Duyuru

Collapse
No announcement yet.

hiçliğe yolculuk

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • hiçliğe yolculuk

    Sıkıntılara artık katlanamıyorum.Vücudumun biyolojik dengesi değişti.Ailemin yaptığı hatalar ve herkezin bana acımaklı bakışlarından bıktım.Türlü türlü sıkıntılardan psikolojik rahatsızlıklardan bıktım.Çocukluğumu ve hiçliği özledim.İntiharı 1 kez denedim.Hiç bir konuda kendime güvenmiyorum güvenemiyorum.Kimseyle anlaşamıyorum.Şuanda durumumu anlatmak gerekirse sadece ölmek istiyorum.

  • #2
    Bizde gerçekçi olursak zaten böyle istiyoruz. Herşeye rağmen yaşamak, çabalamak, rahat etmek zorundayız. Hayatta binbir güzellik var onları tatmayı dene. Birilerine yardım et veya hayvanlara yardım et. Ben hayvanlara ve insanlara yardım ettikçe hayatta olduğumu hatırlıyorum. Ölünce cennete girebilmek için iyilik yapmalıyız hayatta ki tek amacımız bu bence.
    Her şey değişecektir, doğaları budur. Bir gün başarılı, bir gün başarısız olacaksın; bir gün zirvede, bir gün dipte olacaksın. Ama içinde bir şey hep aynı kalacak ve o bir şey senin gerçekliğindir! (Osho)

    Yorum


    • #3
      bekle geçer zamanla.ilacını iç.kontrollerini aksatma.canını sıkma.aklıma gelen bu

      Yorum


      • #4
        İnsanları sevmem.İnsan doğanın dengesini bozan tek gelişmiş ve evrimleşmiş yaratıktır.Ama hayvanları severim.Ama malesef bunlar yaşamayı tamamen teşviklemiyor.Yeteri kadar neden değil o kadar olumsuzluk varken.

        Yorum


        • #5
          dün akşam bi süre tuhaflık hissettim..dedim kendi kendime ölüyorum galiba azraili felan düşündüm ölmeyim Allah ım dedim sonrasında geçti.

          Yorum


          • #6
            Artık sıkıntılara ve adaletsizliklere başkalarının hatalarının bedelini çekmeye katlanamıyorum.

            Yorum


            • #7
              arkadaşım hiç yok denecek kadar var görsekte birbirimizi selam naber deriz başkada konuşmayız.evde geçiriyom günlerimi.çarsamba dideral aldım fazla yan etkisi olmadı.1 ay beklicem etkisi için.

              Yorum


              • #8
                1 kez intihar ı denedim oda alkollü kafayla.Gökyüzüne baktım ay parıldıyordu birden eski günler ve kaybettiklerim aklıma geldi sanki bu dünyadan uzaklaşma zamanım geldiği gibi hissettim elimde birden bir jilet belirdi sonra akan kanı hissettim ama zar zor kendimi toplayıp yere fırlattım.Hayallere dalmayı bu dünyadan uzaklaşmayı o kadar çok isterdim ki ama olmadı.Çocukluğun toz pembeliği geride kaldıkça ortaya tozlu bir hayat çıktı.Dertler birikdikçe birikti.Hergün hayal dünyasında yaşıyorum.Bu dünyadan gittikçe uzaklaşıyorum.Ha ilaç diyorsunuz insan bir soruna kökten çözüm bulamadığı müddetçe bu ilaçların kış ayında yağmur bombasıyla yağdırılan yağmurlardan ne farkı var.Birde ilaçların yan etkileri ilemi uğraşacağım onu kaldıracak gücüm bile yok.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: abuzettin
                  ölüm benim de aklımdan günde bilmem kaç defa geçiyor ama dünyaya bir kere geldik ve başka şansımız da olmadığına göre yaşamayı seçmemiz ve hayatla başetmeye çalışmamız lazım.
                  Eninde sonunda ölmeyecekmisin o zaman neden bu sıkıntıları çekiyorsun birde taşıyabileceğinden fazla yük var ise .

                  Yorum


                  • #10
                    kendi canıma kıymaya cesaretim yok istemediğim kadar derdim olsada.

                    Yorum

                    İşleniyor...
                    X