Bi kız var, tam 5 yıldır unutamıyorum !

[grltu]

Merhabalar arkadaşlar, forumu dün sabah keşfetmiştim. Dün benim için çok önemli olan bir sorunumu yazdım, çok güzel yorumlar geldi. Geleceğimi etkileyecek sorunları çözmek için ilk adım oydu belki.

Şimdi geleceğimi etkileyecek 2. adım için tekrar yardımlarınızı bekliyorum. Biraz liseli ergen konusu gibi görünecek ama eskide kalmış bir hikaye. Olayın psikolojik kısmını anlatabilmek istiyorum bu yüzden bayağı uzun yazmayı düşünüyorum, okumazsanız da canınız sağ olsun.

Özet isterseniz, altta koyu yazılmış yerden itibaren okuyabilirsiniz.

Bi kız var, unutamıyorum ! (İsimler gerçek değildir, kız için meryem ismini kullanacağım)

Lisede herkes beni tanırdı çünkü okulun bilgisayarla ilgili her işini ben hallederdim (slaytlar olsun, bilgisayar bakımları olsun). Lise 1'i bitirip lise 2 ye geçtiğimde (2007) okul için forum sitesi kurmuştum. Forum'a üye olan biri bizim lisede okumak istediğini söyledi. Ben de yardımcı olmak istedim kendisine. Forum'da muhabbet zor oluyordu, meryem'in msn adresini ekleyip ordan devam ettik konuşmaya. Sohbet ederken kendisinin bizim evin hemen yanında oturduğunu öğrendim, bu da muhabbetin ilerlemesi için yeterli bir nedendi.

Meryemle her gün internet aracılığıyla konuşuyorduk bazen görüntülü bazen de mesaj şeklinde. Sonra telefon numarasını aldım, telefonla mesajlaşmaya başladık. Yaklaşık 3-4 ay sürekli bu şekilde konuştuk ama reelde hiç görüşemedik. Ergen tavrından mıdır nedendir bilmiyorum, meryem'e seni seviyorum dedim.. O da bana beni sevdiğini söyledi. Sevgili olmuştuk ama hiçte görüşmemiştik. Bir gün görüşelim diye inat ettim, bi yer belirledik orada buluştuk. Sevgiliydik ama elini tutamıyordum, saçını koklayamıyordum çünkü hala onu tanımıyordum. İki yabancı gibi oturup bir iki saat sohbet ettik. Sevgilim, aşkım gibi sözleri yüz yüze hiç kullanamadık. Kalkalım dedik ve birlikte eve doğru yürüdük.
Eve varır varmaz aşkım canımlı mesajlara yine başladık. O bana çok yakışıklısın diyordu, bende ona çok güzel olduğunu söylüyordum.


O kadar çok mesajlaşıyorduk ki artık konuşacak konu bulamıyorduk. Eften püften bir sebepten ayrılalım dedik ve ayrıldık. Yaklaşık 4-5 ay hiç konuşmadık ama aynı mahallede hatta aynı sokakta olduğumuz için sık sık görüyordum onu. Bir gün mesaj attım, artık seni sevmiyorum dedi.. Yalvardım yakardım, olmaz sevgilim var dedi. Arkadaş olarak kalmak istiyorsan konuşalım dedi. Tamam dedim, arkadaş olarak kalalım. Arkadaş olarak mesajlaşmaya devam ediyorduk. Her gün sevgilisinden falan bahsediyordu, yok bana kitap aldı yok bana kolye aldı gibisinden anlatıyordu. Gece yatağımda hüngür hüngür ağladığımı bilirim bu yüzden ama yine de meryemden uzak kalmak istemediğim için arkadaş olarak devam ediyorduk.

