''Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.''
ORHAN VELİ KANIK
Uyuyamazsın geceleri..Sağa dönersin sola dönersin yalnızlık batar..Acıtır canını en derinden..Düşünceler yer beynini her gece..Pişmanlıklarını,yaşayamadıklarını ,hayallerini düşünürsün..Ulaşamadıkça o hayallere daha çok çırpınırsın,çırpındıkça batarsın..Boğulursun..Her gün ölmek istersin..Ya da kimselere haber vermeden çekip gitmek atmak kendini belirsizliklere,tehlikelere..Ama her zaman engeller seni birşeyler..Aileni düşünürsün..Tek korkun onları üzmektir zaten..Avucuna aldığın tüm o hapları her seferinde anneni düşünerek atarsın çöpe..Dışardan bakıldığında her şey güzeldir hayatında..İyi bir üniversite,iyi bir bölüm..Geleceğin parlamaktadır sanki..Mutlu bir aile hayatı..Daha ne ister ki insan..? Ama hayır..İç huzur yoktur..Bulamamaktasındır..Her zaman mutsuz,ölme istekleriyle dolusundur..Takıntılar yer bitirir seni..İlacını almazsan sinir küpüne dönüşürsün,aldığındaysa sessiz sakin her zamankinden içe kapanıksındır..Sinirin gider en azından sevdiklerini kırmazsın ama yine düşünceler yer bitirir..Haa ilaç dediğinde ciplarex 20 mg dr..Pek yüksek bi doz değil ama almayı unuttuğunda delirtir seni aldığında ne işe yarıyo ki bu dersin..Doktor değiştirmek deli eder seni..Daha beteri anlamamsı onların seni..M. depresyon yazıp verirler reçeteni..Oysa teşhisi bile yanlıştır belki..Çünkü doktorlar göremez nasıl zorla konuştuğumu nasıl çekindiğimi..Nasıl delirdiğimi nasıl takıntıların beni yiyip bitirdiğini..
Olmak istediğin nasıl biri karar veremezsin..Birde oturup kişilik bozukluğumu var lan bende diye düşünmeye başlarsın..Oturup saatlerce başkalarının fotoğraflarına bakabilirsin onların hayatlarını seyredebilirsin...Hep özenirsin ama sen orda oturduğun yerdesindir..İnternet üzerinden olmak istediğin biri gibi sohbetler düzenlersin..Bunlar kendinden daha da iğrenmeni sağlar..İki ayrı sohbet penceresinde iki ayrı kişi gibi davranırsın..Tekrar bir iğrenme..Aman tanrım neden nefret ettiğim şeyleri yapıyorum? Bu sorularla daha da kemirirsin beynini..Geçmişi düşünürsün..Ne kadar sosyal arkadaş canlısı bir insandın diye..Şimdiye bakarsın..Az olanıda kaybetmektesindir..okul bittiğinden beri dışarı çıkmayı reddetmişsindir..ÇÜnkü insanlar acıtır..Herkes yalan söyler..Hem kendinide beğenmezsin ki..?Nefret edersin kendinden..ne kadar spor yapsan makyaj yapsan giyinsende aynaya baktığında gözlerinin içinden ruhunun pisliklerini görürsün..O darmadağın ruh nefret ettirir kendinden..bazen içindeki kişiler çatışır yeniden..Biri gözlüklerini takan sürekli kitaplarını okuyan klasik müziğini dinleyen bir entellektüel olmak ister..Diğeri topuklu ayakkabılarıyla cici elbiseleriyle kibar tavırlarıyla bir hanım efendi..Diğeriyse piercinglerle dövmelerle bezenip alıp eline gitarını içindeki isyanı anlatmak ister..Daha bir çok karakter vardır içinde ama en çok bunlar çatışır..Bazen o kadar saçma şeyler düşünürsün ki..Homoseksüel miyim acaba..?Ya öyleysem ? Halbuki bunu gerektircek bir şey yoktur..Sonra biri gelir kafanı karıştırır..'Sen biseksüelsin bence..' Al sana daha çok takıntı daha çok düşünecek şey..Öylemiyimdir..?Ya öyleysem ama ben öyle olmak istemiyorum ki? delirirsin sorularla..Ne müzik ne kitap ne film ne hobilerin yeteneklerin..Hepsi birer birer depresyonun kucağında yok olur..Yersin bitirsin yeteneklerinide kendinle beraber..Çözüm yolları ararsın..Tek çözüm yolu ölüm müdür ki? Ve bazen sadece umut edersin..Kendine masum bir çocuğu teselli edercesine şunları söylersin..'Her şey geçicek canım,her şey çok güzel olucak..'
İnsanlar acıtır canını..Tanıdığın tanımadığın..Bazen bir kasiyer,bir görevli ters konuşur seninle..Tersler hatta..O an boğazında bir düğüm oluşur..yakar canını..Gözlerin dolar..Deli gibi bağırmak istersin yapamazsın..Ezik hissedersin kendini..O an küçümsediğini düşünürsün herkesin seni..Herkes sana kendini öyle hissettirir..Bazen yolda gördüğün bir insanın bakışlarını bile üstüne alırsın..Çok mu çirkinim üstümde bi şey mi var beni küçümsedi mi? delirirsin..
Ve düşünürsün,çekinkenliğim olmasa ve doktorlara daha net anlatabilsem kendimi bu kadar..Belki o zaman daha doğru ilaçlarla yola devam edebiliriim diye..
Arkadaşlar biraz uzundu ama okuduğunuz için teşekkürler...
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.''
