Tweet
Merhaba arkadaşlar, aranıza yeni katıldım, kimseye anlatamadığım bir derdim var ve çare olarak tabii ki sanal alemi seçtim kendime. Umarım yardımcı olabilirsiniz, beni tanımasanız bile yazdıklarımla benden iğrenmezseniz 
7-8 yaşımdan beri babamdan uzak olarak büyüdüm. İşi dolayısıyla sürekli şehir dışına giderdi, haftalarca, hatta 4-5 ay evden uzak olduğu günleri biliyorum. Yani bir erkek çocuk olmama rağmen hep annemle büyüdüm, annemin bayan arkadaşları içinde büyüdüm. Sorunumun temel kaynağının da bu olduğunu düşünüyorum.
Kendimi ne tam olarak erkek, ne de tam olarak kadın gibi hissedebiliyorum. Erkek arkadaşlarımla bir şeyler almaya çıkıyoruz, mağazaya giriyoruz kendimi bir anda istemsizce kadın reyonuna bakarken buluyorum ve hemen toplayıp geri dönüyorum. İnternetten alış-veriş sitelerine girdiğimde bayan kısmına giriyorum, topuklu ayakkabılar, kısa elbiseler, etekler beni çekiyor içine. Annem evde yokken bazen onun kıyafetlerini giyiyorum(bu yavaş yavaş başladı, bir süre sonra önüne geçemedim) , çoraplarını giyiyorum. İnternette bir site buldum, kadınların gözünden çekilmiş fotoğraflar var, onlara bakıyorum, kendimi onların yerine koyuyorum bazen. Ayağım 40 numara olmasına rağmen zorla annemin 36 numara ayakkabılarını giyiyorum. 10-15 gün tatile gidiyor yazın, evde bıraktığı makyaj malzemelerini kullanıyorum... Evde durum böyle.
Ancak dışarıda tam tersi. Şimdiye kadar sayısız ilişki yaşamışımdır kızlarla. Her zaman karizmatik ve yakışıklı bulunurum. Kızlara da ilgi duyuyorum yani, yaşadığım cinsel deneyimlerim de oldu çoğu kez. Hiç bir zaman maskülen bir erkek profili çizemedim ama bu kızlarla olan ilişkilerime engel olmadı. Yani dışardan bakan biri için, yukarda yazdıklarımı yapmam belki de imkansızdan bile ötedir...
Dedim ya, annem tatile gidiyor 10-15 gün, sabah çıkıyorum kız arkadaşımla buluşuyorum, her şey gayet normal, kadınlık hissi aklımın ucunda yok. Eve geldiğimde her şey değişiyor, gece herkese uyuduğumu söyleyip içimdeki ikincil insanı dışarı çıkartıyorum. Sanki bir bedende hapsolmuş 2 kişi var ve gündüz-gece olarak değişiyor gibiler.
Normal olarak bastırdığım zamanlar da oluyor. 2-3 ay bastırıyorum ikincil tarafımı ama sonra yeniden açığa çıkıyor. Kendi kendime açığa çıktığı zamanların ortak yönünü bulmaya çalıştım, bir şey mi tetikliyor acaba diye ama hiç bir sonuca ulaşamadım. Bu sıralar ise ikincil tarafım o kadar ağır basıyor ki, artık bir şekilde birine anlatmam ve tavsiye almam gerektiğini düşündüm. Psikologla görüşmeyi de düşündüm ama anlatamam.
Maskülen bir erkek profili çizmedim dedim, bunda babamın olmamasının payı büyük. Mesela çevremde erkek olan arkadaşlarım-kuzenlerime bakınca onların yaptığı çoğu şeyi yapamam, davrandığı gibi davranamam. Biraz el bebek gül bebek, kız gibi büyütüldüm sanırım annem tarafından. Hatta küçüklüğümden beri bacaklarımın kız bacağı gibi çok düzgün olduğunu söylerdi. Hatta bir ara çok zayıftım (boy 1.75) kilom 50küsürlerdeydi. Direk kız ölçüleri yani. Şimdi 78 kilo falanım, kilo da aldım. Aynaya baktığımda bazen kendimden iğreniyorum, bazen de omuzlarımın genişliği, kollarımın kalınlığı,kaslılığı hoşuma gidiyor. Zaten spora da gidiyorum.