Bir gün sevgilisinden ayrıldığını söyledi.. Ben de her seferinde onu ne kadar çok sevdiğimi söylüyordum. Olmaz, biz sadece arkadaş olabiliriz diyordu bana. Artık gururuma yediremedim ve arkadaş kalmak istemediğimi söyledim ona. Yine konuşmadık 3-4 ay kadar. Sonra o mesaj attı, nasılsın gibi şeyler yazdı. Hiç arkadaş veya sevgili muhabbetine girmedik.. Sadece amaçsızca konuşuyorduk. Ona canım, bebeğim, bitanem gibi sözler söylemeye başladım. O da aynı sözlerle karşılık verince, tamamdır bu sefer olacak galiba dedim.

Bu kez sanalda kalmasın, benim gerçek kişiliğimi sevsin dedim. Buluşmak istedim, kabul etti. Bir de hediye aldım kalıcı bir şeyler olsun diye. Buluştuk, sohbet ettik, hediyeyi de verdim ama onu ne kadar çok sevdiğimi söyleyemedim. Bu arada liseyi bitirdim, üniversiteyi kazandım. Ona babamın aylık gönderdiği parayla hediyeler aldım sık sık. Üniversitede 1 dönem boyunca hep facebook, sms aracılığıyla konuştuk. Dayanamadım, onu sevdiğimi söyledim. Cevabı ise hayır, ben seni arkadaş olarak görüyorum oldu yine.. Doğru düzgün görüşmüyoruz bile, neyime aşık oluyorsun ya dedi. Ben de arkadaş olarak kalmak istemediğimi söyledim ve tekrar 1-2 ay ara verdik. Sonra dayanamadım tekrar yazdım, yaklaşık 1 yıl konuştuk, bu bir yılda her memlekete gidişimde görüştük.. Her görüşmemizde hediyeler aldım ona, çünkü beni unutmamasını istiyordum. Hiç arkadaşlıktan falan bahsetmedik, bu sefer olacak.. Bu sefer beni sevecek diye düşündüm hep.

18 şubat akşamı mesaj geldi tanımadığım birinden.. Biz meryemle sevgiliyiz uzak dur ondan diye. Meryemi aradım, yok öyle birşey dedi. Çocuk hasta, beni seviyor ama ben ona karşı hiçbir şey hissetmiyorum dedi. Çocuk sonra öyle şeyler anlattı ki, meryemle aramızda geçen her şeyi bu çocuğa anlatmış.. Anlatmakla kalmamış, üstüne yalanlarını da serpiştirmiş.

Meryem'i aradım tekrar, bu çocuk neler diyor dedim. Dinleme onu, şizofren dedi. Çocuk benim hakkımda herşeyi biliyor dedim, aramızda geçen herşeyi anlatmışsın dedim.. Sonra meryem çıkıştı off sizinle mi uğraşacam ya, sevmiyorum işte. Sınavlara hazırlanıyorum ben, sizinle kaybedecek vaktim yok dedi.

O günden beri meryemle bir daha hiç konuşmadık..

Ama unutamıyorum işte, her gün aklıma geliyor.. 5 yıl boyunca elle tutulur bir şey yaşamadık, en fazla 5-6 defa görüştük. Ama hala içince hiç derdim yokmuş gibi herkese meryemi anlatıyorum. Daha 3 gün önce oda arkadaşıma meryemi anlatıp ağladım hüngür hüngür..

Her gün dua ediyorum, Allah'ım ne olur meltem'i benim kaderime yaz diyorum.. (gerçek adı)


Ne olur değerli yorumlarınızı esirgemeyin, 5 yıl geçti.. Üniversite 2. sınıf öğrencisi oldum ama hala liseli platonik aşık modundan çıkamadım..

Hepinizden Allah razı olsun.