ORHAN VELİ KANIK
Uyuyamazsın geceleri..Sağa dönersin sola dönersin yalnızlık batar..Acıtır canını en derinden..Düşünceler yer beynini her gece..Pişmanlıklarını,yaşayamadıklarını ,hayallerini düşünürsün..Ulaşamadıkça o hayallere daha çok çırpınırsın,çırpındıkça batarsın..Boğulursun..Her gün ölmek istersin..Ya da kimselere haber vermeden çekip gitmek atmak kendini belirsizliklere,tehlikelere..Ama her zaman engeller seni birşeyler..Aileni düşünürsün..Tek korkun onları üzmektir zaten..Avucuna aldığın tüm o hapları her seferinde anneni düşünerek atarsın çöpe..Dışardan bakıldığında her şey güzeldir hayatında..İyi bir üniversite,iyi bir bölüm..Geleceğin parlamaktadır sanki..Mutlu bir aile hayatı..Daha ne ister ki insan..? Ama hayır..İç huzur yoktur..Bulamamaktasındır..Her zaman mutsuz,ölme istekleriyle dolusundur..Takıntılar yer bitirir seni..İlacını almazsan sinir küpüne dönüşürsün,aldığındaysa sessiz sakin her zamankinden içe kapanıksındır..Sinirin gider en azından sevdiklerini kırmazsın ama yine düşünceler yer bitirir..Haa ilaç dediğinde ciplarex 20 mg dr..Pek yüksek bi doz değil ama almayı unuttuğunda delirtir seni aldığında ne işe yarıyo ki bu dersin..Doktor değiştirmek deli eder seni..Daha beteri anlamamsı onların seni..M. depresyon yazıp verirler reçeteni..Oysa teşhisi bile yanlıştır belki..Çünkü doktorlar göremez nasıl zorla konuştuğumu nasıl çekindiğimi..Nasıl delirdiğimi nasıl takıntıların beni yiyip bitirdiğini..
Olmak istediğin nasıl biri karar veremezsin..Birde oturup kişilik bozukluğumu var lan bende diye düşünmeye başlarsın..Oturup saatlerce başkalarının fotoğraflarına bakabilirsin onların hayatlarını seyredebilirsin...Hep özenirsin ama sen orda oturduğun yerdesindir..İnternet üzerinden olmak istediğin biri gibi sohbetler düzenlersin..Bunlar kendinden daha da iğrenmeni sağlar..İki ayrı sohbet penceresinde iki ayrı kişi gibi davranırsın..Tekrar bir iğrenme..Aman tanrım neden nefret ettiğim şeyleri yapıyorum? Bu sorularla daha da kemirirsin beynini..Geçmişi düşünürsün..Ne kadar sosyal arkadaş canlısı bir insandın diye..Şimdiye bakarsın..Az olanıda kaybetmektesindir..okul bittiğinden beri dışarı çıkmayı reddetmişsindir..ÇÜnkü insanlar acıtır..Herkes yalan söyler..Hem kendinide beğenmezsin ki..?Nefret edersin kendinden..ne kadar spor yapsan makyaj yapsan giyinsende aynaya baktığında gözlerinin içinden ruhunun pisliklerini görürsün..O darmadağın ruh nefret ettirir kendinden..bazen içindeki kişiler çatışır yeniden..Biri gözlüklerini takan sürekli kitaplarını okuyan klasik müziğini dinleyen bir entellektüel olmak ister..Diğeri topuklu ayakkabılarıyla cici elbiseleriyle kibar tavırlarıyla bir hanım efendi..Diğeriyse piercinglerle dövmelerle bezenip alıp eline gitarını içindeki isyanı anlatmak ister..Daha bir çok karakter vardır içinde ama en çok bunlar çatışır..Bazen o kadar saçma şeyler düşünürsün ki..Homoseksüel miyim acaba..?Ya öyleysem ? Halbuki bunu gerektircek bir şey yoktur..Sonra biri gelir kafanı karıştırır..'Sen biseksüelsin bence..' Al sana daha çok takıntı daha çok düşünecek şey..Öylemiyimdir..?Ya öyleysem ama ben öyle olmak istemiyorum ki? delirirsin sorularla..Ne müzik ne kitap ne film ne hobilerin yeteneklerin..Hepsi birer birer depresyonun kucağında yok olur..Yersin bitirsin yeteneklerinide kendinle beraber..Çözüm yolları ararsın..Tek çözüm yolu ölüm müdür ki? Ve bazen sadece umut edersin..Kendine masum bir çocuğu teselli edercesine şunları söylersin..'Her şey geçicek canım,her şey çok güzel olucak..'
İnsanlar acıtır canını..Tanıdığın tanımadığın..Bazen bir kasiyer,bir görevli ters konuşur seninle..Tersler hatta..O an boğazında bir düğüm oluşur..yakar canını..Gözlerin dolar..Deli gibi bağırmak istersin yapamazsın..Ezik hissedersin kendini..O an küçümsediğini düşünürsün herkesin seni..Herkes sana kendini öyle hissettirir..Bazen yolda gördüğün bir insanın bakışlarını bile üstüne alırsın..Çok mu çirkinim üstümde bi şey mi var beni küçümsedi mi? delirirsin..
Ve düşünürsün,çekinkenliğim olmasa ve doktorlara daha net anlatabilsem kendimi bu kadar..Belki o zaman daha doğru ilaçlarla yola devam edebiliriim diye..
Arkadaşlar biraz uzundu ama okuduğunuz için teşekkürler...

peki nedir bu düşüncellere sürükleyen bizi. Depresyon mu? Takıntınlarmı? bir çok şey sayabilirim..
Yorum