Bir yandan da şişman, bakımsız kızları görünce sinir oluyorum mesela çünkü ben olsam öyle olmazdım. Güzel, bakımlı kızları ise kıskandığım bile oluyor. Çünkü bazı zamanlar onların yerinde olmak için yapmayacağım şey yok. Aynı şekilde maskülen erkekleri görünce de kıskanırım çünkü yine aynı şekilde bazı zamanlar onların yerinde olmak için yapmayacağım şey yok. Ben ne olduğuma maalesef karar veremiyorum ve bu beni delirtiyor.
Bazı zamanlar kadın olmak istiyorum, elbise, tayt, topuklu ayakkabı v.s. her neyse onları giyip gezmek istiyorum, kıllı bacaklarımı görünce iğreniyorum, almak istiyorum hepsini. Daha önce de yaptım. Annem fark etti sonradan, bir kaç bahaneyle geçiştirmiştim.
Ama aynı hisleri takım elbise giyip gezmek için de hissediyorum. Ama sanırım yukarıdaki daha ağır basıyor, maalesef. +18 videolar izlerken kendimi hep kadınların yerine koyuyorum, yalnız yanlış anlaşılmasın kesinlikle gay falan değilim. O yüzden erkek olduğumu hatırlayınca kendimden soğuyorum. Normal hayatımda erkeklere bir ilgi duymam söz konusu değil.
Sizce ne yapmalıyım? Zorla da olsa bir psikologa gidip derdimi anlatayım mı? İki kişiliğimden birini yok etmem lazım. İstemeyerek de olsa kadın olan tarafı yok etmek istiyorum, çünkü başka çarem yok. Erkek olarak kalmak istiyorum. Böyle bir şey mümkün mü ? Artık kafayı yemek üzereyim... Neden böyleyim, dayanamıyorum bu halime, kendimden nefret etme aşamasına geliyorum.
Anlatamamış da olabilirim, uzun olmasına rağmen ama ana fikri verdiğimi düşünüyorum. Şimdiden okuyup, yorum yapanlar için teşekkür ediyorum.
7-8 yaşımdan beri babamdan uzak olarak büyüdüm. İşi dolayısıyla sürekli şehir dışına giderdi, haftalarca, hatta 4-5 ay evden uzak olduğu günleri biliyorum. Yani bir erkek çocuk olmama rağmen hep annemle büyüdüm, annemin bayan arkadaşları içinde büyüdüm. Sorunumun temel kaynağının da bu olduğunu düşünüyorum.
Kendimi ne tam olarak erkek, ne de tam olarak kadın gibi hissedebiliyorum. Erkek arkadaşlarımla bir şeyler almaya çıkıyoruz, mağazaya giriyoruz kendimi bir anda istemsizce kadın reyonuna bakarken buluyorum ve hemen toplayıp geri dönüyorum. İnternetten alış-veriş sitelerine girdiğimde bayan kısmına giriyorum, topuklu ayakkabılar, kısa elbiseler, etekler beni çekiyor içine. Annem evde yokken bazen onun kıyafetlerini giyiyorum(bu yavaş yavaş başladı, bir süre sonra önüne geçemedim) , çoraplarını giyiyorum. İnternette bir site buldum, kadınların gözünden çekilmiş fotoğraflar var, onlara bakıyorum, kendimi onların yerine koyuyorum bazen. Ayağım 40 numara olmasına rağmen zorla annemin 36 numara ayakkabılarını giyiyorum. 10-15 gün tatile gidiyor yazın, evde bıraktığı makyaj malzemelerini kullanıyorum... Evde durum böyle.
Ancak dışarıda tam tersi. Şimdiye kadar sayısız ilişki yaşamışımdır kızlarla. Her zaman karizmatik ve yakışıklı bulunurum. Kızlara da ilgi duyuyorum yani, yaşadığım cinsel deneyimlerim de oldu çoğu kez. Hiç bir zaman maskülen bir erkek profili çizemedim ama bu kızlarla olan ilişkilerime engel olmadı. Yani dışardan bakan biri için, yukarda yazdıklarımı yapmam belki de imkansızdan bile ötedir...
