Duyuru

Collapse
No announcement yet.

annemle anlaşamıyorum

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • annemle anlaşamıyorum

    merhaba arkadaşlar. ben 25 yaşındayım ve bu yıl mezun oldum. henüz işe başlamadım bir müddet evdeyim. sınavlarıma çalışıcam. sorunum şu ki annemle genelde anlaşamıyorum. anlaşabildiğim zamanlar benim alttan aldığım zamanlar. özellikle son günlerde annem çok sinirli. kendisi ilkokul öğretmeni. her şeye kızıp bağırıyor, sürekli küfürlü konuşuyor. uyarsam da değişmiyor bu sefer daha beter sinirlenip senden mi öğrencem diyor. bana bir şeyi hep kızarak yaptırıyor pek nezaketi yok. ama milletle konuşmasını görseniz kraliçe sanırsınız. evde olduğum için bulaşıkları ben yıkıyorum tertemiz yapıyorum. çamaşırları da ben yıkıyorum ama iyilik yaramıyor. hemen düzenimi bozuyorsun diyor. düzenime karışma diyor. pasta yapacak olsam her şeye karışıyor. yemiyorsunuz kalıyor diyor. iki gün gezmeye gitsem her gün çarşıdasın diyor izin vermiyor. erkek kardeşim her gün geziyor ona da kızıyor annem ama o takmıyor. ben de ya annen okuldayken erkenden çıkıyorum geliyorum yalan söylüyorum mecburen ya da kızıyorum ben de ona. çok sinirimi bozuyor özellikle benim düzenime karışma demesi canımı çok sıktı ben bu evin ferdi değilmiyim. bi de bu davranışları normalmiş gibi yapıyor. sonra hiçbir şey olmamış gibi şuraya buraya gidelim oturmaya diyor. her gün bizi arayan bir velisi var saatlerce onunla telefonda konuşuyor onun kızıyla ilgileniyor bir şey desek kıyameti koparıyor. geçen makarna yaptım niye fazla yaptın diye kıyameti kopardı. bıktım artık. bana cevap yazar ve destek olursanız çok sevinirim. sevgilerimle görüşürüz.

  • #2
    vitamin61 aynı sorunları ben de yaşıyorum.Ben kendimi bildim bileli annemle anlaşamam.Annem bu zamana kadar hep kendini haklı gördü.Aynı sorunları ben yıllardır yaşıyorum. Maaalesef annem benim hakkımda kötü konuşa konuşa artık bilmiyorum ne yapacağım.Huzur bırakmadı.Hep ben suçluyum.Kötü konuşa konuşa kardeşimi de düşman etti bana.Bence bu sorunları insan tek başına çözemiyor.Aile terapistine gitmek gerek.

    Yorum


    • #3
      burda doğru düzgün terapist de psikolog da yok malesef..

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: happygirl View Post
        vitamin61 aynı sorunları ben de yaşıyorum.Ben kendimi bildim bileli annemle anlaşamam.Annem bu zamana kadar hep kendini haklı gördü.Aynı sorunları ben yıllardır yaşıyorum. Maaalesef annem benim hakkımda kötü konuşa konuşa artık bilmiyorum ne yapacağım.Huzur bırakmadı.Hep ben suçluyum.Kötü konuşa konuşa kardeşimi de düşman etti bana.Bence bu sorunları insan tek başına çözemiyor.Aile terapistine gitmek gerek.
        çok üzüldüm canım

        Yorum


        • #5
          Cozumu basit, ayri eve cikin, bir an once ise girin, vesaire... Sikayet edince, hicbirsey duzelmiyor... Kimse kimseyle anlasmak zorunda degil, bu abi olabilir, kardes olabilir, anne-baba olabilir ama saygi duyacaksiniz, katlanilmaz bir hale geldiyse de, dedigim gibi ise girin ve ayrilin, bu kadar basit.
          so you're saying there's a chance ?