[Palyaco]

Her gün dua ediyorum, Allah'ım ne olur meltem'i benim kaderime yaz diyorum.. (gerçek adı)


bence böyle dua edeceğine,hayırlısı kimse onu benim kaderime yaz desen daha iyi olmaz mı ? ..

bak ben de liseyken bir kızı sevdim,ama öyle böyle sevmek değil..ilk başlarda hoşlantıydı sadece gözüme takılıyordu..sonra daha sık görmeye başladım..daha sık..gittikçe karşımı çıkıyordu sürekli..biri bana deseydi sonradan yaşadıklarımı,kimbilir belki onunla hiç konuşmazdım..insan bir şeyi istiyor,o an ona çok güzel geliyor ama gerçekte işler öyle gitmiyor...ben bu kıza gittikçe baglanmaya başlamıştım işte...güzel miydi ? bana göre evet..ama öyle abartılacak bir güzelligi yoktu..ama ben kalbimle bakıyordum ona o nedenle farketmiyordu..göz değil,gönül görüyordu derler ya...bu kız okulu bitirdi gitti, bir kaç defa konuştum öyle havadan sudan..hatta beraber aynı masada yemek yemişligimiz bile var..konuştuktan sonra daha çok etkilendim..elim ayagım titrerdi karşısında..bir defasında resmini çekme fırsatım oldu..o resime her gece bakardım..çünkü artık okullar bitmişti ve ondan haber alamıyordum..böyle canım ne zaman sıkılsa bakardım resmine..içim onunla dolup taşardı...tam 1 sene boyunca ben o resime bakıp durdum..şiirler,şarkılar dinliyordum..her şarkıda onu hatırlıyordum...dua ediyordum Allah'ım onu bir defa daha karşıma çıkar diye..bir defa görebileyim..ona onu sevdigimi söyleyecektim..önceden cesaret edememiştim..korkmuştum nedense..çünkü çok agır başlı biriydi..saygı,sevgi bir aradaydı yani..neyse günler böyle geçti gitti..ve birgün karşıma çıktı..hayal mi görüyorum dedim acaba..gittim yanına konuştum tekrar ama yine cesaret edemedim söylemeye..araya bir kaç ay girdi..ve bir şekilde konuşma fırsatım oldu..konuştuk..konuştuk..sonra ona onu sevdigimi söyledim..ne mi oldu sonra ? tanıyalım dedi birbirimizi ve tanıdık kabul etti...sevgili olduk,her şey hayal gibiydi..öyle bir sevdim ki onu..her şey yolunda gidiyorken ayrılmak zorunda kaldık..bana nedenini bile söylemedi..sadece öyle olması gerekiyormuş..onunla birlikte geçen 1,5 senenin sonunda ayrıldık..ayrıldıktan sonra atlatamadım,kabullenemedim ayrılıgı..çok acı çektim..çok gözyaşı döktüm...canımdan can,ömrümden ömür gitti..ne kadar çok sevdiyssem o kadar çok acı çektim ve hala çekiyorum..hayatın anlamı kalmadı..tüm değerlerim yok oldu..öylesine yaşıyorum artık...o olmadan yaşamak işkence geliyor..bir yanım eksik,bir yanım yaralı..bir yanm onda kaldı..yarım yaşamak çok zor..belki ben bu kadar çok istedigim için oldu her şey..hayırlısı deseydim böyle olmayacak,bunlar yaşanmyacaktı..çok çabaladım,emek verdim..ama elim yine boş kaldı..onu sonsuza kadar kaybettim...sende hayırlısını iste..unutamadıgını değil,hayırlısını..

[tavşan]

bence başka bi kızla çıkmalısın kafana uygun, zamnla beynini meşgul eder

[grltu]

doğrudur... bende 10 senedir unutamadığım bi kız var. hikayeyi anlatmayım çok uzun

anlat hocam, içinde kalmasın.. ben sorunlarımı herkese anlatıyorum artık. çözemezsek bile çözüm için uğraşmak bile iyi olmaya yetebiliyor bazen.

Bak şunu unutma iyiler can sıkar kötüler ise heyecan verir ve kızlar genelde heyecanı can sıkıntısına tercih ederler..
Çok iyi davranmışsın, pasif davranmışsın, oluruna bırakmışsın, temiz ve saf duygularınla yanaşmışsın ve kızın canını sıkmışsın sadece.
Yanlış insanı sevmişsin, bunu sen de biliyorsun..
Unutmaya çalış, bak ne güzel üniversiteye gidiyorsun, okulunu oku, etrafındaki kızlara bak.
Ha illa ben o kızı elde edicem diyorsan o zaman serserinin teki ol (ki özünde yok unut gitsin) bak nasıl peşinden koşuyor. Ancak dediğim gibi özünde bu yok senin. Yapamazsın bunu, bi anda ortaya çıkıp ben serseriyimk bakın da diyemezsin değil mi? O kız seni aşar..

katılıyorum, o benim için yanlış insan..

