Tweet
canım sıkılıyor
çevrem ve ailem sürekli bana evlilik muhabbeti kuruyor kimseyi takmasam bile aklıma takılıyor
ben çok ayrangönüllü biriyim normal bi ilişkim oldu bi kere. o bile başka biri yüzünden bitti. şıpsevdilik var bende. bitmemesi için tam istediğim gibi biri olması lazım oda çok zor, çok uzak kızlar bize bakmayanlar. bu huyumu sevmiyorum ama yapamam yapamıyorum.
artı bu zamana kadar sevdiklerimin çoğu hep başkasıyla çıktı arkadaş oldu. beni yaradılar böle bi tuhaf oldum yani belki ilişki arkadaşlık cart curt olur ama resmiyet uzak bana. ayrıca sorumluluklarında oluyor
kuzenimin eşi ikide bir: sen ne zaman evlenmeyi düşünüyon. dürter gibi. bi ya defol git diyesim geliyor. kırılcak.
annemde: ben onu evlendirmiyorum diyor onun sözüne karşılık. ama annem bu konularda sürekli benle konuştuğu için huyumu suyumu öğrendi artık ondan mı böle diyor başka bi nedeni mi var bilmiyorum.
ama annem üzülüyor sanki. bana öle geliyor. yalnız benim üzüntülerim haddini aştı o sadece bana hayatıma, ben ise herşeye.
çevreye diyormuş beğenmiyor kimseyi. birisine bağlı kalmak istemiyor. çevrem gelip bana annen böle diyor diyolar. hee mi desem yok mu desem bilmiyorum. birşey diyorum ama bak annende bi murat alsın gün görsün ama bak işde şöyle böyle
aman bi sus, susun be diyecek kadar ettiriyolar insana.ama diyemiyorsun
sanki yargılanır gibi bile hissediyorum kendimi. bide ailem ve ben çevrede çok populeriz seviliyoruz istiyorum ki yanımdaki insanı çevrem gördüğü zaman ''aa metinin eşine sevgilisine bak ne güzel kız desinler'' falan ama yok naapim
(
ajanslarda oyunculuk yapmış adamım bi ton kız gördüm hiç biri dönüp bakmıyor bile. yakışıklılım var ama öyle çok gösterişli değilim. ordakilerden ''bize bakmıyor'' bile deyipde moralsiz eve döndüğüm zamanlar bile çok oldu. orayıda bıraktım. zaten ordaki kızlar erkekler hep sarmaş dolaş. canım cicim milletin içinde birbirine sarılmalar falan.. omza yaslanmalar. çoğuda güzel kız sanki seçilmiş kızlar gibi. ama figüran ve yeni olmaya gör. farkedilmiyorsun bile. belkide ben öle gördüm algıladım çok bi zaman dilimi geçirmedim ajansda aralarında.
bide en çok duyduğum 4-4 lük arama süper arama.
zaten evlenemeyiz mrk etmeyin. belki sevgilimizde olmaz. böle yaşar gideriz. sonuda ne olur bilemiyorum. ama yaşama sevincim bile kalmadı.
ben zaten istedğim gibi bulamayacağımı biliyorum bunlar da beni iyice sıkıyor üzüyor
annem üzülüyor ben anneme üzülüyorum üzülüyor diye
bunlara sınırlıda değil üzüntüler.
daha neler neler
eridim
mutlu olmak için ise olumlu birşey yok..
çevrem ve ailem sürekli bana evlilik muhabbeti kuruyor kimseyi takmasam bile aklıma takılıyor
ben çok ayrangönüllü biriyim normal bi ilişkim oldu bi kere. o bile başka biri yüzünden bitti. şıpsevdilik var bende. bitmemesi için tam istediğim gibi biri olması lazım oda çok zor, çok uzak kızlar bize bakmayanlar. bu huyumu sevmiyorum ama yapamam yapamıyorum.
artı bu zamana kadar sevdiklerimin çoğu hep başkasıyla çıktı arkadaş oldu. beni yaradılar böle bi tuhaf oldum yani belki ilişki arkadaşlık cart curt olur ama resmiyet uzak bana. ayrıca sorumluluklarında oluyor
kuzenimin eşi ikide bir: sen ne zaman evlenmeyi düşünüyon. dürter gibi. bi ya defol git diyesim geliyor. kırılcak.
annemde: ben onu evlendirmiyorum diyor onun sözüne karşılık. ama annem bu konularda sürekli benle konuştuğu için huyumu suyumu öğrendi artık ondan mı böle diyor başka bi nedeni mi var bilmiyorum.
ama annem üzülüyor sanki. bana öle geliyor. yalnız benim üzüntülerim haddini aştı o sadece bana hayatıma, ben ise herşeye.
çevreye diyormuş beğenmiyor kimseyi. birisine bağlı kalmak istemiyor. çevrem gelip bana annen böle diyor diyolar. hee mi desem yok mu desem bilmiyorum. birşey diyorum ama bak annende bi murat alsın gün görsün ama bak işde şöyle böyle
aman bi sus, susun be diyecek kadar ettiriyolar insana.ama diyemiyorsun
sanki yargılanır gibi bile hissediyorum kendimi. bide ailem ve ben çevrede çok populeriz seviliyoruz istiyorum ki yanımdaki insanı çevrem gördüğü zaman ''aa metinin eşine sevgilisine bak ne güzel kız desinler'' falan ama yok naapim
( ajanslarda oyunculuk yapmış adamım bi ton kız gördüm hiç biri dönüp bakmıyor bile. yakışıklılım var ama öyle çok gösterişli değilim. ordakilerden ''bize bakmıyor'' bile deyipde moralsiz eve döndüğüm zamanlar bile çok oldu. orayıda bıraktım. zaten ordaki kızlar erkekler hep sarmaş dolaş. canım cicim milletin içinde birbirine sarılmalar falan.. omza yaslanmalar. çoğuda güzel kız sanki seçilmiş kızlar gibi. ama figüran ve yeni olmaya gör. farkedilmiyorsun bile. belkide ben öle gördüm algıladım çok bi zaman dilimi geçirmedim ajansda aralarında.
bide en çok duyduğum 4-4 lük arama süper arama.
zaten evlenemeyiz mrk etmeyin. belki sevgilimizde olmaz. böle yaşar gideriz. sonuda ne olur bilemiyorum. ama yaşama sevincim bile kalmadı.
ben zaten istedğim gibi bulamayacağımı biliyorum bunlar da beni iyice sıkıyor üzüyor
annem üzülüyor ben anneme üzülüyorum üzülüyor diye
bunlara sınırlıda değil üzüntüler.
daha neler neler
eridim
mutlu olmak için ise olumlu birşey yok..
Yorum