          Yorum


          • #6
            defiance bu bir çözüm iyi bir çözüm ama insan annesiyle babasıyla kardeşiyle iyi olmak istiyor.Evden ayrılır gider ayrılmasına ama bir güle oynaya çıkıp gitmek var bir de somurta somurta şeytan gçrsün yüzünüzü deyip gitmek kapıyı çarpıp çıkmak var.Benim durumumuda yine üzüzlen taraf ben olacağım çünkü ben ailemele anlaşmak istiyorum fakat arkadaşı bilemeyeceğim.O ne yapar?

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: happygirl View Post
              defiance bu bir çözüm iyi bir çözüm ama insan annesiyle babasıyla kardeşiyle iyi olmak istiyor.Evden ayrılır gider ayrılmasına ama bir güle oynaya çıkıp gitmek var bir de somurta somurta şeytan gçrsün yüzünüzü deyip gitmek kapıyı çarpıp çıkmak var.Benim durumumuda yine üzüzlen taraf ben olacağım çünkü ben ailemele anlaşmak istiyorum fakat arkadaşı bilemeyeceğim.O ne yapar?
              Yahu, kapiyi carpip niye cikiyorsun, ala ala ya, normal cik, anlat anne babana durumunu ama once is guc sahibi olman lazim, kimseye bagimli olmadigini kanitlaman lazim. Aileni sil demedim zaten, hayatta hicbirsey anne-baba yerini almaz ancak insan bulundugu ortamda daraliyorsa, ruh sagligi icin yapmasi gereken kendi ortamini kurmasidir, bundan dogal birsey yok, birileri kirilacaksa, minimum miktarda kirilacak sekilde bu is yapilabilir.

              Once kendi kendinize "birey" oldugunuzu kanitlayin, gerisi gelir. Insanlar size saygi duymaya baslarlar, buna anne-baba da dahil. Aynasi istir kisinin lafa bakilmaz, sikayet etmek anlamsiz.
              so you're saying there's a chance ?

              Yorum


              • #8
                Aynlattiklarinin aynisi benim annemdede var. Bukadar olmaz :O pes. Tipa tip ayni allahim butun anneler mi böyle yoksa?

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: Seyma123456789 View Post
                  Aynlattiklarinin aynisi benim annemdede var. Bukadar olmaz :O pes. Tipa tip ayni allahim butun anneler mi böyle yoksa?
                  Hayir huysuz insanlar genelde aileleri ile anlasamazlar, belki buradan tesaduf etmis olabilir, saka bir yana, insanlar anlasmak zorunda degiller ama icinde bulundugunuz yerin kurallarina uyacaksiniz, taaaa ki, kendi finansal ozgurlugunuzu saglayana kadar.
                  so you're saying there's a chance ?

                  Yorum


                  • #10
                    Dogru diyorsun. Ama ben konuyu acani cok iyi anliyorum cunku bizzat bu durumu kendim de yasiyorum. Ben huysuz degilim cogu zaman iyi davranmaya calisiyorum anneme ama iste hep hakliyim ayaklarina gidiyor bi bakiyorsun suclu olarak sen göstertiliyorsun. Hakliyken haksiz duruma dusuyorsun. Hic guzel bir duygu degil hem suclu hem guclu oluyor sonra at icine patlayana kadar. Bizim istedigimiz birazcik anlayis sonucta bizde insaniz bizde yanlis yapabiliriz. Ama her kucuk bir olayi buyutunce aileler dayanilmaz oluyor.. :/ hemde surekli buyuturlerse

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: Seyma123456789 View Post
                      Dogru diyorsun. Ama ben konuyu acani cok iyi anliyorum cunku bizzat bu durumu kendim de yasiyorum. Ben huysuz degilim cogu zaman iyi davranmaya calisiyorum anneme ama iste hep hakliyim ayaklarina gidiyor bi bakiyorsun suclu olarak sen göstertiliyorsun. Hakliyken haksiz duruma dusuyorsun. Hic guzel bir duygu degil hem suclu hem guclu oluyor sonra at icine patlayana kadar. Bizim istedigimiz birazcik anlayis sonucta bizde insaniz bizde yanlis yapabiliriz. Ama her kucuk bir olayi buyutunce aileler dayanilmaz oluyor.. :/ hemde surekli buyuturlerse
                      Her hikayenin iki tarafi vardir, biz sadece seni dinliyoruz farkindaysan, bir de aileni dinlesek acaba onlar ne diyecekler, belki de anlattigindan farkli yansiyor ailene ? Buyutsunler buyutmesinler, yillar sonra bu gunleri cok arayacaksiniz, size bir buyugunuz olarak son sozum de budur, anne-baba kiymetini bilin Anlayis gostermiyorlarsa, siz gosterin, disaridaki Dunya onlarin 10`da 1`i kadar merhametli degil cunku
                      so you're saying there's a chance ?

