karsımdaki kız olsun erkek olsun,yumusak baslıyım diye,sessizim diye,belki fazla bön avanak ( olarak görüyorum kendimi zaten ) salak dengesiz,beyinsiz,vb hakaretlere ugramaktan ve yeterli karsılıgı hala verememekten yoruldum.hayatımın her safasında evlilikte dahil böylemi olcak,gerçek bri erkek gibi kimseyi kendime saygı duyduratamıyacakmıyım,kendimden korkutamıyacakmıyım,korkutma meselesi diyil saygı duyma meselesi aslında,ama birazda korksunlar canım,ne biliyim....neden böyleyim,fazla bön avanak,veya neden hakkımı yeterice savunamıyorum,korkaklıktan belkide,hayatımda tek bir dostum olduna inanmıyorum,çünkü onlar gibi olamadım asla,pısırık tekiyim belkide,kendime hakaret etmeyi seviyormuyum sanıyorsunuz ? hayır tabiki sevmiyorum,ama ne yapmam gerektinide bilmiyorum.
içimden geçenleri uygulamaya bile koyamıyorum.......bu konu benim için önemli bi konu,önerilerinizi bekliyorum.
içimden geçenleri uygulamaya bile koyamıyorum.......bu konu benim için önemli bi konu,önerilerinizi bekliyorum.

Herkesten farklı düşünüyorum galiba.
Yorum