Tweet
Ben bağımlılık sorunu yaşıyorum. Ama benim bağımlılığım uyuşturucu ya da alkol bağımlılıkların oldukça dışında. Ben insanlara ya da kendi içimde yarattığım bir şeylere (hayal dünyamdaki bir insan gibi) bağımlı hale geliyorum. Olmazlarsa nefes alamayacakmışım gibi geliyor. Kendi kendime oturup onların olmadığını ya da beni terk ettiklerini düşündüğümde saatlerce ağlıyorum. O kadar korkuyorum ki bir şey olacak diye. Sürekli diken üzerinde olmak bana zarar veriyor. Ve üstlerine bu kadar çok düşmem de onlara. Depresif bir halde korku içinde yaşıyorum. Bir dönem kahveye ve sigaraya dadandım. Sırf bu bağımlılığın yön değiştirmesi için fincanlarca kahve içip paket paket sigara kullandım. Hiçbir işe yaramadı ve üstüne üstlük bu defa da kafein krizleriyle başa çıkmak zorunda kaldım. Hatta uyuşturucu kullanmayı bile düşündüm. Sürekli rüyalar görüyorum ve kötü bir şey olacağında bunu önceden seziyorum. Gördüğüm kötü rüyaların etkisi yüzünden de artık uyuyamıyorum. Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum
-
-
Şöyle anlatayım; aslında en son ya da daha önce gibi bir durum söz konusu olmuyor. Bir insana ya da kendi dünyamda yarattığım birine bağlanıyorum. Ve bu devam ediyor. Gün geçtikçe daha da ilerliyor bu bağımlılık derecesi. Hayal olarak yanımda görüyorum mesela ve sürekli beynimin içinde onlarla yaşıyorum. Başka bir dünyam var sanki ya da ona benzer bir şey. Zarar görme konusuna gelince de, bahsettiğim gibi sürekli korku ile yaşıyorum ve çok çabuk boşluğa düşüyorum sanırım en büyük zararı bu -
Teşekkür ederim, ben de düşünüyorumYorum
-
İnsanlara bağımlılık...En korkuncu ve en berbatı da bu olsa gerek...En önemli sorunumuz bu...Yalnız yaşayabilmeyi öğrenebildiğimiz an mutluluğa erişebiliriz...Geçmiş olsun...Eşyaya bağımlı ol,hatta uyuşturucuya bağımlı ol diyemeyeceğim o da en az insan kadar tehlikeli...En azından onlar aldatmıyor,yalan söylemiyor,yüz üstü bırakmıyor...Ya insanlar? En kötü bağımlılıktır bu...Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.Yorum
-
yalnızlık allaha mahsusYorum
-
yalnızlık derken hangi yalnızlık duygusal düşünsel anlamdamı yoksa bi dağın başına çıkıp kimseyi görmemekmi yada aşksız eşsiz olmakmı hangisiYorum
-
kendi beynimin içinde çok yalnızım bi taraftanda etrafın varlığı ve gürültüsü devam ediyorYorum
-
Teşekkür ederim.. Aslında gerçekten herhangi bir maddeye bağımlı olmak insanlara bağımlı olmaktan çok daha kolay olsa gerek. En kötü bağımlılık bu haklısınız..Yorum
-
Sanırım, oldukça zor. 17 yaşındayımYorum
-
Kendi beyninin içinde yalnız kalamayan biriyim ben de. Emin olun, beyninizin gürültüsü kadar etkilemez siziYorum
-
beyinler sessiz organlardır gürültüsüz konuşurlar bağırsaklardan çıkan sesler gibi değillerdirYorum
-
Beyinler aslında diğer tüm organlardan daha çok ses çıkartırlar. Ama kimi insanın kulakları daha hassastır bu sese kiminin kulakları ise diğer sesleri daha fazla duyar. Bağırsaklarla tabii ki alakasız bahsettiğim sesYorum
-
olabilir insanları sevebilirsiniz çok da sevebilirsiniz.bunun sizde onları kaybetme korkusu yapması gereksiz. biraz soguk kanlı olun her duruma kendinizi hazırlayınYorum
-
beynimizden ses gelmiyor ağzımızdan çıkıyor sesler ses derken düşünceleri kastetmiştim sessiz olduklarınıda belirtmiştim yanlış anlaşıldı galibaYorum
-
dalga geçmek için yazmıyorum siz yanlış algılıyorsunuzYorum
Yorum