                      Yorum


                      • #12
                        defiance tabi ki her hikayenin iki tarafı vardır.ben de arkadaşın anlattıklarına benzer problemlerle karşılaştım.Yapmadığım şeyler yüzünden suçlandım.Hem de daha küçük yaşta 8-9 yaşında.O zamanlar anlamıyordum.Sadece annem bana niye böyle davranıyor yapmadığım birşey iiçin suçluyor diye üzülüyordum. Söylemediğim lafları söylemiş yapmadığım şeyleri yapmış gibi konuşuyordu.Bu küçük bir çocuk ya da büyük bir çocuk fark etmez.o kadar acıdır ki.Annenin sana karşı olan sevgisizliğini öyle hissedersin ki.Söyle bana.Ben ona ne yaptım ha.Bir çocuk annesine ne yapabilir?Ben arkadaşların anlattıklarının bu kadar olduğunu düşünmüyorum.Bence sen de hep anne baba tarafından bakıyorsun olaya.Biraz da evlat tarafından bak.2-3 yıldır üzülmüyorum annemin yaptıklarına çünkü onu öyle kabullenmekten başka çare yok.Zaten o da istediğin elde etti.Artık eski randımanı kalmadı.Yoruldu o da.Eskisi gibi rahatsız edici hareketler yapmıyor.Neyse ben kendimi biraz araya soktum gibi oldu.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: happygirl View Post
                          defiance tabi ki her hikayenin iki tarafı vardır.ben de arkadaşın anlattıklarına benzer problemlerle karşılaştım.Yapmadığım şeyler yüzünden suçlandım.Hem de daha küçük yaşta 8-9 yaşında.O zamanlar anlamıyordum.Sadece annem bana niye böyle davranıyor yapmadığım birşey iiçin suçluyor diye üzülüyordum. Söylemediğim lafları söylemiş yapmadığım şeyleri yapmış gibi konuşuyordu.Bu küçük bir çocuk ya da büyük bir çocuk fark etmez.o kadar acıdır ki.Annenin sana karşı olan sevgisizliğini öyle hissedersin ki.Söyle bana.Ben ona ne yaptım ha.Bir çocuk annesine ne yapabilir?Ben arkadaşların anlattıklarının bu kadar olduğunu düşünmüyorum.Bence sen de hep anne baba tarafından bakıyorsun olaya.Biraz da evlat tarafından bak.2-3 yıldır üzülmüyorum annemin yaptıklarına çünkü onu öyle kabullenmekten başka çare yok.Zaten o da istediğin elde etti.Artık eski randımanı kalmadı.Yoruldu o da.Eskisi gibi rahatsız edici hareketler yapmıyor.Neyse ben kendimi biraz araya soktum gibi oldu.
                          ben sana haksizsin demiyorum ki, anne-baba bile olsa anlasamayabilirsiniz, bu normaldir, bazen yasanabiliyor boyle seyler ama cozum ariyorsan, cozumu uzulmek degil, sen suclusun o yuzden sana boyle davranildi demiyorum, boyle olmus iste, artik geri donup degistiremeyecegine gore, ileriye yonelik planlamalar yapman lazim, ilk sahip olman gereken sey, iyi bir egitim sonra da duzenli bir is. Bu ikisi olunca, gecmisi hatirlamazsin bile cunku hersey duzene girer, baska seyleri sevmeye baslarsin, yeni seyler...
                          so you're saying there's a chance ?

                          Yorum

                          İşleniyor...
                          X