında bi çoğu. ama anneme bile 'ben evlenemem' 'istedğim gibi olmasa başkasına giderim gibi sözler yapıyorum' kadın üzülüyor ama zannediyorki ben çok şevkle istekle söylüyorum bu sözleri. bende üzülüyorum. hatta hasta oluyorum o kıza çok üzüldüm geceleri ağladım ama o şimdi başkasıyla geziyor belkide evlenecek.
annem sen zaten evlenemzsin böle ölene kadar yaşarsın dedi galiba öle olcak
çok dert ediyorum arkadaşlar dostlar yani öle böyle değil. gidip deniz kenarların da ağladığım günler vardı geçen yaz. bide millet bazı davranışlarımı çocuksu buluyor yada hala çocuk diyolar
deniz kenarlarında ağladığmı görenler olmuş söylemişler yakınlarıma. aileme iletiliyor annem 'sanki biz öldük de bu ağlıyor sen çocukmusun'
millete gülünç de oluyoruz.
benim bu durumumu allah kimseye vermesin.. kabir azabı gibi bana.
bugün şehir dışından gelen halam çoğu kez gelip gider
az önce sofra da: e gelip gidiyoruz bişe yok ya evlen ya işe gir. bana bu ikisinin lafı yapıldımı bi canım sıkılıyor ki
iş neyse ne de evlenecek adam değilim
aslında evlenirim ama benim hoşuma giden kızlar ohooo 'olmayacak duaya amin'' denecek cinsden. bu zamana kadar sevdiklerimden de bişi çıkmadı hep darbe yedim. taa çocukluk yılarımda bile sevipde içimde yaşattığım kızlar olurdu hep derdim biliyorum 'benim olmayacak'
bide severek aşık olarak evlenmek istiyorum. ama dediğim gibi 'benim aradığım tipdeki kızı çok zor yani. hani nasıl böle ünlü falan olsan yada çevre geniş. ama öle de değiliz hatta iş miş yok fobilik durumlar. bi evin tek çocuğu. annem üzülüyor ki hemde nasıl..
bende hem bu durumlar hemde annemgilin yavaş yavaş yaşlanması beni hem sıkıyor hem kaygılandırıyor. bi ölseler tek kalırım.
aslında tam istedğim tipde bi kız buldum ki aman aman bakan eğer ki güzellik görecesi benle aynı ise resmine hayranlıkla bakar
mercedesin yıldızlı serisinden biri gibiydi valla. ayıptır sölemesi yakışıklıyım bende..
benle taa 6 sene evvel tanıştı. ve epeyce konuştu ama bu bizimkisi sanaldı gel zaman git zaman. yalnız ben ankara da o izmirde. bana çok ilgi gösterdi bende çok mutluydum. kendi kendime bu rüya olsa gerek yanına gitmeli görmeliyim
diyene kadar aradan zamanlar işde görüşememeler onun beni onun kadar önemsememesi falan derken iyice koptuk. tabi sanal olduğu içinde sağlıklı değildi. bi sitede tanışmıştık
lafı uzatmayım benle önceleri umut verir gibi bazen arkadaşça sözleri. anlamıyordum yani. en son tanıştığımız sitede baktım ki
kendi profilinde 'aradığımı buldum onu çok seviyorum' yazmış. bendeki pembe düşler gerçek mi olacak derken sonundan gözyaşına döndü 2 senede öle bekledim yani toplam 6 yılı buldu..
soğudum. kızdan falan yani. ama öle bi kızla evlenirim. ama gördünüz ki öle bi kızı tipimiz olsada bize bırakmazlar bırakmadılar. zaten kendiside istese bana ulaşırdı istemedi.
ama ben hala öle bi kız hayalindeyim. tipi esmer kara kaş kara göz
bu olayı tavrımı ve beklentimi. çevremde yada sanaldan kişilere anlattığım da
insanların bi sözü aklımda ıtır gibi ''SENİN İŞİN ÇOK ZOR O ZAMAN''
e ben öle bi kızda bulamayacağıma göre bulsam bakalım beni isteyecek mi orası da var. hadi evlenmeye kalktık yakışıklıklılık tek başına yetmez ki iyi bide işin olacak ki o aldığına bakasın. iş korkularımdan evde de köstekliyorum.
birisi sorunca da:
benim sevdiğim yok
5 sene konuştum beni bıraktı
ben evlenmem
işi bilmiyorum bakıyorum işde (tabi bakması yalan baktığım falan yok)
ben evlenip napacam (evlenip balayına gideceğime evlenmeyip alayına)
mantık evliliğide istemiyorum ben o eve hizmetçi getirmek gibi geliyo bana.
annem babam da yaşlanıyo tekim ne yapsam diyorum. intaar etsen çare değil ki. allahın verdiği canıda ben alamam zaten yapamam da
ama miletin bu aşk evlilik kız konusunda ''senin işin çok zor'' sözleri aklıma geliyor ki gerçekten zorişim. çarede göremiyorum.
beni görende gerek böyle boş hallerimden ya iş ya evlilik konusunu gündem yaratır gibi ortaya atıyor..
çapkın biriyim yani pek beceremesemde konuştuğum baya oluyor. hatta bi bayan arkdaşım var bi ara bayanlar yüzünden başım polisle belaya girdi. bi kadının telefonunu almıştım. beni tehdit etti. bende onu ettim. falan.. olay büyüdü
olayı bu bayan arkadaşıma anlattım..
bayan arkdaşım 'sen neymişin be'
dedim ben kimseye bağlı kalmam.
ama istediğim gibi bi kız olsun valla isterse dünyanın bütün kızları kadınları başka erkeklerin olsun hiç umursamam. aradığımı buldum derim bakmam. ama olmuyor da olmayınca ben böle ayran gönülle, konuşunca 3 birarada gibi bazen 3 kızla konuşuyorum evlilik de gündem yaratıyor.
bende hırçınlaşıyorum
kaygılanıyorum (bunlar beni evlendirecek ya da zorlayacak yada ben evlenmek zorunda, sevmedğim biriyle evlenemek zorunda kalcam)
bu anlattıklarım güzel şeyler değil aslında bi çoğu. ama anneme bile 'ben evlenemem' 'istedğim gibi olmasa başkasına giderim gibi sözler yapıyorum' kadın üzülüyor ama zannediyorki ben çok şevkle istekle söylüyorum bu sözleri. bende üzülüyorum. hatta hasta oluyorum o kıza çok üzüldüm geceleri ağladım ama o şimdi başkasıyla geziyor belkide evlenecek.
annem sen zaten evlenemzsin böle ölene kadar yaşarsın dedi galiba öle olcak
çok dert ediyorum arkadaşlar dostlar yani öle böyle değil. gidip deniz kenarların da ağladığım günler vardı geçen yaz. bide millet bazı davranışlarımı çocuksu buluyor yada hala çocuk diyolar
deniz kenarlarında ağladığmı görenler olmuş söylemişler yakınlarıma. aileme iletiliyor annem 'sanki biz öldük de bu ağlıyor sen çocukmusun'
millete gülünç de oluyoruz.
benim bu durumumu allah kimseye vermesin.. kabir azabı gibi bana.
Yorum