100 yıl geçse de beni sevmeyeceğini biliyorum. ama benim için ilkti, yeni bir ilişkiye başlayabilmem için tamamen unutmam gerekiyor ger gör ki onu içimde resmen ilah ilan etmiş durumdayım. asla ulaşılamayacak bir güzellik o benim için.

söyleyecek pek birşey bulamıyorum, harika yorumun için teşekkür ederim.

Her gün dua ediyorum, Allah'ım ne olur meltem'i benim kaderime yaz diyorum.. (gerçek adı)


bence böyle dua edeceğine,hayırlısı kimse onu benim kaderime yaz desen daha iyi olmaz mı ? ..

bak ben de liseyken bir kızı sevdim,ama öyle böyle sevmek değil..ilk başlarda hoşlantıydı sadece gözüme takılıyordu..sonra daha sık görmeye başladım..daha sık..gittikçe karşımı çıkıyordu sürekli..biri bana deseydi sonradan yaşadıklarımı,kimbilir belki onunla hiç konuşmazdım..insan bir şeyi istiyor,o an ona çok güzel geliyor ama gerçekte işler öyle gitmiyor...ben bu kıza gittikçe baglanmaya başlamıştım işte...güzel miydi ? bana göre evet..ama öyle abartılacak bir güzelligi yoktu..ama ben kalbimle bakıyordum ona o nedenle farketmiyordu..göz değil,gönül görüyordu derler ya...bu kız okulu bitirdi gitti, bir kaç defa konuştum öyle havadan sudan..hatta beraber aynı masada yemek yemişligimiz bile var..konuştuktan sonra daha çok etkilendim..elim ayagım titrerdi karşısında..bir defasında resmini çekme fırsatım oldu..o resime her gece bakardım..çünkü artık okullar bitmişti ve ondan haber alamıyordum..böyle canım ne zaman sıkılsa bakardım resmine..içim onunla dolup taşardı...tam 1 sene boyunca ben o resime bakıp durdum..şiirler,şarkılar dinliyordum..her şarkıda onu hatırlıyordum...dua ediyordum Allah'ım onu bir defa daha karşıma çıkar diye..bir defa görebileyim..ona onu sevdigimi söyleyecektim..önceden cesaret edememiştim..korkmuştum nedense..çünkü çok agır başlı biriydi..saygı,sevgi bir aradaydı yani..neyse günler böyle geçti gitti..ve birgün karşıma çıktı..hayal mi görüyorum dedim acaba..gittim yanına konuştum tekrar ama yine cesaret edemedim söylemeye..araya bir kaç ay girdi..ve bir şekilde konuşma fırsatım oldu..konuştuk..konuştuk..sonra ona onu sevdigimi söyledim..ne mi oldu sonra ? tanıyalım dedi birbirimizi ve tanıdık kabul etti...sevgili olduk,her şey hayal gibiydi..öyle bir sevdim ki onu..her şey yolunda gidiyorken ayrılmak zorunda kaldık..bana nedenini bile söylemedi..sadece öyle olması gerekiyormuş..onunla birlikte geçen 1,5 senenin sonunda ayrıldık..ayrıldıktan sonra atlatamadım,kabullenemedim ayrılıgı..çok acı çektim..çok gözyaşı döktüm...canımdan can,ömrümden ömür gitti..ne kadar çok sevdiyssem o kadar çok acı çektim ve hala çekiyorum..hayatın anlamı kalmadı..tüm değerlerim yok oldu..öylesine yaşıyorum artık...o olmadan yaşamak işkence geliyor..bir yanım eksik,bir yanım yaralı..bir yanm onda kaldı..yarım yaşamak çok zor..belki ben bu kadar çok istedigim için oldu her şey..hayırlısı deseydim böyle olmayacak,bunlar yaşanmyacaktı..çok çabaladım,emek verdim..ama elim yine boş kaldı..onu sonsuza kadar kaybettim...sende hayırlısını iste..unutamadıgını değil,hayırlısını..

