İnsanları önemsemekten ve onların peşlerinden koşmaktan bıktım...Bende de bir gurur var yahu!!! Gerçek hayatta da reel hayatta da hep ben bir şeylerden fedakarlık yapıyorum,bunu dile getirince de minnet ettiğimi söylüyorlar,daha ne yapayım ben arkadaş! Beklentilerimi karşılayamıyor kimse,yok aradığım insanlar sanki bu dünyadan değil,ya da ben bu dünyadan değilim,fazlalığım sadece,küçük bir artık...
Ve bunların sonucunda da ben önemsenmiyorum ya da ben öyle düşünüyorum,sonra krizler,bunalımlar üst üste...Gece uyuyamıyorum bunların yüzünden arkadaş!! İnsanlarda hiç merhamet namına bir şey kalmamış kardeşim,düşene bir tekme de onlar vuruyorlar! Hassas bir insanım insanlardan da doğal olarak duyarlılık bekliyorum...Neden böyleyim,bunu aşmalıyım,kimsenin yalakası olamam ben bir yerde frenlerim artık kendimi,ama sonuçta yine yalnız kalırım ve üzülürüm...
Ve bunların sonucunda da ben önemsenmiyorum ya da ben öyle düşünüyorum,sonra krizler,bunalımlar üst üste...Gece uyuyamıyorum bunların yüzünden arkadaş!! İnsanlarda hiç merhamet namına bir şey kalmamış kardeşim,düşene bir tekme de onlar vuruyorlar! Hassas bir insanım insanlardan da doğal olarak duyarlılık bekliyorum...Neden böyleyim,bunu aşmalıyım,kimsenin yalakası olamam ben bir yerde frenlerim artık kendimi,ama sonuçta yine yalnız kalırım ve üzülürüm...

koşma kimsenin peşinden. onlarsız da yaşarsın. önemli olan kendine olan saygını kaybetmemen

Yorum