Dedim ya, annem tatile gidiyor 10-15 gün, sabah çıkıyorum kız arkadaşımla buluşuyorum, her şey gayet normal, kadınlık hissi aklımın ucunda yok. Eve geldiğimde her şey değişiyor, gece herkese uyuduğumu söyleyip içimdeki ikincil insanı dışarı çıkartıyorum. Sanki bir bedende hapsolmuş 2 kişi var ve gündüz-gece olarak değişiyor gibiler.
Normal olarak bastırdığım zamanlar da oluyor. 2-3 ay bastırıyorum ikincil tarafımı ama sonra yeniden açığa çıkıyor. Kendi kendime açığa çıktığı zamanların ortak yönünü bulmaya çalıştım, bir şey mi tetikliyor acaba diye ama hiç bir sonuca ulaşamadım. Bu sıralar ise ikincil tarafım o kadar ağır basıyor ki, artık bir şekilde birine anlatmam ve tavsiye almam gerektiğini düşündüm. Psikologla görüşmeyi de düşündüm ama anlatamam.
Maskülen bir erkek profili çizmedim dedim, bunda babamın olmamasının payı büyük. Mesela çevremde erkek olan arkadaşlarım-kuzenlerime bakınca onların yaptığı çoğu şeyi yapamam, davrandığı gibi davranamam. Biraz el bebek gül bebek, kız gibi büyütüldüm sanırım annem tarafından. Hatta küçüklüğümden beri bacaklarımın kız bacağı gibi çok düzgün olduğunu söylerdi. Hatta bir ara çok zayıftım (boy 1.75) kilom 50küsürlerdeydi. Direk kız ölçüleri yani. Şimdi 78 kilo falanım, kilo da aldım. Aynaya baktığımda bazen kendimden iğreniyorum, bazen de omuzlarımın genişliği, kollarımın kalınlığı,kaslılığı hoşuma gidiyor. Zaten spora da gidiyorum.
Bir yandan da şişman, bakımsız kızları görünce sinir oluyorum mesela çünkü ben olsam öyle olmazdım. Güzel, bakımlı kızları ise kıskandığım bile oluyor. Çünkü bazı zamanlar onların yerinde olmak için yapmayacağım şey yok. Aynı şekilde maskülen erkekleri görünce de kıskanırım çünkü yine aynı şekilde bazı zamanlar onların yerinde olmak için yapmayacağım şey yok. Ben ne olduğuma maalesef karar veremiyorum ve bu beni delirtiyor.
Bazı zamanlar kadın olmak istiyorum, elbise, tayt, topuklu ayakkabı v.s. her neyse onları giyip gezmek istiyorum, kıllı bacaklarımı görünce iğreniyorum, almak istiyorum hepsini. Daha önce de yaptım. Annem fark etti sonradan, bir kaç bahaneyle geçiştirmiştim.
Ama aynı hisleri takım elbise giyip gezmek için de hissediyorum. Ama sanırım yukarıdaki daha ağır basıyor, maalesef. +18 videolar izlerken kendimi hep kadınların yerine koyuyorum, yalnız yanlış anlaşılmasın kesinlikle gay falan değilim. O yüzden erkek olduğumu hatırlayınca kendimden soğuyorum. Normal hayatımda erkeklere bir ilgi duymam söz konusu değil.
Sizce ne yapmalıyım? Zorla da olsa bir psikologa gidip derdimi anlatayım mı? İki kişiliğimden birini yok etmem lazım. İstemeyerek de olsa kadın olan tarafı yok etmek istiyorum, çünkü başka çarem yok. Erkek olarak kalmak istiyorum. Böyle bir şey mümkün mü ? Artık kafayı yemek üzereyim... Neden böyleyim, dayanamıyorum bu halime, kendimden nefret etme aşamasına geliyorum.
Anlatamamış da olabilirim, uzun olmasına rağmen ama ana fikri verdiğimi düşünüyorum. Şimdiden okuyup, yorum yapanlar için teşekkür ediyorum.
Yorum