ahh be hocam, hüznüme hüzün eklendi. aşkı bitiren en büyük sebep, sebep yaratmayacak davranışlarda bulunmaktır.

melteme demiştim ki, beni ne kadar kırarsan kır, ne kadar üzersen üz ileride bir gün karşına çıkacağım. keşke bu sözü söylememiş olsaydım.. çünkü içimdeki kıvılcımların alev almasına hep bu söz neden oluyor.

bence başka bi kızla çıkmalısın kafana uygun, zamnla beynini meşgul eder

keşke olsa hocam, ama yapamıyorum.. meltem dışındaki tüm kızlara cinsel birer obje olarak bakıyorum. gece kulüplerine gittim, kör kütük sarhoş oldum, kızlarla birlikteliklerim oldu ama hiç biri aklımın ucundan geçmiyor şu an.

[Mutsuz21]

Dostum yazını büyük bir pür dikkat okuyup kafamda canlandırdım ve kendimi senin yerine koydum hakikaten çok ama çok zor bir durum insanı öylesine yıpratıyor ki hiçbirşeye kendini % 100 de yüz veremiyorsun hayat koskocaman bir boşluk oluyor ,günler öyle bir geçiyorki bi bakıyorsun bir ay bir yıl ... böyle gidiyor ama tek bir yönden şanslısın diyebilirim en azından bana göre şanslısın bende bundan 1yıl önce (dersanede) arjin adında bir kızdan hoşlanıyordum ,onun sınıfı bizim alt kattaydı giriş çıkışlarda gözüm çarpıyodu yani o zamanlar yalnızca çoık güzel kız diyip geçiyodum ,kızla sevgili olmak hiç aklıma gelmemişti ama kızında bana olan ilgisini bakışlarından anlayabiliyordum tabi kız olduğu için o gelip bana duygularını açamazdı ilk adımı benden bekliyordu .. bende dersanede etrafından ilgi duyulan biri olduğumdan bana daha iyisimi yok,salla ! safsatasına kapıldım ve kendimi üstün gördüm. .Herneyse o sıralar hocalarla bir sorun yaşadım ve dersaneden ayrılmak zorunda kaldım,Başlarda bir problem yoktu ama birkaç hafta geçince birşeylerin içimde eksik olduğunu anladım neydi o ? arjini görmeye o kadar alışmışım ki onu görmeden edemiyorum 2-3 ay geçince kafayı yiyicek duruma geldim unutamıyorum dünyanın en güzeli bile gelse gerçekten dönüp bakmıyorum ,kendimi tamamen dış dünyadan soyutladım ..derken 1 yıl geçti ve ona olan duygularım hiç ama hiç değişmemişti sadece onunla konusmadığım onu tanımadıüım için pişmandım ,hani ya doğru insan odur belki? düşüncesi 1 yıldır mahvetti beni .neyse artık birşeyle yapmaya kızı bulmaya çalıştım dersaneye gittim biryere yerleşememişti bu bu yılda dersaneye gideceğini gösteriyodu .yaklaşık 1 ay araştırdıktan sonra onla ortak bi arkadaşı gördüm ona sordum bana gittiği dersaneyisöyledi ama kızın bir sevgilisi varmış o yüzden konuşma dedi bende ona sevgilisi olması umrumda değil sadece ona duygularımı aömak içimden geçenleri söylemek istiyorum tek derdim bu kız beni kabulde etse red de etse bu azaptan kurtulacağım için servinirim dedim.İşte arkadaşlar bu salı kızla konuşmaya gidicem (gitmeyedebilirim kararsızım çünkü) sizce bir arkadaş mı göndersem beni, ona anlatması için ,çünkü kzıla muhabbet 0 ne diyebilirim pat diye gidip yoksa herşeyi göze alıp ben mi gitmeliyim?

