Tweet
Babam... Benden 32 yaş büyük. İlkokul öğretmeni. Aşırı ataerkil yapısıyla beni kendinden tiksindirmiş kişi. Bana karşı aşırı ataerkil olurken abime karşı da son derece güvenen ve ona saygı duyan insan. Evet babam. Babam çok ama çok enteresan bir insan. Hiçbir zaman anlaşamadığım ve hiçbir zaman anlaşamayacağım bir insan. Ve babam bana karşı bu kadar güvensiz bu kadar gıcık davranırken abime karşı da son derece saygılı ve abimi son derece onore eden hareketlere sahiptir.
Örnekler verelim çok daha iyi anlaşılsın ! Bu arada ben 84'lüyüm yani 28 yaşındayım. Abimde 74'lü 38 yaşında.
1. Örneğin babam abime arabayı verirdi. Yani abim tek başına arabayı alır giderdi ve hiçbir problem olmazdı. Aynı babam ben 19 yaşıma geldiğimde arabayı bana vermedi !
2. Babam abimle herşeyi rahat rahat konuşur, istişare eder vs. Ama aynı babam bana gelince sanki karşısında 8 yaşında bir çocuk varmış gibi hep aşağılayarak ve ezerek konuşur.
3. Babam evin salonunda ben birşey anlatırken, herhangi birşey anlatırken dahi hemen öfkelenir. Kendi kendine öfkelenecek ve beni ezecek birşey bulur ve hemen saldırıya geçer. Ama abim rahat rahat anlatır ama bana hemen sinirlenen ve saldırı moduna geçen babam abime karşı son derece saygılı ve muhabbetkardır.
4. Abim 27 yaşındayken eve istediği saatte gelirdi ve problem olmazdı. Şimdi ben 28 yaşındayım ve eve 00:01'de gelsem dahi kıyametler kopuyor.
5. Abim arabayı alır arada uzun yola gezmeye giderdi arkadaşlarıyla. Ben şu an 28 yaşındayım ve benim arkadaşlarımla uzun yola gezmeye gitmem bırak bizim arabayla gezmeye gitmem, kendi başıma bile gezmeye gitmem bir olay. İzin vermezler, kesinlikle izin vermezler.
6. Mesela bir akşam bizim bir akrabayı dövmüşlerdi. Abime telefon etti bu akraba. Ve abim hemen bi hışımla kalkıp "Baba ben gidiyorum, bizim K.'yi dövmüşler. Bi gideyim bakiim" dedi. Babamda çok sakin bir şekilde ve abime güvenen bir şekilde "Tamam oğlum ama dikkat edin" dedi. Aynı şekilde ben desem ki "Baba ben gidiyorum, bizim K.'yi dövmüşler. Bi gideyim bakiim." desem babam der ki "Sen otur bakiim şuraya. Hiçbiryere gidemezsin sen. Nereye gidiyon sen" diye bana saldırır.
7. Abim araba kullanırken babam hiç karışmaz. Ben araba kullanırken ki o da şöyle babam köye giderken arabanın direksiyonuna beni geçirir ve usta bir şoför olduğum halde 9 senedir araba kullandığım halde gidene kadar ortalama her km'de 2 kere olmak kaydıyla ağzıma sı*ar. Resmen canıma okur. Canımı çıkartır. Yani ortalama 600 kere o yolda cinnet geçirir ve bana bir ergen muamelesi yapar.
8. Babam bana küçükken "beceriksiz" derdi. Bunu sık sık ve bütün samimiyetiyle söylerdi. Ama onun söylediğinin aksine ben çok becerikli bir adamımdır. İyi resim çizerim mesela. İyi şarkı söylerim ve sesim hiç detone olmaz. Sanatkar bir adamım yani becerikli bir adamım kısacası ama babama göre dünyanın en beceriksiz adamıyımdır. Abime ise bir kere dahi "beceriksiz" derken görmedim.
9. Kısacası babam abime karşı son derece onore edici [onurlandırıcı] davranışlarda bulunurken bana karşı ise son derece diktatör davranışlarda bulunmuş; gerek diktatörlüğü ve abime karşı göstermiş olduğu çifte standartları ile beni kendisinden nefret ettirmiştir.
