Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Eğitim hayatımı sona erdiyorum....

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Eğitim hayatımı sona erdiyorum....

    Hiç bir zaman parlak bir öğrenci olduğumu sanmıyorum.Fakat böyle düşünsem de 4.sınıfta sınıf öğretmenimizin bizim gruba gelerek -mehmet sizin grubun lokomatifi o da olmasa-gibisinden bir şey dediğini hatırlıyorum.Her neyse.8 yıllık eğitimim sonunda.Bir anadolu lisesi kazandım.Onuda vasat bir başarı ile bitirdim.Ve üniversitede artık sona geldiğimi anlıyorum.İlk yılda sınıfta kaldım.Ailemin haberi yok.Babam için bu bir travma olacak muhtemelen.Daha kötüsü korkuyorum kalpten gidebiliri.Fakat ben ona pes ettiğimi söyleyeceğim.Pes ettim.Kaderimi eline veriyorum.Gönder beni sanayiye diyeceğim.Çünkü okumaya karşı içimde bir gram ukte bile kalmadı.Üstelik sanayide çok acı çekeceğimide biliyorum.Ama bıktım artık.Ne yapalım?Akılsız başın cezasını ayaklar çekiyor.
    içimde kendi hayatımı yaşamadığım kanaati var.Daha samimi olayım ister misiniz?bu yaşadığım hayat o kadar benim değil ki herhangi bir saatimde biri gelip bana "haydi kalk , sıran geldi,kendin ol!"diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım.bu his bende o kadar kuvvetli.herhangi bir kalabalıkta kendimden başka herkes olmaya razıyım..

  • #2
    Sende akıl olmadığını düşünmen yanlış, akıllı olmasaydın ilkokulda lokomotif olamazdın.
    Depresyonda olan hangi insan aklını düzenli kullanabiliyorki, sorunlarını aşınca düzelirsin.
    Okulu bırakman büyük hata, ben sanayiyi de gördüm, emin ol pişman olursun.
    Her şey güzel olacak...

    Yorum


    • #3
      Sen bugünü düşünerekmi yazıyorsun bunu,
      o yıllar ne olacak, bir kız icin ben ona 2 yılımı verdim diyip ağlıyorsunuz, 15 yılını verdin okuluna ve biranda silip atacaksın ...
      Sebebi şu an acı cekiyorum, herkes cekiyor, herkes kazıya kazıya ediniyor, anıra anıra ağlıyor afedersin, bugün bir tanıdık öldü lenf kanserinden, okuyordu daha bir ay önce okulu bitirince evleneceğim, .....da oturacağım diyordu. Peki ne oldu?
      Sussak ölüm, konuşsak intihar...

      Yorum


      • #4
        bende seve seve girmiyorum derslere ama yinede bir şekilde bitirmek lazım. bunun alttan alması var, olmadı yaz okulu var. o da olmazsa birkaç sene uzar en fazla. ama bittiğinde düzgün bir işe girer, hayatını kurtarırsın. ders çalışmak istemiyorsan kopya çek, yerine başkasını sok sınava. bir şekilde geç işte sınavları
        Üzülme der Mevlana ..! İstediğin bir şey olmuyorsa ya daha iyisi olacağı için ya da gerçekten de olmaması gerektiği için olmuyordur. . .

        Yorum


        • #5
          Farkında mısın bilmiyorum sanayi her zaman gidebileceğin bir yer. HER ZAMAN. Ama üniversite öyle değil. Kazanmışsın. Başkaları yıllarca sırf bir sınavı gelmek için çalışıyor, uğraşıyor. Sen başardığın şeyden vaz mı geçeceksin yani? Nasıl bu kadar küçük görürsün emeğini anlamıyorum. Bence kendine gelmelisin.



          Yaşam ard arda gelen mevsimlerden oluşur.
          Her insan mükemmel yazların ihtişamına ulaşmak için
          birkaç şiddetli kışa katlanmak zorundadır.
          Ve unutmamak gerekir ki, kışlar asla kalıcı değildir

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: misyonix View Post
            Hiç bir zaman parlak bir öğrenci olduğumu sanmıyorum.Fakat böyle düşünsem de 4.sınıfta sınıf öğretmenimizin bizim gruba gelerek -mehmet sizin grubun lokomatifi o da olmasa-gibisinden bir şey dediğini hatırlıyorum.Her neyse.8 yıllık eğitimim sonunda.Bir anadolu lisesi kazandım.Onuda vasat bir başarı ile bitirdim.Ve üniversitede artık sona geldiğimi anlıyorum.İlk yılda sınıfta kaldım.Ailemin haberi yok.Babam için bu bir travma olacak muhtemelen.Daha kötüsü korkuyorum kalpten gidebiliri.Fakat ben ona pes ettiğimi söyleyeceğim.Pes ettim.Kaderimi eline veriyorum.Gönder beni sanayiye diyeceğim.Çünkü okumaya karşı içimde bir gram ukte bile kalmadı.Üstelik sanayide çok acı çekeceğimide biliyorum.Ama bıktım artık.Ne yapalım?Akılsız başın cezasını ayaklar çekiyor.
            Hayatınızın hatası ve en büyük pişmanlığınız olur! Kaç yaşındaki insanlar üniversiteyi bitirmek için çabalıyor..Devir öyle sanayiye gönderme devri falan değil..Artık üniversite mezunlarının bile iş bulamadığı bir dönemdeyiz..
            Hemen pes etmek bu kadar kolay olmamalı.. Zeki bir öğrenci olmasanız, Anadolu lisesini kazanamaz, üniversiteye giriş sınavından yüksek puan alıp bir üniversiteye yerleşemezdiniz..
            1.sınıfta çoğu kişi kalıyor.. Eğitim sistemi farklı, yeni ortamlar, herşey hayatınızda değişiyor ve bu değişime herkes çabuk adapte olamıyor.. Herkes sizin gibi daha başından pes etseydi, üniversiteler bomboş kalırdı!!
            Sabredin, yılmayın.. Bu dönem geçecek, üniversite ortamına, ordaki eğitim sistemne alışacaksınız.. Sizin yerinizde olmak isten milyonlarca genç var... Hatta binlerce babanız yaşında adamlar var...Çünkü üniversite eğitiminin önemini anlamışlar..Hayatlarında okumamanın darbesini yemiş, diplomanın önemini anlamış insanlar.. Gidin sorun bakalım o sanayideki ustabaşına, okusaydı neler değişirdi diye sorun..Size ah vah çekerek oku der.. -tabi bir çırağı kaçırma endişesi duymayan dürüst bir ustabaşıysa-
            Babanıza travma yaşatırım diyorsunuz ama, asıl okulu bırakma kararınızı duyunca adamcağız kalpten gider...
            Bence tüm gayretinizi kullanın..Pes etmeyin, yılmayın!! Bunaldınız madem, biraz kafa dağıtın, moral veren, sizi mutlu eden şeyler yapın..Ve sonra oturun dersinizi başına... Danışman hocanızla konuşun..-ki umarım ilgili bir danışman hocadır- Hayata sıkı sıkıya tutunmak zorundasınız..Elinizdeki fırsatı, kazandığınız üniversiteyi elinizin tersiyle itmeyin..
            Sabırlar diliyorum ve aklınızı başınıza almanızı diliyorum!
            I've been alone all along

            Yorum

            İşleniyor...
            X