[grltu]

Dostum yazını büyük bir pür dikkat okuyup kafamda canlandırdım ve kendimi senin yerine koydum hakikaten çok ama çok zor bir durum insanı öylesine yıpratıyor ki hiçbirşeye kendini % 100 de yüz veremiyorsun hayat koskocaman bir boşluk oluyor ,günler öyle bir geçiyorki bi bakıyorsun bir ay bir yıl ... böyle gidiyor ama tek bir yönden şanslısın diyebilirim en azından bana göre şanslısın bende bundan 1yıl önce (dersanede) arjin adında bir kızdan hoşlanıyordum ,onun sınıfı bizim alt kattaydı giriş çıkışlarda gözüm çarpıyodu yani o zamanlar yalnızca çoık güzel kız diyip geçiyodum ,kızla sevgili olmak hiç aklıma gelmemişti ama kızında bana olan ilgisini bakışlarından anlayabiliyordum tabi kız olduğu için o gelip bana duygularını açamazdı ilk adımı benden bekliyordu .. bende dersanede etrafından ilgi duyulan biri olduğumdan bana daha iyisimi yok,salla ! safsatasına kapıldım ve kendimi üstün gördüm. .Herneyse o sıralar hocalarla bir sorun yaşadım ve dersaneden ayrılmak zorunda kaldım,Başlarda bir problem yoktu ama birkaç hafta geçince birşeylerin içimde eksik olduğunu anladım neydi o ? arjini görmeye o kadar alışmışım ki onu görmeden edemiyorum 2-3 ay geçince kafayı yiyicek duruma geldim unutamıyorum dünyanın en güzeli bile gelse gerçekten dönüp bakmıyorum ,kendimi tamamen dış dünyadan soyutladım ..derken 1 yıl geçti ve ona olan duygularım hiç ama hiç değişmemişti sadece onunla konusmadığım onu tanımadıüım için pişmandım ,hani ya doğru insan odur belki? düşüncesi 1 yıldır mahvetti beni .neyse artık birşeyle yapmaya kızı bulmaya çalıştım dersaneye gittim biryere yerleşememişti bu bu yılda dersaneye gideceğini gösteriyodu .yaklaşık 1 ay araştırdıktan sonra onla ortak bi arkadaşı gördüm ona sordum bana gittiği dersaneyisöyledi ama kızın bir sevgilisi varmış o yüzden konuşma dedi bende ona sevgilisi olması umrumda değil sadece ona duygularımı aömak içimden geçenleri söylemek istiyorum tek derdim bu kız beni kabulde etse red de etse bu azaptan kurtulacağım için servinirim dedim.İşte arkadaşlar bu salı kızla konuşmaya gidicem (gitmeyedebilirim kararsızım çünkü) sizce bir arkadaş mı göndersem beni, ona anlatması için ,çünkü kzıla muhabbet 0 ne diyebilirim pat diye gidip yoksa herşeyi göze alıp ben mi gitmeliyim?

tanımıyor olsanda git hocam, söyle içindekileri.. küçükte olsa bir şansın var, bu şansı en iyi şekilde değerlendir

[Mutsuz21]

tanımıyor olsanda git hocam, söyle içindekileri.. küçükte olsa bir şansın var, bu şansı en iyi şekilde değerlendir

hocam bilinçaltında reddedilmekten daha kötü olan alay edilme duygum var ayrıca gidersem ne diyeceğimi lafa nasıl gireceğimi ne anlatacağımı inan bunlarıda bilmiyorum en büyük korkum kendimi yeterince iyi idade edemeyip duygularımı tamamen aktaramayıp gülünç durumuna düşmak

[kirlicorap]

o kızdan sonra sevebilecegin biri olmadıgındandır.karsına gerçekten sevebilecegin biri çıktıgında onun mukemmel olmadıgını anlayacaksın

[coool]

nice posts.............

[Armagan]

bu aşk meselelri gerçekten zor ve karmaşık meseleler kendiminkide dahil