10. Ve son durum: Küçükken yani 17 yaşındayken babam ile abimin arasında ki empatiye hayret ederdim. Çünkü beni sürekli ezen ve bana karşı sürekli diktatörce davranan babam abime karşı son derece anlayışlı ve muhabbetkar ve güvenli ve onore edici davranırdı. Cidden hayretler içersinde ve büyük bir gıpta ile izlerdim abimi. Ve kendi kendime derdim ki "sen daha toysun. Sende büyü, işte sana da böyle onore edici davranacak baban." . Ama alakası yokmuş. Bende büyüdüm çok büyüdüm geldim 28 yaşıma ama babam gene aynı diktatör babam. Yani seneler geçmesine rağmen değişen hiçbirşey yok. Abimde 38 yaşına geldi ve gene babamla arası çok iyi ve ben geldim 28 yaşıma ama babamla aram gene çok kötü. Çok kötü çünkü babamın hareketleri çok abzürd. 28 yaşıma gelmeme rağmen 15 yaşında bir ergenden farkım yok. Yok abi fark yok.
Son durum: Odam evim gibi oldu. Odama geçiyorum ve babamla hiç muhatap olmuyorum çünkü ruh sağlığım açısından babamla iletişim kurmayı kendime yasakladım.
Size birşey söyliyeyim mi; babam beni hiçbir zaman sevmedi, çocukken de sevmedi. Ve ben de hiçbir zaman babamı sevmedim. Hatta küçükken 10 yaşında felanken net hatırlıyorum babam eve geldi mi sıkılırdım. Bütün dünyam başıma yıkılırdı. Çünkü buz gibi-sevgisiz ve diktatör bir insan ülkemi işgal etmiş gibi birşeydi bu. Bu arada ben babamın öz oğluyum. Yani bir üveylik felan yok. Hatta tip olarak babam, abim ve ben aşırı benzeriz birbirimize. Abimle ikiz gibi benzeriz zaten, ses tonumuzda aynıdır. Bir ara üveymiyim acaba ben diye şüphelenmiştim ama kesin eminim üvey değilim. Lakin biyolojik olarak üvey değilim ama sevgi ve onore bakımından üvey gibiyim.
Annemle aram iyi. Abimle de aram iyi. Lakin babamı hiçbir zaman sevemedim ve babam da hiçbir zaman sevemedi beni.
Örnekler verelim çok daha iyi anlaşılsın ! Bu arada ben 84'lüyüm yani 28 yaşındayım. Abimde 74'lü 38 yaşında.
1. Örneğin babam abime arabayı verirdi. Yani abim tek başına arabayı alır giderdi ve hiçbir problem olmazdı. Aynı babam ben 19 yaşıma geldiğimde arabayı bana vermedi !
2. Babam abimle herşeyi rahat rahat konuşur, istişare eder vs. Ama aynı babam bana gelince sanki karşısında 8 yaşında bir çocuk varmış gibi hep aşağılayarak ve ezerek konuşur.
3. Babam evin salonunda ben birşey anlatırken, herhangi birşey anlatırken dahi hemen öfkelenir. Kendi kendine öfkelenecek ve beni ezecek birşey bulur ve hemen saldırıya geçer. Ama abim rahat rahat anlatır ama bana hemen sinirlenen ve saldırı moduna geçen babam abime karşı son derece saygılı ve muhabbetkardır.
4. Abim 27 yaşındayken eve istediği saatte gelirdi ve problem olmazdı. Şimdi ben 28 yaşındayım ve eve 00:01'de gelsem dahi kıyametler kopuyor.
5. Abim arabayı alır arada uzun yola gezmeye giderdi arkadaşlarıyla. Ben şu an 28 yaşındayım ve benim arkadaşlarımla uzun yola gezmeye gitmem bırak bizim arabayla gezmeye gitmem, kendi başıma bile gezmeye gitmem bir olay. İzin vermezler, kesinlikle izin vermezler.
6. Mesela bir akşam bizim bir akrabayı dövmüşlerdi. Abime telefon etti bu akraba. Ve abim hemen bi hışımla kalkıp "Baba ben gidiyorum, bizim K.'yi dövmüşler. Bi gideyim bakiim" dedi. Babamda çok sakin bir şekilde ve abime güvenen bir şekilde "Tamam oğlum ama dikkat edin" dedi. Aynı şekilde ben desem ki "Baba ben gidiyorum, bizim K.'yi dövmüşler. Bi gideyim bakiim." desem babam der ki "Sen otur bakiim şuraya. Hiçbiryere gidemezsin sen. Nereye gidiyon sen" diye bana saldırır.
7. Abim araba kullanırken babam hiç karışmaz. Ben araba kullanırken ki o da şöyle babam köye giderken arabanın direksiyonuna beni geçirir ve usta bir şoför olduğum halde 9 senedir araba kullandığım halde gidene kadar ortalama her km'de 2 kere olmak kaydıyla ağzıma sı*ar. Resmen canıma okur. Canımı çıkartır. Yani ortalama 600 kere o yolda cinnet geçirir ve bana bir ergen muamelesi yapar.
8. Babam bana küçükken "beceriksiz" derdi. Bunu sık sık ve bütün samimiyetiyle söylerdi. Ama onun söylediğinin aksine ben çok becerikli bir adamımdır. İyi resim çizerim mesela. İyi şarkı söylerim ve sesim hiç detone olmaz. Sanatkar bir adamım yani becerikli bir adamım kısacası ama babama göre dünyanın en beceriksiz adamıyımdır. Abime ise bir kere dahi "beceriksiz" derken görmedim.
9. Kısacası babam abime karşı son derece onore edici [onurlandırıcı] davranışlarda bulunurken bana karşı ise son derece diktatör davranışlarda bulunmuş; gerek diktatörlüğü ve abime karşı göstermiş olduğu çifte standartları ile beni kendisinden nefret ettirmiştir.
10. Ve son durum: Küçükken yani 17 yaşındayken babam ile abimin arasında ki empatiye hayret ederdim. Çünkü beni sürekli ezen ve bana karşı sürekli diktatörce davranan babam abime karşı son derece anlayışlı ve muhabbetkar ve güvenli ve onore edici davranırdı. Cidden hayretler içersinde ve büyük bir gıpta ile izlerdim abimi. Ve kendi kendime derdim ki "sen daha toysun. Sende büyü, işte sana da böyle onore edici davranacak baban." . Ama alakası yokmuş. Bende büyüdüm çok büyüdüm geldim 28 yaşıma ama babam gene aynı diktatör babam. Yani seneler geçmesine rağmen değişen hiçbirşey yok. Abimde 38 yaşına geldi ve gene babamla arası çok iyi ve ben geldim 28 yaşıma ama babamla aram gene çok kötü. Çok kötü çünkü babamın hareketleri çok abzürd. 28 yaşıma gelmeme rağmen 15 yaşında bir ergenden farkım yok. Yok abi fark yok.
Son durum: Odam evim gibi oldu. Odama geçiyorum ve babamla hiç muhatap olmuyorum çünkü ruh sağlığım açısından babamla iletişim kurmayı kendime yasakladım.
Size birşey söyliyeyim mi; babam beni hiçbir zaman sevmedi, çocukken de sevmedi. Ve ben de hiçbir zaman babamı sevmedim. Hatta küçükken 10 yaşında felanken net hatırlıyorum babam eve geldi mi sıkılırdım. Bütün dünyam başıma yıkılırdı. Çünkü buz gibi-sevgisiz ve diktatör bir insan ülkemi işgal etmiş gibi birşeydi bu. Bu arada ben babamın öz oğluyum. Yani bir üveylik felan yok. Hatta tip olarak babam, abim ve ben aşırı benzeriz birbirimize. Abimle ikiz gibi benzeriz zaten, ses tonumuzda aynıdır. Bir ara üveymiyim acaba ben diye şüphelenmiştim ama kesin eminim üvey değilim. Lakin biyolojik olarak üvey değilim ama sevgi ve onore bakımından üvey gibiyim.
Annemle aram iyi. Abimle de aram iyi. Lakin babamı hiçbir zaman sevemedim ve babam da hiçbir zaman sevemedi beni.
allah yardımcınız olsun .....
bu sene Antalya da çalıştım bayağı bir rahatladım sık sık il değiştiriyorum , sırf şu kendime bir gelebileyim baskı altında olduğumu hissetmiyeyim diye...
Yorum